Minato…
Jak ci się podoba Koyun?
Widywałem ją tu i tam.
Miałem wrażenie, że różni się od innych dziewczyn.
Zapamiętałem ją.
A potem…
Znów całkiem sama.
Od tamtej pory wodzę za nią wzrokiem.
Zawsze myślałem…
Chyba po prostu było mi jej żal.
Minato.
Musisz taki być, co?
Oceniać tych „biednych” i „samotnych”.
Jak ktoś wobec nich nadrzędny.
Nadrzędny?
Tak właśnie jest.
Przyklejasz ludziom etykietkę ofiary…
Masz pojęcie, jak wysysa to z człowieka siły?
Ale dzięki temu stajesz się „tym lepszym”.
Oparciem dla innych.
Nie próbuj w ten sposób zagarnąć Koyun.
ODCINEK 4 NIEPRZENIKNIONA
Co daje ci prawo do litowania się nad innymi?
Nie wciskaj Koyun w jakąś ciasną szufladkę.
Pewnie masz rację.
Na początku tak było.
Zawsze było mi jej po prostu żal. Ale…
myliłem się co do niej.
Teraz…
Patrzę na nią całkiem inaczej. Nie musisz się martwić.
Nie sądzę, żebyś był w jej typie.
Nie o to mi chodzi. Ale mogłaś to ująć delikatniej.
W każdym razie nie próbuj z nią żadnych gierek.
Ale rozmawiać chyba możemy?
Jesteś jej opiekunką czy co?
Już tak na nią nie chuchaj.
Po prostu nie chcę, żeby przeze mnie cierpiała.
Czemu miałaby cierpieć przez nią?
Ale czekaj, „Hikawa”…
Grała może w kosza?
AJ!
Wiedziałem.
Teraz rozumiem, czemu się wściekasz.
STRES!
Właśnie dlatego chciałam trzymać was z dala od siebie nawzajem!
Yota może się do niej zbliżyć, a ja nie?
Ty widzisz, jaka ona jest!
A Yota co? Dziecko we mgle?
Nie o to chodzi…
Kiepsko go oceniasz.
To nie tak.
O rany.
Jaka różnica.
Masz dłoń jak sumita.
Co to za skojarzenie?
Fajnie się masz.
Fajnie?
Zawsze chciałam tak łapać piłkę całą dłonią.
Ale nie było szans.
No, z takimi rączkami…
Ale że koszykówka?
Grałaś w kosza? Czemu nic nie mówiłaś?
Nigdy nie grałam tak jak ty.
Zrezygnowałam w połowie roku.
Mówisz, że litowanie się wysysa siłę.
Tak się przy mnie czujesz, odkąd pierwszy raz do ciebie zagadałem?
AJ!
I ZNÓW STRES
Znaczy…
Przepraszam.
Masz rację. Chyba się litowałem.
KURSY PRZYGOTOWAWCZE
Podszedłem do ciebie, bo myślałem, że źle ci samej.
Ale teraz się przyjaźnimy
i patrzę na ciebie inaczej niż wtedy.
Zakumplowaliśmy się, potem doszedł Yota i stworzyliśmy fajną paczkę.
Przegapiłem to, że możesz się tak czuć.
Przepraszam cię za to.
Minato…
Pogięło cię? Co na mnie włazisz!
Ja też lubię naszą paczkę.
I nie raz ocaliłeś mi tyłek.
Kurde no!
Dlatego musimy trzymać się razem.
Zgoda, przyjaciółko.
Sweter ci pobrudzę.
Spokojnie, i tak jest brudny.
SZUR, SZUR
Słucham?
Wreszcie rozumiem.
Może przez cały czas chciałam tylko
przyjaźnić się z nim jak równy z równym.
Ale ze mnie dzieciak!
Miki?
Poczekaj na mnie!
Poszli po coś do picia, tak?
ZDECH!
Minęła już wieczność.
Myślisz, że sadzą warzywa na te zupki?
Kupują ziemię.
Sorki, że tak długo.
Patrzcie, nowość! „Zupa z adzuki ekstra gęsta!”
Dla wszystkich!
Smak dnia.
Brzmi jak coś z baru ramen! To mi da kopa.
Prawda?
Teraz to już na pewno ogarniemy materiał.
Coś się stało Miki?
Powinnam w ogóle ją o to pytać?
Miki…
Coś się stało, kiedy poszłaś z Amamiyą do automatu?
No…
Całkiem sporo.
Opowiadał mi o tym, jak kupiłaś ten napój curry.
Po co?
Mówił, że przez niego się pomyliłaś i dzisiaj chciał ci odkupić.
NIC NIE POWIEDZIAŁ
Co? Nie musiał tego robić.
No widzisz? Nic nie mówił, bo wiedział, że odmówisz.
- Pa! - To lecę!
Nie! Czuję, że już mi wiedza ucieka!
Szybko… Zeszyt… Muszę powtórzyć…
Czekajcie! Zostańcie w moim mózgu!
To dalej nie wyjaśnia, dlaczego miałaby płakać.
W końcu nauka dobiegła końca i nadeszły egzaminy.
Dzisiaj dzień pierwszy.
Zaczynajcie.
Faktycznie to samo. Dzięki wam, zeszłoroczne pytania.
Przerabialiśmy to z Yotą!
ANGIELSKI
WIEDZA O SPOŁECZEŃSTWIE
CHEMIA
Oby tak dalej! Hura!
DZIEŃ DRUGI
Tym razem się uda!
Koniec czasu.
Wiadomości.
NIEPRZECZYTANE: 9
Aż tyle…
Koyun! Zjedzmy coś przed powrotem.
Ups, to czat grupowy. Yota, dołączysz? Wcale się nie czaimy.
Chodź z nami. Plosie…
LOL
- Dobra. - Koyun! No odpisz!
Tu jesteś, Koyun!
Pierwsi się odnaleźliśmy.
Miki jeszcze jest w sali?
Co tam, Miki?
O, Minato. Gdzie jest Yota?
Już na dole.
Serio?
- Masz do niego sprawę? - Niezupełnie…
Miałam iść na obiad z nim i z Koyun.
- Powiadasz? - Lodowata dłoń!
Chcieliście mnie wykolegować?
Nie! No co ty!
KAWIARNIA I RESTAURACJA
Myśl…
Nie no, odpadam. Naprawdę tu jest jeszcze pięć różnic?
- Liczba owoców? - Już liczyłam.
O, mam.
I tutaj.
Poczekaj! Za szybki jesteś.
Dopóki nie znajdziemy, nie przyniosą zapiekanki.
Tak to działa?
Normalnie się do siebie odnoszą.
To dobrze.
Może znowu coś wymyślam.
ODPŁYWAJĄCA KONCENTRACJA
Hikawa, byłaś tu już kiedyś?
Nie, pierwszy raz.
Normalnie od razu po szkole idę do domu.
Współczujące spojrzenie. Ani mi się waż!
NO WIĘC?
Jestem niewinny.
Dzięki za wspólny posiłek!
Niedrogie, a całkiem smaczne.
Nie jesteś w żadnym klubie, prawda?
Pracujesz gdzieś?
Tak, ale tylko od czasu do czasu.
A gdzie?
MOI KLIENCI
W restauracji.
Głównie przychodzą tam starsze osoby. Spokojna praca.
To co robisz w wolne dni?
Hamuj się, Minato…
Co robię?
Czytam…
Co to za wypociny?
Oglądam filmy…
Tobie się to podoba?
Dużo się uczę…
Kujonka!
Nic specjalnego.
Takie tam różne.
Naprawdę? Szkoda.
ZABÓJCZY WZROK
Koyun spędza wolny czas ze mną!
Ach tak?
- Płacicie osobno? - Tak.
Minato, co ty odstawiasz?
Musisz ją tak cisnąć? Mówiłam ci coś.
Wiem, ale…
Ma tylko patrzeć, jak my rozmawiamy?
SKROB, SKROB
- Racja! - No widzisz?
Trochę mnie już męczą te wszystkie pytania.
Ale się najadłam!
Jestem z innymi ludźmi w innych okolicznościach,
ale wciąż trudno mi opowiadać o sobie.
Boję się po prostu,
że odsłonię przed nimi prawdziwą mnie.
Nie chcę, żeby mnie odrzucili.
I bez tego wystarczająco nie znoszę samej siebie.
Więc kiedy się do mnie zbliżają, robię krok w tył.
Dziwna jesteś.
A jaka to jest „normalna”?
FINISZ! DZIEŃ TRZECI EGZAMINÓW
Dobra robota, wszyscy!
ŚWIĘTOWANIE W KLASIE 1-5
Chcesz? Truskawkowy.
Dzięki!
Azumi jak zawsze błyszczy!
ŁUP
Czuję się fatalnie…
Jakoś przetrwałam egzaminy,
ale w żołądku mam dyskotekę.
PIELĘGNIARKA SZKOLNA
Noriko…
Pomocy…
Znowu szukasz pretekstu.
To nie jest twoje prywatne schronienie.
Dzisiaj naprawdę źle się czuję.
Ojej.
Brzuch mnie boli.
To ze stresu?
Czy może zjadłaś coś niedobrego?
W ogóle dzisiaj nie jadłam.
Ale wypiłam trzy kawy.
To ci pomoże. Poleżysz sobie tutaj, aż poczujesz się lepiej.
Źle się odpoczywa w mundurku.
Nie można mieć wszystkiego.
Są tu jacyś twoi kumple z gimnazjum?
Tak. Tamten na przykład to mega kujon.
LICEUM W MEITEN
Do Meiten tłumoków nie przyjmują.
A ty, Igarashi? Znasz tu kogoś?
Nie wiem.
Wątpię. Kto by tu mógł…
Została masa przekąsek.
Za dużo kupiłyśmy?
- Jak widać. - Patrzcie, chłopaki z West High.
Igarashi?
- Ty? - Ty?
Serio?
Przepraszam was!
Idźcie. To mój stary znajomy z gimnazjum.
Spoko.
To pa!
Co ty tu robisz?
Azumi. Jesteś…
Wyglądasz zupełnie inaczej.
Gdzie „Dzika Miki”?
Przymknij się!
Bliżej.
Co tu robisz?
Mam zajęcia klubowe.
Wspólny trening.
I nie miałem pojęcia, że chodzisz do Meiten.
Pewnie nikomu innemu nie chciało się tak daleko jeździć.
Po co ci to?
Nie wie, że Koyun też tu chodzi?
Igarashi! Co ty tam robisz?
- Przepraszam. - Do zoba.
Kto to był? Zarąbista.
Ślepy jesteś czy co?
No co?
Koyun… Oby nie było cię już w szkole.
Ale tu ciemno!
Która godzina?
To przez te zasłony?
Dziękuję, Noriko.
Dalej jest dzień, więc nie spałam bardzo długo.
Igarashi!
No tak, to dziś.
Będzie u nas w szkole, ale pewnie się nie rozpoznacie.
Kiedy?
W ostatni dzień egzaminów, po południu.
Przecież wiedziałam…
A tak w ogóle…
Wpadłem tu na Azumi.
Znasz ją? Jest w twojej klasie?
Miki? Nie w mojej, ale kumplujemy się.
Tutaj też robi zadymy? Nie widzę powybijanych szyb.
Pilnuje się.
Wpadłem tu na Azumi.
Rozmawiają o Miki.
Dlaczego?
Niedobrze. Nie słyszę ich.
Hikawa? Co ty robisz?
Już lepiej się czujesz?
Lepiej.
Możesz iść do domu?
Tak.
Szybko, żeby mnie nie zauważył.
Nie słyszałam wyraźnie, ale mówili o Miki.
Mam tylko nadzieję, że nie o mnie.
Amamiya chyba by o mnie nie wspomniał.
Kojarzysz Igarashiego?
Pracujesz gdzieś?
Co robisz w wolne dni?
EKSTRAWERTYK
Wspomniałby.
Nie lubię tak.
Nie chcę, żeby ktoś się mną interesował.
Żeby dotarł do prawdziwej mnie.
Słuchaj, Igarashi,
pamiętasz Hikawę?
Cześć, Hikawa.
Dzień dobry!
SERDECZNOŚCI
Przyjazny nawet bardziej niż zwykle.
Amamiya… biegłeś do szkoły?
Mieliśmy trening z rana.
Ciało mi jeszcze paruje.
Trening z rana…
Pamiętam te czasy…
Wiesz, Igarashi tu wczoraj był.
Ale to nie jest jakiś twój bliski znajomy, nie?
Mówiłaś, że ledwo się znacie.
Czemu tak się zachowuje?
Igarashi był popularny w gimnazjum?
Można tak powiedzieć.
Zawsze był w centrum uwagi.
Miał tłum znajomych.
Mówisz? Tak przypuszczałem.
To taka osoba, która wchodzi z butami w twoje serce.
Wybacz.
Może już dość o tym gimnazjum.
Żyjemy tu i teraz. Liceum to nasza rzeczywistość.
Lepiej doświadczać niż wspominać, co nie?
Nigdy nie rozmawiałam z Amamiyą o gimnazjum.
Czemu do tego nawiązuje?
Igarashi coś mu powiedział?
A jak tak, to właściwie co?
Ty i Igarashi chodzicie ze sobą?
Na ile mu już pozwoliłaś?
KLUB KOSZYKARSKI
Bezczelna flirciara, nie?
Nie cierpię jej.
- Słyszeliście? - Igarashi…
- U niej w domu… - Serio?
- Czyli to prawda? - No nie gadaj!
Czemu ludzie tak lubią plotkować?
Nie mogą zostawić mnie w spokoju?
Hey, Koyuki.
Taką mają frajdę z gnębienia innych?
No powiedz nam prawdę.
Nie obchodzi was prawda,
tylko rozrywka cudzym kosztem.
Koniec…
Dość otwierania się na ludzi.
A co?
SERDECZNOŚCI
Przyjemny chłodek.
Koyun…
Musisz się wtrącać w cudze życie?
Nie rozumiem tego…
To jest obrzydliwe.
Napisy: Kamil Rogula