1
00:00:11,031 --> 00:00:13,200
‎(ปีสอง ห้องสอง)

2
00:00:14,035 --> 00:00:15,703
‎อุ๊ย… อุ๊ย…

3
00:00:15,786 --> 00:00:17,121
‎หักมุมสุดๆ

4
00:00:17,204 --> 00:00:18,414
{\an8}‎(จดจ่อ
‎ตึกตัก ตึกตัก)

5
00:00:18,497 --> 00:00:21,375
{\an8}‎จะเอาเทคนิคเล่าเรื่องแบบนี้
‎ไปทำเป็นหนังยังไงกันนะ

6
00:00:22,209 --> 00:00:25,212
‎อาทิตย์นี้บนทีวี
‎จะมีฉายหนังอีกเรื่องของนักเขียนคนนี้ด้วย

7
00:00:25,296 --> 00:00:28,591
‎ฉันดูหนังเรื่องนั้นตอนมัธยมต้น

8
00:00:29,508 --> 00:00:30,509
‎กับอิการาชิ

9
00:00:31,051 --> 00:00:32,845
{\an8}‎สนุกจังเลย

10
00:00:33,345 --> 00:00:36,307
‎คือฉันตามไม่ทันตั้งแต่กลางเรื่องแล้ว

11
00:00:38,017 --> 00:00:41,729
‎เดี๋ยวนะ… ถึงฉันจะสนุกกับหนังเรื่องนั้น

12
00:00:43,022 --> 00:00:44,982
‎แต่คนอื่นรู้สึกยังไงกัน

13
00:00:45,983 --> 00:00:47,234
‎ทำยังไงดี

14
00:00:47,318 --> 00:00:50,154
‎อยากให้อามามิยะอ่านต้นฉบับจัง

15
00:00:50,237 --> 00:00:51,989
‎เอาแต่ใจ

16
00:00:53,741 --> 00:00:54,742
{\an8}‎(แอบส่อง)

17
00:00:56,619 --> 00:00:57,620
‎อามามิยะ

18
00:00:57,703 --> 00:01:00,247
‎ตกใจหมดเลย มีอะไรเหรอ

19
00:01:00,915 --> 00:01:02,208
‎คือว่า…

20
00:01:04,585 --> 00:01:06,670
{\an8}‎เรื่องหนังที่เราคุยกันเมื่อเช้านี้…

21
00:01:06,754 --> 00:01:10,716
{\an8}‎คือฉันมีหนังสือต้นฉบับอยู่…

22
00:01:11,842 --> 00:01:14,678
{\an8}‎สนใจจะลองอ่านดูมั้ย

23
00:01:15,846 --> 00:01:17,181
{\an8}‎(พึมพำ พึมพำ
‎งึมงำ งึมงำ)

24
00:01:17,264 --> 00:01:20,101
{\an8}‎คือถ้าจะดูหนัง
‎อ่านหนังสือจะช่วยให้เข้าใจเนื้อเรื่อง

25
00:01:20,184 --> 00:01:22,394
{\an8}‎แต่มันหนาเอาการอยู่ ฉันไม่บังคับนาย…

26
00:01:22,478 --> 00:01:24,522
{\an8}‎อ่านสิ ฉันอยากลองอ่านดู

27
00:01:28,275 --> 00:01:29,568
‎โอ๊ย…

28
00:01:30,778 --> 00:01:32,655
‎ดีใจสุดๆ เลย

29
00:01:36,951 --> 00:01:38,285
‎เอ๊ะ

30
00:01:38,369 --> 00:01:39,620
{\an8}‎โล่งอกไปที

31
00:01:39,703 --> 00:01:41,705
{\an8}‎(โล่ง
‎ดีใจที่หนังสือได้รับความสนใจ)

32
00:01:41,789 --> 00:01:43,791
{\an8}‎(ฟูฟ่อง
‎ดีใจที่อีกฝ่ายจำเรื่องที่คุยกันได้)

33
00:01:44,375 --> 00:01:45,417
‎ขอบคุณนะ

34
00:01:47,545 --> 00:01:50,381
{\an8}‎ตอนแรกฉันไม่นึกเลยว่าเขาจะเป็นคนแบบนี้

35
00:01:50,881 --> 00:01:52,383
{\an8}‎จะว่ายังไงดี…

36
00:01:54,635 --> 00:01:55,636
‎(ฮิๆ)

37
00:01:55,719 --> 00:01:56,804
‎ก็น่ารักดี

38
00:01:57,346 --> 00:01:58,556
‎ขำอะไร

39
00:02:10,151 --> 00:02:11,777
{\an8}‎(ยืด - หด)

40
00:02:11,861 --> 00:02:15,573
{\an8}‎ฉันตื่นเต้นจนลืมตัวและแนะนำให้เขาลองอ่าน
‎หวังว่าจะไม่ใช่การยัดเยียดนะ

41
00:02:16,157 --> 00:02:17,908
{\an8}‎อ่านสิ ฉันอยากลองอ่านดู

42
00:02:17,992 --> 00:02:21,412
‎โอ๊ย ดีใจสุดๆ เลย

43
00:02:38,888 --> 00:02:39,930
‎อรุณสวัสดิ์

44
00:02:40,014 --> 00:02:41,432
‎อรุณสวัสดิ์จ้ะ

45
00:02:42,016 --> 00:02:43,601
‎จะออกไปทำงานแล้วเหรอ

46
00:02:43,684 --> 00:02:46,020
‎อือ ต้องเตรียมประชุมวันนี้

47
00:02:47,021 --> 00:02:48,105
‎งั้นเหรอ

48
00:02:48,189 --> 00:02:50,733
‎เงินอยู่ข้างๆ ไวท์บอร์ดน่ะ

49
00:02:50,816 --> 00:02:51,901
‎ขอบคุณ

50
00:02:51,984 --> 00:02:53,193
‎ช่วยล็อกประตูให้ทีนะ

51
00:02:53,277 --> 00:02:54,445
‎ไปก่อนนะ

52
00:02:55,029 --> 00:02:56,196
‎เดินทางดีๆ

53
00:03:03,287 --> 00:03:05,915
‎แม่รีบออกไปทำงานตลอด

54
00:03:06,790 --> 00:03:07,958
{\an8}‎(ค่าข้าว)

55
00:03:08,042 --> 00:03:11,420
{\an8}‎ตั้งแต่หย่า แม่ก็กลับบ้านช้าขึ้นทุกทีๆ

56
00:03:13,047 --> 00:03:15,841
‎เวลาที่ฉันอยู่บ้าน ฉันก็มักจะอยู่คนเดียว

57
00:03:18,928 --> 00:03:21,221
‎บางทีฉันก็สงสัย

58
00:03:21,764 --> 00:03:23,933
‎ว่าครอบครัวยังต้องการฉันมั้ย

59
00:03:24,642 --> 00:03:25,643
‎ไม่เอาน่า

60
00:03:25,726 --> 00:03:27,937
‎กรณีของบ้านฉัน มันไม่มีทางเลือกอื่น

61
00:03:28,520 --> 00:03:29,688
‎อือ

62
00:03:32,775 --> 00:03:35,861
‎สำหรับฉันแล้ว นี่คือเรื่องปกติ

63
00:05:01,363 --> 00:05:06,994
{\an8}‎(ปราการน้ำแข็งแห่งหัวใจ)

64
00:05:07,578 --> 00:05:11,999
‎(ตอนที่ 12
‎ฟ้าร้อง)

65
00:05:12,875 --> 00:05:15,377
‎เอ๊ะ อย่างงั้นเหรอคะ

66
00:05:15,461 --> 00:05:18,130
‎แล้วเลือกงานพิเศษยังไงเหรอคะ

67
00:05:18,213 --> 00:05:21,759
‎แทบไม่มีงานดีๆ
‎ประกาศในหนังสือพิมพ์แจกฟรีเลย

68
00:05:21,842 --> 00:05:23,135
‎คือว่า…

69
00:05:23,218 --> 00:05:26,013
‎- นี่ขนาดลงทะเบียนในแอปแล้ว…
‎- เข้ากับคนง่ายเหลือเชื่อ

70
00:05:26,096 --> 00:05:28,349
‎ยังไงกัน ทำไมเป็นแบบนี้ไปได้

71
00:05:29,224 --> 00:05:30,225
{\an8}‎(บีบ บีบ)

72
00:05:30,309 --> 00:05:33,520
{\an8}‎หยุดเลย เสียมารยาท ทำตัวแบบนั้นอีกแล้วนะ

73
00:05:33,604 --> 00:05:36,273
{\an8}‎(จ้อง…)

74
00:05:39,109 --> 00:05:40,778
‎(ยิ้ม)

75
00:05:42,738 --> 00:05:44,239
‎หน้าตางดงามซะไม่มี…

76
00:05:45,616 --> 00:05:49,161
‎โคยุนไปสนิทกับเด็กปีหนึ่งตั้งแต่ตอนไหนก็ไม่รู้

77
00:05:49,745 --> 00:05:50,996
‎ผิดคาดนะ

78
00:05:51,080 --> 00:05:52,915
‎เนอะ ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน

79
00:05:52,998 --> 00:05:54,166
‎ผิดคาด…

80
00:05:54,249 --> 00:05:55,417
{\an8}‎(เล่นซ้ำ - ยิ้ม)

81
00:05:55,501 --> 00:05:57,419
{\an8}‎แถมยังเป็นสาวสวยสุดๆ อีก

82
00:05:57,503 --> 00:05:58,670
{\an8}‎คนอะไร

83
00:06:01,673 --> 00:06:03,092
‎เล่นไม้นี้สินะ

84
00:06:03,759 --> 00:06:05,511
‎เอาละ หมดเวลาพักแล้ว

85
00:06:05,594 --> 00:06:07,262
‎ปีหนึ่งช่วยมาตรงนี้หน่อย

86
00:06:07,346 --> 00:06:08,680
‎- ครับ
‎- ค่ะ

87
00:06:09,306 --> 00:06:12,351
‎ปีสามเรียกแล้ว ไปก่อนนะคะ

88
00:06:12,434 --> 00:06:13,435
‎ได้สิ

89
00:06:13,519 --> 00:06:16,688
‎(โบกมือ)

90
00:06:23,529 --> 00:06:25,697
{\an8}‎(แปะ แปะ แปะ
‎ตุบ ตุบ - ผ่าง)

91
00:06:25,781 --> 00:06:27,199
{\an8}‎เอ่อ…

92
00:06:33,747 --> 00:06:35,999
‎พอเลย ฮายาโตะ…

93
00:06:42,422 --> 00:06:43,423
‎(เกร็ง)

94
00:06:43,507 --> 00:06:44,508
‎ตกใจละสิ

95
00:06:44,591 --> 00:06:46,343
‎(แก้แค้นเมื่อวันก่อน
‎ตกใจสุดขีด)

96
00:06:46,426 --> 00:06:47,469
‎อือ…

97
00:06:47,553 --> 00:06:50,180
‎ฉันดันคลาดกับมิกิกับสึคิโกะซะได้

98
00:06:50,264 --> 00:06:52,349
‎อ้อ แค่มานั่งเฉยๆ

99
00:06:56,436 --> 00:06:57,855
‎- มินาโตะ
‎- แอ๊ก!

100
00:06:58,647 --> 00:07:00,023
‎"แอ๊ก" อะไร

101
00:07:00,107 --> 00:07:02,109
‎ที่จะแข่งกันวันอาทิตย์

102
00:07:02,192 --> 00:07:05,112
‎จอยมีไม่พอ มินาโตะเอามาจากบ้านได้มั้ย

103
00:07:05,195 --> 00:07:06,822
‎- ฮะ ได้สิ
‎- เกมเหรอ

104
00:07:06,905 --> 00:07:08,824
‎- มากันกี่คนล่ะ
‎- น่าจะสามคน

105
00:07:08,907 --> 00:07:12,327
‎ถ้ามีพวงมาลัยนะ คงจะสุดยอดไปเลย

106
00:07:12,411 --> 00:07:14,037
‎ฮายาโตะก็ซื้อสิ

107
00:07:14,121 --> 00:07:15,456
‎เอ๊ะ ฉันเป็นคนจ่ายเหรอ

108
00:07:17,749 --> 00:07:19,126
‎(แปะ)

109
00:07:19,209 --> 00:07:20,502
‎(เดจาวู)

110
00:07:20,586 --> 00:07:23,922
‎โธ่ ก็เห็นๆ อยู่ว่าฉันเป็นส่วนเกินไม่ใช่รึไง

111
00:07:24,423 --> 00:07:26,508
‎เปล่า ขอโทษที

112
00:07:27,259 --> 00:07:30,304
‎มันไม่เกี่ยวกับว่าจำเป็นต้องอยู่
‎หรือคิดว่าตัวเองเป็นส่วนเกินหรอก

113
00:07:33,223 --> 00:07:35,601
‎ฉันแค่อยากให้เธออยู่ด้วย

114
00:07:38,353 --> 00:07:39,855
{\an8}‎ก็แค่นั้นเอง…

115
00:07:40,939 --> 00:07:41,940
{\an8}‎ฉัน…

116
00:07:49,698 --> 00:07:50,782
‎เอ่อ…

117
00:07:50,866 --> 00:07:51,867
{\an8}‎(ฉับ)

118
00:07:51,950 --> 00:07:55,245
{\an8}‎คนผมทองชื่อมิโดริคาวะ ไดจิ
‎ส่วนคนข้างๆ ก็อยู่ห้องข้างๆ

119
00:07:55,329 --> 00:07:56,330
{\an8}‎แนะนำให้มันดีๆ สิโว้ย!

120
00:07:56,413 --> 00:07:57,414
{\an8}‎(ฮ่าๆๆ)

121
00:07:57,498 --> 00:08:00,918
‎อา คา โฮ ชิ ฮา ยา โตะ!

122
00:08:01,001 --> 00:08:02,294
‎รู้แล้วๆ

123
00:08:02,377 --> 00:08:05,797
‎"อาคา" และก็ "โฮชิ" จากคำว่า "อาคาโฮชิ"
‎รวมกันเป็น "อาคาโฮชิ"!

124
00:08:05,881 --> 00:08:07,508
‎เสียงดังเกินไปแล้ว

125
00:08:09,009 --> 00:08:11,428
{\an8}‎(201 ฮิคาวะ
‎401 อาซูมิ)

126
00:08:11,512 --> 00:08:12,721
‎(บ้านของมิกิ)

127
00:08:12,804 --> 00:08:15,724
‎โคยุน พรุ่งนี้ไม่ไปขับรถเล่นด้วยกันจริงๆ เหรอ

128
00:08:15,807 --> 00:08:18,519
{\an8}‎ไม่เป็นไรหรอก ตอนเย็นมีงานพิเศษด้วย

129
00:08:18,602 --> 00:08:19,686
{\an8}‎งั้นเหรอ

130
00:08:20,312 --> 00:08:22,773
‎ไม่ว่าจะมองมุมไหน ฉันก็เป็นส่วนเกิน

131
00:08:23,273 --> 00:08:24,274
‎(ซ้อนไปด้วยกัน)

132
00:08:24,358 --> 00:08:26,693
‎ต้องน่ารักมากแน่เลย อยากเห็นจัง!

133
00:08:27,277 --> 00:08:28,904
‎(เชอะ…)

134
00:08:34,409 --> 00:08:36,954
‎โยตะ… เท่ดีเนอะ

135
00:08:38,372 --> 00:08:39,957
‎ว่าอะไรนะ!

136
00:08:40,040 --> 00:08:42,251
‎เป็นคนพึ่งพาได้ แถมใจเย็น

137
00:08:42,334 --> 00:08:43,544
‎(ทางนั้นต่างหาก)

138
00:08:43,627 --> 00:08:44,878
‎ใช่เหรอ

139
00:08:44,962 --> 00:08:45,963
‎(ตุ้บ)

140
00:08:46,046 --> 00:08:52,261
‎จริงๆ ฉันเองก็หวัง
‎ให้ตัวเองเป็นคนอบอุ่นได้อย่างโยตะ

141
00:08:52,344 --> 00:08:55,264
‎เอ๊ะ อะไรกัน นั่นเท่ากับว่า…

142
00:08:56,098 --> 00:08:58,976
‎สำหรับโคยุนแล้ว
‎มินาโตะกับโยตะ… รู้สึกต่างกันมั้ย

143
00:08:59,810 --> 00:09:01,812
‎เอ๊ะ "รู้สึกต่างกัน" หมายความว่ายังไง

144
00:09:01,895 --> 00:09:03,522
‎ทำไมจู่ๆ ก็พูดถึงอามามิยะล่ะ

145
00:09:04,106 --> 00:09:07,276
‎ไม่สิ ต้องเป็นแบบนั้นอยู่แล้ว
‎คนสองคนก็ต้องต่างกันสิ…

146
00:09:07,985 --> 00:09:09,945
‎เธอไม่ได้หมายความแบบนั้นหรอกเหรอ

147
00:09:10,487 --> 00:09:13,031
‎เอ๊ะ อะไรกัน นางตัวสั่นไปหมด

148
00:09:14,408 --> 00:09:18,078
‎สำหรับอามามิยะ ฉันอาจจะยังประหม่าอยู่บ้าง

149
00:09:18,161 --> 00:09:20,038
‎ยังมีเป็นบางครั้ง

150
00:09:20,706 --> 00:09:23,292
‎เท่ากับว่าอยู่กับโยตะแล้วไม่ประหม่างั้นเหรอ

151
00:09:23,375 --> 00:09:24,376
‎(พึมพำ พึมพำ)

152
00:09:24,459 --> 00:09:28,171
‎ฉันยังไม่รู้จักอามามิยะดีเท่าโยตะ ก็เลย…

153
00:09:28,255 --> 00:09:32,634
‎รู้สึกว่าจากนี้ไป อยากจะสนิทกันให้มากขึ้น…

154
00:09:33,176 --> 00:09:38,348
‎นางมั่นใจว่านางรู้จักโยตะดีด้วยแหละ!

155
00:09:46,690 --> 00:09:48,609
‎เขื่อน!

156
00:09:48,692 --> 00:09:50,611
‎(อยู่ตรงนี้!)

157
00:09:51,194 --> 00:09:52,946
‎สุดยอดไปเลย!

158
00:09:53,947 --> 00:09:54,948
‎สุดยอดจริงๆ แหละ

159
00:09:55,032 --> 00:09:58,327
‎สุดยอด ตื่นเต้นจังเลย!

160
00:09:59,953 --> 00:10:02,372
‎นี่ โยตะ เข้ามาในรูปสิ

161
00:10:06,084 --> 00:10:08,128
‎เดี๋ยวนะ ทำยังไงดี

162
00:10:08,211 --> 00:10:10,339
‎ไม่เห็นวิวข้างหลังเลย

163
00:10:11,214 --> 00:10:12,424
‎(นึกคำว่า "แขน" ไม่ออก)

164
00:10:12,507 --> 00:10:15,218
‎อ้อ โยตะถ่ายสิ ใช้ "ตัวยาวๆ" ถ่ายน่ะ

165
00:10:15,302 --> 00:10:16,637
‎"ตัวยาวๆ" เหรอ

166
00:10:17,304 --> 00:10:18,305
‎แบบนี้เหรอ

167
00:10:18,388 --> 00:10:20,390
‎ใช่ อย่างนั้นแหละ เย่!

168
00:10:23,226 --> 00:10:25,395
‎(แกงกะหรี่เขื่อนในความทรงจำ)

169
00:10:30,734 --> 00:10:31,902
‎(ฮ่าๆ)

170
00:10:31,985 --> 00:10:34,655
‎(ไอศกรีมซอฟต์เสิร์ฟ)

171
00:10:47,584 --> 00:10:49,920
‎สนุกจังเลย

172
00:10:50,504 --> 00:10:51,505
‎นั่นสินะ

173
00:10:52,172 --> 00:10:53,173
‎โยตะ

174
00:10:53,757 --> 00:10:55,258
‎คราวหน้าไปไหนกันดี

175
00:10:56,635 --> 00:11:00,055
‎อ้อ ก่อนหน้านี้พูดว่าอยากไปห้วยใช่มั้ย

176
00:11:00,138 --> 00:11:02,140
‎ไปกันช่วงฤดูร้อนมั้ย

177
00:11:06,019 --> 00:11:08,397
‎ทะ… ทางรถไฟร้างเป็นไง

178
00:11:08,480 --> 00:11:09,481
‎(ผลุบ)

179
00:11:09,564 --> 00:11:10,774
‎เยี่ยมเลย!

180
00:11:11,775 --> 00:11:12,776
‎- มาแล้ว!
‎- ดี!

181
00:11:12,859 --> 00:11:14,194
‎(แปล: กลับมาแล้ว
‎แปล: ยินดีต้อนรับ)

182
00:11:14,861 --> 00:11:17,114
‎- เดตเป็นไงบ้าง
‎- เดตอะไร ขำ

183
00:11:17,197 --> 00:11:18,198
‎(ลูกกลิ้งหน้าท้อง)

184
00:11:18,281 --> 00:11:21,034
‎กับโยตะน่ะ ไม่ใช่แบบนั้นหรอก

185
00:11:21,118 --> 00:11:23,120
‎ไม่ใช่ความสัมพันธ์แบบ "ผู้ชายกับผู้หญิง" น่ะ

186
00:11:23,203 --> 00:11:25,997
‎โอ๊ย วันนี้สนุกมากเลย

187
00:11:26,081 --> 00:11:27,207
‎ดีแล้ว

188
00:11:27,290 --> 00:11:31,795
‎แน่นอนว่าฉันเองก็อยากมีความรัก…

189
00:11:31,878 --> 00:11:33,380
‎แต่กับโยตะมันไม่เหมือนกัน

190
00:11:33,463 --> 00:11:36,216
‎พวกฉันไม่ได้เป็นแบบนั้น
‎ไม่มีทางคบกันเป็นแฟนแน่

191
00:11:36,800 --> 00:11:37,884
‎งั้นเหรอ

192
00:11:37,968 --> 00:11:38,969
‎อือ

193
00:11:39,052 --> 00:11:42,472
‎แล้วอีกอย่าง เพื่อนต้องมาก่อนเสมอ

194
00:11:44,099 --> 00:11:45,142
{\an8}‎แหงอยู่แล้ว

195
00:11:45,225 --> 00:11:46,226
‎ใช่มะ

196
00:11:46,810 --> 00:11:48,395
‎- เห็นด้วยเว่อร์
‎- เห็นด้วยเว่อร์

197
00:11:48,478 --> 00:11:51,523
‎- เพื่อนต้องมาก่อน แน่นอนอยู่แล้ว
‎- เพื่อนต้องมาก่อน แน่นอนอยู่แล้ว

198
00:11:51,606 --> 00:11:53,150
‎สมกับเป็นน้องชายฉัน

199
00:11:53,233 --> 00:11:54,818
‎- ใช่น่ะสิ
‎- ใช่มั้ยล่ะ

200
00:11:54,901 --> 00:11:56,361
‎- ใช่น่ะสิ
‎- ใช่มั้ยล่ะ

201
00:11:56,445 --> 00:11:57,737
‎- ใช่น่ะสิ
‎- ใช่มั้ยล่ะ

202
00:12:09,916 --> 00:12:13,712
‎อ้อ จะว่าไปแล้ว
‎ได้บัตรฟรีจากร้านเครปหน้าสถานีรึยัง

203
00:12:13,795 --> 00:12:15,505
‎เอ๊ะ อะไรเหรอ ไม่รู้เรื่องเลย

204
00:12:15,589 --> 00:12:17,716
‎งั้นส่งลิงก์ให้นะ

205
00:12:17,799 --> 00:12:20,051
‎เห็นว่าได้ถึงสองที่เลยนะ กดเก็บไว้เถอะ

206
00:12:20,135 --> 00:12:21,386
‎ขอบคุณนะ

207
00:12:25,599 --> 00:12:29,019
‎(มารุ: ลิงก์เครป)

208
00:12:34,441 --> 00:12:38,278
‎ไม่ถ่ายรูปเหรอคะ

209
00:12:40,363 --> 00:12:42,741
‎จริงด้วย ดูไม่เหมือนใครดีเนอะ

210
00:12:42,824 --> 00:12:43,825
‎(ถ่ายเก็บไว้แล้วกัน…)

211
00:12:43,909 --> 00:12:45,410
‎นี่ดูไม่เหมือนใครเหรอ

212
00:12:46,119 --> 00:12:48,038
‎ไม่รู้ยังไง ตอนนี้ฉันถึงได้…

213
00:12:49,247 --> 00:12:52,584
‎เผลอตัวมากับโมโมกะ แล้วก็เที่ยวเล่นไปเรื่อย

214
00:12:53,084 --> 00:12:56,213
‎ไว้ส่งรูปให้นะคะ ขอข้อมูลติดต่อด้วยค่ะ

215
00:12:57,172 --> 00:12:58,256
‎ได้สิ

216
00:12:59,090 --> 00:13:02,969
‎รุ่นพี่โคยุน ฉันได้บัตรเครปฟรีมาสองที่
‎ไปกินด้วยกันมั้ยคะ

217
00:13:03,053 --> 00:13:04,638
‎อือ

218
00:13:05,472 --> 00:13:07,557
{\an8}‎อยากให้ฉันมาด้วยจริงๆ เหรอ

219
00:13:08,099 --> 00:13:13,939
‎คือว่าฉันต้องทำยังไงเหรอคะ
‎ถึงจะสนิทกับพวกหนุ่มๆ ได้แบบรุ่นพี่โคยุนน่ะ

220
00:13:14,022 --> 00:13:15,106
‎เอ๊ะ

221
00:13:15,649 --> 00:13:17,526
‎ถามฉันเรื่องนั้นเนี่ยนะ

222
00:13:17,609 --> 00:13:22,531
‎จะว่าไปแล้ว ฉันว่าโมโมกะ
‎เข้ากับคนอื่นได้เก่งกว่าฉันเยอะเลยนะ

223
00:13:23,114 --> 00:13:25,158
‎อืม ก็จริงอยู่ค่ะ

224
00:13:25,242 --> 00:13:26,993
‎ไม่ปฏิเสธซะด้วย

225
00:13:27,077 --> 00:13:31,790
‎แต่แทบไม่มีผู้ชายคิดกับฉันแบบเพื่อนจริงๆ

226
00:13:32,791 --> 00:13:35,210
‎ท่าทางหนุ่มๆ น่าจะชอบโมโมกะนะ

227
00:13:35,293 --> 00:13:36,461
‎ก็จริงค่ะ

228
00:13:38,630 --> 00:13:40,966
‎กำลังคิดว่า "ไม่ปฏิเสธซะด้วย" ใช่มั้ยคะ

229
00:13:41,049 --> 00:13:42,050
‎(เฮือก)

230
00:13:43,718 --> 00:13:45,720
{\an8}‎รุ่นพี่โคยุนน่ารักจังเลย

231
00:13:46,221 --> 00:13:49,808
{\an8}‎คำว่า "น่ารัก" นี่คงไม่ใช่คำชมแน่

232
00:13:50,392 --> 00:13:54,813
‎มีกรณีที่คิดว่าคนๆ นี้เป็นเพื่อนที่ดี

233
00:13:54,896 --> 00:13:57,232
‎แต่ดันไปตกหลุมรักเขาซะได้

234
00:13:57,315 --> 00:13:59,067
‎เคยมีเรื่องแบบนั้นบ้างมั้ยคะ

235
00:13:59,150 --> 00:14:00,151
‎เอ๊ะ

236
00:14:01,278 --> 00:14:03,572
‎คิดว่าไม่นะ

237
00:14:04,155 --> 00:14:07,158
‎หือ แยกกันเด็ดขาดเลยสินะคะ

238
00:14:07,242 --> 00:14:10,328
‎ทำไมความคิดฉันถึงได้หยุดแล่นไปพักหนึ่ง

239
00:14:12,414 --> 00:14:14,416
‎เป็นฉันคงทำไม่ได้แน่

240
00:14:15,417 --> 00:14:20,130
‎เพราะสุดท้ายคงชอบรุ่นพี่อามามิยะเข้าให้

241
00:14:21,339 --> 00:14:26,011
‎มีคนดูดีแบบเขาคอยอยู่ใกล้ๆ
‎สุดท้ายคงชอบเขาเข้าให้แน่ๆ

242
00:14:27,053 --> 00:14:28,388
‎ดูดีเหรอ

243
00:14:29,139 --> 00:14:30,682
‎อย่างงั้นเหรอ

244
00:14:32,017 --> 00:14:35,520
‎พอเป็นโยตะ ฉันชมเขาได้โดยไม่ลังเล…

245
00:14:38,356 --> 00:14:40,817
‎ทำไมฉันถึงหาคำให้อามามิยะไม่ถูก

246
00:14:41,651 --> 00:14:43,570
‎(ปีสอง ห้องสอง)

247
00:14:43,653 --> 00:14:46,072
‎โคยุน ขอบคุณสำหรับหนังสือนะ

248
00:14:46,740 --> 00:14:48,408
‎อ่านจบแล้วเหรอ

249
00:14:48,491 --> 00:14:50,869
‎อือ วางไม่ลงเลย

250
00:14:50,952 --> 00:14:53,079
‎แถมอยากรีบมาคุยกันเรื่องหนังสือด้วย

251
00:14:53,747 --> 00:14:55,457
‎เหรอ ดีใจจัง

252
00:14:58,168 --> 00:15:01,212
‎อามามิยะ… มันล้นทะลักออกมาแล้ว

253
00:15:01,296 --> 00:15:03,298
‎ซ่อนความรักไว้สักหน่อยเถอะ

254
00:15:03,965 --> 00:15:07,886
‎ขนลุกเลยตอนเปลี่ยนอารมณ์ในบทสุดท้ายน่ะ

255
00:15:07,969 --> 00:15:09,429
‎ฉันก็เหมือนกัน…

256
00:15:13,558 --> 00:15:14,935
‎(ขวับ)

257
00:15:15,769 --> 00:15:20,523
‎มีคนดูดีแบบเขาคอยอยู่ใกล้ๆ
‎สุดท้ายคงชอบเขาเข้าให้แน่ๆ

258
00:15:20,607 --> 00:15:23,526
‎ไม่ใช่ ไม่ใช่เพราะว่าดูดี

259
00:15:23,610 --> 00:15:25,528
‎แต่เป็นคำพูดเรียบๆ

260
00:15:25,612 --> 00:15:27,489
‎ท่าทาง สีหน้า

261
00:15:27,572 --> 00:15:28,907
‎ที่ทำให้ฉันมีความสุข

262
00:15:28,990 --> 00:15:31,409
‎ทำให้ฉันรู้สึกปั่นป่วน…

263
00:15:32,035 --> 00:15:33,536
‎อะไรกัน

264
00:15:34,955 --> 00:15:36,039
‎เกิดอะไรขึ้น

265
00:15:37,415 --> 00:15:39,876
‎วันนี้ไม่ยอมสบตากันเลย

266
00:15:41,002 --> 00:15:43,964
‎โคยูกิดูผงะไปเลยเหมือนกัน

267
00:15:44,464 --> 00:15:45,674
‎จะไหวมั้ยนะ

268
00:15:46,257 --> 00:15:47,592
‎นั่นหนังสืออะไรเหรอ

269
00:15:47,676 --> 00:15:48,677
‎(เฮือก)

270
00:15:49,302 --> 00:15:52,681
‎ฉันให้อามามิยะยืมไป แล้วเขาเพิ่งเอามาคืนน่ะ

271
00:15:52,764 --> 00:15:53,932
‎โยตะอ่านด้วยมั้ย

272
00:15:54,015 --> 00:15:55,016
‎(ผ่าง…)

273
00:15:55,100 --> 00:15:56,184
‎เอ๊ะ

274
00:15:56,977 --> 00:15:58,561
‎ฉันอ่านสองวันจบ

275
00:15:59,437 --> 00:16:01,356
‎ไม่เอา ไม่แข่งด้วยหรอก

276
00:16:09,739 --> 00:16:10,824
‎เอ๊ะ

277
00:16:10,907 --> 00:16:11,908
{\an8}‎(กระวนกระวาย)

278
00:16:11,992 --> 00:16:16,037
{\an8}‎หรือนี่จะเป็นการตบมือข้างเดียว
‎จากฝั่งของอามามิยะ

279
00:16:16,121 --> 00:16:19,165
{\an8}‎เราจะใช้ "is not"
‎แทน "does not" ในประโยคปฏิเสธ

280
00:16:19,249 --> 00:16:21,084
{\an8}‎เพราะประธานเป็นเอกพจน์บุรุษที่สาม…

281
00:16:21,167 --> 00:16:23,586
‎ความรู้สึกนี้มันคืออะไรกัน

282
00:16:24,295 --> 00:16:29,843
‎ฉันไม่ได้ด้านชาต่อความรู้สึกตัวเอง
‎จนถึงขั้นพูดอะไรแบบนั้นออกมาหรอก

283
00:16:30,552 --> 00:16:33,346
‎ทำยังไงดี

284
00:16:34,264 --> 00:16:37,559
‎ฉันสัมผัสได้ถึงความรู้สึกของฉันที่เปลี่ยนแปลงไป

285
00:16:38,768 --> 00:16:39,769
‎แต่…

286
00:16:39,853 --> 00:16:40,854
‎โคยุน อรุณสวัสดิ์

287
00:16:40,937 --> 00:16:42,188
‎(ฟิ่ว)

288
00:16:42,272 --> 00:16:43,857
‎ถึงมันจะเป็นอย่างงั้นจริง

289
00:16:45,191 --> 00:16:46,943
‎ฉันจะไม่ทำอะไรกับมัน

290
00:16:48,695 --> 00:16:50,613
‎จริงๆ แล้วฉันไม่ได้เปลี่ยนไปหรอก

291
00:16:56,119 --> 00:16:58,121
‎ฉันแค่ใช้ชีวิตเป็นปกติ

292
00:17:01,833 --> 00:17:05,628
‎จะว่าไปสภาพที่ชวนให้ฉันรู้สึกปั่นป่วนแบบนี้

293
00:17:06,963 --> 00:17:08,423
‎ก็สนุกดีนะ

294
00:17:10,133 --> 00:17:11,676
‎งั้นไว้เจอกันพรุ่งนี้

295
00:17:11,760 --> 00:17:13,136
‎- ไว้เจอกัน
‎- ไวเจอกัน

296
00:17:14,596 --> 00:17:15,597
‎(ผลุบ)

297
00:17:15,680 --> 00:17:17,682
‎อ้าว โคยุนไม่ไปซ้อมเย็นเหรอ

298
00:17:17,766 --> 00:17:19,142
‎เอาแล้ว

299
00:17:19,809 --> 00:17:24,481
‎อือ ทุกคนใช้เวลาช่วงซ้อมเย็นคุยเล่นกันมากกว่า

300
00:17:24,564 --> 00:17:27,358
‎ถึงฉันไม่อยู่ก็ไม่เป็นปัญหาหรอก

301
00:17:27,442 --> 00:17:29,402
‎เหรอ…

302
00:17:29,486 --> 00:17:31,905
{\an8}‎โคยูกิ ซ้อมเย็นมันมีไว้เพื่อการนี้แหละ

303
00:17:31,988 --> 00:17:33,865
{\an8}‎(หลังกีฬาสี มักมีคู่รักจากกองเชียร์ตลอด)

304
00:17:33,948 --> 00:17:36,910
‎จะเรียกว่าเป็นช่วงเวลา
‎ที่มอบโอกาสให้ได้ใกล้ชิดกันก็ได้นะ

305
00:17:36,993 --> 00:17:39,704
‎- ทุกคนที่เข้าร่วมก็พอจะรู้เรื่องนั้นอยู่บ้าง
‎- ฉันจำท่าได้หมดแล้ว

306
00:17:39,788 --> 00:17:42,916
‎- แถมตอนนี้เธอกำลังโดนจีบอยู่นะ
‎- สบายใจได้ ฉันไม่เป็นตัวถ่วงหรอก

307
00:17:43,583 --> 00:17:44,584
‎ไว้เจอกันนะ

308
00:17:47,754 --> 00:17:49,923
‎ไม่เป็นไรนะ อามามิยะ

309
00:17:50,507 --> 00:17:52,425
‎(ซ้อมเย็น)

310
00:17:52,509 --> 00:17:54,677
‎(คนที่ใช้เวลาซ้อมเอง)

311
00:17:54,761 --> 00:17:56,930
‎(คนที่ใช้เวลาคุยเล่น)

312
00:17:58,389 --> 00:18:01,101
‎นี่ฉันทำอะไรผิดอีกรึเปล่า

313
00:18:02,685 --> 00:18:04,104
‎รุ่นพี่อามามิยะ!

314
00:18:05,396 --> 00:18:08,608
‎โชคดีจัง โล่งอกไปที

315
00:18:08,691 --> 00:18:09,692
‎โล่งอกอะไรเหรอ

316
00:18:09,776 --> 00:18:13,696
{\an8}‎ฉันมาสาย เลยพลาดโอกาสเข้ากลุ่มกับทุกคน

317
00:18:14,364 --> 00:18:16,574
‎ช่วยอยู่ด้วยกันก่อนได้มั้ยคะ

318
00:18:20,453 --> 00:18:24,290
‎จู่ๆ คนโน้นคนนี้ก็ดูจะสนิทกันขึ้นมาเลยนะคะ

319
00:18:24,374 --> 00:18:26,543
‎ก็เป็นแบบนั้นจริงๆ แหละ

320
00:18:27,544 --> 00:18:30,839
‎ถ้าจบงานกีฬาสีแล้ว
‎ฉันคงไม่มีโอกาสใกล้ชิดกับพวกรุ่นพี่อีก

321
00:18:30,922 --> 00:18:32,966
‎น่าเศร้าจังเลยค่ะ

322
00:18:33,049 --> 00:18:35,677
‎ถึงงานจะจบก็ยังคุยกันได้นะ

323
00:18:40,223 --> 00:18:43,852
‎อ้อ เมื่อวันก่อนฉันกับรุ่นพี่โคยุน
‎ไปเที่ยวด้วยกันสองคนด้วยค่ะ

324
00:18:43,935 --> 00:18:44,936
‎เอ๊ะ

325
00:18:45,019 --> 00:18:46,604
{\an8}‎สนิทกันขนาดนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่

326
00:18:46,688 --> 00:18:47,689
{\an8}‎(แอบผิดหวัง)

327
00:18:48,523 --> 00:18:50,692
‎ไปกินเครปด้วยกันมา

328
00:18:50,775 --> 00:18:52,819
‎พอมีรูปอยู่บ้างค่ะ

329
00:18:52,902 --> 00:18:54,195
‎(หุๆ)

330
00:18:56,656 --> 00:18:59,951
‎หน้าตาโคยุนแข็งทื่อเชียว

331
00:19:02,537 --> 00:19:06,499
‎คราวหน้าถ้ามีโอกาสเที่ยวอีก
‎ขอชวนรุ่นพี่อามามิยะด้วยได้มั้ยคะ

332
00:19:06,583 --> 00:19:08,459
‎ให้ฉันไปด้วยมันจะดีเหรอ

333
00:19:08,543 --> 00:19:09,878
{\an8}‎แน่นอนสิคะ

334
00:19:09,961 --> 00:19:12,463
{\an8}‎งั้นช่วยบอกข้อมูลติดต่อได้มั้ยคะ จะได้ชวนด้วย

335
00:19:12,547 --> 00:19:13,840
{\an8}‎ได้สิ

336
00:19:16,634 --> 00:19:19,470
‎พวกรุ่นพี่สนิทกันดีนะคะ

337
00:19:20,180 --> 00:19:22,432
‎รุ่นพี่โคยุนเล่าให้ฟัง

338
00:19:22,515 --> 00:19:25,977
‎เรื่องรุ่นพี่มิกิกับรุ่นพี่โยตะ…

339
00:19:27,437 --> 00:19:28,479
‎แล้วฉันล่ะ

340
00:19:28,563 --> 00:19:33,484
‎อิจฉาความสัมพันธ์
‎แบบรุ่นพี่โคยุนกับรุ่นพี่โยตะจังเลยค่ะ

341
00:19:34,360 --> 00:19:35,737
‎ความสัมพันธ์แบบไหนกัน

342
00:19:35,820 --> 00:19:39,616
‎คิดว่าสองคนนั้นควรจะคบกันได้รึยังคะ

343
00:19:39,699 --> 00:19:41,242
‎(ตูม)

344
00:19:41,326 --> 00:19:42,410
‎(แฉ่ แฉ่)

345
00:19:42,493 --> 00:19:44,078
‎ทำไมถึงคิดแบบนั้นล่ะ

346
00:19:44,162 --> 00:19:46,497
‎ก็เพราะว่าพวกเขาดูเข้ากันดีไงคะ

347
00:19:47,290 --> 00:19:51,628
‎แต่เราไม่รู้หรอกว่าพวกเขาคิดต่อกันยังไง

348
00:19:52,128 --> 00:19:54,797
‎โยตะน่าจะยังชอบมิกิอยู่

349
00:19:54,881 --> 00:19:57,133
‎แต่ฮิคาวะนี่ไม่รู้เลย

350
00:19:57,717 --> 00:19:59,385
{\an8}‎นั่นสินะคะ

351
00:19:59,469 --> 00:20:02,222
{\an8}‎- ขอโทษที่พูดไม่คิดค่ะ
‎- ไม่เป็นไรหรอก

352
00:20:02,305 --> 00:20:03,640
{\an8}‎(ไม่มีเจตนาตำหนิ)

353
00:20:04,224 --> 00:20:05,266
‎ว่ากันตามจริง

354
00:20:05,350 --> 00:20:07,644
‎ถ้ารู้ว่าคนที่เรามองว่าเป็นเพื่อน

355
00:20:07,727 --> 00:20:11,147
‎เกิดชอบเราในแบบที่ไปไกลกว่านั้น

356
00:20:11,856 --> 00:20:14,150
‎พอรู้ตัวว่าพวกเขามองเราด้วยความรู้สึกแบบนั้น

357
00:20:14,734 --> 00:20:16,903
‎มันก็ขยะแขยงนิดๆ ว่ามั้ยคะ

358
00:20:16,986 --> 00:20:18,154
‎(เปรี๊ยะ)

359
00:20:18,238 --> 00:20:21,658
‎บางกรณีอาจรู้สึกว่าน่ากลัวด้วยซ้ำไป

360
00:20:23,743 --> 00:20:25,662
‎- ยิ่งไปกว่านั้น…
‎- ยังมีอีกเหรอ

361
00:20:26,246 --> 00:20:32,418
‎รุ่นพี่โคยุนบอกว่า
‎เธอไม่มีวันมองเพื่อนเป็นแบบคนรักได้เลย

362
00:20:33,169 --> 00:20:34,170
‎เอ๊ะ

363
00:20:40,510 --> 00:20:41,636
{\an8}‎น่ารังเกียจ

364
00:20:48,434 --> 00:20:51,229
‎นี่ฉันล้ำเส้นเกินไปรึเปล่า

365
00:22:26,949 --> 00:22:28,242
‎เกือบไปแล้ว

366
00:22:37,960 --> 00:22:39,879
‎โอ๊ย อึดอัดไปอีก

367
00:22:39,962 --> 00:22:41,964
‎รู้ว่าอยู่กองเชียร์ด้วยกันก็จริง

368
00:22:42,048 --> 00:22:45,885
‎แต่ต้องมาพบเจอกับน้องสาว
‎ของคนที่เคยทะเลาะกันใหญ่โตด้วย

369
00:22:45,968 --> 00:22:47,804
‎ยิ่งโคตรจะอึดอัดเลย

370
00:22:48,513 --> 00:22:50,473
‎อาตากาวะ พี่สาวสบายดีมั้ย

371
00:22:52,141 --> 00:22:53,726
‎ทำไมทำหน้าแบบนั้น

372
00:22:53,810 --> 00:22:56,104
‎ไม่อยากรู้เหรอ
‎ว่าอดีตเพื่อนร่วมห้องเป็นยังไงบ้าง

373
00:22:56,646 --> 00:22:58,189
‎คือแบบว่า…

374
00:23:00,691 --> 00:23:02,318
{\an8}‎อยากรู้เหรอคะ

375
00:23:02,401 --> 00:23:03,402
‎(เฮือก)

376
00:23:05,154 --> 00:23:06,280
‎โอ๊ย คนเยอะมากเลย

377
00:23:10,409 --> 00:23:12,120
{\an8}‎ขอโทษด้วยค่ะ

378
00:23:12,203 --> 00:23:15,957
{\an8}‎ฉันต่างหากที่ต้องขอโทษ ที่ขอยืนฝั่งติดผนังน่ะ

379
00:23:18,626 --> 00:23:19,710
‎โคยูกิ

380
00:23:21,420 --> 00:23:23,756
‎เป็นเพื่อนสนิทกับอามามิยะสินะคะ

381
00:23:24,382 --> 00:23:27,301
‎เอ๊ะ หมายความว่ายังไงน่ะ

382
00:23:27,385 --> 00:23:30,346
‎สนิทกันมั้ย คิดว่านะ แต่…

383
00:23:31,222 --> 00:23:35,601
‎ชมรมฟุตบอลห้ามไม่ให้สมาชิกกับผู้จัดการคบหากัน

384
00:23:37,895 --> 00:23:42,316
{\an8}‎ช่วงนี้โมโมกะ
‎ไปป้วนเปี้ยนอยู่กับฮิคาวะบ่อยๆ ใช่มั้ยคะ

385
00:23:42,984 --> 00:23:45,319
‎ก่อนหน้านั้นเธอเคยอยู่ด้วยกันกับฉัน

386
00:23:46,112 --> 00:23:48,281
‎รู้เจตนาของเธอใช่มั้ยคะ

387
00:23:49,907 --> 00:23:52,243
‎คอยช่วยเหลือโมโมกะได้มั้ยคะ

388
00:23:52,326 --> 00:23:54,328
‎คำบรรยายโดย กวิน รงค์กรรภิรมย์