رسانه انیمکس با افتخار تقدیم میکند Yuki :مترجم ANIMEX.CLICK
‫نائو.
‫صبح بخیر.
‫امروز روز دوم جشنواره سِیرِیوئه.
‫درسته.
‫جشنواره سِیرِیو
‫خانه ارواح
‫نشریه باشگاه
‫بیمارستان متروکه ارواح
‫ورودی
‫خانه ارواح
‫ورودی
‫خانه ارواح
‫ورودی
‫خانه ارواح
‫ورودی
‫خانه ارواح
‫ورودی
‫خانه ارواح
‫ورودی
‫خانه ارواح
‫ورودی
‫خانه ارواح
‫داستان بامبو‌شکن: ‫نسخه بازسازی‌شده
‫تو توی فروش نشریه باشگاه کمک کردی؟
‫فکر کنم.
‫چون دیروز ۱۹ تا فروختی، ‫یعنی ۸۱ تا دیگه مونده.
‫وضعیت اینه. امروز موفق باشی.
‫ممنون.
‫خیلی خب، می‌بینمت.
‫اوه.
‫حواست باشه دیالوگ‌هات رو خراب نکنی.
‫حواسم هست.
‫«مادربزرگ. پدربزرگ.»
‫«من از ماه اومدم اینجا.»
‫«می‌خوام برای همیشه ‫پیش شما روی زمین بمونم.»
‫«اما چاره‌ای ندارم ‫جز اینکه به ماه برگردم.»
‫خب؟ چطور بود؟
‫خب...
‫می‌خوام بیام نمایش رو ببینم.
‫بی‌صبرانه منتظرم دخترم رو روی صحنه ببینم.
‫جشنواره سِیرِیو
‫قسمت ۸: یک بدلِ خراب
‫جشنواره سِیرِیو
‫امتیاز بالا بگیر!
‫اتاق فرار
‫هی، این طرف! بیاید این سمت!
‫آسمان‌نمای سِیرِیو
‫درست مثل یه شهربازیه.
‫تاکویاکی
‫یاکیسوبا
‫سیب‌زمینی سرخ‌کرده
‫آیکاوا-سان.
‫صبح بخیر.
‫پوسترهای بیشتری برای نمایش چاپ کردم.
‫یه عالمه‌اش رو می‌چسبونم.
‫ممنون.
‫بیمارستان متروکه ارواح
‫خیلی خب. این آخرین روزمونه، ‫پس بیاید بترکونیم.
‫بیمارستان متروکه ارواح
‫ما جایزه اول رو می‌بریم!
‫آره!
‫جشنواره سِیرِیو
‫خوش آمدید
‫کافه کات‌اوت
‫باشگاه آشپزی
‫کافه کات‌اوت
‫تاکویاکی
‫یاکیسوبا
‫بیمارستان متروکه ارواح
‫لطفاً کنار دیوار صف بکشید.
‫آیکاوا-سان، ممنون. ‫بقیه‌اش با من.
‫ممنون از کمکت.
‫آه، اینجایی.
‫چه خبر؟
‫برای خانه ارواح ‫به اندازه کافی نیرو داریم،
‫واسه همین می‌خوام تبلیغات رو انجام بدی.
‫وقتی کارت تموم شد، ‫می‌تونی برگردی به باشگاه ادبیات.
‫می‌تونی انجامش بدی؟
‫فقط همین؟ حتماً.
‫خیلی ممنون.
‫خب، اینم لباست.
‫تیم گریم ‫تا پنج دقیقه دیگه اینجاست.
‫خداحافظ.
‫ها؟
‫یه خونه ارواح دقیقاً جای ‫یه خدمتکار خونیه!
‫یوشی
‫چی؟
‫وای، خدای من.
‫آیکاوا-سان، این خیلی نازه.
‫خب، ام...
‫خیلی هیجان‌انگیزه که می‌دونیم ‫قراره این خدمتکار ناز رو داغون کنیم.
‫ها؟
‫آماده باش، آیکاوا-سان.
‫چی؟
‫آیکاوا-سان، پوستت خیلی صافه.
‫داستان بامبو‌شکن: ‫نسخه بازسازی‌شده
‫اوه پسر. این دیگه یه زخم سطحیه.
‫عالی شدی.
‫واو. باورم نمی‌شه.
‫این گریم واقعاً عالی شده.
‫ما یه ماه کامل تمرین کردیم.
‫خیلی خب، با ما بیا. اربابت منتظره.
‫خداحافظ.
‫آکی-کون.
‫خیلی داری می‌خندی.
‫ما به یه کنت دراکولا و خدمتکارش نیاز ‫داشتیم.
‫شما دو تا واقعاً به ‫جوّ اینجا کمک می‌کنید.
‫آیا منطقیه که خون‌آشام و خدمتکار ‫توی یه بیمارستان «ارواح» باشن؟
‫آه، سخت نگیر.
‫به هر حال، شما دو تا یه ماموریت ویژه ‫دارید.
‫باید تابلو دست بگیرید ‫و تراکت پخش کنید.
‫چی؟ با این لباس‌ها؟
‫چیزی برای خجالت کشیدن وجود نداره.
‫شما دو تا هم می‌تونید در حین کار ‫از جشنواره سِیرِیو لذت ببرید.
‫مشکلی نداری که با یه خدمتکار ‫خونی‌مالی راه بری؟
‫و تو چی؟ مشکلی نداری که با ‫کنت دراکولا وقت بگذرونی؟
‫با کمال میل.
‫اوه آره. شما دو تا هنوز ‫داخل بیمارستان ارواح نرفتید.
‫باید از این فرصت استفاده کنید و الان برید.
‫چی؟
‫آ-آره، ام، من با جاهای تاریک میونه‌ای ‫ندارم.
‫بی‌خیال دیگه.
‫ولی تو واقعاً از ‫تاریکی نمی‌ترسی، مگه نه؟
‫ام...
‫واقعاً مشکلی نیست.
‫اگه مشکلی نیست، پس برو.
‫نه، منظورم اینه که ‫من اوکی‌ام.
‫خوشحالم که باهاش مشکلی نداری.
‫آره، خب...
‫«مشکلی نیست» یا «اوکی‌ام» ‫واقعاً به این معنی نیست که—
‫دو مهمان ویژه و افتخاری ‫دارن میان تو!
‫می‌تونستید دورش رو خط بکشید،
‫اما جرئت کردید پا به ‫بیمارستان ارواح من بذارید؟
‫اگه می‌خواید زنده از اینجا بیرون برید،
‫باید پرونده‌های پزشکی‌تون رو از ‫اعماق بیمارستان پیدا کنید.
‫اگه شکست بخورید،
‫برای همیشه اینجا زندانی می‌شید!
‫خب، بریم.
‫این فقط نقطه شروعشه.
‫نمی‌تونم! نمی‌تونم! من انصراف می‌دم!
‫انصراف ممنوع
‫نمی‌تونی از این بیمارستان فرار کنی. موفق ‫باشی.
‫انصراف ممنوع
‫نمی‌تونی از این بیمارستان فرار کنی. موفق ‫باشی.
‫آکی-کون، هنوز اینجایی؟
‫اینجام. و دستت رو رها نکردم.
‫همه چیز درست می‌شه.
‫باشه.
‫نه...
‫نه! دور شو!
‫پرونده‌هات رو بردار.
‫پرونده‌ها رو گرفتم.
‫دوتاشون رو؟
‫آره.
‫اوه، یه لحظه صبر کن.
‫این خونه ارواح اونقدر بزرگه که دیوار رو ‫شکستیم و اومدیم کلاس بعدی؟
‫نه، کلاس ۲-۲ داره تایاکی می‌فروشه.
‫تحمل کن. دیگه چیزی نمونده.
‫باشه.
‫وقتی بیایم بیرون، تایاکی می‌خوریم.
‫حتماً.
‫من اون بیچاره‌ها رو از سرشون ‫شروع به خوردن می‌کنم.
‫نه! یه رو-رو-روح!
‫بکشیدش! زود باشید!
‫این دیوونگیه.
‫اما...
‫خواهش می‌کنم دیگه بسه.
‫بیا. بلند شو.
‫حالت خوب می‌شه.
‫چرا می‌خندی؟
‫ببخشید. خیلی بامزه شدی.
‫ببخشید.
‫تمام این مدت سعی کردم خودم رو کنترل کنم، ‫ولی دیگه نمی‌تونم.
‫تو خیلی بدی.
‫آدم عوضی. واقعاً که احمقی.
‫ها؟
‫چی شده؟
‫فکر نکنم بتونم بایستم.
‫پاهات خالی کرد؟
‫می‌خوای منو اینجا بذاری؟
‫معلومه که نه.
‫کول‌ت می‌کنم.
‫ها؟ ولی مچ پات...
‫این روزا دیگه خیلی درد نمی‌کنه.
‫بیا. بپر بالا.
‫باشه.
‫سنگینم؟
‫یه جورایی.
‫اصلاح می‌کنم: مثل پر سبکی.
‫انگار که الان حرفت رو باور کنم.
‫خوش برگشتید، شما دوتا...
‫چی؟
‫انگار پاهای اون یکی خالی کرده.
‫بیمارستان متروکه ارواح
‫ها؟ اوه، متاسفم که این اتفاق افتاد.
‫اشکالی نداره.
‫الان خوبم.
‫پس، می‌تونی اینا رو بگیری.
‫موفق باشید با نمایش‌تون.
‫حتماً.
‫صبر کن. کار دیگه‌ای هست که ‫بتونیم توش کمک کنیم؟
‫نه، خوبیم. در واقع، نگاه کن.
‫کلی آدم ماجراجو اومدن که ‫ما رو ببینن
‫چون تو خیلی بلند جیغ زدی.
‫شاید حتی جایزه اول جشنواره رو ببریم.
‫بیمارستان متروکه ارواح
‫بیمارستان ارواح!
‫بیمارستان متروکه ارواح
‫بیاید از ما دیدن کنید!
‫بیمارستان متروکه ارواح
‫اون بیمارستان ارواح ‫من رو هم ترسوند، می‌دونی؟
‫واقعاً؟
‫ولی دیدن اینکه تو چقدر ترسیده بودی، ‫از شدت ترس من کم کرد.
‫پس فکر کنم بهت مدیونم.
‫خب، ببخشید که ترسو ‫هستم.
‫چطور می‌تونم جبران کنم؟
‫می‌خوام بریم یه قرار غیرترسناک.
‫باشه.
‫ری‌چان، ممنون که اینجا رو اداره کردی.
‫باشگاه ادبیات
‫داستان بامبو‌شکن: ‫نسخه بازسازی شده
‫به روایت مادربزرگ
‫هر نسخه: ۲۰۰ ین
‫خوش برگشتید—
‫صبر کن، این چه لباسیه ‫پوشیدی؟
‫باید آکی-کون رو ببینی. ‫لباس کنت دراکولا پوشیده.
‫تا چند لحظه دیگه می‌رسه.
‫به هر حال، فروش چطور بوده؟
‫داستان بامبو‌شکن: ‫نسخه بازسازی شده
‫باشگاه ادبیات دبیرستان سوروگا سِریو
‫غافلگیرکننده بود.
‫تا امروز و دیروز، ۳۳ نسخه ‫فروختیم.
‫همه‌ش به خاطر پوستر موری-سنپایه،
‫داستان بامبو‌شکن: ‫نسخه بازسازی شده
‫به روایت مادربزرگ
‫هر نسخه: ۲۰۰ ین
‫و کلی آدم که ‫شماها رو می‌شناسن.
‫واو! واقعاً داریم پیشرفت می‌کنیم.
‫ولی می‌ترسم کافی نباشه.
‫نبرد اصلی بعد از نمایشه.
‫اونجا عملاً اولین و تنها فرصت ‫واقعی ما برای فروش عمده‌ست.
‫آره.
‫نائو-سنپای.
‫یه سوال فرضی دارم،
‫اگه باشگاه رو تعطیل کنن، ‫بازم می‌تونیم—
‫ری‌چان.
‫منفی‌بافی ممنوع.
‫آره، حق با توئه. ببخشید.
‫ما باشگاه ادبیات رو از دست نمی‌دیم ‫و بازم دوست می‌مونیم، ری‌چان.
‫قبوله.
‫و اگه تعطیلش کردن، ‫یه کلاس خالی پیدا می‌کنیم.
‫تصمیمت رو بگیر!
‫باشگاه نمایش دبیرستان سوروگا سِریو
‫داستان بامبو‌شکن: نسخه بازسازی شده
‫تاریخ و زمان: ۳۱ اکتبر (یکشنبه) ۲:۳۰ بعدازظهر ‫مکان: سالن ورزشی دبیرستان سوروگا سِریو
‫داستان بامبو‌شکن: نسخه بازسازی‌شده ‫باشگاه ادبیات دبیرستان سوروگا سِریو
‫آماده‌ای؟
‫اوه، آره. الان یه پا بمب استرسم.
‫منم همین‌طور.
‫اوه، لعنتی.
‫لباسم.
‫فقط آبه. لک نمی‌شه.
‫مطمئنی؟
‫بریم، آکی-کون.
‫شنیدی؟ معلم دوباره ‫بهم تبریک گفت.
‫جدی؟ برای چی؟
‫برای نمره امتحانم.
‫اون‌قدر خوب بود؟
‫هیچ‌کس نمره من رو نگرفته بود.
‫رفیق، ۱۰۰ گرفتی؟
‫صفر گرفتم، که هیچ‌کس نمی‌گیره.
‫اون که بهت تبریک نگفته!
‫ولی کلی می‌خندید.
‫داشته بهت می‌خندیده!
‫گفت از اینجا به بعد فقط می‌تونی پیشرفت ‫کنی.
‫ممنون که منتظر موندید.
‫آه، اومدی.
‫زود باش، بریم برای گریم.
‫حتماً.
‫من گریم آیکاوا-سان رو انجام می‌دم.
‫باشه، ممنون.
‫اون روز، به هم‌کلاسی‌مون ‫موریه-سان یه نامه دادم.
‫اوه، همون دختره که بامزه‌ست؟
‫اون گفت: «ممنونم!»
‫بهش پیشنهاد دادی؟ واقعاً؟ ‫و اونم قبول کرد؟
‫توی نامه نوشته بود: «از توجه شما ‫در این مورد سپاسگزاریم.»
‫«جلسات اولیا و مربیان ‫برای این روزها برنامه‌ریزی شده.»
‫اون که فقط یه برگه از مدرسه‌ست!
‫کارم تموم شد.
‫خیلی ممنونم.
‫منم باید گریمم رو ترمیم کنم.
‫موری-سنپای؟
‫می‌شه بریم بیرون؟
‫نمی‌تونی باهاش تنها بمونی.
‫خیلی نگران می‌شی.
‫نائو.
‫اگه اتفاقی افتاد، بهت زنگ می‌زنم.
‫بریم.
‫حالا حالت خوبه؟
‫به خودم قبولونده بودم ‫که می‌تونم تحملش کنم.
‫ها؟
‫ولی انجامش می‌دم. درستش می‌کنم.
‫منظورم اینه که باید ‫انجامش بدم.
‫می‌تونی درباره خودت بهم بگی؟ ‫البته اگه دوست داری.
‫شاید سبک بشی.
‫مردم زیاد بهت می‌گن یه کم عجیبی؟
‫من وقتی سوزومی فقط پنج سالش بود ساخته شدم.
‫اون من رو درست قبل از اینکه ‫توی نمایش مهدکودک بازی کنه، ساخت.
‫سوزومی می‌خواست من نقش ‫نامادری بدجنس رو براش بازی کنم.
‫منم هر چی گفت انجام دادم و ‫با مادرش به مدرسه رفتم.
‫اما...
‫اما سوزومی آخرش دنبال ما اومد.
‫اون زن... مادرش بهم نگاه کرد ‫و وحشت‌زده شد.
‫سرزنشش نمی‌کنم.
‫اون کسی رو دیده بود که دقیقاً ‫شبیه دختر خودش بود.
‫و می‌دونست که ‫دوقلو به دنیا نیاورده.
‫پس مادرش از همون ‫اول از وجودت خبر داشت.
‫آره. پدرش هم همین‌طور.
‫اونا من رو از سوزومی جدا کردن
‫و فرستادنم تا با پدربزرگ و مادربزرگش ‫توی فوجینومیا زندگی کنم.
‫اون اتفاق ۱۳ سال پیش افتاد.
‫توی تمام اون سال‌ها، حتی یک بار هم ‫سوزومی رو ندیدم.
‫حتی یک بار هم نه؟
‫درسته.
‫تو چی؟
‫سونائو هر وقت به من نیاز داشته باشه احضارم ‫می‌کنه.
‫اون کل این ماه رو بهم اجازه داده ‫که به مدرسه برم.
‫به جز دیروز. اون کار خودش بود.
‫می‌فهمم.
‫می‌دونستی...
‫که برای رفتن به دبستان یا راهنمایی ‫نیازی به گواهی تولد نیست؟
‫نتونستم برم دبیرستان،
‫ولی پدربزرگ و مادربزرگم رو داشتم ‫و می‌تونستم توی خونه خوب درس بخونم.
‫پس، چرا تو...
‫به خاطر سوزومیه. اون توی وضعیت نباتیه.
‫توی تعطیلات تابستون، ‫اتفاقی سرش ضربه خورد.
‫روز بعدش، به کما رفت.
‫اولش بستری شد،
‫ولی از اواخر آگوست، درمانش رو ‫توی خونه شروع کرد.
‫اون زن هم اواخر آگوست ‫اومد به فوجینومیا.
‫صاف توی چشمام نگاه کرد،
‫همون کسی که قبلاً حتی نمی‌تونست ‫تحملم کنه، داشت بهم التماس می‌کرد.
‫باید وانمود کنی سوزومی هستی ‫و به جاش بری مدرسه.
‫وگرنه غیبت‌هاش ‫جبران‌ناپذیر می‌شه.
‫اون خیلی سخت برای ‫امتحان ورودی دانشگاه درس خونده بود.
‫ولی همه‌ش هدر می‌ره.
‫التماست می‌کنم. لطفاً به دخترم کمک کن.
‫آه، درسته.
‫نمی‌فهمی؟
‫تو اون روز دقیقاً به همین خاطر ‫از ناکجاآباد پیدات شد.
‫چطور تونست؟
‫منو آورد اینجا و مجبورم کرد ‫این ترم به مدرسه‌ش برم.
‫ولی من هیچ ایده‌ای ندارم ‫سوزومی الان چطوریه.
‫سعی کردم همه رو گول بزنم، ‫ولی به باهوشی اون نیستم.
‫باید برای گرفتن نمره پنج ‫توی امتحان دبیرستان،
‫با تحصیلات راهنمایی، بهم مدال بدن.
‫واقعاً هر کاری از دستم برمی‌اومد کردم.
‫من سوزومی شدم، موریرین،
‫رئیس شورای دانش‌آموزی، ‫حتی پرنسس کاگویا.
‫همه کار براش کردم.
‫ولی فقط دارم وقت تلف می‌کنم ‫و همه چیز رو خراب می‌کنم.
‫اصلاً کمکی به سوزومی نمی‌کنم.
‫وقتی دیدمت، ‫فکر کردم یه بارقه امید پیدا کردم.
‫ولی اشتباه می‌کردم.
‫یه بدل نمی‌تونه برای نجات نسخه اصلی، ‫جونش رو بده، مگه نه؟
‫چرا می‌خوای خودت رو فدا کنی؟
‫آره، خیلی عجیبه.
‫اصلاً چرا ما بدل‌ها اینقدر احمقیم؟
‫حتماً تا الان خودت متوجهش شدی.
‫باید یه جای کارمون بلنگه
‫که حاضریم اینقدر از خودمون رو ‫فدای نسخه‌های اصلی‌مون کنیم.
‫راستش، منم نمی‌خواستم ‫نقش نامادری بدجنس رو بازی کنم.
‫ولی با این حال انجامش دادم، ‫چون ته دلم فکر می‌کردم
‫که باید این کار رو برای سوزومی بکنم.
‫نکن...
‫من ۱۳ سال بود سوزومی رو ندیده بودم.
‫با این حال هنوز می‌خوام براش همه کار کنم.
‫می‌خوام به زندگی برگردونمش.
‫پس کاملاً حاضرم ‫هر کاری براش انجام بدم.
‫مطمئنم دقیقاً می‌دونی چه حسی دارم.
‫می‌بینی؟
‫عجیب نیست؟
‫ظاهرمون رو دقیقاً شبیه ‫نسخه اصلی ساختن.
‫ولی از درون، ‫یه جای کارمون خیلی می‌لنگه.
‫ما فقط عروسک‌های خیمه‌شب‌بازیم ‫که هیچ اراده‌ای از خودمون نداریم.
‫بجنب. تماشاچی‌هامون منتظرن.
‫سنپای.
ارائه‌ای از رسانه پارسی‌زبان انیمکس Yuki :مترجم ANIMEX.CLICK