رسانه انیمکس با افتخار تقدیم میکند
Yuki\h:مترجم
ANIMEX.CLICK
‫نائو.
‫نائو؟
‫نائو.
‫تا حالا رو تخت نخوابیدم.
‫فقط پتوها رو زیر آفتاب خشک می‌کردم،
‫بعد قبل از غروب آفتاب می‌آوردمشون تو خونه.
‫ولی...
‫نائو.
‫حواست کجاست؟
‫ببخشید.
‫صبح بخیر، سونائو.
‫این روز دوم داره دیوونه‌م می‌کنه.
‫تو به جای من برو.
‫باشه.
‫بهت حسادت می‌کنم، می‌دونی؟
‫هیچ‌وقت نمی‌فهمی چقدر این دردناکه.
‫آره.
‫نمی‌دونم چه حسی داره که زیر پتو ‫روی تخت مرتب شده دراز بکشم.
‫مادر سونائو قبل از رفتن سر کار، ‫صبح زود، براش صبحانه درست می‌کنه.
‫من اینو دارم.
‫قبلاً تو این اتاق نشیمن بازی می‌کردیم، ‫ولی الان فقط بهش خیره می‌شم.
‫این روزا، فقط هر کاری ‫سونائو بخواد رو انجام می‌دم.
‫مسکن
‫چهار تا می‌گیرم.
‫برای صبحانه ماهی ‫سالمون کبابی داری.
‫تلفنت؟
‫مطمئن شو در رو قفل کنی.
‫حتماً.
‫باشه، بعداً می‌بینمت.
‫من یه بدل هستم.
‫من متعلق به سونائو آیکاوا هستم، ‫و وظیفه‌م اینه که جای اون تو مدرسه باشم.
‫قرار بود درس بخونم، ورزش کنم، ‫و زندگی رو عادی بگذرونم به جاش.
‫شیزوئوکا
‫پل
‫خیلی قشنگه.
‫پنج روز گذشته. امسال ‫تابستون ۱۶ سالم می‌شه.
‫قسمت ۱: یک بدل هیچ‌وقت رؤیا نمی‌بینه
‫خیلی گرمه.
‫کولر خراب رو نمی‌تونم تحمل کنم.
‫جدی، نمی‌تونن یکی جدید بگیرن؟
‫خب بچه‌ها، وقت شروع روزه.
‫امروز هوا خیلی گرمه، پس مطمئن شید آب کافی ‫می‌نوشید ‫که گرمازده نشید.
‫وظیفه روز ‫سونائو آیکاوا
‫پس فقط به خاطر پریودش نبود. ‫وظیفه کمک کلاس هم داشت.
‫من سمت چپ رو می‌گیرم.
‫باشه.
‫خیلی چیزا هست که باید پاک بشه.
‫ولی...
‫این شویای سانادا ست.
‫خیلی در موردش شنیدم.
‫ستاره بسکتبال
‫تیم رو به مسابقات ‫استانی هدایت کرد
‫ستاره نوظهور
‫و-ولی فکر کردم سرت شلوغه.
‫نه خیلی.
‫دیگه بازی نمی‌کنم.
‫برو. سهم خودت رو انجام بده.
‫اوه، باشه.
‫ممنون.
‫طبق خاطرات سونائو،
‫سانادا-کون قبل از مسابقات ‫مقدماتی مصدوم شد و بستری شد.
‫درست قبل از مسابقات سراسری.
‫فقط دو روزه برگشته مدرسه.
‫اون هم‌کلاسیه، ولی سونائو ‫حتی یه کلمه هم باهاش حرف نزده.
‫باشگاه ادبیات
‫آه، نائو-سنپای. خوشحالم اومدی.
‫ریچان، صبح بخیر.
‫وقتی این موقع روز صبح بخیر می‌گی، ‫صدات شبیه بازیگرای پرمشغله می‌شه.
‫فکر می‌کنی؟
‫ولی «عصر بخیر» ‫خیلی رسمی و عجیب نیست؟
‫و هنوز خیلی زوده که «شب بخیر» بگم.
‫اینطوریه؟
‫این ریچانه، همون ریتسوکو هیروناکا.
‫اون عضو تازه‌کار باشگاه ادبیاته ‫و تنها پناهگاه منه.
‫اوه، آره، سنپای.
‫می‌تونی داستان جدیدم رو بخونی؟
‫عنوان در دست بررسی
‫ریتسوکو ‫هیروناکا
‫البته هنوز در حال انجامه.
‫حتماً.
‫عالیه!
‫سونائو و ریچان اولین بار ‫وقتی دبستان بودن همدیگه رو دیدن.
‫گرگم‌به‌هوا بازی کردن
‫کنار جویبار بازی کردن
‫اسباب‌کشی کردن
‫باربیکیو
‫ریچان یه بچه محل دوست‌داشتنی بود ‫که باهاش بازی می‌کرد.
‫وقتی سونائو رفت راهنمایی، ‫ریچان اسباب‌کشی کرد و از هم دور شدن.
‫باشگاه ادبیات
‫دنبال ‫اعضای جدید
‫اعضای جدید یا بازدیدکنندگان ‫می‌تونن ما رو تو ‫ساختمان کمکی، طبقه اول پیدا کنن.
‫من عضویت آزمایشی می‌خوام، لطفاً.
‫نائو-چان!
‫دو ماه پیش دوباره همدیگه رو پیدا کردیم ‫وقتی ریچان رسماً به باشگاه پیوست.
‫ریچان!
‫و امروز اینجاییم.
‫چطور بود؟
‫می‌تونم صادق باشم؟
‫من هیچ رفتار ویژه‌ای از ‫خانم سونائو آیکاوا نمی‌خوام.
‫بدترین نقدت رو بهم بده.
‫فکر می‌کنم ممکنه نوشته‌هات ‫خواننده رو فراموش کرده باشه.
‫مثل این قسمت که دو شخصیت اصلیت ‫وقتی برف می‌باره همدیگه رو ملاقات می‌کنن.
‫به جای توصیف دراماتیک ‫صحنه،
‫می‌خوام احساسات خامشون ‫رو تو اون لحظه بدونم.
‫پسر اون لحظه چه حسی داشت ‫وقتی به دختر نگاه می‌کرد؟
‫دختر به چی فکر می‌کرد؟
‫دلم می‌خواست داستان بیشتر بهم می‌گفت.
‫این خیلی مفیده.
‫یادت باشه، من متخصص نیستم.
‫نه، منظورم همینه. ‫از هر نقدی ممنونم.
‫به زودی یه پیش‌نویس جدید می‌ارم، ‫پس وقتی آوردم دوباره بخونش.
‫باشه.
‫خداحافظ، سنپای. جانه.
‫بعداً می‌بینمت.
‫من وقتی سونائو ‫با ریچان دعواش شد به وجود اومدم.
‫سونائو هفت ساله بود و بعد از اون نمی‌خواست ‫به گروه بچه‌های محلی بره.
‫می‌دونست تقصیر خودشه، ‫ولی نمی‌تونست عذرخواهی کنه.
‫با این حال، می‌خواست جبران کنه.
‫لطفاً کمکم کن.
‫اون احساسات متناقض ‫من رو به وجود آوردن.
‫لطفاً به جای من برو ‫مرکز اجتماعی و با ریچان آشتی کن.
‫کمکم کن.
‫ریچان!
‫ریچان، متاسفم که ‫روز قبل باهات بد بودم.
‫ای بابا، نائو-چان.
‫ریچان همه چیز رو بخشید.
‫سونائو با اضطراب منتظر بود ‫که برگردم،
‫بعد وقتی خبر خوب رو شنید ‫من رو بغل کرد.
‫این رو بین خودمون دو تا ‫راز نگه داریم.
‫چرا راز؟
‫اگه ما دو تا رو با هم ببینن ‫می‌ترسن.
‫اوه.
‫نباید مامان و بابا هم ‫بفهمن.
‫اون شب، قبل از اینکه ‫پدر و مادرم برگردن، از هم جدا شدیم.
‫یا دقیق‌تر بگیم...
‫خداحافظ.
‫ذهنم لحظه‌ای که این رو ‫بهم گفت خالی شد.
‫هی، بیا اینجا.
‫روز بعد، اون من رو ‫برگردوند.
‫وای! واقعاً اینجایی!
‫یادم نمیومد چی شده بود ‫وقتی که رفته بودم.
‫هر وقت سونائو من رو صدا می‌کرد، ‫دقیقاً شبیه اون لحظه می‌شدم.
‫تقریباً انگار از توی آینه ‫بیرون اومده بودم، وارد دنیای اون می‌شدم.
‫اگه اون لباس خواب پوشیده بود، ‫منم لباس خواب می‌پوشیدم.
‫اگه لباس جدید پوشیده بود، ‫منم همون لباس رو می‌پوشیدم.
‫و وقتی ناپدید می‌شدم، ‫لباس‌ها هم با من ناپدید می‌شدن.
‫اما اگه لباس عوض می‌کردم ‫تو دنیای اون،
‫وقتی ناپدید می‌شدم، ‫دست دوم همونجا می‌موند.
‫اینجوری، چیزی اضافه نمی‌شد ‫و چیزی کم نمی‌شد.
‫انگار کسی ‫یا شاید یه قدرت الهی
‫همه چیز رو ‫متعادل و یکپارچه نگه می‌داشت.
‫هی، می‌دونستی؟
‫چیزی که شبیه اصلشه ‫ولی اصلش نیست
‫«بدل» نامیده می‌شه.
‫بدل؟
‫از اون به بعد، سونائو امتحان کرد ‫که چطور با من، یه بدل، همزیستی کنه.
‫امتحان کرد که یه بدل چقدر می‌تونه ‫تو دنیای اون بمونه،
‫اینکه پدر و مادرش می‌تونن ما رو از هم ‫تشخیص بدن یا نه،
‫و چقدر ما دو تا دستامون رو ‫تو سنگ-کاغذ-قیچی یکی می‌اندازیم.
‫بعد از اینکه هر چیزی که به ‫فکرش می‌رسید رو امتحان کرد، بالاخره ‫فهمیدیم
‫که سونائو و من از نظر بیولوژیکی ‫اساساً یکی هستیم.
‫و با این حال، ما متفاوت هم بودیم.
‫از حرف زدن با دوستای سونائو ‫لذت می‌بردم وقتی خودم رو جا اون می‌زدم.
‫اما سونائو بیشتر و بیشتر ‫تنها می‌شد،
‫تا جایی که تقریباً خودش رو ‫منزوی کرده بود.
‫اول فکر می‌کردم این تفاوت‌ها ‫مهم نیستن.
‫اما با بزرگ‌تر شدن، ‫نادیده گرفتنشون غیرممکن شد.
‫سونائو، برای امتحانت ‫به کمک نیاز داری؟
‫تو به جای من برو.
‫چی؟
‫اشکالی نداره. فقط به جای من ‫برو مدرسه.
‫باشه.
‫فکر می‌کردم اگه نمرات خوبی بگیرم ‫که باعث درخشش اون می‌شه،
‫و اگه تو ورزش خوب عمل کنم، ‫دوباره لبخندش رو می‌بینم.
‫من براش خیلی سخت کار کردم.
‫اما...
‫اوه، مامانم تا یه دقیقه دیگه ‫خونه‌ست.
‫برو بیرون.
‫من فقط می‌اومدم و می‌رفتم ‫تا هر کاری که می‌گفت رو انجام بدم.
‫کار به جایی رسیده...
‫که فقط چند بار در ماه، ‫اونم سر خودی بهم زنگ می‌زنه.
‫هنوز نمی‌دونم ‫چی تو سرشه.
‫ولی با این حال...
‫می‌خوام مفید باشم ‫هر وقت که بهم زنگ می‌زنه.
‫اگه بودجه‌ای بهمون می‌دادن، ‫می‌تونستیم یکی جدید بخریم.
‫ولی فکر می‌کنم خیلی کوچیکیم ‫که بودجه‌ای بگیریم.
‫نه!
‫این گرما و نخود فرنگی ‫تنها چیزایی هستن که تحمل نمی‌کنم.
‫نمی‌دونستم از نخود فرنگی متنفری.
‫آره. یه مشت آشغال کوچولوی بی‌خاصیتن.
‫کنجکاوم پنکه‌ها اصلاً چقدر گرونن.
‫رفتم یه فروشگاه لوازم الکترونیکی ‫که مدل‌های قدیمی رو با تخفیف می‌فروخت.
‫مثلاً ۳۰۰۰ ین.
‫وای، چه ارزون.
‫پس می‌تونیم یکی با شصت تا سکه ۵۰ ینی ‫بخریم.
‫آره.
‫صبر کن، چرا داری ‫با سکه‌های ۵۰ ینی حساب می‌کنی؟
‫چون من یه بدل هستم، ‫مثل سونائو پول توجیبی نمی‌گیرم.
‫از روی حسادت،
‫از کلاس اول داشتم حموم رو تمیز می‌کردم ‫و لباس می‌شستم،
‫و مامانش بهم پول می‌داد ‫برای این کار.
‫سکه‌های ۵۰ ینی رو قایم کرده بودم ‫توی یه قوطی کرانچ شکلاتی.
‫ولی قوطی جا نداشت همه سکه‌ها رو نگه ‫داره، و هیچ‌وقت اون پول رو خرج نکردم.
‫آره، این آخر هفته، باید...
‫باز است.
‫ام، می‌تونیم کمکتون کنیم؟
‫خب...
‫دنبال اعضای جدید می‌گردین، درسته؟
‫اوه، کی داره عضو می‌شه؟
‫معلوم نیست؟
‫من می‌خوام عضو بشم.
‫قوانینی هست که باید رعایت کنیم؟
‫قوانین؟
‫مثلاً، شرایطی برای عضویت هست؟
‫فکر نمی‌کنم چیزی باشه.
‫چرا اینقدر رسمی؟
‫یا می‌خوای بگی که ‫وسط سال کسی رو قبول نمی‌کنین؟
‫نـ-نه، منظورم اینه که...
‫اعضای جدید همیشه ‫تو این باشگاه خوش اومدن!
‫حالا تو چنگ ما افتادی.
‫کمک کن فرم رو پر کنه و ‫باهاش برو تحویلش بده، نائو-سنپای.
‫ها؟ اوه، حتماً.
‫دفتر اساتید
‫ببخشید.
‫استاد راهنمای باشگاه ما، ‫آکای-سنسی، اینجا نیست، پس همینجا ‫می‌ذاریمش.
‫باشه.
‫اوه، سانادا.
‫چطوری؟
‫خوبم، فکر کنم.
‫ما دیگه می‌ریم.
‫می‌تونیم اونجا هم یه سر بزنیم؟
‫کتابخانه
‫اشکالی نداره.
‫خوندن کتاب مثل ‫مرور خاطرات سونائو می‌مونه.
‫اگه چیزی ‫تأثیر قوی روش بذاره،
‫اون خاطره رو واضح، ‫بدون هیچ زحمتی می‌تونم بخونم.
‫گربه
‫ولی اگه چیزی باشه که بهش علاقه ‫نداره، همه چیز مبهم و تار می‌شه.
‫چیکار می‌کنی؟
‫بوی کتاب بهم آرامش می‌ده.
‫سانادا-کون، کتاب دوست داری؟
‫نه خیلی.
‫بد نیستن، ‫ولی خیلی باهاشون ارتباط نمی‌گیرم.
‫می‌فهمم.
‫معمولاً کتاب‌های باشگاه رو می‌خونم.
‫دختر دیگه، ریچان... ‫منظورم ریتسوکو هیروناکا ‫خودش رمان می‌نویسه.
‫منم اغلب اون‌ها رو می‌خونم ‫و نظرم رو بهش می‌گم.
‫اعضا باید رمان ‫بنویسن؟
‫نه اصلاً. ریچان می‌نویسه ‫تا بتونه داستان‌ها رو برای مسابقات بفرسته.
‫واقعاً؟
‫آهان، یه چیز دیگه. ‫ما یه مجله‌ی باشگاه ‫برای جشن مدرسه منتشر می‌کنیم.
‫یه مجله؟
‫آره. ما اجرا یا مسابقه ‫نداریم،
‫واسه همین یه مجله پر از ‫نقد کتاب کوتاه و ستون منتشر می‌کنیم.
‫یه جورایی مثل خلاصه‌ی فعالیت‌ها.
‫پس آیکاوا...
‫تو واقعاً این باشگاه رو ‫جدی می‌گیری، نه؟
‫منظورم اینه که تو همیشه ‫به همه‌چی بی‌علاقه‌ای.
‫سونائو هیچ‌وقت خودش به باشگاه نیومده.
‫چون کاملاً شبیه هم نیستیم،
‫تقریباً زندگی‌های جداگانه‌ای ‫بعد از مدرسه داریم.
‫اینجوری کسی متوجه نمی‌شه ‫که آدم‌های متفاوتی هستیم.
‫سانادا-کون.
‫چون اینجاییم، ‫می‌تونیم یه کتاب برات پیدا کنیم.
‫چیزی پیشنهاد می‌دی؟
‫چیزی مد نظرت هست؟
‫نه.
‫منطقیه.
‫خب، داستانی از ‫کتاب درسی هست که تو ذهنت مونده باشه؟
‫«هر کسی که جاه‌طلبی نداره احمقه.»
‫این تنها جمله‌ایه که یادمه ‫تو کلاس بهم درس دادن.
‫این از «کُوکورو» ‫اثر سوسکی ناتسومه است.
‫«هر کسی که آرزوهای روحی ‫نداشته باشه احمقه.»
‫آره، همینه.
‫اخیراً دارم ‫کلاسیک‌های ژاپنی رو می‌خونم،
‫و تازه سوسکی رو دوباره خوندم.
‫ولی کتاب‌های درسی ما ‫فقط شامل گزیده‌هایی هستن.
‫سوسکی ‫ناتسومه
‫کُوکورو
‫بیا.
‫امتحانش می‌کنم.
‫حتماً. نظرت رو بهم بگو.
‫باشه.
‫خراب شد! ‫اون کاملاً از کار افتاده!
‫این تابستونیه که ریتسوکو هیروناکا ‫از گرمای شدید می‌میره.
‫شاید بتونیم از معلم‌ها بپرسیم—
‫من می‌تونم یکی دیگه بیارم.
‫چی رو بیاری؟
‫پنکه برقی. ‫یه دونه تو خونه داریم که استفاده نمی‌کنیم.
‫تو فرشته‌ای.
‫چی؟
‫مطمئنی می‌تونیم برش داریم؟
‫آره. استفاده نمی‌کنیمش.
‫ممنونم. نجاتمون دادی.
‫می‌تونم از این به بعد «سانادا-ساما» صدات ‫کنم؟
‫اینقدرها هم مهم نیست.
‫دستپاچه شده؟
‫چی؟ مشکلی پیش اومده؟
‫اصلاً اینطور نیست.
‫فکر می‌کردم سانادا-کون ‫دست‌نیافتنی باشه،
‫ولی شاید اشتباه می‌کردم.
‫خب، مردم چطور ‫پنکه‌های برقی رو دور می‌ندازن؟
‫توی سطل آشغال بزرگ؟
‫به نظرم باید از آکای-سنسی بپرسیم.
‫ولی فعلاً می‌تونیم ‫بندازیمش تو یه کیسه یا هرچی.
‫صبر کن، ریچان.
‫اول یه مراسم بدرقه براش بگیریم.
‫چه مراسمی؟
‫خب، من هنوز هستم.
‫ممنون، جناب، که باعث شدی ‫بتونیم تو این محیط سخت دووم بیاریم.
‫آرامش ابدی برایت آرزومندیم.
ارائه‌ای از رسانه پارسی‌زبان انیمکس
Yuki\h:مترجم
ANIMEX.CLICK
‫آمین.
‫صبر کن، این چه کاریه؟
‫داریم تشکر می‌کنیم.
‫برای تمام زحماتش ‫طی این سال‌ها.
‫کارت خوب بود، پنکه برقی.
‫سانادا-کون.
‫دوست داریم به باشگاه ادبیات ‫خوش آمد بگیم.
‫ها؟ الان این کارو می‌کنید؟
‫خوش اومدی! خیلی خوشحالم ‫که یه عضو دیگه داریم.
‫حس می‌کنم قراره اتفاقات ‫کاملاً غیرمنتظره‌ای بیفته.
‫ولی این یعنی ‫من عوض نمی‌شم. نمی‌تونم.
‫چون بدل فقط یه جایگزینه.
‫بدل هیچ‌وقت برای رویا دیدن ساخته نمی‌شه.
‫اون پنکه رو دارم ‫که دیروز در موردش حرف زدیم.
‫آیکاوا؟
‫می‌تونیم صحبت کنیم؟
‫چی؟
‫منظورم پنکه بود.
پنکه؟ جریان چیه؟