رسانه انیمکس با افتخار تقدیم میکند Yuki\h:مترجم ANIMEX.CLICK
‫صبح بخیر، آیکاوا-سان.
‫صبح بخیر، ساتو.
‫میدونی چیه؟ بنظرم ‫بهتره بریم کیمونو کرایه کنیم.
‫ممنونم، خانم.
‫دیشب خوب خوابیدین؟
‫بله. ممنون که پرسیدین.
‫خوشحالم این رو می‌شنوم.
‫یکی دیگه لطفا.
‫چه سریع.
‫شما دوتا بهتره زودتر غذاتون رو بخورین. ‫کلی کار داریم.
‫بچه‌ها، شما هم دوست دارین ‫توی زمین کشاورزی کار کنین؟
‫بله، دوست داریم.
‫ببین.
‫چقدر کوچولوئن.
‫آره، واقعاً سیب‌زمینی‌های کوچولویی‌ان.
‫وای.
‫بهار که شکوفه‌های گیلاس باز می‌شن، ‫اینجا حتی قشنگ‌تر هم می‌شه.
‫حتماً خیلی خیره‌کننده می‌شه.
‫یه جورایی، مشتاق شدم ‫که تغییر فصل‌ها رو ببینم.
‫دلم می‌خواد مثل همین الان، ‫فرداهای جدید رو هم ببینم.
‫قسمت ۱۳: و بعد، بدل...
‫خیلی خوشمزه‌ست.
‫اگه دوست داشته باشین، ‫می‌خواین بیاین با ما زندگی کنین؟
‫اوه، ببخشید. دیشب ناخواسته ‫یه بخش‌هایی از حرف‌هاتون رو شنیدم.
‫می‌دونم نباید دخالت کنم، ‫ولی واقعاً دلم می‌خواد بهتون کمک کنم.
‫حتی یوتاکا-سان هم موافقه.
‫ما فکر نمی‌کنیم شما بچه‌ها هیچ‌وقت ‫بتونین با نیمه دیگه‌تون زندگی کنین.
‫معذرت می‌خوام. می‌دونم شما هم ‫شرایط خاص خودتون رو دارین.
‫لازم نیست همین الان تصمیم بگیرین.
‫ولی خب...
‫فقط یادتون باشه که همیشه ‫گزینه موندن پیش ما رو دارین.
‫ممنونم، تایکو-سان.
‫من باید برم یه کم خرید کنم.
‫حدود نیم ساعت دیگه برمی‌گردم.
‫باشه.
‫نظرت درباره پیشنهاد تایکو-سان چیه—
‫تماس ورودی
‫سونائو آیکاوا
‫رد کردن
‫پاسخ دادن
‫متصل شد
‫مخاطبین
‫بلندگو
‫توقف
‫بی‌صدا
‫ویدیو
‫صفحه‌کلید
‫بلندگو
‫ویدیو
‫الو؟
‫منم.
‫هنوز توی فوجینومیا هستین؟ ‫نائو هم پیشته؟
‫آره. اینجاست.
‫می‌خوام درباره یه چیزی باهاش حرف بزنم.
‫می‌تونیم هر دوتون رو به کیوتو احضار کنیم؟
‫می‌شه یه لحظه صبر کنید؟ ‫بهت خبر می‌دیم.
‫باشه.
‫نائو، چیکار کنیم؟ الان ما رو می‌خواد.
‫من... من نمی‌خوام برم.
‫خیلی می‌ترسم.
‫آکی کون، تو چی؟
‫من؟ اگه شویا احضارم کنه، ‫می‌خوام اونجا باشم.
‫اگه لازم باشه تنهایی می‌رم.
‫آکی کون هیچ‌وقت جا نمی‌زنه، ‫هر چقدر هم که نگران باشه.
‫پس منم می‌خوام مثل اون باشم.
‫منم می‌آم.
‫چی شده؟
‫موچیزوکی سنپای. ما همین الان ‫داریم می‌ریم کیوتو.
‫ها؟ کیوتو؟
‫من و آکی کون قراره ‫از همین‌جا ناپدید بشیم.
‫احتمالاً لباس‌هایی که تنمونه ‫و وسایلمون همین‌جا می‌مونن.
‫ممنون می‌شم اگه اون لباس‌ها رو ‫بذارین توی سبد لباس‌های چرک.
‫بابت کمک‌تون ممنونیم.
‫نه، یه لحظه صبر کنین. وایسین ببینم.
‫این دیگه خیلی دیوونه‌بازیه.
‫یعنی تو مشکلی نداری یه پسر دیگه ‫به لباس‌های دوست‌دخترت دست بزنه؟
‫چه می‌دونم؟ شاید اون پسره ‫اتفاقی دستش بخوره به، خب...
‫حتی به لباس‌زیرش، ‫اگه واقعاً اینو می‌خوای.
‫من مشکلی ندارم. ‫شما که غریبه نیستی، موچیزوکی سنپای.
‫بله. منم کاملاً راحتم ‫که شما این کار رو بکنین.
‫ای بابا، عجب گیری افتادیم.
‫باشه. شما بردید.
‫یه جوری قضیه رو واسه تایکو سان ‫و یوتاکا سان ماست‌مالی می‌کنم، زودتر راه بیفتین.
‫خیلی ممنون.
‫ردیفش کردین؟
‫بله. همه‌چیز آماده‌ست.
‫واقعاً؟
‫خیلی خب.
‫نائو.
‫ناپدید شو.
‫آراشی‌یاما فوق‌العاده بود.
‫آره، واقعاً معرکه بود.
‫کیمونوش چقدر نازه.
‫ما هم کیمونو بپوشیم؟
‫آره، چرا که نه؟
‫سردته؟
‫خوبم. به هوا عادت می‌کنم.
‫اره؟
‫سونائو، سفر چطور می‌گذره؟ خوش می‌گذره؟
‫همون‌طور که می‌بینی، خیلی داره خوش می‌گذره.
‫چه خوب.
‫سانادا و آکی هم به‌زودی می‌رسن.
‫می‌خوای تا بیان، بشینیم؟
‫دیروز رفتیم معبد فوشیمی ایناری ‫و معبد کیومیزو-درا.
‫خیلی پیاده‌روی کردیم.
‫بالا رفتن از اون همه پله ‫واقعاً نفس‌گیر بود.
‫لطفاً اون خاطرات رو نخون.
‫ولی، خب...
‫راستش هر چی بیشتر بهشون فکر کنی، ‫خاطراتت واضح‌تر می‌شن.
‫عکس دسته‌جمعی کلاس
‫رنگ‌های پرشور پاییزی
‫دروازه‌های سنبون توری
‫تو چی؟ شماها کجاها رفتین؟
‫خب، ما رفتیم مزرعه تفریحی ماکاینو ‫و بعدش هم خونه ریو سنپای.
‫منظورت رئیس سابق ‫شورای دانش‌آموزیه؟
‫بله، بدلش.
‫اونجا بزرگ شده بود ‫و من پدر و مادرش رو دیدم.
‫چه خوب.
‫تو فوق‌العاده‌ای، نائو.
‫انگار تو خیلی بیشتر از من ‫پیشرفت کردی.
‫نه.
‫من فقط به خاطر آکی کون ‫تونستم این قدم بزرگ رو بردارم.
‫اون دلیل حضور من در اینجا هم هست.
‫اگه سونائو بخواد، من می‌خوام...
‫خب، می‌خواستی باهام حرف بزنی؟
‫می‌دونم قبلاً هم این رو ازت پرسیدم،
‫ولی تو و آکی با هم قرار میزارین؟
‫آره.
‫آره، معلوم بود.
‫یعنی منم یه روز عاشق می‌شم؟
‫سونائو.
‫نائو!
‫تازه رسیدی، نائو؟
‫آره. همین الان.
‫تو چی سانادا؟ ‫مگه آکی رو احضار نکردی؟
‫اون درست جلوی روته.
‫خودت چی؟
‫ما اومدیم چون فکر کردیم ‫تو احضارش کردی.
‫شویا؟
‫من احضارش کردم. اون اینجاست.
‫بیا دیگه. درست همینجاست. نگاه کن.
‫شوخی نکن دیگه.
‫می‌دونم فقط تلفنی با هم حرف زدیم...
‫ساتو هنوز نرسیده؟
‫وایسا، تو نائو رو نمی‌بینی؟
‫آیکاوا، تو آکی رو نمی‌بینی؟
‫چه اتفاقی داره می‌افته؟
‫اون من رو نمی‌بینه.
‫شاید ما...
‫آیکاوا سان.
‫اونجاست؟
‫همون‌طور که خواستی احضارش کردم.
‫آه.
‫تو چی، سانادا کون؟
‫منم احضارش کردم، ولی...
‫من نمی‌تونم آکی رو ببینم.
‫حدسم درست بود.
‫من دیگه وجود ندارم.
‫در حال حاضر، من و آکی کون ‫توی واقعیت ساتو سان وجود نداریم،
‫و نه توی واقعیت هیچ‌کس دیگه.
‫حتی کسی صدامون رو هم نمی‌شنوه. مگه نه؟
‫منظورت چیه که وجود نداری؟
‫ببخشید. من از آیکاوا سان و سانادا کون ‫خواستم
‫که بدل‌هاشون رو ‫توی یه فضای باز احضار کنن.
‫دلیلم رو مخفی نگه داشتم، ‫پس از دستشون عصبانی نشین.
‫اما چرا؟
‫منم یه زمانی بدل داشتم، ولی...
‫نه، فکر کنم به خاطر اینه ‫که یکی داشتم.
‫به خاطر اون تجربه‌ست ‫که این‌قدر شک دارم.
‫اونا ممکنه دوست‌های خیالی ‫یا داپِلگنگر باشن.
‫وقتی داشتم دنبال کلمه مناسب می‌گشتم، ‫اون موقع بود که فهمیدم...
‫مردم هیچ‌وقت یه داپِلگنگر و ‫شخص اصلی رو توی یه اتاق با هم نمی‌بینن، مگه نه؟
‫این کاملاً طبیعی نیست؟
‫مردم ادعا می‌کنن داپِلگنگرها رو جاهایی می‌بینن ‫که شخص اصلی نباید اونجا باشه.
‫با این حال، اگه کسی یکی از اون دوتا رو ‫ببینه،
‫نمی‌فهمه که ‫یه داپِلگنگر رو دیده یا نه.
‫اونا فقط وقتی با شخص اصلی حرف بزنن ‫متوجه می‌شن یه جای کار می‌لنگه.
‫آره، فکر کنم همین‌طوره.
‫وقتی بدل‌تون رو فرستادین مدرسه،
‫شما دوتا واقعاً موقع ساعت‌های مدرسه ‫توی خونه می‌موندین؟
‫کس دیگه‌ای شما رو دید؟
‫شما در طول روز ‫نمی‌تونستین از خونه برین بیرون،
‫چون ریسک این وجود داشت که ‫یه آشنا شما رو ببینه.
‫شنیدم شما چهارتا بعد از اون مسابقه ‫با هایاسه-سنپای، تلفنی با هم حرف زدین.
‫تماس گروهی
‫شویا سانادا
‫سونائو آیکاوا
‫اما آیکاوا-سان و سانادا-کون ‫توی خونه بودن،
‫در حالی که نائو-سان و آکی-کون ‫توی باشگاه بودن.
‫اما شما فقط صدای کسایی رو می‌شنیدین ‫که شبیه هم بودن.
‫اون موقع اصلاً نمی‌دونستین ‫واقعاً دارین با کی حرف می‌زنین.
‫راست می‌گه. من و سونائو وقتی با هم بودیم ‫با هیچ‌کس روبرو نشدیم. حتی ریچان.
‫پس چطوری قضیه رئیس سابق ‫انجمن دانش‌آموزی رو توضیح می‌دی،
‫همونی که سانادا دیروز درباره‌ش گفت؟
‫مامانش دوتا دختر دید و وحشت کرد،
‫واسه همین بدل رو فرستادن ‫تا با پدربزرگ و مادربزرگش زندگی کنه.
‫این یعنی پدر و مادرش ‫هر دوتاشون رو با هم دیدن.
‫منظورت رئیس موریرینه؟
‫وقتی داستانش رو شنیدم ‫یه جای کار برام جور درنمی‌اومد.
‫یه مامان با دیدن دختری که شبیه ‫دختر خودشه، نزدیکه غش کنه؟
‫و بعد برای همیشه از هم جداشون کنه. ‫واقعاً همچین اتفاقی می‌افته؟
‫فکر کنم اتفاقی که واقعاً افتاد این بود ‫که مامان ریو-سنپای
‫وقتی دستش رو گرفته بود، نمی‌تونست ببینتش.
‫یعنی اون فقط ناپدید شد؟
‫مامان سوزومی-سنپای با ریو-سنپای ‫مثل یه موجود عجیب رفتار می‌کرد
‫و بهش نگاه نمی‌کرد.
‫این چیزی بود که اون به من گفت.
‫اما حقیقت ممکنه خیلی ساده باشه...
‫مامانش نمی‌تونست به ریو-سنپای نگاه کنه ‫وقتی سوزومی-سنپای نزدیکش بود.
‫کاملاً واضحه که چرا شخص اصلی‌ها ‫همیشه بدل‌هاشون رو می‌بینن.
‫و برعکس.
‫اگه بدل‌ها می‌تونن همدیگه رو ببینن،
‫شاید به خاطر اینه که توی یه بعد ‫یا یه همچین چیزی وجود دارن.
‫اگه شخص اصلی توی صحنه نباشه،
‫یه بدل می‌تونه موقتاً ‫بین بعد‌ها جابه‌جا بشه
‫و بدن فیزیکی شخص اصلی رو ‫قرض بگیره.
‫تقریباً مطمئنم که ‫سازوکارش این‌طوریه.
‫بعدها؟
‫حالا فهمیدم.
‫واسه همینه وقتی روی ریل افتادم ‫بدنی از خودم به جا نذاشتم.
‫بدنی که از سونائو قرض گرفته بودم ‫توی اون لحظه ناپدید شد
‫و به اتاق خواب سونائو برگشت.
‫وایسا، این یعنی اگه کسی مرگ رو ندیده باشه ‫مرگی اتفاق نیفتاده؟
‫آره. منم همین فکر رو می‌کنم.
‫از اولش هم فقط ‫یه سونائو آیکاوا وجود داشته.
‫سونائو آیکاوایی که دنیا می‌شناخت ‫همیشه فقط یک نفر بوده.
‫ببخشید دیر کردم.
‫ها؟ چه خبره؟
‫شما سه تا چتون شده؟ ‫اتفاقی افتاده؟
‫یوشیئی-کون؟
‫یوشیئی.
‫باید همین الان با من بیای.
‫ها؟ چرا؟
‫وایسا سانادا. می‌خوای قبل از اینکه ‫من فرصت کنم، با آیکاوا-سان رفیق شی؟
‫نائو، متاسفم.
‫نمی‌دونستم اوضاع ‫این‌طوری پیش می‌ره.
‫دیشب سیر تا پیاز رو به ساتو گفتم.
‫درباره هر اتفاقی که افتاده بود.
‫فکر کنم ساتو وقتی دید چقدر پریشونم ‫فقط می‌خواست کمک کنه.
‫پریشونی؟
‫دیگه تا الان باید فهمیده باشی ‫که چقدر داغونم.
‫ولی تو هنوزم من رو مثل یه جور خدا می‌بینی.
‫هیچ‌وقت نمی‌دونستم چطور ‫باید باهات روبرو بشم.
‫حس می‌کردم به بن‌بست خوردم. با این حال...
‫واقعاً دلم می‌خواد تغییر کنم.
‫سونائو.
‫یه نگاه بنداز.
‫سومین آزمون آزمایشی کشوری
‫(یکشنبه)
‫مخصوص سال دوم دبیرستان
‫سطح
‫دروس
‫پایه
‫پایه ۱
‫ریاضی
‫انگلیسی
‫ادبیات ژاپنی
‫سال دوم
‫نمرات کشوری
‫مشاهده نمرات خود
‫مشاهده آزمون
‫قبل از اردوی تفریحی، ‫توی آزمون آزمایشی کشوری شرکت کردم.
‫نمی‌خواستم هنوز چیزی بفهمی،
‫واسه همین خودم برگه‌ام رو تصحیح نکردم،
‫و جلوی خودم رو گرفتم تا ‫نتایج رسمی رو نبینم.
‫واقعاً من باید اولین نفری باشم که می‌فهمه؟
‫آره، باید تو باشی.
‫خب، نمره‌هام چطور شده؟
‫سومین آزمون آزمایشی کشوری، سال دوم
‫سونائو آیکاوا
‫نکات آزمون
‫انگلیسی
‫ریاضی
‫ادبیات ژاپنی
‫تفکیک نمرات بر اساس درس
‫انگلیسی رو ۴۴ شدی،
‫ریاضی رو ۵۲ و ادبیات ژاپنی رو ۶۲.
‫دیدی؟ وقتایی که لازمه ‫می‌تونم باهوش باشم.
‫ولی با این نمره‌ها واقعاً نمی‌شه پز داد.
‫از اونی که فکر می‌کردم هم بازنده‌ترم.
‫این‌طور نیست.
‫آره، من می‌دونستم.
‫توی اون یه ماهی که من ‫به جات می‌رفتم مدرسه،
‫سونائو توی خونه داشت بکوب درس می‌خوند.
‫اون‌قدر سوال‌ها رو تکرار می‌کرد ‫تا بالاخره درست حلشون کنه.
‫واقعاً به خودش سختی می‌داد.
‫تو واقعاً فوق‌العاده‌ای. جدی می‌گم.
‫یادت میاد بعد از ‫جشنواره سیریو چی گفتم؟
‫از فردا می‌رم مدرسه.
‫هر روز می‌رم، حتی موقع امتحانات ‫یا وقتایی که حس و حالش رو ندارم.
‫از این به بعد، از هیچ‌چیزی فرار نمی‌کنم.
‫تصمیم گرفتم به عنوان خودم، ‫تمام تلاشم رو برای همه‌چیز بکنم.
‫حتی واسه این آزمون آزمایشی هم ‫هر چی در توانم بود گذاشتم.
‫با گفتن اینکه همه‌چیز درست می‌شه ‫و من کنارشم، به سانادا کمک کردم بره مدرسه،
‫و خودم هم هواش رو داشتم.
‫بدون حتی یک روز غیبت رفتم مدرسه.
‫توی این اردوی تفریحی واقعاً بهم خوش گذشت.
‫توی این دو روز گذشته ‫جاهای خیلی زیادی رو دیدم.
‫می‌دونستم خودِ قبلی‌ام این‌طوری رفتار می‌کرد، ‫واسه همین به خودم سختی دادم.
‫از این به بعد، دیگه هیچ دردسر ‫یا ضربه روحی‌ای رو روی دوشت نمی‌ذارم، نائو.
‫داشتم تلاش می‌کردم ثابت کنم ‫می‌تونم سر قولم بمونم، اما...
‫اما من...
‫آه. پس سونائو داشت این‌طور ‫جون‌کَن می‌کرد تا...
‫تو واقعاً غیرقابل‌درکی.
‫این روشت هیچ‌وقتِ هیچ‌وقت ‫نمی‌تونست روی من اثر بذاره، سونائو.
‫متاسفم، نائو.
‫اون موقع خیلی نگران بودم.
‫فکر می‌کردم ازم متنفری، ‫یا شاید دیگه بهم نیازی نداری.
‫اگه می‌دونستم، حتی بیشتر از این‌ها ‫ازت حمایت می‌کردم.
‫خیلی بیشتر بهت می‌گفتم «تو می‌تونی!» ‫یا «تو فوق‌العاده‌ای!».
‫نائو...
‫متاسفم.
‫واقعاً بابت تمام کارهایی که ‫در حقت کردم متاسفم.
‫نه.
‫تو عالی عمل کردی، سونائو.
‫نائو.
‫انگشت‌هات...
‫چه اتفاقی داره می‌افته؟
‫چی شده؟
‫که این‌طور.
‫این همون مهربونی‌ایه که گم کردی.
‫فکر کنم بالاخره فهمیدم کجا رفته بود.
‫پیش منه.
‫مهربونیِ تو تمام این مدت ‫توی وجود من بود.
‫قبلاً فکر می‌کردم هیچ‌چیزی ندارم.
‫که هیچ‌چیزی ازت نگرفتم، سونائو.
‫اما اشتباه می‌کردم.
‫تو حتماً تمام این مدت این رو می‌دونستی.
‫که یک حس خیلی ارزشمند رو ‫توی قلبت گم کردی.
‫حالا که فهمیدمش، ‫همه‌چیز خیلی ساده به نظر می‌رسید.
‫این قضیه برای همه همین‌طور بود.
‫اون با دوستش دعوا کرده بود و ‫مغرورتر از اون بود که عذرخواهی کنه.
‫می‌خواست عذرخواهی کنه، اما خیلی ‫می‌ترسید که پس زده بشه.
‫فکر می‌کرد اون‌قدرها ‫به دوستش صدمه زده.
‫بعد از کلی عذاب کشیدن سر این دوراهی،
‫سونائو بخشی از وجودش رو ‫از خودش جدا کرده بود.
‫اون با تمام وجودش کمک خواست، ‫و با ظاهر شدن من،
‫آرزوش برآورده شد.
‫من تونستم از ریچان عذرخواهی کنم ‫چون من سونائوی مهربون بودم.
‫آکی کون تونست بره مدرسه ‫و با هایاسه سنپای روبرو بشه،
‫چون اون سانادا کونی بود که شجاعت داشت.
‫ریو سنپای تونست نقش ‫شاهزاده کاگویا رو روی صحنه بازی کنه،
‫چون اون سوزومی سنپایی بود ‫که می‌تونست خودش رو ابراز کنه.
‫خودت هم باید تا الان متوجهش شده باشی.
‫حتماً مغزمون عیب پیدا کرده
‫که حاضریم این‌قدر از وجودمون رو ‫فدای شخص اصلی‌مون کنیم.
‫اما اصلاً این‌طور نبود.
‫ما بدل‌ها تغییری نکرده بودیم.
‫اگه بخوام از حرف‌های ریو سنپای استفاده ‫کنم،
‫این بدل‌ها نبودن که ‫کم‌کم «مغزشون عیب پیدا کرد».
‫من بودم؟
‫متوجه شدم که کم‌کم دارم ‫مهربون بودن رو فراموش می‌کنم.
‫واسه همین بود که این‌قدر بهت حسودی ‫می‌کردم.
‫تو با همه خیلی مهربون و روراستی.
‫بارها و بارها با خودم فکر کردم که ‫تو باید سونائو آیکاوای واقعی باشی.
‫اون‌وقت سردرد و دل‌دردم ‫شروع می‌شد،
‫و دیگه دلم نمی‌خواست هیچ کاری بکنم.
‫به مرور زمان، خودم رو ‫به عنوان یک بازنده پذیرفتم.
‫متاسفم که نفهمیدم ‫چه چیزی رو ازت دزدیده بودم.
‫فکر نمی‌کنم تو اون رو دزدیده باشی.
‫بیشتر مثل اینه که من مهربونیم رو ‫بهت تحمیل کردم.
‫خب سونائو...
‫اگه باهات یکی بشم، ‫فکر کنم چیزی که مال خودته رو پس می‌گیری.
‫چطوری باید باهات یکی بشم؟
‫همدیگه رو بغل می‌کنیم، مثل دفعه قبل.
‫اما این‌بار، خیلی محکم‌تر.
‫اگه این کار رو بکنیم، یکی می‌شیم ‫و تو مهربونیت رو پس می‌گیری.
‫که این‌طور.
‫اگه این کارو بکنیم...
‫نائو.
‫می‌ذارم خودت تصمیم بگیری چیکار کنیم.
‫انتخاب کاملاً با خودته.
‫می‌خوای به عنوان خودت زندگی کنی؟
‫یا می‌خوای برگردی درون من؟
‫نائو!
‫آکی کون؟
‫نرو.
‫درسته. من تنها نیستم.
‫اون باعث شد چیزهای زیادی رو حس کنم
‫که من رو به کسی که الان هستم تبدیل کرد.
‫با هم گریه کردیم، با هم خندیدیم،
‫و نگرانی‌هامون رو با هم تقسیم کردیم.
‫ما حتی الان می‌تونیم به آینده امیدوار ‫باشیم.
‫واسه همین منم...
‫ممنونم.
‫خیلی خوش‌شانس بودم که تو رو ‫به عنوان دوست‌پسرم داشتم.
‫نائو!
‫نائو.
‫سونائو، می‌خوام که...
‫مراسم فارغ‌التحصیلی ‫دبیرستان سوروگا سیریو
‫آینده‌ای که الان پیش روتونه
‫همیشه ساده و بی‌دردسر ‫نخواهد بود.
‫کلاس ۱-۳
‫فارغ‌التحصیلی مبارک!
‫مبارکه!
‫ما هم یه چیزی بنویسیم؟
‫من پایه‌ام.
‫بابت همه‌چیز ممنون. ‫تا دیدار دوباره
‫شما بچه‌ها معرکه‌اید!
‫این دست‌خط کیه؟
‫اوه، شاید دست‌خط خاص یوشییه.
‫این‌طور فکر می‌کنی؟
‫این چیه؟ واسم پیام عاشقانه ‫نوشتی؟
‫ای بابا. خودت رو تحویل نگیر.
‫به هر حال، شماها میاین مهمونی؟
‫البته.
‫من میام! حتی می‌تونیم بعدش هم ‫یه دورهمی دیگه بگیریم.
‫تبریک می‌گم...
‫بابت فارغ‌التحصیلی!
ارائه‌ای از رسانه پارسی‌زبان انیمکس Yuki\h:مترجم ANIMEX.CLICK