‫مدرسه راهنمایی کیرینوشیما
رسانه انیمکس با افتخار تقدیم میکند
Yuki\h:مترجم
ANIMEX.CLICK
‫باشگاهمون خیلی سخته.
‫روزشماری می‌کردم ‫‫تا بالاخره تموم بشه.
‫می‌دونی کی ضایع است؟ ‫‫میکی. اصلا به جمعشون راه پیدا نکرد.
‫- خیلی جدی گرفته بودش. ‫‫- می‌دونم.
‫ولی انقدر ترسیده بودم که حرفی نزدم.
‫منم همینطور.
‫یه محیط جدید می‌خواستم ‫‫که بتونم خودم رو عوض کنم.
‫قبولی تضمینی کلاس تقویتی
‫یه کلاس تقویتی خارج از شهرم ‫‫انتخاب کردم
‫تا وارد یه ‫‫دبیرستان رقابتی بشم.
‫میکی
‫می‌دونستم این اتفاق می‌افته، ‫‫ولی...
‫من اینجا کسی رو ‫‫نمی‌شناسم.
‫همه قبلاً گروه‌های ‫‫دوستیشون رو تشکیل دادن.
‫باید برم جلو... نه، ‫‫نمی‌تونم.
‫گروه‌های دوستانه - دختران ‫‫ترکیب وحشتناک
‫ممکنه در ظاهر شیرین ‫‫و دوستانه رفتار کنن،
‫ولی پشت سرم ‫‫حرف می‌زنن.
‫ناله
فقط با فکر کردن بهش اشکم ‫‫درمیاد. ‫‫تبدیل به تروما شده.
‫خیلی تنهام.
‫هی، اینجایی تنها؟ اشکالی نداره کنارم ‫‫بشینی؟
‫- تو کی هستی؟ ‫‫- من؟
‫اسمم میناتو آمییاست.
یخی یهادیوار
‫قسمت سه ‫ ‫‫
‫دبیرستان میتن
‫بذار بگم. چرا امتحان ‫‫آینده اینقدر زیاده؟
‫چرا زودتر شروع به درس خوندن نکردی؟
‫این ربطی نداره، ولی چرا برگشتی؟
‫دفترم رو جا گذاشتم. ‫‫می‌خوام امروز بخونمش.
‫- شکنجه تمومی نداره! ‫‫- اوه.
‫یه جلسه مطالعه چهار ‫‫نفره.
‫یه کم عجیبه.
‫گوش کن، میکی. ما بهم زدیم.
‫چی؟ دوباره؟ کی؟
‫دو روز پیش.
‫چی؟ خیلی تازه است! ‫‫چی شد؟ چیکار کردی؟
‫چرا فکر می‌کنی تقصیر منه؟
‫خب، می‌دونی...
‫باید گوش بدم؟
‫- بهم زنگ زد چون می‌خواست منو ببینه. ‫‫- چه حرف شخصی‌ای...
‫لعنتی، همیشه منو ول می‌کنن.
‫این اذیتت می‌کنه؟
‫چی؟ انتظارشو نداشتی؟
‫ها؟ نه...
‫چطور بگم؟
‫خب، مثل اینه که...
‫وقتی تازه از هم جدا می‌شی،
‫فکر می‌کردم باید افسرده باشی ‫‫یا کینه داشته باشی.
‫اصلا اینطور نیست.
‫برعکس، ممنونم ‫‫که برای مدت کوتاهی هم که شده، دوستم داشتن.
‫فهمیدی؟
‫این یارو رو شنیدی؟
‫اوه.
‫فکر کنم بعضی‌ها اینطوری نگاه ‫‫می‌کنن.
‫فکر می‌کنی منم اهل این کارام؟ ‫‫منو گرفت.
‫شاید اینطوری به نظر نیاد، ولی دلم شکسته.
‫معلومه که هست. ‫‫چقدر بی‌ملاحظه بودم.
‫احساس کسالت
‫ببخشید، فکر کنم.
‫پس چرا دلداریم نمی‌دی؟
‫باشه، دیگه کافیه!
‫میناتو، تو یه جورایی همین‌طوری هستی.
‫چنگ زدن‌هات!
‫کویون، می‌تونی هر چی ‫‫میناتو می‌گه رو نادیده بگیری.
‫باشه. ‫‫چرا؟
‫میکی؟
‫یوتو-سِنسِی، خب، در مورد این قسمت...
‫اوه، دوباره شروع شد. ‫‫اَه، دوباره.
‫یوتو، دست‌وپاچلفتی!
‫دست‌ و پا چلفتی؟
‫با تو چیکار کنم؟ ‫‫همیشه چیزا رو می‌ندازی.
‫اوه، لعنتی.
‫گیج و ویج ‫‫اَه!
‫بیا. همه‌ش همینه؟
‫ممنون.
‫اونم مثل بقیه ‫‫می‌خنده.
‫اوه، خب.
‫خداحافظ. ما از این طرف می‌ریم.
‫نمی‌خوای باهات بیایم؟
‫نه ممنون، ولی ممنون از پیشنهادت.
‫من با اَوَلَم. ‫‫وقتشه قدرت چنگ زدن من بدرخشه!
‫هی، واقعاً خیلی قویه.
‫تو هم مراقب خودت باش، میکی.
‫خداحافظ همگی! باز هم ممنون یوتو!
‫من چی؟ من که کمکت کردم انگلیسی یاد بگیری.
‫تو هم ممنون.
‫منو یادت رفت؟
‫کویون! دِینامیت پِتِیتو رو دم ایستگاه ‫‫می‌خوام. ‫‫می‌شه یه سر بزنیم؟
‫پوتیتو دینامیت
‫قبوله، ولی شام خونه چی می‌شه؟
‫نگران نباش! این فقط پیش‌غذاست.
‫دروغ می‌گی.
‫یه معده جدا واسه اون دارم.
‫میکی واقعاً عاشق حرف زدنه.
‫کاش همیشه همین‌طوری بود.
‫امروز چیکاره‌ای، یوتو؟
‫سوسیس عمو حسن
‫اینو می‌خورم و می‌رم ‫‫مرکز اجتماعی.
‫شوخی می‌کنی. ‫‫یه روزی می‌گیرتت.
‫میای خونه ما شام بخوری؟
‫مامانم همیشه از دیدنت خوشحال می‌شه.
‫نه ممنون. ولی باز هم ممنون.
‫خداحافظ.
‫زیاده‌روی نکن.
‫می‌دونم.
‫با همه‌چی. جدی می‌گم.
‫یوتو این‌طوری رفتار ‫‫می‌کنه،
‫ولی در مورد اون...
‫به چی فکر می‌کنه؟
‫اگه روش کراش داشته باشه ‫‫چی؟
‫اگه من جات بودم سراغ یوتو نمی‌رفتم.
‫صبر کن!
‫کویون، میناتو رو از کی می‌شناسی؟
‫چی؟ همین تازگی‌ها آشنا شدیم.
‫یه کم قبل از اینکه ‫‫با هم برگردیم خونه بود.
‫اومد سمتم ‫‫ته پله‌ها، و...
‫چی بهش گفتی؟
‫هان؟
‫چی گفت؟
‫خب، راستش ‫‫حرف مهمی نزدیم.
‫ببخشید.
‫کویون، تو یه جورایی ‫‫همین‌طوری هستی.
‫خب، پس اشکالی نداره، ‫‫فکر کنم.
‫میکی...
‫نکنه اون...
‫خواب موندم.
‫می‌خواستم وقتی کسی تو ‫‫راه مدرسه نیست، راه بیفتم.
‫این یعنی حداقل نیم ساعت ‫‫زودتر.
‫صبح زود تو دوره ‫‫امتحانا،
‫اون موقع است که مسیر مدرسه ‫‫بالاخره یه کم آروم می‌شه.
‫این حس و حال...
‫یه جورایی دوستش ‫‫دارم.
‫هیکاوا، معمولاً این ‫‫موقع‌ها پیاده می‌ری مدرسه؟
‫- چی؟ ‫‫- صبح بخیر.
‫فکر می‌کردم یه کم زود راه افتادم.
‫قابل تحسینه.
‫نه...
‫وقتی دوره امتحان ‫‫نیست، خیلی دیرتر میام.
‫و امروز صبح قصد داشتم ‫‫خیلی زودتر راه بیفتم.
‫اَه، توضیحش خیلی طول ‫‫می‌کشه.
‫اصلاً هم این‌طور نیست.
‫علاقه‌های ‫‫مشترک...
‫ببین هیکاوا،
‫پسری به اسم ایگاراشی رو می‌شناسی؟
‫صبر کن. چی؟
‫الان چی گفت؟
‫ایگاراشی؟
‫چرا می‌پرسی؟ می‌شناسیش؟
‫باشگاه فوتبال ما گهگاه با ‫‫دبیرستان وست تمرین مشترک داره.
‫اونجا دیدمش.
‫باهاش دوست بودی؟ اگه اسم تو ‫‫رو بهش بگم ممکنه بشناسدِت.
‫نه. هیچ ارتباطی با هم نداشتیم.
‫حتی اگه اسمم رو بهش ‫‫بگی هم منو نمی‌شناسه.
‫می‌فهمم.
‫خب، اون داره میاد مدرسه ما، ولی ‫‫اون موقع همدیگه رو نمی‌شناسید.
‫کی؟
‫بعد از ظهر آخرین روز ‫‫امتحانا، موقع فعالیت‌های باشگاهی.
‫واقعاً.
‫قطعاً زود می‌رم.
‫صبر کن، اگه اون داره از من در ‫‫مورد اون می‌پرسه، پس...
‫آیا آمیاما دوست صمیمی ‫‫ایگاراشیه؟
‫تمرین مشترک درست وقتی ‫‫امتحانا تموم می‌شه شروع می‌شه.
‫- همه تلاش‌مون رو می‌کنیم. ‫‫- حتی اسم دبیرستان‌هاشون رو هم ‫‫گفتن.
‫امتحان‌های دبیرستان وست هم همین‌طور...
‫اوه، نه. اصلاً ‫‫نمی‌تونم به حرفاش گوش بدم.
‫امروز سوالای امتحان ‫‫نهایی سال قبل رو آوردم.
‫ظاهراً امتحان درسایی مثل ‫‫تاریخ تقریباً عوض نمی‌شه.
‫چی؟ چطور پیداشون کردی؟
‫همین که بگم از یه نفر ‫‫بزرگ‌تر یه لطف کوچیک خواستم.
‫بعد از مدرسه دوباره ‫‫میای کلاس من، درسته؟
‫خب، بعداً می‌بینمت.
‫بای
‫صبح بخیر. انگار همین دیروز بود، نه؟
‫اصلاً چی بگم؟
‫اون آدم خجالتی‌ای نیست. ‫‫می‌تونه با هر کسی حرف بزنه.
‫ارتباط‌گیرنده قوی
‫میکی به... علاقه داره.
‫نه، فعلاً فقط یه ‫‫حدسه.
‫میکی ناراحت بود که ‫‫من و آمیاما همدیگه رو می‌شناختیم.
‫ارتباطش با ایگاراشی ‫‫هم نگران‌کننده‌ست.
‫شاید وقت خوبیه ‫‫که یه کم از همه چی فاصله بگیرم.
‫آه
‫تنها چیزی که می‌خوام یه کم آرامشه.
‫کویون و میناتو...
‫این یارو یوتائه.
‫خیلی بزرگه.
‫داداش کوچیکم مثل من آدم سرسختیه.
‫آره. کلاس تقویتی من تازه تموم شد.
‫آره، دم فروشگاه معمولیم.
‫نگران چی هستی؟
‫کنجکاوم ببینم امروز هر کی چه غذایی آورده.
‫آره، منتظر ناهارم!
‫هی میکی. بیا غذامون رو عوض کنیم.
‫بیا!
‫هیکاوا.
‫خوبه که ‫‫دانش‌آموز جدی‌ای هستی و اینا،
‫ولی حداقل باید موقع ناهار ‫‫یه کم خوش بگذرونی.
‫ولی اتاق معلم گرمه.
‫تو چی هستی؟ گربه‌ای؟
‫خلاصه، سوالی از من داری؟
‫اینجوری انجامش می‌دی، اینجوری می‌شه این. ‫‫اینجوری جواب رو می‌گیری.
‫منطقیه.
‫حالا برو دیگه. برو.
‫- برو دیگه. ‫‫- تچ.
‫می‌رم به نوریکو سر بزنم.
‫اینقدر اتاق به اتاق برای بخاری نرو.
‫اون اغلب اینجا سر می‌زنه.
‫آره، می‌زنه.
‫تا حالا ندیدم با بقیه ‫‫دانش‌آموزا بگرده.
‫نگرانشم.
‫شاید صحبت کردن با بزرگ‌ترها براش ‫‫راحت‌تر باشه.
‫یه فاصله مشخص بین ‫‫معلم و دانش‌آموز هست.
‫اون می‌دونه که تو از یه خطی رد نمی‌شی،
‫واسه همین باهات احساس راحتی می‌کنه.
‫من می‌خوام بچه‌ها بهترین دوست باشن ‫‫و جوونیشون رو با هم بگذرونن!
‫دوران نوجوونی خیلی زود می‌گذره!
‫سوا-سِنسِی، باید بدونی که ‫‫اجبار کردن نیت خوبت
‫ممکنه باعث آزار مردم بشه.
‫ماتسوموتو، چه بلایی سرت اومده؟
‫بذار ببینم. ست رنگ و دفتر طراحیم...
‫- اینا برای کلاستون کافیه؟ ‫‫- دارم به خاطر خودت می‌گم.
‫- نه، جدی می‌گم. ‫‫- باید حد و حدود خودت رو بدونی.
‫چشم چرونی
‫می‌تونم به حرفت اعتماد کنم؟
‫آمیاما هست.
‫یادآوری
‫{an8}- چرا منو نادیده گرفتی؟ ‫‫- یادم میاد.
‫من به یه فاصله نیاز ‫‫دارم.
‫نه، صبر کن. دور و برش آدمایی هستن که ‫‫نمی‌شناسم.
‫علاوه بر این، اون منو ‫‫ندیده.
‫یادت باشه، من به یه فاصله نیاز ‫‫دارم!
‫اشکالی نداره. دارم نادیده‌ش ‫‫نمی‌گیرم.
‫ساکت می‌مونم ‫‫که بدون اینکه متوجه بشه رد بشه.
‫نه، داره مستقیم به من نگاه ‫‫می‌کنه.
‫تعظیم ‫‫استراتژی تعظیم سریع و رد شدن
‫سلام.
‫آره
‫مرده، چقدر با حرکاتش ‫‫حرف می‌زنه.
‫سلام
‫چیه؟ ‫‫زل زدن.
‫زل زدن
‫بس کن! تمومش ‫‫کن!
‫لطفاً، منو نادیده ‫‫بگیر!
‫یه لحظه صبر کن.
‫صبر کن. داره میاد ‫‫اینور!
‫واقعاً نیازی نیست این کارو ‫‫بکنی.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫باید فقط یه سلام می‌کردی.
‫نیازی نیست سرک بکشی.
‫ولی...
‫قبل از اینکه یادم بره.
‫اطلاعات تماس‌ت رو بهم بده.
‫فاصله!
‫ممنون.
‫چی تو اون کیفه؟
‫من بعدش میرم هنر، پس...
‫فهمیدم.
‫درس اختیاری کلاس ۲، هنره.
‫داری چیکار می‌کنی؟ رنگ روغن؟
‫نه، الان داریم رنگ گواش اکریلیک کار ‫‫می‌کنیم.
‫موفق باشی!
‫میکی.
‫اوه. ‫‫چیه؟
‫ببخشید. دارم کلاس عوض می‌کنم. باید برم.
‫وقت رفتنه!
‫ووش
‫دوباره تنها بود.
‫لبخند ‫‫با یوتا
‫سلام یوتا.
‫هووو - هی هی - لبخند
‫با میناتو
‫می‌خواستم برم سراغ کمد لباسم.
‫دارم کلاس عوض می‌کنم.
‫رفتارش بین کسایی که دوست داره ‫‫و بقیه خیلی فرق داره.
‫بقیه
‫سلام.
‫مثل آب خوردن ‫‫رفتی سمت ملکه.
‫خیلی دل و جرات داری.
‫خب، امیدوار بودم بتونیم دوست بشیم.
‫ولی از من فرار کرد.
‫حالا ناراحتم.
‫انگار که می‌دونی ناراحتی یعنی چی.
‫واقعاً. ‫‫بیا دیگه، این بی‌ادبییه.
‫ایناهاش! سوالای سال قبله!
‫میناتو، تو خدایی!
‫این بلیط منه برای اینکه ‫‫درسایی که حفظ کردنی‌ان رو عالی پاس کنم.
‫تو هنوز تو موقعیتی نیستی که ریلکس باشی.
‫آماده باش.
‫آخرین امتحان ریاضی ‫‫یه میانگین نمره خیلی پایینی داشت،
‫پس این شانس هست که نسبتاً آسون باشه.
‫امیدوارم همینطور باشه.
‫و نمره تو تو این امتحان با میانگین پایین ‫‫چند بود، یوتا؟
‫یه چیزی بگو!
‫یوتا، می‌تونستی بری دبیرستان ایست.
‫اونا تیم بسکتبال خوبی هم دارن.
‫چرا میتن رو انتخاب کردی؟
‫چی؟ چون نزدیک زندگی می‌کنم.
‫واسه همین این مدرسه رو انتخاب کردی؟ ‫‫از این بابت هم خوشحالی؟
‫بی‌خیال،
‫اون نمی‌تونه بهت بگه که عمداً ‫‫مدرسه‌ای پایین‌تر از سطح تحصیلیش رو انتخاب کرده
‫تا بتونه جزو نفرات برتر باشه و برای ‫‫معرفی‌نامه مدرسه دولتی اقدام کنه.
‫همینه که هست.
‫هی. میناتو، واقعاً اینطور نیست.
‫انگار که دنیامون از هم دوره.
‫میکی!
‫کویون، امروز گیر افتادی.
‫هی! بحث رو عوض کردی.
‫خب، می‌خواستم ‫‫یه سری چیزا رو از ذهنم بیرون کنم.
‫چی؟ چیزی ذهنت رو مشغول کرده؟
‫آره. در واقع انواع و اقسام چیزا.
‫همونطور که فکر می‌کردم. ‫‫رفتارش کاملاً فرق می‌کنه.
‫هیکاوا، دوست پسر داری؟
‫چی؟
‫نه، ولی...
‫چرا یهو اینو ‫‫می‌پرسه؟
‫باشه، پس.
‫چیه؟
‫چه فایده‌ای داره ‫‫که همچین چیزی می‌پرسی؟
‫پسری به اسم ایگاراشی رو می‌شناسی؟
‫ایگاراشی داره سعی می‌کنه ‫‫از طریق اون تحقیق کنه؟
‫نه، حتماً دارم زیادی فکر ‫‫می‌کنم.
‫انگار که اون کسی رو برای ‫‫پرسیدن بفرسته.
‫خیلی وقته پیشه. ‫‫اون اینقدر جلو نمی‌رفت.
‫میناتو.
‫نمی‌تونی روش حساب کنی، باشه؟
‫موضوع سر اینه؟
‫نمی‌تونم داشته باشمش، پدر؟
‫تو با دختر من قرار نمی‌ذاری.
‫دارن شوخی ‫‫می‌کنن.
‫ببین، داشتم زیادی فکر ‫‫می‌کردم.
‫خودشیفته و ‫‫پارانوئید...
‫شرمنده ام.
‫صبر کن. میکی چی؟
‫خالی!
‫نمی‌تونم بفهمم ‫‫به چی فکر می‌کنه.
‫چیکار کنم؟
‫حتی نمی‌تونم بفهمم ‫‫دوست دوران بچگیم چه حسی داره.
‫می‌رم یه کم شکر بخورم.
‫شکر
‫می‌رم دستگاه فروش خودکار رو چک کنم.
‫یه چیزی هم برای ‫‫کویون و یوتا می‌گیرم.
‫من چی؟
‫- خودت بگیر. ‫‫- هی!
‫پس، با من بیا.
‫چی؟ باشه.
‫زود برمی‌گردیم.
‫میکی...
‫هی، میکی. اون قضیه چی بود؟
‫مانگایی که گفتی ‫‫رو خوندم، ایشیدا.
‫بعداً می‌بینمت، یوشینو!
‫یاماشیتا! در مورد اون انیمه‌ای که گفتی.
‫- دیدمش. خوب بود. ‫‫- می‌دونی،
‫میناتو چقدر اجتماعیه.
‫تو مدرسه هم همینه.
‫واقعاً.
‫حسودیم می‌شه. کاش منم می‌تونستم ‫‫مثل اون باشم.
‫ظاهراً میناتو
‫نمی‌تونه جلوی خودشو بگیره ‫‫وقتی کسی تنها به نظر می‌رسه.
‫- چی؟ ‫‫- انگار بهش ترحم می‌کنه.
‫ترحم می‌کنه؟
‫بیا، حساب می‌کنم.
‫می‌خواستم به هر حال برای هیکاوا ‫‫یه نوشیدنی بخرم.
‫چرا؟
‫چند روز پیش سعی کردم ‫‫اینجا باهاش حرف بزنم ولی ترسید.
ارائه‌ای از رسانه پارسی‌زبان انیمکس
Yuki\h:مترجم
ANIMEX.CLICK
‫آخرش یه نوشیدنی خیلی عجیب ‫‫سفارش داد اشتباهی.
‫نوشیدنی کاری اصیل
‫آره، همینه.
‫تا الان کلاً فراموش کرده بودم.
‫ببین، میناتو...
‫نظرت در مورد کویون چیه؟
‫چی؟