‫رسانه انیمکس با افتخار تقدیم میکند
‫Yuki\h:مترجم
‫ANIMEX.CLICK
‫چه غلطی داری می‌کنی؟
‫نه، صبر کن! نمی‌تونی ثابت کنی کی این کارو ‫کرده.
‫ماناتسو آتاگاوا
‫جز اون آتاگاوای عوضی، ‫کی دیگه می‌تونه این کارو بکنه؟
‫آتاگاوا...
‫چیه؟
‫توی دبستان یادت ندادن که ‫آشغال باید بره توی سطل آشغال؟
‫میکی!
‫نمی‌دونم داری درباره چی حرف می‌زنی.
‫خیلی هم خوب می‌دونی!
‫ولم کن!
‫هیچ‌وقت متوجه نشدم.
‫چرا فرار نکردی؟
‫منظورم اینه که شاید می‌تونستی ‫بگیریش، میکی، ولی...
‫این حرفا رو به من نزن!
‫بین نتونستن و فقط تسلیم شدن، ‫یه دنیا فرق هست.
‫هیچ‌وقت نفهمیدم که ‫صریح بیان کردن نظراتم
‫می‌تونه باعث رنج دیگران ‫بشه.
‫مگه دوست داشته شدن کافی نیست؟
‫بیشتر خواستن، طمع‌کاریه.
‫هیچ‌وقت نفهمیدم ‫کی دوست عزیزم رو رنجوندم.
‫هرچی بیشتر حرف زدم،
‫هرچی بیشتر تلاش ‫کردم،
‫بیشتر درجا زدم.
‫بیشتر از حد لازم حرف ‫نمی‌زنم.
‫هیاهو نکن. داد نزن.
‫دیگران رو آزار نده.
‫خیلی خب.
‫هی، می‌خوای با ما بیای ‫تا کلاس بعدی پیاده بریم؟
‫ها؟ اوه، حتماً.
‫هورا!
‫تصمیم گرفتم توی دبیرستان ‫خیلی مراقب باشم که اشتباه نکنم.
‫داشتم با خودم فکر می‌کردم: ‫«وای، این دختره توی کلاس خیلی خوشگله.»
‫از وقتی اون تصمیم رو گرفتم، ‫همه چیز به شکل ترسناکی خوب پیش میره.
‫هی. تسو-کون قراره ‫توی اون فیلم جدید بازی کنه.
‫همون که از روی مانگا ساختن؟
‫کدوم مانگا؟ من خیلی مانگا می‌خونم.
‫شونن گنگ
‫شاید بشناسیش.
‫۱۰۰ گل آفتابگردان عشق برای ‫تو
‫۱۰۰ تا؟ یکم زیاده‌روی ‫نیست؟
‫هیچی از مانگاهای ‫دخترونه نمی‌فهمه
‫قسمت هشتم ‫در شرایط برابر
‫یه جورایی حدس زده بودم، ‫ولی...
‫سلیقه‌هامون کاملاً ‫متفاوته.
‫سال اول، کلاس ۵
‫باشه، فهمیدم. می‌بینمت.
‫روشن شدن چراغ‌ها
‫یوتا! حدس بزن چی شده؟
‫فکر کنم به‌زودی بتونم یه موتور بخرم.
‫وای، تبریک می‌گم!
‫دوست دارم وقتی هوا گرم‌تر شد ‫باهاش بریم یه جایی.
‫دلم یه دره می‌خواد ‫که رودخونه داشته باشه یا یه همچین چیزی.
‫آره! عالی به نظر می‌رسه!
‫یه جای نزدیک با منظره خوب، ‫برای اولین سفر عالیه.
‫وای، پسر! این فوق‌العاده‌ست!
‫این خیلی حال میده!
‫کاش می‌شد هر روز رو با هم بگذرونیم.
‫داری چی میگی؟
‫هی، میناتو.
‫داشتیم می‌گفتیم که وقتی هوا گرم‌تر شد، ‫دوست داریم بریم یه گشت کوچولو.
‫وای، چه باحال!
‫ببخشید، از طرف یه سال‌بالاییه. ‫باید برم اینو بگیرم.
‫باشه، منم میرم.
‫میکی. صبر کن.
‫من...
‫میشه بیشتر درباره هیکاوا بهم بگی؟
‫چی گفتی؟
‫این بار منظورت چیه؟
‫خب، منظورم اینه که...
‫فقط می‌خوام که، خب، ‫باهاش دوستای خوبی باشیم.
‫مثلاً، از چی خوشش میاد؟ ‫از چی بدش میاد؟
‫نگران نباش. بهش می‌رسی.
‫فقط خودت باش.
‫منظورم اینه که مهم‌ترین چیز، ‫از ته دل عمل کردنه. مگه نه؟
‫خیلی کلی حرف می‌زنی.
‫- دیدی؟ خیلی عالی بود. ‫- آره.
‫۱۰۰ گل آفتابگردان عشق برای تو ۱
‫دقیقاً مثل «۱۰۰ گل آفتابگردان» بود.
‫صبر کن.
‫میکی.
‫میناتو.
‫هی میکی. قضیه تو و آمامیا چیه؟
‫چی؟
‫- همین الان خیلی به هم می‌اومدید. ‫- آره.
‫همین الان؟
‫نه، اصلاً اون‌طوری نیست.
‫ولی تو با هینو هم خیلی نزدیکی، ‫مگه نه؟
‫راست میگه! هر از گاهی می‌بینم ‫که دارن با هم حرف می‌زنن.
‫واقعاً کدومشون رو دوست داری؟
‫بهتون میگم، اصلاً اون‌طوری نیست!
‫منظورم اینه که ما فقط دوستیم، پس...
‫تق تق
‫ببخشید.
‫انگار وقتی داشت با پسرا حرف می‌زد، ‫خیلی خوشحال‌تر بود.
‫چرا وقتی داشتیم فقط گپ می‌زدیم، ‫این حرف‌ها رو می‌زنی؟
‫دلم برای پسرا ‫می‌سوزه.
‫اگه راهنمایی بودیم، هیچ‌کس ‫چیزی نمی‌گفت.
‫تو توی بدن اشتباهی به دنیا ‫اومدی، آزومی.
‫آره!
‫نکنه هیچ‌کدومشون ‫منو به چشم دختر نمی‌بینن؟
‫خیلی ترسیده برای حرف زدن
‫میکی، خیلی رک هستی
‫سعی می‌کنم اشتباه نکنم. پس ‫چرا؟
‫این‌طوری نگو
‫می‌خوام از «بامزه» بودن و ‫«دختر» بودن رها بشم!
‫- عصر بخیر. ‫- خسته نباشید.
‫میکی.
‫می‌خوای یه نوشیدنی گرم بخوریم؟
‫آره، خب. وقتی دور و برم پر از ‫دخترای لوسه، خیلی مضطرب می‌شم.
‫هیچ‌وقت توی خوندنِ منظورِ ‫پنهانِ حرفا خوب نبودم.
‫ترجیح می‌دم آدما رک حرفشون رو بزنن،
‫ولی این اخلاقم توی راهنمایی ‫برام دردسر درست کرد.
‫واسه همین الان سعی می‌کنم ‫کسی باشم که واقعاً نیستم،
‫ولی انگار نمی‌تونم تعادلِ ‫درست رو پیدا کنم.
‫و حالا انگار دیگه راه برگشتی نیست.
‫تازه، دلم می‌خواد بهم بگن «باحال» ‫نه اینکه بگن «بامزه».
‫چه حرفای نوجوونونه‌ای می‌زنم.
‫اوه خدای من. یادم رفته بود چه حسی داره.
‫این موضوع واقعاً برام جدیه.
‫آره، اینکه وقتی دانش‌آموزی مجبور باشی ‫توی یه حباب کوچیک زندگی کنی، بده.
‫ولی وقتی بزرگ بشی، زندگی با ‫گزینه‌های بیشتر خیلی بهتر می‌شه.
‫تحت تأثیر قرار گرفتم
‫ای بابا، شماها...
‫خرد کردن
‫ایول دختر! چه قدرتی داری!
‫دیوانه‌وار بود.
‫شرط می‌بندم اگه دختری مثل تو ‫توی کلاس بود، خیلی خوش می‌گذشت.
‫عمراً. بهت می‌گم که ‫من توی مدرسه این‌طوری نیستم.
‫میکی؟
‫مطمئنی؟
‫آره.
‫حالا که حرفش شد،
‫اون خیلی در مورد خودش ‫حرف نمی‌زنه، نه؟
‫یه دوست توی کلاس تقویتی دارم که ‫با میکی هم‌مدرسه‌ای بوده.
‫می‌گه میکی هیچ‌وقت متوجه ‫جوِ محیط نمی‌شد،
‫و خیلی هم تندخو بوده.
‫می‌گه سعی کرده به یه دختر دیگه مشت بزنه ‫و موقعش شیشه رو شکسته.
‫امکان نداره. نمی‌تونه حقیقت داشته باشه.
‫- ولی میکی اون جای زخم رو داره. ‫- چی؟
‫صبح بخیر!
‫چی؟
‫اون روزی بود که ‫فهمیدم یه جای کار می‌لنگه.
‫دیروز حضور افتخاریِ ‫تسو-کون رو دیدی؟
‫توی اون برنامه گفتگو محور؟
‫خیلی بامزه نبود؟
‫قطعاً.
‫هی، منم دیدمش.
‫خب...
‫انگار از اون موقع ‫فاصله‌شون رو حفظ کردن.
‫حتماً دارم زیادی فکر می‌کنم. ‫باید فقط خیالاتی شده باشم.
‫خیلی بی‌اهمیته، ‫و می‌تونم راحت ازش بگذرم،
‫ولی این قبلاً هم اتفاق افتاده، ‫واسه همین مطمئنم.
‫چرا باید چیزایی رو بفهمم ‫که ترجیح می‌دم نفهمم؟
‫ولی چی می‌تونه باعثش ‫باشه؟
‫بهت می‌گم. اصلاً اون‌طوری نیست!
‫نکنه زیادی تند رفتم؟
‫یا نکنه دوباره بدون اینکه بفهمم ‫رفتار بدی داشتم؟
‫خیلی داری کلنجار می‌ری.
‫خداحافظ!
‫میناتو!
‫انتظار این واکنش رو ‫نداشتم.
‫این‌طوری غافلگیرم ‫نکن!
‫خب، سر چی نمی‌تونی تصمیم بگیری؟
‫کاری؟ آب‌سبزی؟ می‌خوای برات انتخاب کنم؟
‫نه، من قبلاً آب‌پرتقال گرفتم.
‫پس شیر یا خط می‌ندازیم. ‫شیر کاری، خط آب‌سبزی.
‫بهت گفتم، آب‌پرتقال گرفتم. ‫ای بابا!
‫نی‌ام افتاد توش.
‫چرا بدون اینکه بازش کنی ‫انداختیش تو؟
‫یوتا! کلاً تو هپروتی.
‫تو هپروت؟
‫خیلی خوش می‌گذره. حس راحتی ‫دارم.
‫دلم نمی‌خواد برگردم ‫کلاس.
‫می‌خوام همین‌جا پیش این دو تا ‫بمونم.
‫میکی.
‫واقعاً که بچه. یه لحظه چشم ازت برداشتم ‫ببین چه کار کردی.
‫- داری آزومی رو اذیت می‌کنی! ‫- نه...
‫سرم رو پایین ننداخته بودم ‫چون ناراحت بودم...
‫- عقب‌نشینی! عقب‌نشینی! ‫- عذر می‌خوام!
‫- هی، صبر کن! ‫- ببخشید که مزاحم شدم!
‫کاملاً تنها
‫پسرا دنیای خودشون رو ‫دارن.
‫پس واقعاً هیچ‌جایی ‫جای من نیست.
‫میکی!
‫امشب باهات تماس می‌گیرم.
‫بعداً حرف می‌زنیم.
‫تحت تأثیر
‫واقعاً لازم نبود تا خونه‌ی من ‫این همه راه رو بیای.
‫با موتور راهی نیست.
‫تو هم به‌زودی می‌تونی ‫با موتور خودت کلی راه بری.
‫بی‌صبرانه منتظر سفر دوتایی‌مون هستم.
‫یوتا. تو خیلی مهربونی.
‫من آدم خاصی نیستم.
‫من...
‫فکر کنم دوباره گند زدم.
‫خیلی تلاش کردم تو دبیرستان ‫آدم متفاوتی باشم.
‫ولی حتی اون رو هم نتونستم درست انجام ‫بدم.
‫همه‌مون می‌دونیم که داری تلاش می‌کنی.
‫کویون می‌دونه. میناتو می‌دونه. و منم ‫می‌دونم.
‫همه‌مون تو رو می‌شناسیم.
‫ما می‌دونیم تو کی هستی، ‫واسه همینه که می‌خوایم پیشت باشیم.
‫من... حس می‌کنم این اواخر ‫خودم رو گم کردم.
‫یوتا... ممنونم.
‫دوستت دارم.
‫خیلی خوشحالم که دوستیم.
‫آره.
‫منم دوستت دارم.
‫اتاق بهداری
‫می‌تونی فقط کوتاهشون کنی.
‫صبر کن.
‫اونا بی‌دلیل دارن ازت دوری می‌کنن.
‫یه عده‌ان که ‫یه نفر رو کنار گذاشتن.
‫چرا باید خودت رو درگیر کسایی کنی که ‫به خاطر نفرت مشترک از بقیه با هم دوستن؟
‫غرش غرش
‫نه، اصلاً این‌طور نیست. ‫ببخشید، حتماً بد توضیح دادم.
‫فکر نمی‌کردم این‌قدر عصبانی بشی.
‫معلومه که عصبانی می‌شم.
‫نه، اشتباه می‌کنی! همه‌شون آدم‌های ‫خوبی‌ان.
‫فقط من نمی‌تونم باهاشون کنار بیام.
‫هر کسی جنبه‌های خوب خودش رو داره.
‫اینکه بگی آدم‌های خوبی هستن، ‫ولی وقتی باهاشون می‌مونی زجر بکشی،
‫یا بگی اون یه بار بهت کمک کردن، ‫پس...
‫چسبیدن به جنبه‌های خوب آدم‌ها
‫در نهایت فقط تو رو خالی می‌کنه.
‫نمی‌تونستم ببینم که داری ‫با خودت این کار رو می‌کنی.
‫وای به حال من
‫میکی. درباره‌ی قبل...
‫وقتی گفتی، ‫«دیگه نمی‌دونم چه حسی دارم.»
‫منم گاهی همین حس رو ‫دارم.
‫اما حالا، هر وقت به اتفاقات ‫روزمره‌ام فکر می‌کنم،
‫اگه بتونم صادقانه بگم که خوش ‫گذشت،
‫یا اینکه اون روز واقعاً، ‫صادقانه روز خوبی بود،
‫اون‌وقت فکر می‌کنم یعنی اون روز ‫قلبم رو به روی آدم‌ها باز کردم.
‫کدوم آدم‌ها باعث می‌شن اون «خودت»ی ‫که بیشتر دوست داری رو نشون بدی؟
‫سخته خودت رو جایی قرار بدی که ‫حس کنی نمی‌تونی خودت باشی.
‫لطفاً دیگه خودت رو مجبور نکن.
‫توی راهنمایی، ‫من کسی بودم که باعث اختلاف می‌شد.
‫ولی توی دبیرستان، به من نیاز داشتن. ‫کسی بودم که آدم‌ها رو دور هم جمع می‌کرد.
‫خیلی خوب بود، انگار واقعی ‫نبود.
‫ولی می‌خواستم از اون دروغ محافظت کنم، ‫از این نسخه جعلی خودم.
‫با این حال...
‫کویون. من...
‫می‌خوام با همه آشتی کنم.
‫تو باعث شدی یه چیزی رو بفهمم.
‫من واقعاً آدم‌ها رو دوست دارم.
‫کلاسم رو دوست دارم و ‫هم‌کلاسی‌هام رو دوست دارم.
‫فقط اون‌قدر تظاهر کردم که ‫نتونستم واقعاً بشناسمشون.
‫می‌خوام از نو شروع کنم. می‌خوام آشتی کنم.
‫آره.
‫میکی.
‫تو برای این دنیا زیادی ‫خوبی.
‫میکی نیومد.
‫می‌رم یکم پودینگ بخرم.
‫پودینگ؟
‫ببخشید.
‫نه، مشکلی نیست.
‫تو دوست میکی هستی، درسته؟
‫ماری، موکو و مِی.
‫ما (می) مو مِ
‫از کجا اسم ما رو می‌دونی؟
‫اون درباره‌ی شما بهم گفته.
‫منم یه دوستم.
‫خیلی درباره‌تون شنیدم.
‫شما شیرینی‌جات دوست دارید، مگه نه؟
‫سریع، یه رستوران لازم دارم ‫که دخترا بپسندن
‫اون قبلاً با کلی سوال اومده بود.
‫پس اون جایی که قبلاً رفتیم... ‫فکر می‌کنی...
‫فکر کردم شاید پشت سرمون ‫بدگویی کرده باشه.
‫چرا؟
‫میکی هیچ‌وقت پشت سر دوستاش ‫حرف نمی‌زنه.
‫تا حالا شده این کار رو بکنه؟
‫فکر نکنم.
‫دیدی؟
‫راستی، «مو» توی «موکو» از کجا اومده؟
‫کیتامورا - کیتامو - مو - موکو
‫- اون «مو» از «کیتامورا»ئه. ‫- اصلش که دیگه چیزی ازش نمونده!
‫حال و هوای معمولی
‫خب، خوشحالم که سوءتفاهم برطرف شد.
‫اون واقعاً خیلی صمیمی بود.
‫میکی؟
‫یه چیزی هست که می‌خوام بعد مدرسه ‫باهاتون در میون بذارم.
‫خب...
‫فکر نمی‌کنم این اواخر ‫نظر خوبی در موردم داشته باشید.
‫متاسفم.
‫ولی اگه بخوام صادق باشم، ‫هنوز نمی‌دونم دقیقاً چه کار اشتباهی کردم.
‫با این حال...
‫چه از من متنفر باشید چه دوستم داشته باشید،
‫می‌خوام اون کسی باشم که واقعاً هستم.
‫باید بگم. من...
‫گذشته‌ی دردسرساز - در واقع یه مجرمم ‫نمی‌خوام دورتون باشم
‫قورت دادن آب دهان
‫من برای دبیرستان خودم رو تغییر دادم.
‫من اصلاً اون دختر شیرین و ملوسی ‫که فکر می‌کنید نیستم.
‫و با یه آیدل بودن خیلی فاصله ‫دارم.
‫پاهام رو باز می‌ذارم، ‫درها رو با لگد می‌بندم،
‫دستمال‌جیبی‌ام رو فراموش می‌کنم ‫و با پاک کردن دستام به لباسام سر می‌کنم،
‫و وقتی میان تا برگه‌ی امتحانم رو ‫از ته کلاس جمع کنن،
‫برگه‌ام همیشه از عرق دستام ‫چروک و مچاله شده!
‫این! من همچین آدمی هستم!
‫شدید
‫دهان باز مانده
‫فکر کردم اگه خودِ واقعی‌ام و چیزایی که ‫واقعاً دوست دارم رو بشناسید،
‫شاید دیگه اینقدر ازم خوشتون نیاد.
‫تمام این مدت بهتون دروغ گفتم، ‫و تظاهر کردم کسی هستم که نیستم.
‫متاسفم.
‫من شنیدم که گفتی: ‫«من تو مدرسه این‌طوری نیستم.»
‫این فکر رو انداخت توی سرم که ‫نکنه اصلاً نمی‌خوای دوستمون باشی؟
‫این‌طور نیست!
‫اصلاً این‌طور نیست!
‫حقیقتش ‫اینه که،
‫من واقعاً می‌خوام که با هم دوست باشیم.
‫ما بودیم که باعث شدیم فکر کنی باید خودت رو ‫کنترل کنی، مگه نه؟
‫ما بودیم که باعث شدیم ‫فکر کنی باید خودت رو کنترل کنی، مگه نه؟
‫جاری شدن اشک دستپاچگی
‫این‌طور ‫نیست!
‫اصلاً این‌طور نیست!
‫من هم متاسفم.
‫من شایعاتی رو باور کرده بودم که می‌گفتن ‫تو دوران راهنمایی تو دعوا شیشه شکستی.
‫متاسفم. اون یکی حقیقت داره.
‫دستپاچگی
‫نه، صبر کن! دارم بهت می‌گم. ‫من آدم بده نبودم!
‫آره، شیشه شکست.
‫و این حرف‌ها
‫ولی بیشتر یه جور حادثه بود!
‫دبیرستان مایتن
‫چقدر خجالت‌آوره.
‫میکی. تازه داری می‌ری خونه؟ ‫یه کم دیر شده.
‫خب، کلی حرف برای گفتن داشتیم.
‫مگه نه؟
‫بعدش پودینگت رو خوردی؟
‫شدت
‫میناتو! چیکار کردی؟ ‫«بعدش»؟ بعد از چی؟
‫چرا ذهنت می‌ره اونجا؟
‫- برگرد اینجا! ‫- آروم باش. بگیر، مانع مخروطی!
‫چی؟ مانع سه مخروطی؟ ترسو!
‫تا حالا ندیده بودم کسی بهش بگه ‫«سه مخروطی».
‫- رعد بزرگ! ‫- مانع مخروطی!
‫میکی خیلی...
‫خیلی بامزه‌ست.
‫میکی
‫کویون. ممنون بابت ‫امروز.
‫با همه آشتی کردم.
‫حالا می‌تونم خودم ‫باشم.
‫ووش!
‫کم‌کم، حتی اگه قدم‌های کوچیک ‫باشه،
‫امیدوارم میکی بتونه ‫بیشتر از الان خوش بگذرونه.
‫خب...
‫سلام، چطوری! ‫ببخشید که باعث کلی نگرانی شدم.
‫خب، واقعاً تغییر بزرگی کردی.
‫بی‌خیالِ آیدل شدن شدی؟
‫آره. بی‌خیالش شدم. هورا!
‫یعنی من؟ آیدل؟ خنده‌داره!
‫خوشحالم برات، میکی.
‫ارائه‌ای از رسانه پارسی‌زبان انیمکس
‫Yuki\h:مترجم
‫ANIMEX.CLICK
‫بفرما.
‫امتحانات پایان ترم پارسال. ‫پیداشون کردم.
‫درود بر میناتو!
‫ممنون، آمامیا.
‫خواهش می‌کنم.
‫صبر کن. «خواهش می‌کنم»؟ چرا ‫اینقدر بی‌حوصله؟
‫ما هنوز اینا رو یاد نگرفتیم، مگه نه؟
‫برای این، از این فرمول استفاده می‌کنی، ‫بعد می‌ذاریش توی این یکی فرمول.
‫شاید قبلاً انجامش دادیم.
‫احساساتی شدن
‫روی ابرها
‫دلخور
‫لرزش
‫می‌رم یه چیزی بخورم.
‫باشه.
‫منم میام.
‫اوه، حتماً.
‫کویون!
‫قدم‌زنان
‫آمامیا. منم میام.
‫آره؟
‫وای، چیکار کنم؟ نکنه ‫حالش خوب نیست؟ (ناراحته؟)
‫شاید می‌خواست تنها ‫باشه؟
‫تپش قلب
‫ها؟ چی؟ چرا؟
‫تپش قلب
‫- خیلی گرمه... ‫- خیلی سرده...