WEBVTT 00:00.000 --> 00:12.000 رسانه انیمکس با افتخار تقدیم میکند 00:00.000 --> 00:12.000 Yuki\h:مترجم 00:00.000 --> 00:12.000 ANIMEX.CLICK 00:00.000 --> 00:05.000 00:00.950 --> 00:02.500 ‫آکواریوم؟ 00:02.500 --> 00:06.130 ‫ببخشید. یادم رفت دیروز بهت بگم. 00:06.130 --> 00:08.820 ‫ولی مثل دفعه قبل از مدرسه ‫جیم نزدیم. 00:09.130 --> 00:10.950 ‫بعد از مدرسه رفتیم. 00:10.950 --> 00:12.110 ‫«ما» یعنی کی؟ 00:12.110 --> 00:14.140 ‫اوه، آکی-کون. 00:15.950 --> 00:19.140 ‫خب؟ تا کجا پیش رفتید؟ 00:19.480 --> 00:21.420 ‫بذار ببینم... 00:21.420 --> 00:24.090 ‫رفتیم باغ‌وحش نیهوندایرا، 00:24.090 --> 00:27.400 ‫یه جشنواره، ‫سینمای مرکز خرید سنوا، 00:27.400 --> 00:31.070 ‫و دیروز هم آکواریوم ‫فروشگاه ماتسوزاکایا بودیم. 00:35.540 --> 00:38.290 ‫چی شده؟ سرت درد می‌کنه؟ 00:38.290 --> 00:40.440 ‫فقط برو مدرسه. 00:38.290 --> 00:43.040 ‫مجموعه مسائل گام‌به‌گام 00:38.290 --> 00:43.040 ‫آزمون‌های ورودی دانشگاه 00:38.290 --> 00:43.040 ‫دبیرستان 00:40.860 --> 00:41.860 ‫حتماً. 02:13.920 --> 02:17.640 قسمت ۷: جستجوی یک بدل 02:14.470 --> 02:15.510 ‫آیکاوا-سان. 02:16.070 --> 02:17.640 ‫می‌خوای با هم ناهار بخوریم؟ 02:18.120 --> 02:22.260 ‫اخیراً دارم با تیم تدارکات ‫سر ناهار درباره پروژه‌مون حرف می‌زنم. 02:22.640 --> 02:25.140 ‫وقت ناهار رو خوب استفاده می‌کنم. 02:26.810 --> 02:29.150 ‫آیکاوا-سان، ناهارت خیلی خوشمزه به نظر ‫میاد. 02:29.150 --> 02:32.260 ‫ممنون. ولی ناهار همه‌تون هم ‫خوشمزه به نظر میاد. 02:32.260 --> 02:34.300 ‫مال من فقط گرم‌کرده‌ست. 02:34.300 --> 02:36.530 ‫اوه، همبرگر. چه شانسی دارم. 02:36.530 --> 02:37.760 ‫کسی انگور منو می‌خواد؟ 02:37.760 --> 02:40.190 ‫من می‌خورم. عاشق میوه‌ام، خصوصاً واسه دسر. 02:40.820 --> 02:43.540 ‫اوه، سانادا، عجب غذای ‫خوبی داری. 02:43.540 --> 02:44.800 ‫یه لقمه به من بده. 02:44.800 --> 02:45.860 ‫۵۰ میلیون می‌گیرم. 02:45.860 --> 02:47.040 ‫چه گرون‌فروش. 02:48.570 --> 02:51.510 ‫سانادا-کون خیلی باحاله، مگه نه؟ 02:51.510 --> 02:52.550 ‫قطعاً هست. 02:52.850 --> 02:54.170 ‫اون از اون تیپ‌های «جدیه». 02:54.170 --> 02:55.550 ‫ولی در واقع خیلی مهربونه. 02:55.550 --> 02:57.560 ‫اون مثل بقیه پسرا نیست. 02:57.560 --> 03:00.180 ‫آره. اون قطعاً مثل ‫یوشی نیست. 03:01.560 --> 03:05.410 ‫توی جشنواره سِیرِیو ‫زوج‌های جدیدی می‌بینیم؟ 03:05.410 --> 03:06.630 ‫کی می‌دونه؟ 03:06.630 --> 03:10.190 ‫خونه ارواح ما اونقدر تاریک هست ‫که بشه توش بوسه دزدید. 03:11.860 --> 03:13.610 ‫پس آیکاوا-سان... 03:14.070 --> 03:16.320 ‫بوسیدن یه پسر چه حسی داره؟ 03:17.520 --> 03:19.820 ‫چرا داره از من می‌پرسه؟ 03:26.750 --> 03:28.890 ‫چی شده؟ صورتت قرمز شده. 03:28.890 --> 03:32.040 ‫فکر کنم اینجا خیلی گرمه. 03:34.310 --> 03:36.360 ‫آیکاوا-سان، تو عضو باشگاه ادبی نیستی؟ 03:36.360 --> 03:37.890 ‫ها؟ آره. 03:37.890 --> 03:39.780 ‫می‌تونی یه کتاب بهم پیشنهاد بدی؟ 03:40.390 --> 03:44.990 ‫ساتو-سان داره نجاتم می‌ده؟ 03:47.530 --> 03:52.910 ‫داستان یا شعری از کتاب‌های ‫ادبیات یادت میاد؟ 03:52.910 --> 03:55.080 ‫آره، یکیش هست. 03:56.550 --> 03:58.440 ‫«ساتو خشمگین شد.» 03:58.440 --> 04:00.660 ‫«تصمیم گرفت هر کاری لازمه انجام بده» 04:00.660 --> 04:03.240 ‫«تا سرزمین رو از شر اون یوشیِ ‫شرور و بی‌رحم پاک کنه.» 04:03.240 --> 04:04.860 ‫اون «بدو، ملوس!» هست. 04:04.860 --> 04:06.160 ‫دقیقاً. 04:06.160 --> 04:10.100 ‫همین دیروز، اون جعبه‌هایی که برای ‫خونه ارواح استفاده می‌کردیم رو شکست. 04:10.980 --> 04:12.430 ‫خیلی بد بود؟ 04:12.430 --> 04:16.300 ‫آره، ولی سانادا-کون بلافاصله ‫برامون درستشون کرد. 04:16.300 --> 04:17.420 ‫واقعاً؟ 04:19.290 --> 04:23.150 ‫می‌دونی، من کلاً آدم قانون‌گریزی‌ام. 04:23.800 --> 04:27.710 ‫اگه توی یه گروه با کسی به مشکل بخوری، ‫اوضاع معمولاً معذب‌کننده می‌شه. 04:28.080 --> 04:30.920 ‫واسه همین می‌رم با ‫یه گروه دیگه می‌گردم. 04:30.920 --> 04:32.720 ‫بعد از یه مدت طولانی، 04:32.720 --> 04:36.190 ‫گروه اول یادشون می‌ره که دعوایی شده ‫و دوباره منو می‌پذیرن. 04:36.840 --> 04:40.320 ‫فکر کنم بشه بهش گفت ‫«تاکتیک بزن‌دررو». 04:41.300 --> 04:45.580 ‫ولی آیکاوا-سان، تو وقتی تنهایی ‫اصلاً غمگین به نظر نمی‌رسی. 04:46.660 --> 04:48.080 ‫اما گاهی اوقات... 04:48.430 --> 04:52.550 ‫فقط هر از گاهی، ‫یه جورایی غمگین به نظر می‌رسی. 04:52.550 --> 04:54.410 ‫شایدم فقط خیالاتی شدم. 04:54.870 --> 04:57.840 ‫بازم دارم زیاده‌روی می‌کنم، ‫انگار که خیلی خوب می‌شناسمت. 04:58.540 --> 05:01.910 ‫واسه همینه که بقیه دخترا ‫خیلی ازم خوششون نمیاد. 05:01.910 --> 05:03.320 ‫نه بابا! 05:03.320 --> 05:04.680 ‫چرا، همینه! 05:04.680 --> 05:08.670 ‫فقط واسه اینه که نمی‌دونن ‫چه چیزهایی رو از دست دادن. 05:10.840 --> 05:13.430 ‫آیکاوا-سان، الان بهم ابراز علاقه کردی؟ 05:13.850 --> 05:15.980 ‫قلبم یه لحظه وایساد. 05:17.640 --> 05:20.860 ‫آه، دازای اینجاست؟ 05:20.860 --> 05:24.100 ‫اون رمانی که از روش فیلم ساختن ‫کجاست؟ 05:26.740 --> 05:29.770 ‫ببخشید ساتو-سان، باید برم. 05:29.770 --> 05:31.370 ‫اوه، باشه. 05:31.370 --> 05:32.770 ‫و ممنون. 05:35.460 --> 05:37.660 ‫یه بن‌بست دیگه؟ 05:37.660 --> 05:40.640 ‫این پرونده هیچ‌وقت حل نمی‌شه. 05:40.640 --> 05:41.920 ‫ری‌چان؟ 05:42.880 --> 05:46.840 ‫ن-نائو-سنپای؟ ترسوندیم. 05:46.840 --> 05:48.220 ‫ببخشید، تقصیر من بود. 05:48.220 --> 05:50.980 ‫خب، این «پرونده‌ای» که ‫درباره‌اش حرف می‌زدی چیه؟ 05:54.680 --> 06:00.150 ‫ت-تو شنیدی با خودم حرف می‌زدم؟ ‫درباره یه پرونده؟ 06:00.150 --> 06:01.540 ‫کاملاً واضح شنیدم. 06:01.540 --> 06:02.950 ‫گند زدم! 06:02.950 --> 06:05.230 ‫داری دنبال کسی می‌گردی که ‫اون اعلامیه‌ها رو پخش کرده؟ 06:05.230 --> 06:05.930 ‫ها؟ 06:05.930 --> 06:09.100 ‫خب، بذار ببینم، بذار فکر کنم... 06:09.100 --> 06:10.300 ‫ری‌چان؟ 06:10.300 --> 06:13.040 ‫آره، داشتم دنبالش می‌گشتم. 06:13.040 --> 06:15.510 ‫اون اعلامیه‌ها خیلی ترسوندنم. 06:15.510 --> 06:19.920 ‫شاید دارن درباره تو و ‫آکی-سنپای حرف می‌زنن. 06:21.100 --> 06:22.390 ‫ری‌چان. 06:23.030 --> 06:23.970 ‫ممنونم. 06:24.340 --> 06:25.840 ‫خواهش می‌کنم. 06:25.840 --> 06:29.730 ‫می‌گم، منم می‌تونم کمک کنم ‫مجرم رو پیدا کنیم؟ 06:29.730 --> 06:30.310 ‫چی؟ 06:30.310 --> 06:33.360 ‫ولی آکی-سنپای عصبانی می‌شه. 06:34.220 --> 06:37.440 ‫به آکی-کون ‫نمی‌گیم تا نگران نشه. 06:38.070 --> 06:41.170 ‫این راز بین خودمون می‌مونه، ری‌چان. 06:41.170 --> 06:42.190 ‫اگه بفهمه چی؟ 06:42.190 --> 06:45.690 ‫بعد از اینکه سرمون داد زد، ‫توی راهرو کنارت می‌ایستم. 06:45.690 --> 06:47.290 ‫و سطل‌های آب هم دستمون می‌گیریم؟ 06:47.290 --> 06:49.620 ‫دقیقاً. یکی توی هر دست. 06:50.950 --> 06:53.100 ‫اصلاً می‌تونیم مجرم رو پیدا کنیم؟ 06:53.100 --> 06:55.460 ‫دو هفته از اون ماجرا گذشته. 06:55.460 --> 06:59.840 ‫گشتن کورکورانه فایده‌ای نداره. ‫ولی نگران نباش. 06:59.840 --> 07:02.760 ‫بسپارش به من، نائو-سنپای. 07:05.720 --> 07:08.720 ‫حتماً مجرم رو برات پیدا می‌کنم... 07:10.460 --> 07:12.370 ‫وگرنه اسمم ری‌چان نیست! 07:12.370 --> 07:14.550 ‫فقط می‌خواستی این دیالوگ رو بگی، نه؟ 07:15.100 --> 07:18.600 ‫تصور کن یه مدیر ‫باغ‌وحش خیالی... 07:18.600 --> 07:21.980 ‫که داره یه باغ‌وحش خیالی رو... 07:19.570 --> 07:24.040 ‫متأسفانه، پیدا کردن مجرم ‫سخت‌تر از حرف زدن بود. 07:21.980 --> 07:24.990 ‫به‌طرز خصمانه‌ای ادای سکسکه کردنش رو ‫درمیاره. 07:24.990 --> 07:27.910 ‫دو هفته تا جشنواره سِیرِیو! 07:25.280 --> 07:30.410 ‫من و ری‌چان کله‌مون رو گرم ‫پروژه‌های جشنواره سِیرِیو کردیم. 07:30.410 --> 07:34.520 ‫ای بابا، فکر می‌کردم بازرس‌ها ‫تا الان باید رسیده باشن. 07:34.520 --> 07:38.670 ‫باید بیان و چک کنن که خونه‌ی ‫وحشت امنه، مگه نه؟ 07:38.670 --> 07:39.580 ‫آره. 07:39.580 --> 07:41.980 ‫من می‌رم اتاق شورای دانش‌آموزی. 07:41.980 --> 07:43.910 ‫می‌ری؟ ممنون. 07:44.550 --> 07:46.420 ‫شورای دانش‌آموزی 07:45.460 --> 07:47.270 ‫این نمره دیگه چیه؟ 07:48.930 --> 07:53.430 ‫باید برگه پاسخ‌نامه رو ‫اینجا قایم می‌کردم. 07:53.430 --> 07:58.910 ‫نکنه درس خوندن رو ول کردی ‫که بری مهمونی و این‌جور چیزا؟ 07:58.910 --> 08:00.930 ‫خودت می‌دونی که هیچ‌وقت این کارو نمی‌کنم. 08:00.930 --> 08:02.560 ‫ولی این واقعاً عجیبه! 08:02.560 --> 08:05.400 ‫چطور تو، از بین همه، ‫امتحان رو این‌قدر بد دادی؟ 08:05.400 --> 08:07.440 ‫اوه، خفه شو! خدای من. 08:07.440 --> 08:11.320 ‫کی اهمیت می‌ده که توی یه امتحان ‫مزخرف پنج بگیرم یا ده؟ 08:11.320 --> 08:15.110 ‫معنیش این نیست که ‫حق داری برام سخنرانی کنی. 08:15.110 --> 08:17.960 ‫تو که توی عمرت حتی یه بار هم ‫پنج یا ده نگرفتی! 08:17.960 --> 08:20.370 ‫تو توی خواب هم بهتر از این عمل می‌کنی! 08:20.370 --> 08:21.920 ‫فقط خفه شو دیگه! 08:21.920 --> 08:25.960 ‫تو خودت باید اینو بگی، درست بعد از اینکه ‫نقش شاهدخت کاگویا رو انداختی گردن من. 08:25.960 --> 08:28.470 ‫خب، برای یه بار هم که شده بگو «نه»! 08:28.830 --> 08:30.570 ‫بگو نمی‌خوای با من بازی کنی! 08:30.570 --> 08:32.510 ‫حرف تو دهن من نذار! 08:32.510 --> 08:34.210 ‫تو منو نمی‌شناسی! 08:50.870 --> 08:52.050 ‫آیکاوا؟ 08:57.150 --> 09:00.070 ‫سِنپای، می‌تونم یه لحظه باهات حرف بزنم؟ 09:00.070 --> 09:01.290 ‫حالا چی شده؟ 09:01.610 --> 09:05.250 ‫لحنی که باهاش با اون حرف زدی ‫دل هر کسی رو می‌شکست. 09:06.970 --> 09:09.700 ‫موری-سِنپای نزدیک بود گریه‌اش بگیره. 09:09.700 --> 09:12.470 ‫واقعاً؟ خب تقصیر خودش هم هست. 09:13.900 --> 09:15.830 ‫آیکاوا، می‌تونی یه راز رو نگه داری؟ 09:15.830 --> 09:18.440 ‫بعضی وقتا می‌تونم، بعضی وقتا نه. 09:18.440 --> 09:19.730 ‫خب، لااقل رُک و راستی. 09:21.520 --> 09:25.560 ‫ولی می‌دونم که می‌تونم ‫به کسی مثل تو اعتماد کنم. 09:27.490 --> 09:28.910 ‫توی تعطیلات تابستون، 09:28.910 --> 09:31.880 ‫من و موری رفتیم جشنواره ‫آتش‌بازی رودخانه آبه. 09:32.520 --> 09:37.580 ‫اونجا ازش درخواست کردم. هنوز ‫منتظر جوابشم. 09:39.610 --> 09:41.580 ‫موری واقعاً باهوشه. 09:42.080 --> 09:44.960 ‫اون جزو سه نفر برتر کلاسه. 09:44.960 --> 09:49.090 ‫اون داشته درس می‌خونده تا بره ‫به دانشگاه رویاییش توی توکیو. 09:49.480 --> 09:52.940 ‫شاید برای همینه که ‫منو معطل نگه داشته. 09:53.420 --> 09:56.170 ‫ولی با وجود همه اینا، ‫اون واقعاً فوق‌العاده‌ست. 09:56.170 --> 09:59.170 ‫توی کل تعطیلات تابستون حتی ‫یه بار هم بهم پیام نداد. 09:59.170 --> 10:02.730 ‫بعد وقتی مدرسه دوباره شروع شد، ‫طوری باهام حرف زد که انگار هیچی نشده. 10:03.120 --> 10:08.230 ‫توی تمام این مدت، حس می‌کنم ‫هر روز دارم شکنجه می‌شم. 10:08.570 --> 10:11.020 ‫باید خیلی دردناک باشه. 10:11.020 --> 10:14.950 ‫می‌خوام کار بیشتری قبول کنم، ‫با اینکه همین الان هم سرم شلوغه. 10:15.790 --> 10:19.660 ‫این‌طوری، دیگه مجبور نیستم ‫به چیز دیگه‌ای فکر کنم. 10:22.440 --> 10:25.720 ‫موچیزوکی-سِنپای، ‫از راه بینی نفس بکش. 10:25.720 --> 10:28.150 ‫ها؟ چرا الان؟ 10:28.150 --> 10:29.340 ‫فقط انجامش بده. 10:29.340 --> 10:30.810 ‫دم بگیر. 10:32.930 --> 10:34.670 ‫و بازدم کن. 10:35.500 --> 10:40.060 ‫یک، دو، سه، چهار، پنج. 10:44.220 --> 10:48.230 ‫تمرینات تنفس شکمی. تو این تکنیک رو ‫برای نمایش بهمون یاد دادی. 10:55.130 --> 10:56.540 ‫پس داشتم فکر می‌کردم که... 10:57.010 --> 10:58.830 ‫تو با سانادا رابطه داری؟ 10:59.240 --> 11:01.090 ‫نه، فهمیدم. 11:01.090 --> 11:04.760 ‫نمی‌خوای که جلوی کسی که هنوز ‫منتظره، پز بدی، مگه نه؟ 11:05.420 --> 11:07.370 ‫من ازت محافظت نمی‌کردم. 11:09.490 --> 11:12.380 ‫تو اون‌طوری که فکر می‌کردم نیستی. 11:13.190 --> 11:17.090 ‫سال‌سومی‌ها می‌گن یا خیلی مغروری ‫یا یه دختر یخیِ بی‌احساسی. 11:17.090 --> 11:18.910 ‫این‌طوری به نظر می‌رسی. 11:20.090 --> 11:24.270 ‫من فقط وقتی با اعضای باشگاه ‫ادبیاتم این‌طوری‌ام. 11:24.270 --> 11:25.510 ‫اوه، جدی؟ 11:25.510 --> 11:26.510 ‫راست می‌گم. 11:26.890 --> 11:31.710 ‫خب، به هر حال، وقتی پای نمایش ‫وسط باشه، خیلی جدی‌ام. 11:32.110 --> 11:33.960 ‫بیا آخر هفته‌ی بعد سنگ تموم بذاریم. 11:34.460 --> 11:35.460 ‫حتماً. 11:40.300 --> 11:42.410 ‫اوه، سلام سانادا. 11:42.410 --> 11:43.570 ‫سلام. 11:43.570 --> 11:45.580 ‫ممنون، آیکاوا. 11:49.380 --> 11:52.550 ‫بازرس‌ها اومدن، ‫تا الان که مشکلی نبوده. 11:52.550 --> 11:54.800 ‫واقعاً؟ خیالم راحت شد. 11:55.910 --> 11:58.300 ‫شما دو تا در مورد چی حرف می‌زدین؟ 11:58.300 --> 12:00.800 ‫اوه، رازه. 12:01.110 --> 12:03.250 ‫هیچی نیست که بتونی به من بگی؟ 12:03.250 --> 12:05.060 ‫این رو می‌تونم بهت بگم. 12:05.060 --> 12:08.230 ‫اون توی روابط عاشقانه‌اش ‫به مشکل خورده. 12:08.230 --> 12:09.510 ‫و تو هم به حرفاش گوش دادی؟ 12:09.510 --> 12:10.380 ‫آره. 12:10.380 --> 12:13.930 ‫بهش چند تا نصیحت مفید کردم، ‫اونم ازم تشکر کرد. 12:17.030 --> 12:19.990 ‫پس منم می‌خوام کمکم کنی. 12:20.420 --> 12:22.230 ‫اتفاقی افتاده؟ 12:22.230 --> 12:22.820 ‫آره. 12:23.670 --> 12:29.210 ‫اینکه می‌بینم دوست‌دخترم با یه پسر ‫دیگه حرف می‌زنه، خیلی اذیتم می‌کنه. 12:32.210 --> 12:34.380 ‫جدیه، نه؟ 12:34.380 --> 12:35.500 ‫آره. 12:36.220 --> 12:37.460 ‫اما... 12:38.100 --> 12:43.770 ‫دوست‌دختر تو هم به همین بیماری ‫دچاره، پس خیالت راحت باشه. 12:45.700 --> 12:47.470 ‫خیالم راحت شد. 12:56.440 --> 12:59.660 ‫رمان فرعی رو تموم کردم! 12:57.980 --> 13:00.240 ‫داستان بامبو‌شکن: ‫نسخه‌ی بازسازی‌شده 13:00.740 --> 13:02.240 ‫خسته نباشی، ریچان! 13:02.240 --> 13:05.620 ‫و اینکه، خوراکی‌های بیشتری هم ‫از طرف آکای-سنسی داریم. 13:05.620 --> 13:08.120 ‫اینا توشون آجیل دارن. 13:08.740 --> 13:13.320 ‫ریچان این بامبو‌شکن رو ‫از دید مادربزرگ نوشته. 13:13.920 --> 13:21.420 ‫نشون می‌ده که اون زوج پیر چقدر ‫پرنسس کاگویا رو دوست دارن. 13:22.180 --> 13:26.560 ‫اون دختر واقعیشون نیست، ‫ولی مثل دختر خودشون دوستش دارن. 13:26.560 --> 13:30.480 ‫نمایش، مادربزرگِ ضعیف رو نشون می‌ده ‫که دورانشون با کاگویا رو تعریف می‌کنه 13:30.480 --> 13:34.280 ‫با دیالوگ‌ها و صحنه‌هایی که ‫توی متن اصلی نبود. 13:36.150 --> 13:38.190 ‫خب، نظرت چیه؟ 13:39.410 --> 13:40.570 ‫عالیه. 13:40.570 --> 13:42.310 ‫فوق‌العاده‌ست، ریچان. 13:42.310 --> 13:45.930 ‫حالا مادربزرگ و پدربزرگ رو ‫بیشتر از قبل دوست دارم. 13:45.930 --> 13:48.320 ‫آره، منم ازش لذت بردم. 13:50.300 --> 13:52.590 ‫همه‌تون خیلی مهربونید. 13:55.960 --> 13:57.670 ‫موری-سنپای؟ 13:58.590 --> 14:00.600 ‫ببخشید، نمی‌خواستم اشکم دربیاد. 14:01.040 --> 14:04.970 ‫نمی‌دونم چرا، ‫ولی واقعاً روم تأثیر گذاشت. 14:04.970 --> 14:08.940 ‫فکر کنم این داستان رو ‫بیشتر از بامبو‌شکن اصلی دوست دارم. 14:08.940 --> 14:11.790 ‫وای! نمی‌تونم این همه تعریف رو تحمل کنم. 14:12.870 --> 14:17.480 ‫فکر کنم نقاشی پوستر هم تقریباً تمومه، ‫پس منتظر بمونید. 14:18.460 --> 14:19.520 ‫حتماً. 14:19.520 --> 14:22.530 ‫یک هفته تا جشنواره‌ی سِیرِیو! 14:30.280 --> 14:32.160 ‫امروز تمرین نداریم، مگه نه؟ 14:32.160 --> 14:33.710 ‫قضیه این نیست. 14:33.710 --> 14:36.790 ‫در مورد پرونده‌ای که داریم روش ‫کار می‌کنیم، خبر جدیدی دارم. 14:39.150 --> 14:42.830 ‫فهمیدم اون تراکت‌ها از کدوم طبقه ‫پرت شدن پایین. 14:42.830 --> 14:43.920 ‫جدی؟ 14:43.920 --> 14:47.550 ‫فکر کنم از ‫پشت‌بوم انداختنشون. 14:47.550 --> 14:50.050 ‫با توجه به ارتفاع، منطقیه. 14:50.470 --> 14:53.810 ‫ولی فکر می‌کردم در پشت‌بوم ‫همیشه قفله. 14:53.810 --> 14:59.960 ‫آره، ولی اول اکتبر مخزن آب ‫بازرسی شد، 14:59.960 --> 15:02.320 ‫پس اون روز یه بازرس اون بالا بوده. 15:02.320 --> 15:05.630 ‫بازرسی هم تو وقت ‫ناهار انجام شد. 15:05.630 --> 15:08.230 ‫یعنی یه نفر دیگه تو وقت ناهار ‫رفته پشت‌بوم، 15:08.230 --> 15:11.310 ‫و تا بعد از مدرسه صبر کرده تا ‫تراکت‌ها رو پخش کنه؟ 15:11.310 --> 15:15.580 ‫اولش منم همین فکر رو کردم، ‫ولی ردش کردم. 15:15.580 --> 15:18.330 ‫اگه کسی بدون کلید یواشکی ‫رفته باشه اونجا، 15:18.330 --> 15:20.830 ‫بعد از پخش تراکت‌ها، اون بالا ‫گیر می‌افتاد. 15:20.830 --> 15:22.710 ‫آره، نکته‌ی خوبیه. 15:22.710 --> 15:26.140 ‫حدس می‌زنم معلمی که همراه بازرس ‫بوده، 15:26.140 --> 15:28.080 ‫یادش رفته در رو قفل کنه. 15:28.080 --> 15:30.050 ‫مجرم ما هم در رو باز دیده، 15:30.050 --> 15:32.720 ‫و به سرش زده که تراکت‌ها رو ‫از اون بالا پخش کنه. 15:32.720 --> 15:37.250 ‫یا شاید هم خودِ اون معلم بوده که ‫کاغذها رو پخش کرده. 15:37.250 --> 15:39.560 ‫اونم احتمال داره. 15:40.520 --> 15:43.170 ‫خب، کدوم معلم ‫همراه بازرس بوده؟ 15:43.170 --> 15:45.110 ‫هنوز نمی‌دونم. 15:45.510 --> 15:48.220 ‫ولی یه نقشه‌ی جدید دارم. 15:48.220 --> 15:49.360 ‫بگو ببینم. 15:51.070 --> 15:53.200 ‫در پشت‌بوم رو زیر نظر می‌گیریم. 15:53.200 --> 15:56.370 ‫می‌گن مجرم‌ها همیشه به صحنه‌ی جرم ‫برمی‌گردن. 15:56.370 --> 15:59.140 ‫بجنب! هی، هی! بیارش! 15:59.140 --> 16:00.070 ‫بزن بریم! 16:00.070 --> 16:01.460 ‫می‌دونی... 16:01.460 --> 16:05.800 ‫این کار از هر نظر اشتباهه، ‫ولی یه جورایی هیجان‌انگیزه. 16:05.800 --> 16:08.380 ‫دقیقاً حرف دلم رو زدی. 16:08.940 --> 16:10.080 ‫نگاه کن چطور می‌ره! 16:10.080 --> 16:10.760 ‫جدی؟ 16:10.760 --> 16:12.410 ‫پلیس! تکون نخورید! 16:12.410 --> 16:13.470 ‫چی شده؟ 16:13.470 --> 16:14.390 ‫لعنتی! 16:14.390 --> 16:15.480 ‫فرار کنید! 16:15.480 --> 16:16.900 ‫نائو-سنپای، دنبالشون کن! 16:16.900 --> 16:17.480 ‫چی؟ 16:17.480 --> 16:18.950 ‫یوشی-کون؟ 16:19.780 --> 16:20.850 ‫آیکاوا-سان؟ 16:20.850 --> 16:22.700 ‫اینجا چیکار می‌کردید؟ 16:22.700 --> 16:25.360 ‫ها؟ چه می‌دونم. خبر ندارم. 16:25.360 --> 16:30.030 ‫یوشی-کون، پیچوندی که بیای ‫بیسبال بازی کنی، نه؟ 16:30.030 --> 16:31.610 ‫ای بابا، لو رفتیم! 16:31.610 --> 16:33.700 ‫لطفاً لو نده، باشه؟ 16:33.700 --> 16:35.800 ‫باید یه چیزی ازتون بپرسیم. 16:37.120 --> 16:42.340 ‫شماها جمعه اول اکتبر اینجا داشتید ‫جیم می‌زدید، درسته؟ 16:42.340 --> 16:47.400 ‫ها؟ یه روز خاص؟ من یادم نیست ‫دیشب چی شام خوردم. 16:47.400 --> 16:50.260 ‫فردای روز امتحان‌های میان‌ترم بود. 16:50.260 --> 16:52.390 ‫کلاس ما تصمیم گرفت ‫خونه‌ی ارواح درست کنه، 16:52.390 --> 16:54.840 ‫بعدش یه عالمه تراکت پخش شد. 16:54.840 --> 16:57.740 ‫آهان، اون روز رو می‌گی؟ ‫باشه، آره، یادم اومد. 16:57.740 --> 17:01.210 ‫اون روز کسی از اینجا رد شد؟ 17:01.210 --> 17:04.380 ‫کسی رو دیدم؟ فکر نکنم... 17:05.830 --> 17:07.350 ‫راستش، چرا، دیدم. 17:07.350 --> 17:09.400 ‫می‌دونی کی بود؟ 17:09.400 --> 17:10.790 ‫معلومه که می‌دونم. 17:10.790 --> 17:11.790 ‫اون... 17:23.050 --> 17:24.230 ‫سنپای بود. 17:24.230 --> 17:25.290 ‫آیکاوا-سان. 17:25.290 --> 17:29.770 ‫پوستر رو تازه تموم کردم. ‫بابت تأخیر متأسفم. 17:31.670 --> 17:34.610 ‫داشتم فکر می‌کردم چه صحنه‌ای رو ‫نقاشی کنم، برای همین طول کشید. 17:34.610 --> 17:39.200 ‫اما «بامبو کاتر» قراره داستانی ‫درباره خانواده باشه، 17:39.200 --> 17:41.310 ‫برای همین این رو انتخاب کردم. 17:41.750 --> 17:43.990 ‫فوق‌العاده شده. 17:44.480 --> 17:49.130 ‫ممنون. اولین باره که برای ‫کسی دیگه نقاشی می‌کنم. 17:49.690 --> 17:51.620 ‫کارت عالی بود. 17:51.620 --> 17:54.070 ‫ریچان ازش خوشش میاد. بقیه هم همین‌طور. 17:54.070 --> 17:55.870 ‫خوشحالم که این رو می‌شنوم. 17:57.640 --> 18:00.820 ‫تو همونی هستی که اون ‫اعلامیه‌ها رو پخش کرد، مگه نه؟ 18:01.720 --> 18:03.110 ‫واو! 18:03.110 --> 18:04.730 ‫از کجا فهمیدی؟ 18:05.460 --> 18:07.460 ‫ما یه شاهد داشتیم. 18:10.390 --> 18:16.090 ‫معلمی که با بازرس همراه بود، ‫اومد به اتاق شورای دانش‌آموزی. 18:16.090 --> 18:20.470 ‫ازم خواست در رو قفل کنم، ‫چون می‌خواست بره دستشویی. 18:21.130 --> 18:23.480 ‫همون موقع بود که تصمیم گرفتم... 18:23.480 --> 18:26.590 ‫که صد تا اعلامیه توی اتاق ‫کامپیوتر چاپ کنه، 18:26.590 --> 18:29.230 ‫و بعد از مدرسه پخش‌شون کنه. 18:36.300 --> 18:39.030 ‫بلافاصله بعدش کلید رو به ‫دفتر معلما برگردوندم، 18:39.030 --> 18:41.620 ‫برای همین فکر نمی‌کردم کسی بفهمه. 18:42.170 --> 18:46.380 ‫اما ممنون که خودت رو لو دادی، ‫آیکاوا سونائو. 18:47.300 --> 18:51.610 ‫یا باید بگم همزادِ ‫کوچولوی آیکاوا-سان؟ 18:53.630 --> 18:56.380 ‫از من چی می‌خوای؟ 18:56.810 --> 18:58.920 ‫لازم نیست نگران باشی. 18:58.920 --> 19:03.270 ‫نمی‌فرستمت به آزمایشگاهی که ‫تکه‌تکه‌ت کنن. 19:05.020 --> 19:09.770 ‫اما بدون هیچ آزمایشی، ‫دقیقاً می‌دونم چی هستی. 19:10.210 --> 19:13.030 ‫می‌دونم که تو هم مثل یه آدم عادی هستی. 19:14.820 --> 19:16.030 ‫می‌دونم... 19:16.030 --> 19:19.030 ‫چون منم مثل تو یه همزادم. 19:20.870 --> 19:23.970 ‫یعنی تو هم یه کپی هستی؟ 19:23.970 --> 19:25.230 ‫«کپی»؟ 19:25.850 --> 19:27.390 ‫سونائو... 19:27.390 --> 19:30.520 ‫نسخه اصلیم قبلاً همین‌طوری صدام می‌کرد. 19:30.520 --> 19:32.750 ‫«کپی» و «اصلی»؟ 19:33.150 --> 19:34.550 ‫حالا فهمیدم. 19:34.550 --> 19:37.550 ‫خودتون این اصطلاحات رو ساختید. 19:41.050 --> 19:43.070 ‫س-سنپای؟ 19:43.070 --> 19:48.810 ‫حالا که بالاخره همدیگه رو شناختیم، ‫می‌تونم یه چیزی بپرسم؟ 19:49.550 --> 19:53.570 ‫راهی هست که بشه نسخه اصلی‌ای رو که ‫به شدت زخمی شده درمان کرد؟ 19:53.570 --> 19:58.320 ‫یا راهی هست که بشه اون جراحت رو ‫به یه کپی منتقل کرد؟ 20:03.080 --> 20:05.330 ‫بهم بگو، کپی. 20:05.330 --> 20:09.270 ‫اگه به جای نسخه اصلی بمیری، ‫اون نجات پیدا می‌کنه؟ 20:13.110 --> 20:15.420 ‫خب، من... 20:16.360 --> 20:18.090 ‫تنها چیزی که می‌دونم اینه که... 20:19.110 --> 20:21.560 ‫اگه یه کپی بمیره، ‫ما می‌تونیم دوباره متولد بشیم. 20:21.560 --> 20:22.780 ‫یعنی چی؟ 20:23.490 --> 20:28.260 ‫اگه کپی بمیره، نسخه اصلی ‫هنوز می‌تونه ما رو به زندگی برگردونه. 20:28.940 --> 20:31.470 ‫تا وقتی که نسخه اصلی آسیبی نبینه. 20:31.470 --> 20:33.940 ‫اما برعکسش چی؟ 20:33.940 --> 20:37.570 ‫یعنی اگه نسخه اصلی بمیره، کار ما هم تمومه؟ 20:38.440 --> 20:41.450 ‫اما می‌تونیم خودمون رو ‫فدای نسخه‌های اصلی کنیم؟ 20:41.450 --> 20:45.930 ‫مثلاً اگه آیکاوا سونائو در حال مرگ باشه، ‫می‌تونی به جاش بمیری تا نجاتش بدی— 20:45.930 --> 20:47.640 ‫ولش کن. 20:50.540 --> 20:51.990 ‫آکی-کون. 20:51.990 --> 20:53.020 ‫چطور؟ 20:53.620 --> 20:55.300 ‫منم یه کپی‌ام. 20:55.300 --> 20:58.600 ‫اگه سوالی داری، ‫جوابت رو می‌دم. 21:00.000 --> 21:12.000 ارائه‌ای از رسانه پارسی‌زبان انیمکس 21:00.000 --> 21:12.000 Yuki\h:مترجم 21:00.000 --> 21:12.000 ANIMEX.CLICK 21:01.750 --> 21:04.400 ‫صبر کن، هیروناکا-سان هم مثل ماست؟ 21:04.400 --> 21:07.360 ‫باشگاه ادبیات ‫پاتوق کپی‌هاست؟ 21:07.360 --> 21:10.100 ‫نه، اون این‌طور نیست. ری-چان یه آدم عادیه، ‫خب... 21:10.910 --> 21:14.930 ‫به هر حال، ما هم چیز زیادی ‫درباره خودمون نمی‌دونیم. 21:15.320 --> 21:17.440 ‫ما هم به اندازه تو بی‌خبریم. 21:18.280 --> 21:19.540 ‫خیلی خب. 21:20.580 --> 21:21.700 ‫اگه تو این‌طور می‌گی. 21:23.200 --> 21:26.120 ‫بسیار خب. فکر کنم کارمون اینجا تمومه. 21:32.710 --> 21:33.960 ‫نائو. 21:33.960 --> 21:35.040 ‫حالت خوبه؟ 21:36.740 --> 21:37.950 ‫ببخشید. 21:41.840 --> 21:44.720 ‫کار احمقانه‌ای بود. ‫هیروناکا همه چیز رو بهم گفت. 21:44.720 --> 21:46.590 ‫چرا خودت رو به خطر انداختی؟ 21:47.490 --> 21:49.450 ‫بهت گفته بودم دنبالش نرو. 21:49.450 --> 21:51.850 ‫متاسفم. اما... 21:52.690 --> 21:54.850 ‫می‌خواستم خودم باهاش حرف بزنم. 21:55.520 --> 21:59.770 ‫اگه ما تنها کپی‌های این مدرسه نباشیم چی؟ 23:19.320 --> 23:21.940 ‫آره. فقط روز اول اونجا هستم. 23:22.260 --> 23:23.440 ‫تو چی؟ 23:26.060 --> 23:27.300 ‫باشه. 23:27.300 --> 23:28.760 ‫آره، حق با توئه. 23:29.290 --> 23:30.360 ‫اما... 23:30.870 --> 23:33.600 ‫باشگاه ادبیات داره سنگ تموم می‌ذاره. 23:35.160 --> 23:38.440 .خدا کنه، روز جشنواره آفتابی باشه