‎Głos Hayata ‎znów przekroczył barierę dźwięku.
‎Yota od czasu festiwalu ‎dziwnie się zachowuje.
‎FESTIWAL SPORTOWY
‎A miał taki dobry humor.
‎ZAWIECHA - KARAOKE
‎Jego umysł gdzieś wybył.
‎PRZEMKNIĘCIE
‎A Miki wyraźnie go unika.
‎Coś się wydarzyło po lekcjach, ‎kiedy byli sami?
‎KŁUJ, KŁUJ
‎- Miki. ‎- No co?
‎PRZESTAŃ
‎Jak żyjesz?
‎SERIO?
‎- A co? ‎- Słaba ta pokerowa twarz.
‎Od razu mówię: nic nie jest „nie tak”.
‎Śpiąca jestem i tyle.
‎UCH!
‎Śpiąca? A to spoko.
‎Miki od czasu festiwalu ‎dziwnie się zachowuje.
‎A miała taki dobry humor.
‎Co się zmieniło?
‎Znów ta ponura mina.
‎Coś zaszło między nią a Yotą, ‎kiedy sprzątali po festiwalu?
‎Yota.
‎ŚLIIIZG
‎Koyun? Co tam?
‎Nie, nic…
‎A co u ciebie?
‎UŚMIECH NUMER 3
‎PFFT - HM?
‎Zgrabniej się nie dało.
‎Idziemy na dwór?
‎Miki już wie.
‎Ale w sensie, że…?
‎Powiedziałeś jej?
‎Nie, samo jakoś tak wyszło ‎z mojego zachowania.
‎Domyśliła się, ‎bo maska mi na chwilę opadła.
‎Oczywiście nie dała nic po sobie poznać.
‎Przez chwilę naprawdę już miałem nadzieję, ‎że wreszcie to do niej dotrze.
‎Mówiłem, że pasuje mi nasza relacja.
‎Powinienem się zdecydować, co nie?
‎Ale dla Miki już jesteś kimś ważnym.
‎Teraz, kiedy wie, co czujesz, ‎może zrozumie, że ma tak samo.
‎Nie wydaje mi się.
‎Etykieta „kumpel” za mocno się trzyma. ‎Od czasów gimnazjum.
‎Może nawet „przyjaciel”.
‎Mam nadzieję.
‎I ja naprawdę jestem z tym pogodzony.
‎Przynajmniej tak mi się wydawało.
‎No dobra, Miki poznała prawdę,
‎ale to nie znaczy, że cię znienawidzi ‎i zerwie z tobą kontakt.
‎Myślę, że na razie nie wie, ‎jak sobie to wszystko poukładać.
‎Na dodatek bardzo się troszczy ‎o uczucia innych.
‎Nie postąpi lekkomyślnie.
‎Masz rację.
‎I dlatego czuję, ‎że to nie może trwać w zawieszeniu.
‎Koyun, już czas…
‎wyjaśnić wszystkie wątpliwości.
‎ODCINEK 14 ‎BOMBA
‎Yota chyba coś do mnie czuje…
‎Nie mogę o tym porozmawiać ani z Minatem, ‎ani właściwie z nikim.
‎Może to tylko moje wymysły,
‎a może moja intuicja się nie myli.
‎Tak czy inaczej, ‎mówiąc o tym komuś, tylko zranię Yotę.
‎A co z Koyun?
‎Jeśli podoba jej się Yota, to…
‎skrzywdzę i jego, i ją!
‎Poproszę rachunek.
‎Oczywiście! Już się robi!
‎ZAMKNIĘTE
‎Ej, Miki, znowu problemy w szkole?
‎Cały dzień jesteś cieniem siebie.
‎Aż tak widać? Przepraszam.
‎No śmiało.
‎Wyrzuć to z siebie.
‎Naprawdę nic się nie dzieje.
‎Może przed nimi szybciej się otworzę ‎niż przed ludźmi w szkole.
‎Tylko…
‎myślałam, że z pewnym kimś ‎łączy mnie tylko przyjaźń,
‎a możliwe, ‎że ta osoba chce być kimś więcej.
‎Jak powinnam postąpić?
‎Zachowywać się jak gdyby nigdy nic?
‎A może lepiej trzymać bezpieczny dystans…
‎Nie wiem, co z tym zrobić.
‎NOKAUT MENTALNY
‎Młodzieńcza miłość…
‎Dla mnie to byłby komplement, ‎chyba że nie znosiłbym tej osoby.
‎Możliwe nawet, że to by mnie ośmieliło
‎i sam zrobiłbym pierwszy krok.
‎Serio?
‎A jak się wszystko pokiełbasi?
‎To będzie koniec i związku, i przyjaźni.
‎Ja tam nie unikam moich byłych. ‎Czasem skoczymy coś zjeść, na luzie.
‎Kurczę, ja bym tak chyba nie umiała.
‎Z wiekiem wyrasta się ‎z podejścia „wszystko albo nic”.
‎Mów za siebie.
‎Mówimy tu o chłopaku czy dziewczynie?
‎O chłopaku.
‎To sprawa nie jest taka prosta.
‎Jeśli to nieodwzajemniona miłość kogoś, ‎kogo nie złoisz w walce jeden na jeden,
‎lepiej zgnieść to w zarodku.
‎Mówię ci to z doświadczenia: ‎walcząc z facetem, trzeba się uzbroić.
‎Kto cię skrzywdził?
‎GROMY
‎Odrzucony facet reaguje całkiem inaczej ‎niż dziewczyna, która dostała kosza.
‎Nie spodziewam się po nim agresji, ‎więc o to akurat się nie martwię.
‎Wiesz, najłatwiej byłoby, ‎gdybyś się w nim zakochała.
‎Zakochać się w nim…
‎Kiedy Yota jest obok…
‎czuję się w pełni sobą ‎i zawsze świetnie się bawię.
‎Myślę, że on ma dokładnie tak samo.
‎Jesteśmy dla siebie wzajemnie ‎przytulną odskocznią.
‎Na równych zasadach.
‎Gdyby tylko do tego się to ograniczało…
‎A jakbym nie była dziewczyną?
‎Potencjalną partnerką dla niego.
‎Czy wtedy bylibyśmy tak blisko jak teraz?
‎Też byłby dla mnie taki dobry?
‎Chcę, żeby widział we mnie
‎nie dziewczynę i nie obiekt uczuć,
‎ale osobę wartą jego przyjaźni.
‎Minato?
‎Halo.
‎Hej, możesz rozmawiać?
‎Tak. Jesteś na dworze?
‎- Na spacerze z Pontą. ‎- Z tym szopostworem?
‎Proszę nie obrażać Ponty.
‎Co chciałeś?
‎Nic ważnego.
‎Tak sobie spacerujemy ‎i naszło mnie, żeby z kimś pogadać.
‎Dobrze się czujesz?
‎Nic się za tym nie kryje.
‎Czasem każdy ma ochotę z kimś pogadać.
‎No w sumie rel.
‎Ale na pewno wybrałeś właściwy numer?
‎A czemu?
‎Nie masz wianuszka dziewczyn…
‎KADR Z GIMNAZJUM
‎…do obdzwonienia?
‎Takie masz o mnie zdanie?
‎Nie ma żadnego wianuszka.
‎A gdyby był, przed zadzwonieniem ‎wymyśliłbym dobry pretekst.
‎A dla mnie nie musisz?
‎Po co? Z tobą mam inaczej.
‎Co to za pauza? Rozczarowana?
‎Ani trochę!
‎Nie chciałem cię zdołować.
‎Weź skończ.
‎Żartuję przecież.
‎Nie mogę z tobą.
‎Przez ciebie wezmą mnie za świruskę ‎wrzeszczącą na parkingu rowerowym.
‎Dopiero wracasz do domu? Tak późno?
‎Miałam jeszcze zmianę w pracy. ‎Wskakuję na rower.
‎Też już wracam. ‎Pońcio się zmachał i przysypia.
‎- Biedny Ponton. ‎- Ponta.
‎To narka. ‎Sprawdziłam się jako umilacz czasu?
‎Jeszcze jak. Dzięki. ‎Ty też dzwoń, kiedy tylko chcesz.
‎- Dobra. ‎- Widzimy się jutro na imprezie.
‎Nasi górą! Będzie grillowane!
‎Chyba nie zapomniałaś? Bądź na pewno.
‎Będę. Dzięki.
‎Dobranoc.
‎Ciekawe, co teraz Miki czuje do Yoty‎.
‎Jest dla niej tylko przyjacielem, ‎jak Amamiya?
‎Długo się znacie z Minatem?
‎No to chodź ze mną.
‎Ale chyba nie traktujesz ‎Yoty i Minata tak samo?
‎A ty, Miki?
‎Chwila…
‎Kim dla Miki jest Amamiya
‎i vice versa?
‎Bliscy znajomi? Przyjaciele?
‎Czy kryje się tam coś więcej?
‎Zastanawiam się, co Amamiya myśli o mnie…
‎A co to ma do rzeczy?!
‎Najważniejsze, żeby jutro, ‎podczas imprezy,
‎wszystko wróciło już do normy.
‎CHWILA NA GRILLA
‎Za nasz występ!
‎Miki, ładnie ci w krótkich włosach.
‎Zapomnij o soli. Tylko marynata.
‎Może też zetnę.
‎No i nie wróciło.
‎Miki zwykle gada ze swoim rocznikiem,
‎ale dzisiaj siedzi z trzecioklasistami.
‎Traktuje to jak specjalną okazję? ‎Może coś sobie dopowiadam.
‎A Yota od początku ‎ani razu nie zmienił miejsca.
‎ŁYP ‎ODSEPAROWANA
‎Koyuki, przypalą się.
‎- No przecież. ‎- Amamiya.
‎Naprawdę do twarzy ci w tych okularach.
‎Amamiya i Momoka ‎chyba wyciągnęli ciuchy z tej samej szafy.
‎Stańcie obok siebie.
‎CO SIĘ DZIEJE?
‎Wyglądacie jak dla siebie stworzeni!
‎- Dzięks! ‎- Flirciarz.
‎BLEEE
‎Ten znów w swoim żywiole…
‎Niezręcznie się zrobiło.
‎Nie okazuj tego, ‎bo jeszcze bardziej się rozkręcą.
‎A tak zaraz im się znudzi.
‎Amamiya…
‎- Cwaniak z ciebie. ‎- Myślisz?
‎NIEWINIĄTKO
‎Koyun.
‎CISZA
‎Hej, Koyuki…
‎Tak się zastanawiam…
‎Nie przepadasz za Amamiyą?
‎Skąd taki pomysł?
‎Tak tylko… z obserwacji.
‎Nie, no co ty. Wydaje ci się.
‎Serio. To nie tak!
‎Tylko bardziej się pogrążam.
‎Naprawdę tak to z boku wygląda?
‎Nie bardzo chce wyglądać inaczej.
‎Niedobrze.
‎Muszę to sobie poukładać.
‎Ja tak tylko spytałam.
‎Mogę się przysiąść?
‎Momoka!
‎Rany, cała twarz mnie piecze. ‎Spaliłam się ze wstydu.
‎Najgorzej, jak im tak odbija.
‎Nie szkodzi.
‎Bo tak właściwie ‎to ja naprawdę bardzo lubię Amamiyę
‎Zaskoczyłam was?
‎W sensie, podoba ci się?
‎Tak. Zdecydowanie.
‎To było miłe, jak powiedzieli, ‎że do siebie pasujemy.
‎No to super…
‎Tylko że Amamiyi podoba się…
‎A ty jak myślisz, Koyun?
‎Co ja myślę?
‎Powinnam zrobić pierwszy krok?
‎Sama musisz sobie odpowiedzieć.
‎To sprawy między wami.
‎Kamień z serca.
‎Bo gdybyś miała coś przeciwko, ‎to musiałabym się wycofać.
‎Czemu akurat ja?
‎Bo gdybyś odwzajemniała jego uczucie,
‎byłabym bez szans, prawda?
‎„Odwzajemniała uczucie”?
‎- Jakie? ‎- O nie!
‎Podpuszczasz mnie, co?
‎Nie, nie, nie!
‎Obie wiemy, kogo upatrzył sobie Amamiya.
‎Wiadomo, że ciebie.
‎To koniec.
‎Obie wiemy, kogo upatrzył sobie Amamiya.
‎Wiadomo, że ciebie.
‎Co?
‎Amamiya… mnie?
‎Droczysz się ze mną.
‎Widzę po tobie, że mnie wkręcasz.
‎Niemożliwe, żebyś nie zauważyła.
‎Wiesz, co do ciebie czuje.
‎Naprawdę nie wyłapujesz takich rzeczy?
‎Amamiya już tak ma, ‎że dla wszystkich jest miły.
‎Traktuje mnie normalnie.
‎Chociaż jak tak się zastanowić, ‎to coś w tym jest.
‎Ale muszę to sobie inaczej tłumaczyć.
‎Traktuje mnie normalnie.
‎Nie ma w tym nic niezwykłego.
‎Muszę w to wierzyć.
‎Udaję, że nie widzę. Nie mylę się…
‎A JEŚLI? ‎A JEŚLI NIE?
‎CO SIĘ MIĘDZY NAMI ZMIENI?
‎Uciekam, żeby się chronić.
‎Może gdzieś z tyłu głowy
‎dopuszczam pytanie: „Co by było, gdyby…?”.
‎Ale…
‎Nie chciałam, żeby ona mi to uświadomiła.
‎Skoro tak mówisz, czuję się uspokojona.
‎Postaram się zdobyć jego uczucie.
‎BEZ KOMENTARZA
‎Przerażająca…
‎Jej metody budzą grozę.
‎Ludzie, przenosimy imprezę nad rzekę.
‎- Tak! ‎- Zobaczmy…
‎- Fajerwerki! ‎- Gdzie te buty?
‎Byliśmy sąsiadami.
‎No.
‎Czekaj. Koyun…
‎Mamy takie same zegarki.
‎USZTYWNIENIE
‎O nie… Jeszcze sobie coś pomyśli.
‎Jak z tego wybrnąć…
‎SZEPTEM
‎Był tani jak barszcz, nie?
‎Tak, a wygląda na luksusowy.
‎Też dlatego kupiłam.
‎Jak ty nas nie wydasz, to ja też nie. ‎Umowa stoi?
‎Moje okulary też kosztowały grosze.
‎Dobrze wiedzieć.
‎I co dalej?
‎Nic nie powiem, bo sama się wkopię.
‎Teraz między nami jest tak dobrze.
‎Gdybyśmy tylko mogli ‎mieć taką relację już zawsze…
‎Mało brakło!
‎Myślałem, że straciłem klucz do szafki.
‎Azumi, cała wstecz.
‎Ale co? Czemu?
‎Idziecie obejrzeć fajerwerki?
‎Tak. Miki i Tsukiko też będą.
‎Ekstra.
‎Bo tak usiedliśmy, ‎że nie mieliśmy okazji dzisiaj pogadać.
‎Chyba mogę już powiedzieć, że mam pewność.
‎Co z tym teraz zrobić…
‎WZROK W BOK
‎Tak jakoś wyszło…
‎Koyun! Gdzie ty jesteś?
‎IMPULS - ŚMIG
‎Tutaj!
‎SAM JAK PALEC
‎Zejdziesz kiedyś stamtąd?
‎Stąd mam dobry widok.
‎Bredzisz! Zwyczajnie się boisz!
‎Dasz radę. Zobacz.
‎CHWYT
‎- I już! ‎- Ej!
‎NA WYSOKOŚCI
‎- Boję się! Postaw mnie! ‎- No już, sekunda.
‎Ktoś krzyczy?
‎Siema!
‎Koyun, Yota i Tsukko!
‎Yuki, słyszałeś ten wrzask?
‎Tamten?
‎Zaopiekowałem się Atagawą.
‎Wygląda na słabo zaopiekowaną.
‎Nie zostawiacie zimnych ogni na koniec?
‎PHI
‎Na zimne ognie nie ma złej pory.
‎No zgoda.
‎Dołączycie?
‎Skoro zapraszasz!
‎WGAP - W SAMYM ŚRODKU
‎Gdzie ja utknęłam?
‎Czuję się obserwowana przez wszystkich.
‎Mój zdechł. Twój też się kończy, Koyun.
‎CHUCH
‎Nie oszukuj.
‎Można?
‎Tu sobie klapnę.
‎WZDRYG
‎Coś nie tak?
‎ŁUP, ŁUP, ŁUP
‎- Ale komedia. ‎- Ale komedia.
‎Co takie miny robicie?
‎SKWIERCZ ‎BUM
‎Czad!
‎Jest moc!
‎Sprawdzimy, czyj wytrzyma dłużej?
‎Dobra.
‎Prawie dotykamy się łokciami.
‎Mój się pali.
‎Wysil się.
‎UŚMIECH
‎SPINA
‎Brawo dla nas!
‎- Brawo! ‎- Brawo!
‎Miki.
‎To twój, nie? Znalazłem na ziemi.
‎No co ty. Mój breloczek.
‎Faktycznie się urwał.
‎Proszę.
‎Dziękuję.
‎Dobrze, że skojarzyłeś.
‎Od razu poznałem, że to twój.
‎Miki, czy ty się przy mnie stresujesz?
‎Co?
‎Jesteś jak otwarta książka.
‎Nie… wcale się nie stresuję…
‎Wybacz, że pytam.
‎Pogadamy trochę później?
‎Muszę ci coś powiedzieć.
‎Miki.
‎Tak bym chciała nie usłyszeć tego, ‎co zaraz powie.
‎Żeby zostało po staremu.
‎Zakochałem się w tobie.
‎Tak?
‎O kurczę. Dzięki.
‎On mówi całkiem poważnie.
‎Bez pajacowania, bez asekurowania się.
‎Tego nie da się obrócić w żart.
‎Już dawno temu. Jeszcze w gimnazjum.
‎Co?
‎To trwa już tak długo?
‎Nie miałem zamiaru ci o tym mówić,
‎ale nie mogę dłużej się z tym kryć.
‎Chcę, żebyś wiedziała.
‎Żebyśmy mieli to za sobą
‎i dalej mogli być przyjaciółmi.
‎Przepraszam cię za tę szczerość.
‎Zwykle jest pełen pozytywnej energii.
‎Taką minę widzę u niego pierwszy raz.
‎Jakim prawem gaszę uśmiech na jego twarzy?
‎Przecież ja też go lubię.
‎Uwielbiam.
‎Ale to nie jest…
‎Nie.
‎A jeśli się postaram? ‎Może wtedy poczuję to samo co on.
‎Kto inny mnie pokocha ‎i zaakceptuje mnie bez mojej maski?
‎Gdyby tylko udało się ‎odwzajemnić taką miłość…
‎Czy ostatecznie to nie da mi szczęścia?
‎Yota.
‎Ale…
‎Przepraszam.
‎Nie mogę mu teraz powiedzieć „tak”…
‎To nie tak, że nie jesteś dla mnie ważny…
‎…bo mam mętlik w sercu.
‎Po prostu nigdy nie myślałam o tobie ‎w ten sposób.
‎Rozumiem.
‎Nie mam pojęcia, co robić.
‎No wiem.
‎Przepraszam, że cię unikałam.
‎Nie chciałam cię zranić.
‎W porządku. Wiem.
‎Przepraszam.
‎Nie masz za co.
‎Dziękuję.
‎Czemu płaczesz?
‎Napisy: Kamil Rogula