WEBVTT 00:00.000 --> 00:12.000 رسانه انیمکس با افتخار تقدیم میکند Yuki\h:مترجم ANIMEX.CLICK 00:06.740 --> 00:08.800 ‫صبح بخیر، آیکاوا-سان. 00:09.100 --> 00:11.180 ‫صبح بخیر، ساتو. 00:11.180 --> 00:15.560 ‫میدونی چیه؟ بنظرم ‫بهتره بریم کیمونو کرایه کنیم. 00:19.310 --> 00:21.150 ‫ممنونم، خانم. 00:21.150 --> 00:23.190 ‫دیشب خوب خوابیدین؟ 00:23.190 --> 00:25.440 ‫بله. ممنون که پرسیدین. 00:25.440 --> 00:27.210 ‫خوشحالم این رو می‌شنوم. 00:27.210 --> 00:28.320 ‫یکی دیگه لطفا. 00:28.320 --> 00:29.430 ‫چه سریع. 00:30.280 --> 00:33.320 ‫شما دوتا بهتره زودتر غذاتون رو بخورین. ‫کلی کار داریم. 00:33.650 --> 00:36.330 ‫بچه‌ها، شما هم دوست دارین ‫توی زمین کشاورزی کار کنین؟ 00:36.330 --> 00:37.830 ‫بله، دوست داریم. 00:42.670 --> 00:43.960 ‫ببین. 00:43.960 --> 00:46.210 ‫چقدر کوچولوئن. 00:46.570 --> 00:48.500 ‫آره، واقعاً سیب‌زمینی‌های کوچولویی‌ان. 00:59.980 --> 01:01.520 ‫وای. 01:01.520 --> 01:05.610 ‫بهار که شکوفه‌های گیلاس باز می‌شن، ‫اینجا حتی قشنگ‌تر هم می‌شه. 01:07.090 --> 01:08.640 ‫حتماً خیلی خیره‌کننده می‌شه. 01:09.280 --> 01:14.150 ‫یه جورایی، مشتاق شدم ‫که تغییر فصل‌ها رو ببینم. 01:15.320 --> 01:20.250 ‫دلم می‌خواد مثل همین الان، ‫فرداهای جدید رو هم ببینم. 02:52.630 --> 02:57.050 ‫قسمت ۱۳: و بعد، بدل... 03:02.680 --> 03:04.320 ‫خیلی خوشمزه‌ست. 03:04.650 --> 03:07.360 ‫اگه دوست داشته باشین، ‫می‌خواین بیاین با ما زندگی کنین؟ 03:08.310 --> 03:13.820 ‫اوه، ببخشید. دیشب ناخواسته ‫یه بخش‌هایی از حرف‌هاتون رو شنیدم. 03:15.820 --> 03:21.310 ‫می‌دونم نباید دخالت کنم، ‫ولی واقعاً دلم می‌خواد بهتون کمک کنم. 03:21.310 --> 03:23.500 ‫حتی یوتاکا-سان هم موافقه. 03:23.950 --> 03:29.460 ‫ما فکر نمی‌کنیم شما بچه‌ها هیچ‌وقت ‫بتونین با نیمه دیگه‌تون زندگی کنین. 03:31.190 --> 03:34.670 ‫معذرت می‌خوام. می‌دونم شما هم ‫شرایط خاص خودتون رو دارین. 03:34.670 --> 03:37.390 ‫لازم نیست همین الان تصمیم بگیرین. 03:37.390 --> 03:38.840 ‫ولی خب... 03:38.840 --> 03:43.890 ‫فقط یادتون باشه که همیشه ‫گزینه موندن پیش ما رو دارین. 03:43.890 --> 03:46.770 ‫ممنونم، تایکو-سان. 03:48.460 --> 03:51.090 ‫من باید برم یه کم خرید کنم. 03:52.120 --> 03:54.160 ‫حدود نیم ساعت دیگه برمی‌گردم. 03:54.160 --> 03:55.180 ‫باشه. 03:58.020 --> 04:00.690 ‫نظرت درباره پیشنهاد تایکو-سان چیه— 04:01.620 --> 04:03.700 ‫تماس ورودی 04:01.620 --> 04:06.120 ‫سونائو آیکاوا 04:01.620 --> 04:03.700 ‫رد کردن 04:01.620 --> 04:03.370 ‫پاسخ دادن 04:03.370 --> 04:03.490 ‫پاسخ دادن 04:03.700 --> 04:06.120 ‫متصل شد 04:03.700 --> 04:06.120 ‫مخاطبین 04:03.700 --> 04:04.740 ‫بلندگو 04:03.700 --> 04:06.120 ‫توقف 04:03.700 --> 04:06.120 ‫بی‌صدا 04:03.700 --> 04:04.240 ‫ویدیو 04:03.700 --> 04:06.120 ‫صفحه‌کلید 04:04.870 --> 04:06.120 ‫بلندگو 04:05.120 --> 04:06.120 ‫ویدیو 04:06.120 --> 04:07.140 ‫الو؟ 04:07.500 --> 04:08.940 ‫منم. 04:09.640 --> 04:13.120 ‫هنوز توی فوجینومیا هستین؟ ‫نائو هم پیشته؟ 04:13.120 --> 04:15.580 ‫آره. اینجاست. 04:15.580 --> 04:18.260 ‫می‌خوام درباره یه چیزی باهاش حرف بزنم. 04:18.260 --> 04:20.760 ‫می‌تونیم هر دوتون رو به کیوتو احضار کنیم؟ 04:22.230 --> 04:25.190 ‫می‌شه یه لحظه صبر کنید؟ ‫بهت خبر می‌دیم. 04:25.190 --> 04:26.370 ‫باشه. 04:26.860 --> 04:30.270 ‫نائو، چیکار کنیم؟ الان ما رو می‌خواد. 04:30.270 --> 04:33.290 ‫من... من نمی‌خوام برم. 04:33.800 --> 04:35.510 ‫خیلی می‌ترسم. 04:36.500 --> 04:38.280 ‫آکی کون، تو چی؟ 04:38.280 --> 04:41.890 ‫من؟ اگه شویا احضارم کنه، ‫می‌خوام اونجا باشم. 04:42.420 --> 04:44.150 ‫اگه لازم باشه تنهایی می‌رم. 04:45.760 --> 04:50.040 ‫آکی کون هیچ‌وقت جا نمی‌زنه، ‫هر چقدر هم که نگران باشه. 04:50.670 --> 04:53.160 ‫پس منم می‌خوام مثل اون باشم. 04:53.160 --> 04:54.670 ‫منم می‌آم. 04:58.880 --> 04:59.960 ‫چی شده؟ 05:00.650 --> 05:04.720 ‫موچیزوکی سنپای. ما همین الان ‫داریم می‌ریم کیوتو. 05:04.720 --> 05:06.850 ‫ها؟ کیوتو؟ 05:07.180 --> 05:09.820 ‫من و آکی کون قراره ‫از همین‌جا ناپدید بشیم. 05:09.820 --> 05:15.240 ‫احتمالاً لباس‌هایی که تنمونه ‫و وسایلمون همین‌جا می‌مونن. 05:15.240 --> 05:19.170 ‫ممنون می‌شم اگه اون لباس‌ها رو ‫بذارین توی سبد لباس‌های چرک. 05:19.170 --> 05:20.860 ‫بابت کمک‌تون ممنونیم. 05:20.860 --> 05:23.670 ‫نه، یه لحظه صبر کنین. وایسین ببینم. 05:23.670 --> 05:25.520 ‫این دیگه خیلی دیوونه‌بازیه. 05:25.920 --> 05:30.500 ‫یعنی تو مشکلی نداری یه پسر دیگه ‫به لباس‌های دوست‌دخترت دست بزنه؟ 05:30.500 --> 05:34.060 ‫چه می‌دونم؟ شاید اون پسره ‫اتفاقی دستش بخوره به، خب... 05:34.490 --> 05:38.380 ‫حتی به لباس‌زیرش، ‫اگه واقعاً اینو می‌خوای. 05:38.380 --> 05:41.400 ‫من مشکلی ندارم. ‫شما که غریبه نیستی، موچیزوکی سنپای. 05:41.400 --> 05:44.010 ‫بله. منم کاملاً راحتم ‫که شما این کار رو بکنین. 05:44.010 --> 05:45.450 ‫ای بابا، عجب گیری افتادیم. 05:46.100 --> 05:47.700 ‫باشه. شما بردید. 05:47.700 --> 05:52.270 ‫یه جوری قضیه رو واسه تایکو سان ‫و یوتاکا سان ماست‌مالی می‌کنم، زودتر راه بیفتین. 05:52.270 --> 05:54.030 ‫خیلی ممنون. 05:57.960 --> 05:59.800 ‫ردیفش کردین؟ 05:59.800 --> 06:01.960 ‫بله. همه‌چیز آماده‌ست. 06:01.960 --> 06:02.970 ‫واقعاً؟ 06:05.740 --> 06:06.910 ‫خیلی خب. 06:06.910 --> 06:08.260 ‫نائو. 06:09.200 --> 06:10.290 ‫ناپدید شو. 06:23.420 --> 06:25.580 ‫آراشی‌یاما فوق‌العاده بود. 06:25.580 --> 06:27.560 ‫آره، واقعاً معرکه بود. 06:27.560 --> 06:29.630 ‫کیمونوش چقدر نازه. 06:29.630 --> 06:31.000 ‫ما هم کیمونو بپوشیم؟ 06:31.000 --> 06:31.930 ‫آره، چرا که نه؟ 06:31.930 --> 06:33.690 ‫سردته؟ 06:34.080 --> 06:36.690 ‫خوبم. به هوا عادت می‌کنم. 06:36.690 --> 06:37.770 ‫اره؟ 06:38.310 --> 06:41.820 ‫سونائو، سفر چطور می‌گذره؟ خوش می‌گذره؟ 06:42.170 --> 06:44.820 ‫همون‌طور که می‌بینی، خیلی داره خوش می‌گذره. 06:45.180 --> 06:46.310 ‫چه خوب. 06:46.820 --> 06:49.980 ‫سانادا و آکی هم به‌زودی می‌رسن. 06:50.330 --> 06:53.080 ‫می‌خوای تا بیان، بشینیم؟ 06:55.390 --> 06:59.180 ‫دیروز رفتیم معبد فوشیمی ایناری ‫و معبد کیومیزو-درا. 06:59.180 --> 07:00.820 ‫خیلی پیاده‌روی کردیم. 07:01.320 --> 07:04.210 ‫بالا رفتن از اون همه پله ‫واقعاً نفس‌گیر بود. 07:07.140 --> 07:09.640 ‫لطفاً اون خاطرات رو نخون. 07:09.640 --> 07:11.100 ‫ولی، خب... 07:11.400 --> 07:15.270 ‫راستش هر چی بیشتر بهشون فکر کنی، ‫خاطراتت واضح‌تر می‌شن. 07:15.270 --> 07:18.560 ‫عکس دسته‌جمعی کلاس 07:15.270 --> 07:18.560 ‫رنگ‌های پرشور پاییزی 07:15.270 --> 07:18.560 ‫دروازه‌های سنبون توری 07:17.600 --> 07:19.940 ‫تو چی؟ شماها کجاها رفتین؟ 07:20.260 --> 07:25.770 ‫خب، ما رفتیم مزرعه تفریحی ماکاینو ‫و بعدش هم خونه ریو سنپای. 07:25.770 --> 07:28.330 ‫منظورت رئیس سابق ‫شورای دانش‌آموزیه؟ 07:28.330 --> 07:30.260 ‫بله، بدلش. 07:30.260 --> 07:34.580 ‫اونجا بزرگ شده بود ‫و من پدر و مادرش رو دیدم. 07:35.800 --> 07:37.270 ‫چه خوب. 07:37.840 --> 07:39.680 ‫تو فوق‌العاده‌ای، نائو. 07:39.680 --> 07:42.340 ‫انگار تو خیلی بیشتر از من ‫پیشرفت کردی. 07:42.710 --> 07:43.740 ‫نه. 07:44.460 --> 07:47.650 ‫من فقط به خاطر آکی کون ‫تونستم این قدم بزرگ رو بردارم. 07:48.690 --> 07:50.480 ‫اون دلیل حضور من در اینجا هم هست. 07:51.010 --> 07:54.510 ‫اگه سونائو بخواد، من می‌خوام... 07:55.350 --> 07:56.730 ‫خب، می‌خواستی باهام حرف بزنی؟ 07:57.060 --> 07:58.910 ‫می‌دونم قبلاً هم این رو ازت پرسیدم، 07:58.910 --> 08:00.980 ‫ولی تو و آکی با هم قرار میزارین؟ 08:06.980 --> 08:08.010 ‫آره. 08:08.950 --> 08:10.590 ‫آره، معلوم بود. 08:12.680 --> 08:16.830 ‫یعنی منم یه روز عاشق می‌شم؟ 08:16.830 --> 08:18.010 ‫سونائو. 08:18.480 --> 08:19.520 ‫نائو! 08:26.840 --> 08:28.650 ‫تازه رسیدی، نائو؟ 08:28.650 --> 08:31.080 ‫آره. همین الان. 08:31.080 --> 08:34.000 ‫تو چی سانادا؟ ‫مگه آکی رو احضار نکردی؟ 08:35.720 --> 08:37.800 ‫اون درست جلوی روته. 08:37.800 --> 08:39.390 ‫خودت چی؟ 08:39.390 --> 08:41.850 ‫ما اومدیم چون فکر کردیم ‫تو احضارش کردی. 08:43.230 --> 08:44.420 ‫شویا؟ 08:44.420 --> 08:47.110 ‫من احضارش کردم. اون اینجاست. 08:48.360 --> 08:51.110 ‫بیا دیگه. درست همینجاست. نگاه کن. 08:51.110 --> 08:53.110 ‫شوخی نکن دیگه. 08:53.110 --> 08:55.210 ‫می‌دونم فقط تلفنی با هم حرف زدیم... 08:55.210 --> 08:57.030 ‫ساتو هنوز نرسیده؟ 08:58.080 --> 09:01.080 ‫وایسا، تو نائو رو نمی‌بینی؟ 09:01.080 --> 09:04.080 ‫آیکاوا، تو آکی رو نمی‌بینی؟ 09:05.150 --> 09:06.630 ‫چه اتفاقی داره می‌افته؟ 09:08.400 --> 09:10.120 ‫اون من رو نمی‌بینه. 09:10.120 --> 09:11.160 ‫شاید ما... 09:11.160 --> 09:12.380 ‫آیکاوا سان. 09:12.840 --> 09:14.280 ‫اونجاست؟ 09:14.850 --> 09:17.600 ‫همون‌طور که خواستی احضارش کردم. 09:17.600 --> 09:19.020 ‫آه. 09:25.910 --> 09:27.380 ‫تو چی، سانادا کون؟ 09:27.380 --> 09:29.710 ‫منم احضارش کردم، ولی... 09:29.710 --> 09:31.700 ‫من نمی‌تونم آکی رو ببینم. 09:33.120 --> 09:34.360 ‫حدسم درست بود. 09:36.200 --> 09:38.670 ‫من دیگه وجود ندارم. 09:45.040 --> 09:49.250 ‫در حال حاضر، من و آکی کون ‫توی واقعیت ساتو سان وجود نداریم، 09:49.250 --> 09:51.860 ‫و نه توی واقعیت هیچ‌کس دیگه. 09:52.690 --> 09:55.950 ‫حتی کسی صدامون رو هم نمی‌شنوه. مگه نه؟ 09:55.950 --> 09:57.890 ‫منظورت چیه که وجود نداری؟ 09:57.890 --> 10:01.390 ‫ببخشید. من از آیکاوا سان و سانادا کون ‫خواستم 10:01.390 --> 10:06.070 ‫که بدل‌هاشون رو ‫توی یه فضای باز احضار کنن. 10:06.750 --> 10:10.880 ‫دلیلم رو مخفی نگه داشتم، ‫پس از دستشون عصبانی نشین. 10:10.880 --> 10:12.190 ‫اما چرا؟ 10:12.620 --> 10:15.560 ‫منم یه زمانی بدل داشتم، ولی... 10:16.070 --> 10:19.180 ‫نه، فکر کنم به خاطر اینه ‫که یکی داشتم. 10:19.920 --> 10:23.080 ‫به خاطر اون تجربه‌ست ‫که این‌قدر شک دارم. 10:23.660 --> 10:26.630 ‫اونا ممکنه دوست‌های خیالی ‫یا داپِلگنگر باشن. 10:27.090 --> 10:30.810 ‫وقتی داشتم دنبال کلمه مناسب می‌گشتم، ‫اون موقع بود که فهمیدم... 10:31.770 --> 10:37.210 ‫مردم هیچ‌وقت یه داپِلگنگر و ‫شخص اصلی رو توی یه اتاق با هم نمی‌بینن، مگه نه؟ 10:38.590 --> 10:41.150 ‫این کاملاً طبیعی نیست؟ 10:41.150 --> 10:46.330 ‫مردم ادعا می‌کنن داپِلگنگرها رو جاهایی می‌بینن ‫که شخص اصلی نباید اونجا باشه. 10:46.330 --> 10:49.680 ‫با این حال، اگه کسی یکی از اون دوتا رو ‫ببینه، 10:49.680 --> 10:53.330 ‫نمی‌فهمه که ‫یه داپِلگنگر رو دیده یا نه. 10:54.100 --> 10:59.580 ‫اونا فقط وقتی با شخص اصلی حرف بزنن ‫متوجه می‌شن یه جای کار می‌لنگه. 10:59.580 --> 11:01.080 ‫آره، فکر کنم همین‌طوره. 11:01.760 --> 11:04.200 ‫وقتی بدل‌تون رو فرستادین مدرسه، 11:04.200 --> 11:07.290 ‫شما دوتا واقعاً موقع ساعت‌های مدرسه ‫توی خونه می‌موندین؟ 11:08.420 --> 11:10.910 ‫کس دیگه‌ای شما رو دید؟ 11:11.560 --> 11:14.190 ‫شما در طول روز ‫نمی‌تونستین از خونه برین بیرون، 11:14.190 --> 11:16.970 ‫چون ریسک این وجود داشت که ‫یه آشنا شما رو ببینه. 11:17.870 --> 11:22.360 ‫شنیدم شما چهارتا بعد از اون مسابقه ‫با هایاسه-سنپای، تلفنی با هم حرف زدین. 11:20.100 --> 11:21.810 ‫تماس گروهی 11:20.100 --> 11:21.810 ‫شویا سانادا 11:20.100 --> 11:21.810 ‫سونائو آیکاوا 11:22.730 --> 11:25.890 ‫اما آیکاوا-سان و سانادا-کون ‫توی خونه بودن، 11:25.890 --> 11:28.820 ‫در حالی که نائو-سان و آکی-کون ‫توی باشگاه بودن. 11:29.270 --> 11:33.280 ‫اما شما فقط صدای کسایی رو می‌شنیدین ‫که شبیه هم بودن. 11:33.280 --> 11:37.070 ‫اون موقع اصلاً نمی‌دونستین ‫واقعاً دارین با کی حرف می‌زنین. 11:37.700 --> 11:45.930 ‫راست می‌گه. من و سونائو وقتی با هم بودیم ‫با هیچ‌کس روبرو نشدیم. حتی ریچان. 11:46.570 --> 11:49.330 ‫پس چطوری قضیه رئیس سابق ‫انجمن دانش‌آموزی رو توضیح می‌دی، 11:49.330 --> 11:51.290 ‫همونی که سانادا دیروز درباره‌ش گفت؟ 11:51.930 --> 11:55.340 ‫مامانش دوتا دختر دید و وحشت کرد، 11:55.340 --> 11:58.930 ‫واسه همین بدل رو فرستادن ‫تا با پدربزرگ و مادربزرگش زندگی کنه. 11:59.370 --> 12:03.430 ‫این یعنی پدر و مادرش ‫هر دوتاشون رو با هم دیدن. 12:03.730 --> 12:05.810 ‫منظورت رئیس موریرینه؟ 12:06.400 --> 12:09.310 ‫وقتی داستانش رو شنیدم ‫یه جای کار برام جور درنمی‌اومد. 12:09.980 --> 12:14.530 ‫یه مامان با دیدن دختری که شبیه ‫دختر خودشه، نزدیکه غش کنه؟ 12:14.530 --> 12:18.390 ‫و بعد برای همیشه از هم جداشون کنه. ‫واقعاً همچین اتفاقی می‌افته؟ 12:19.070 --> 12:21.820 ‫فکر کنم اتفاقی که واقعاً افتاد این بود ‫که مامان ریو-سنپای 12:21.820 --> 12:23.950 ‫وقتی دستش رو گرفته بود، نمی‌تونست ببینتش. 12:23.950 --> 12:26.080 ‫یعنی اون فقط ناپدید شد؟ 12:26.450 --> 12:31.040 ‫مامان سوزومی-سنپای با ریو-سنپای ‫مثل یه موجود عجیب رفتار می‌کرد 12:31.040 --> 12:33.500 ‫و بهش نگاه نمی‌کرد. 12:33.500 --> 12:35.460 ‫این چیزی بود که اون به من گفت. 12:35.880 --> 12:37.860 ‫اما حقیقت ممکنه خیلی ساده باشه... 12:37.860 --> 12:41.560 ‫مامانش نمی‌تونست به ریو-سنپای نگاه کنه ‫وقتی سوزومی-سنپای نزدیکش بود. 12:42.390 --> 12:46.920 ‫کاملاً واضحه که چرا شخص اصلی‌ها ‫همیشه بدل‌هاشون رو می‌بینن. 12:46.920 --> 12:48.760 ‫و برعکس. 12:49.460 --> 12:52.020 ‫اگه بدل‌ها می‌تونن همدیگه رو ببینن، 12:52.020 --> 12:56.610 ‫شاید به خاطر اینه که توی یه بعد ‫یا یه همچین چیزی وجود دارن. 12:57.360 --> 12:59.360 ‫اگه شخص اصلی توی صحنه نباشه، 12:59.360 --> 13:02.250 ‫یه بدل می‌تونه موقتاً ‫بین بعد‌ها جابه‌جا بشه 13:02.250 --> 13:05.250 ‫و بدن فیزیکی شخص اصلی رو ‫قرض بگیره. 13:05.670 --> 13:08.250 ‫تقریباً مطمئنم که ‫سازوکارش این‌طوریه. 13:08.250 --> 13:09.750 ‫بعدها؟ 13:09.750 --> 13:11.250 ‫حالا فهمیدم. 13:11.250 --> 13:16.630 ‫واسه همینه وقتی روی ریل افتادم ‫بدنی از خودم به جا نذاشتم. 13:16.980 --> 13:20.120 ‫بدنی که از سونائو قرض گرفته بودم ‫توی اون لحظه ناپدید شد 13:20.120 --> 13:23.950 ‫و به اتاق خواب سونائو برگشت. 13:24.510 --> 13:31.490 ‫وایسا، این یعنی اگه کسی مرگ رو ندیده باشه ‫مرگی اتفاق نیفتاده؟ 13:31.490 --> 13:34.400 ‫آره. منم همین فکر رو می‌کنم. 13:34.970 --> 13:38.790 ‫از اولش هم فقط ‫یه سونائو آیکاوا وجود داشته. 13:39.390 --> 13:45.200 ‫سونائو آیکاوایی که دنیا می‌شناخت ‫همیشه فقط یک نفر بوده. 13:45.200 --> 13:47.060 ‫ببخشید دیر کردم. 13:47.780 --> 13:50.570 ‫ها؟ چه خبره؟ 13:51.280 --> 13:55.040 ‫شما سه تا چتون شده؟ ‫اتفاقی افتاده؟ 13:55.040 --> 13:56.320 ‫یوشیئی-کون؟ 13:56.820 --> 13:58.040 ‫یوشیئی. 13:58.430 --> 14:00.000 ‫باید همین الان با من بیای. 14:00.000 --> 14:01.940 ‫ها؟ چرا؟ 14:02.260 --> 14:07.260 ‫وایسا سانادا. می‌خوای قبل از اینکه ‫من فرصت کنم، با آیکاوا-سان رفیق شی؟ 14:07.710 --> 14:09.600 ‫نائو، متاسفم. 14:09.600 --> 14:12.270 ‫نمی‌دونستم اوضاع ‫این‌طوری پیش می‌ره. 14:12.900 --> 14:16.380 ‫دیشب سیر تا پیاز رو به ساتو گفتم. 14:16.380 --> 14:18.470 ‫درباره هر اتفاقی که افتاده بود. 14:19.100 --> 14:25.530 ‫فکر کنم ساتو وقتی دید چقدر پریشونم ‫فقط می‌خواست کمک کنه. 14:25.530 --> 14:27.210 ‫پریشونی؟ 14:27.210 --> 14:31.740 ‫دیگه تا الان باید فهمیده باشی ‫که چقدر داغونم. 14:32.910 --> 14:37.950 ‫ولی تو هنوزم من رو مثل یه جور خدا می‌بینی. 14:38.310 --> 14:43.640 ‫هیچ‌وقت نمی‌دونستم چطور ‫باید باهات روبرو بشم. 14:44.100 --> 14:47.680 ‫حس می‌کردم به بن‌بست خوردم. با این حال... 14:49.680 --> 14:52.230 ‫واقعاً دلم می‌خواد تغییر کنم. 14:53.520 --> 14:54.750 ‫سونائو. 14:55.500 --> 14:56.940 ‫یه نگاه بنداز. 14:55.770 --> 14:56.940 ‫سومین آزمون آزمایشی کشوری 14:55.770 --> 14:56.940 ‫(یکشنبه) 14:55.770 --> 14:56.940 ‫مخصوص سال دوم دبیرستان 14:55.770 --> 14:56.940 ‫سطح 14:55.770 --> 14:56.940 ‫دروس 14:55.770 --> 14:56.940 ‫پایه 14:55.770 --> 14:56.940 ‫پایه ۱ 14:55.770 --> 14:56.940 ‫ریاضی 14:55.770 --> 14:56.940 ‫انگلیسی 14:55.770 --> 14:56.940 ‫ادبیات ژاپنی 14:55.770 --> 14:56.940 ‫سال دوم 14:55.770 --> 14:56.940 ‫نمرات کشوری 14:55.770 --> 14:56.940 ‫مشاهده نمرات خود 14:55.770 --> 14:56.940 ‫مشاهده آزمون 14:57.390 --> 15:02.320 ‫قبل از اردوی تفریحی، ‫توی آزمون آزمایشی کشوری شرکت کردم. 15:03.440 --> 15:06.410 ‫نمی‌خواستم هنوز چیزی بفهمی، 15:06.880 --> 15:09.040 ‫واسه همین خودم برگه‌ام رو تصحیح نکردم، 15:09.040 --> 15:12.450 ‫و جلوی خودم رو گرفتم تا ‫نتایج رسمی رو نبینم. 15:12.450 --> 15:14.930 ‫واقعاً من باید اولین نفری باشم که می‌فهمه؟ 15:14.930 --> 15:16.000 ‫آره، باید تو باشی. 15:24.000 --> 15:25.970 ‫خب، نمره‌هام چطور شده؟ 15:25.970 --> 15:28.340 ‫سومین آزمون آزمایشی کشوری، سال دوم 15:25.970 --> 15:28.340 ‫سونائو آیکاوا 15:25.970 --> 15:28.340 ‫نکات آزمون 15:25.970 --> 15:28.340 ‫انگلیسی 15:25.970 --> 15:28.340 ‫ریاضی 15:25.970 --> 15:28.340 ‫ادبیات ژاپنی 15:25.970 --> 15:28.340 ‫تفکیک نمرات بر اساس درس 15:26.560 --> 15:28.720 ‫انگلیسی رو ۴۴ شدی، 15:28.720 --> 15:32.970 ‫ریاضی رو ۵۲ و ادبیات ژاپنی رو ۶۲. 15:35.030 --> 15:38.640 ‫دیدی؟ وقتایی که لازمه ‫می‌تونم باهوش باشم. 15:38.640 --> 15:41.510 ‫ولی با این نمره‌ها واقعاً نمی‌شه پز داد. 15:42.160 --> 15:44.900 ‫از اونی که فکر می‌کردم هم بازنده‌ترم. 15:44.900 --> 15:47.030 ‫این‌طور نیست. 15:47.580 --> 15:49.380 ‫آره، من می‌دونستم. 15:49.380 --> 15:52.530 ‫توی اون یه ماهی که من ‫به جات می‌رفتم مدرسه، 15:52.530 --> 15:55.540 ‫سونائو توی خونه داشت بکوب درس می‌خوند. 15:56.040 --> 16:00.410 ‫اون‌قدر سوال‌ها رو تکرار می‌کرد ‫تا بالاخره درست حلشون کنه. 16:00.840 --> 16:03.880 ‫واقعاً به خودش سختی می‌داد. 16:05.270 --> 16:08.300 ‫تو واقعاً فوق‌العاده‌ای. جدی می‌گم. 16:08.910 --> 16:12.180 ‫یادت میاد بعد از ‫جشنواره سیریو چی گفتم؟ 16:13.430 --> 16:16.030 ‫از فردا می‌رم مدرسه. 16:16.590 --> 16:20.440 ‫هر روز می‌رم، حتی موقع امتحانات ‫یا وقتایی که حس و حالش رو ندارم. 16:21.080 --> 16:23.280 ‫از این به بعد، از هیچ‌چیزی فرار نمی‌کنم. 16:23.280 --> 16:27.860 ‫تصمیم گرفتم به عنوان خودم، ‫تمام تلاشم رو برای همه‌چیز بکنم. 16:28.320 --> 16:33.010 ‫حتی واسه این آزمون آزمایشی هم ‫هر چی در توانم بود گذاشتم. 16:33.010 --> 16:36.700 ‫با گفتن اینکه همه‌چیز درست می‌شه ‫و من کنارشم، به سانادا کمک کردم بره مدرسه، 16:36.700 --> 16:38.430 ‫و خودم هم هواش رو داشتم. 16:38.960 --> 16:41.600 ‫بدون حتی یک روز غیبت رفتم مدرسه. 16:41.600 --> 16:43.820 ‫توی این اردوی تفریحی واقعاً بهم خوش گذشت. 16:44.490 --> 16:47.260 ‫توی این دو روز گذشته ‫جاهای خیلی زیادی رو دیدم. 16:47.740 --> 16:51.720 ‫می‌دونستم خودِ قبلی‌ام این‌طوری رفتار می‌کرد، ‫واسه همین به خودم سختی دادم. 16:52.230 --> 16:58.540 ‫از این به بعد، دیگه هیچ دردسر ‫یا ضربه روحی‌ای رو روی دوشت نمی‌ذارم، نائو. 16:58.540 --> 17:03.640 ‫داشتم تلاش می‌کردم ثابت کنم ‫می‌تونم سر قولم بمونم، اما... 17:04.410 --> 17:05.640 ‫اما من... 17:08.490 --> 17:13.780 ‫آه. پس سونائو داشت این‌طور ‫جون‌کَن می‌کرد تا... 17:14.290 --> 17:15.740 ‫تو واقعاً غیرقابل‌درکی. 17:16.940 --> 17:23.250 ‫این روشت هیچ‌وقتِ هیچ‌وقت ‫نمی‌تونست روی من اثر بذاره، سونائو. 17:23.250 --> 17:25.740 ‫متاسفم، نائو. 17:26.080 --> 17:28.190 ‫اون موقع خیلی نگران بودم. 17:28.880 --> 17:33.930 ‫فکر می‌کردم ازم متنفری، ‫یا شاید دیگه بهم نیازی نداری. 17:34.570 --> 17:39.020 ‫اگه می‌دونستم، حتی بیشتر از این‌ها ‫ازت حمایت می‌کردم. 17:40.130 --> 17:46.710 ‫خیلی بیشتر بهت می‌گفتم «تو می‌تونی!» ‫یا «تو فوق‌العاده‌ای!». 17:46.710 --> 17:47.870 ‫نائو... 17:53.910 --> 17:55.340 ‫متاسفم. 17:55.650 --> 17:59.620 ‫واقعاً بابت تمام کارهایی که ‫در حقت کردم متاسفم. 18:00.340 --> 18:01.410 ‫نه. 18:02.260 --> 18:05.170 ‫تو عالی عمل کردی، سونائو. 18:11.340 --> 18:12.500 ‫نائو. 18:13.300 --> 18:14.770 ‫انگشت‌هات... 18:16.880 --> 18:19.060 ‫چه اتفاقی داره می‌افته؟ 18:21.680 --> 18:23.040 ‫چی شده؟ 18:23.040 --> 18:24.690 ‫که این‌طور. 18:24.690 --> 18:27.340 ‫این همون مهربونی‌ایه که گم کردی. 18:27.340 --> 18:31.290 ‫فکر کنم بالاخره فهمیدم کجا رفته بود. 18:32.120 --> 18:33.700 ‫پیش منه. 18:35.200 --> 18:38.200 ‫مهربونیِ تو تمام این مدت ‫توی وجود من بود. 18:38.200 --> 18:41.980 ‫قبلاً فکر می‌کردم هیچ‌چیزی ندارم. 18:41.980 --> 18:45.310 ‫که هیچ‌چیزی ازت نگرفتم، سونائو. 18:46.140 --> 18:48.290 ‫اما اشتباه می‌کردم. 18:49.090 --> 18:51.800 ‫تو حتماً تمام این مدت این رو می‌دونستی. 18:52.240 --> 18:57.720 ‫که یک حس خیلی ارزشمند رو ‫توی قلبت گم کردی. 18:58.510 --> 19:01.640 ‫حالا که فهمیدمش، ‫همه‌چیز خیلی ساده به نظر می‌رسید. 19:01.640 --> 19:04.730 ‫این قضیه برای همه همین‌طور بود. 19:05.780 --> 19:09.730 ‫اون با دوستش دعوا کرده بود و ‫مغرورتر از اون بود که عذرخواهی کنه. 19:10.200 --> 19:15.080 ‫می‌خواست عذرخواهی کنه، اما خیلی ‫می‌ترسید که پس زده بشه. 19:15.080 --> 19:17.430 ‫فکر می‌کرد اون‌قدرها ‫به دوستش صدمه زده. 19:18.010 --> 19:20.000 ‫بعد از کلی عذاب کشیدن سر این دوراهی، 19:20.000 --> 19:23.630 ‫سونائو بخشی از وجودش رو ‫از خودش جدا کرده بود. 19:24.740 --> 19:29.000 ‫اون با تمام وجودش کمک خواست، ‫و با ظاهر شدن من، 19:29.000 --> 19:30.470 ‫آرزوش برآورده شد. 19:31.910 --> 19:36.950 ‫من تونستم از ریچان عذرخواهی کنم ‫چون من سونائوی مهربون بودم. 19:36.950 --> 19:40.510 ‫آکی کون تونست بره مدرسه ‫و با هایاسه سنپای روبرو بشه، 19:40.510 --> 19:43.510 ‫چون اون سانادا کونی بود که شجاعت داشت. 19:44.220 --> 19:47.290 ‫ریو سنپای تونست نقش ‫شاهزاده کاگویا رو روی صحنه بازی کنه، 19:47.290 --> 19:50.400 ‫چون اون سوزومی سنپایی بود ‫که می‌تونست خودش رو ابراز کنه. 19:50.440 --> 19:53.250 ‫خودت هم باید تا الان متوجهش شده باشی. 19:53.790 --> 19:56.420 ‫حتماً مغزمون عیب پیدا کرده 19:56.420 --> 20:00.820 ‫که حاضریم این‌قدر از وجودمون رو ‫فدای شخص اصلی‌مون کنیم. 20:01.340 --> 20:03.770 ‫اما اصلاً این‌طور نبود. 20:04.310 --> 20:07.240 ‫ما بدل‌ها تغییری نکرده بودیم. 20:07.240 --> 20:09.760 ‫اگه بخوام از حرف‌های ریو سنپای استفاده ‫کنم، 20:09.760 --> 20:13.670 ‫این بدل‌ها نبودن که ‫کم‌کم «مغزشون عیب پیدا کرد». 20:13.670 --> 20:14.990 ‫من بودم؟ 20:16.450 --> 20:20.540 ‫متوجه شدم که کم‌کم دارم ‫مهربون بودن رو فراموش می‌کنم. 20:21.170 --> 20:24.400 ‫واسه همین بود که این‌قدر بهت حسودی ‫می‌کردم. 20:24.830 --> 20:28.430 ‫تو با همه خیلی مهربون و روراستی. 20:29.220 --> 20:34.970 ‫بارها و بارها با خودم فکر کردم که ‫تو باید سونائو آیکاوای واقعی باشی. 20:35.830 --> 20:40.020 ‫اون‌وقت سردرد و دل‌دردم ‫شروع می‌شد، 20:40.020 --> 20:42.340 ‫و دیگه دلم نمی‌خواست هیچ کاری بکنم. 20:42.770 --> 20:46.280 ‫به مرور زمان، خودم رو ‫به عنوان یک بازنده پذیرفتم. 20:46.710 --> 20:49.460 ‫متاسفم که نفهمیدم ‫چه چیزی رو ازت دزدیده بودم. 20:50.020 --> 20:51.870 ‫فکر نمی‌کنم تو اون رو دزدیده باشی. 20:51.870 --> 20:55.340 ‫بیشتر مثل اینه که من مهربونیم رو ‫بهت تحمیل کردم. 20:57.030 --> 20:58.430 ‫خب سونائو... 20:59.040 --> 21:04.850 ‫اگه باهات یکی بشم، ‫فکر کنم چیزی که مال خودته رو پس می‌گیری. 21:04.850 --> 21:07.850 ‫چطوری باید باهات یکی بشم؟ 21:08.100 --> 21:11.220 ‫همدیگه رو بغل می‌کنیم، مثل دفعه قبل. 21:11.220 --> 21:13.080 ‫اما این‌بار، خیلی محکم‌تر. 21:14.330 --> 21:19.610 ‫اگه این کار رو بکنیم، یکی می‌شیم ‫و تو مهربونیت رو پس می‌گیری. 21:19.610 --> 21:20.920 ‫که این‌طور. 21:21.460 --> 21:22.790 ‫اگه این کارو بکنیم... 21:25.430 --> 21:26.620 ‫نائو. 21:28.570 --> 21:31.900 ‫می‌ذارم خودت تصمیم بگیری چیکار کنیم. 21:33.260 --> 21:35.420 ‫انتخاب کاملاً با خودته. 21:35.810 --> 21:37.750 ‫می‌خوای به عنوان خودت زندگی کنی؟ 21:38.040 --> 21:42.150 ‫یا می‌خوای برگردی درون من؟ 21:48.720 --> 21:49.550 ‫نائو! 21:49.550 --> 21:50.890 ‫آکی کون؟ 21:51.590 --> 21:52.680 ‫نرو. 21:54.270 --> 21:57.900 ‫درسته. من تنها نیستم. 21:58.550 --> 22:01.600 ‫اون باعث شد چیزهای زیادی رو حس کنم 22:01.600 --> 22:03.580 ‫که من رو به کسی که الان هستم تبدیل کرد. 22:04.760 --> 22:07.260 ‫با هم گریه کردیم، با هم خندیدیم، 22:07.260 --> 22:09.620 ‫و نگرانی‌هامون رو با هم تقسیم کردیم. 22:09.620 --> 22:12.580 ‫ما حتی الان می‌تونیم به آینده امیدوار ‫باشیم. 22:15.770 --> 22:17.060 ‫واسه همین منم... 22:19.290 --> 22:20.730 ‫ممنونم. 22:21.380 --> 22:25.830 ‫خیلی خوش‌شانس بودم که تو رو ‫به عنوان دوست‌پسرم داشتم. 22:25.830 --> 22:26.980 ‫نائو! 22:33.350 --> 22:34.520 ‫نائو. 22:41.800 --> 22:44.590 ‫سونائو، می‌خوام که... 22:51.410 --> 22:53.910 ‫مراسم فارغ‌التحصیلی ‫دبیرستان سوروگا سیریو 22:51.410 --> 22:53.910 ‫آینده‌ای که الان پیش روتونه 22:53.910 --> 22:56.920 ‫همیشه ساده و بی‌دردسر ‫نخواهد بود. 22:56.920 --> 22:58.920 ‫کلاس ۱-۳ 22:56.920 --> 22:58.920 ‫فارغ‌التحصیلی مبارک! 22:56.920 --> 22:58.920 ‫مبارکه! 23:03.180 --> 23:05.040 ‫ما هم یه چیزی بنویسیم؟ 23:05.040 --> 23:06.190 ‫من پایه‌ام. 23:06.550 --> 23:09.390 ‫بابت همه‌چیز ممنون. ‫تا دیدار دوباره 23:09.390 --> 23:18.060 ‫شما بچه‌ها معرکه‌اید! 23:09.850 --> 23:12.490 ‫این دست‌خط کیه؟ 23:12.490 --> 23:16.430 ‫اوه، شاید دست‌خط خاص یوشییه. 23:16.430 --> 23:17.350 ‫این‌طور فکر می‌کنی؟ 23:17.350 --> 23:20.440 ‫این چیه؟ واسم پیام عاشقانه ‫نوشتی؟ 23:21.040 --> 23:23.460 ‫ای بابا. خودت رو تحویل نگیر. 23:24.250 --> 23:26.480 ‫به هر حال، شماها میاین مهمونی؟ 23:26.480 --> 23:27.560 ‫البته. 23:27.560 --> 23:30.660 ‫من میام! حتی می‌تونیم بعدش هم ‫یه دورهمی دیگه بگیریم. 23:33.790 --> 23:35.160 ‫تبریک می‌گم... 23:35.570 --> 23:37.350 ‫بابت فارغ‌التحصیلی! 23:44.260 --> 23:47.260 23:47.350 --> 24:00.000 ارائه‌ای از رسانه پارسی‌زبان انیمکس Yuki\h:مترجم ANIMEX.CLICK