رسانه انیمکس با افتخار تقدیم میکند Yuki\h:مترجم ANIMEX.CLICK
‫می‌رم نوشیدنی بگیرم.
‫آمامیا. منم میام.
‫بدون رد و بدل کردن حتی یک ‫کلمه...
‫رسیدیم.
‫هی، فکر می‌کنی اگه برگردن و ببینن ‫کسی اینجا نیست، تعجب می‌کنن؟
‫بریم؟
‫این دو تا کلاً ‫از مسیر خارج شدن
‫- خیلی سرده... ‫- خیلی گرمه...
‫تپش تپش
‫میناتو!
‫کنتا. سلام.
‫سوالایی که دادم بهت رو حل کردی؟
‫بزرگ‌ترها.
‫- تند و سریع. ‫- تا همین یه لحظه پیش داشتم حلشون می‌کردم.
‫مطمئنی؟
‫این یکی از کوچیک‌ترهای توئه؟
‫آره. بامزه نیست؟
‫کنتا اون‌طور که باید ‫هوات رو داره؟
‫خیلی ادا درمیاره، ‫ولی اصلاً اون‌طوری که فکر می‌کنه نیست.
‫ببخشید؟
‫محو شدن
‫- می‌بینمت. ‫- خداحافظ.
‫می‌بینمت.
‫بیرون پریدن
‫- تموم شد؟ ‫- هیکاوا؟
‫می‌تونستی ‫خودت باشی، می‌دونی که.
‫موضوع اون نیست.
‫موضوع این نیست که خودم نبودم،
‫فقط اینکه من اون آدم‌های بزرگ‌تر رو ‫نمی‌شناسم.
‫ترسیده بودی؟
‫خاطرات دوران راهنمایی
‫یه کم.
‫پس از غریبه‌ها خجالت ‫می‌کشه...
‫هیکاوا.
‫نکنه از من هم می‌ترسی؟
‫ها؟
‫نه.
‫دیگه نه.
‫من از تو نمی‌ترسم.
‫خداروشکر.
‫معلومه. آمامییا هم ‫آدمه.
‫اون هم درد می‌کشه و نگران ‫می‌شه.
‫این‌ها خیلی واضحن، ولی با این ‫حال...
‫من تا حالا چطور ‫باهاش رفتار کردم؟
‫آمامییا.
‫ای بابا، چیکار کنم؟ ‫نمی‌تونم تو چشماش نگاه کنم.
‫ها؟
‫- یه... یه... یه... ‫- یه چی؟
‫اونجا! اون پایین! پشت سرت!
‫نگاه کن! اونجا! اونجا!
‫ها؟ چی؟
‫هه - هاه
‫وای خدای من...
‫فکر کردم دیوونه شدی!
‫خب، چون... متأسفم.
‫نمی‌خوام با زور در رو باز کنم تا دوست بشیم.
‫می‌خوام خودِ واقعیت رو ‫بشناسم.
‫می‌خوام دوست‌های واقعی ‫باشیم.
‫می‌خوام لبخند بزنی.
‫فقط همین.
‫فقط همین بود.
‫و با این حال...
‫قسمت ۹ ‫خودآگاهی
‫خیلی طولش دادن.
‫برای یه استراحت کوتاه، ‫خیلی طولانی نشده؟
‫اصلاً دلشون می‌خواد درس بخونن؟
‫امتحانا نزدیکه، می‌دونی که.
‫- کی داره اینو می‌گه. ‫- تو بگو!
‫عملیات ‫«غافلگیری موقع برگشتن»
‫خب، یوتا.
‫از کی خوشت میاد؟
‫چرا می‌پرسی؟
‫خب، تو هیچ‌وقت از این چیزا حرف نمی‌زنی. ‫واسه همین کنجکاوم.
‫میکی.
‫ها؟
‫- کویون. ‫- ها؟
‫هایاتو، دایچی، گین.
‫مامان، بابا، هاروتو، ساکورا.
‫اووه، آروم‌تر.
‫حداقل میناتو رو هم اضافه کن، لطفاً.
‫هی، یوتا.
‫اگه یه روزی از کسی خوشت اومد، ‫من هستم که هواتو داشته باشم.
‫چون تو خیلی کارا برام کردی.
‫- می‌دونستم می‌تونم روت حساب کنم. ‫- آره!
‫هی، برگشتن.
‫ها؟ بقیه کجان؟
‫وسایلشون که اینجاست. ‫شاید رفتن دستشویی؟
‫خب، هر جا که باشن، ‫زود برمی‌گردن.
‫فکر کنم حق با توئه.
‫اینکه یوتا احساساتش رو سرکوب می‌کنه تا با میکی دوست بمونه...
‫می‌تونم حس کنم که داره از پا ‫درش میاره.
‫و به همین ترتیب، اگه هیکاوا ‫عاشق یوتا بشه،
‫اون جواب احساساتش رو ‫نمی‌ده.
‫اون واقعاً نباید وارد این بازی ‫بشه...
‫یا حداقل من این‌طور فکر ‫می‌کردم.
‫ولی واقعاً، اینا چیزایی نیستن ‫که بشه با اراده به وجودشون آورد یا از بین برد.
‫ای کاش متوجه این موضوع ‫نمی‌شدم.
‫انگار بالاخره یه ذره ‫پیش من سر درد و دلش باز شده.
‫- پس نمی‌تونم همین‌طوری بپرم وسط و... ‫- آمامیا.
‫بفرما.
‫فقط دو تا برام مونده. ‫پس تا هست بردار.
‫ممنونم.
‫این خیلی بده...
‫پریدن بیرون
‫- «تا هست بردار؟» آخ! ‫- تو اینجا بودی؟
‫اتاق هنر
‫همیشه ناهارت رو اینجا توی اتاق هنر ‫می‌خوری، تسوکیکو؟
‫آره. اینجا زودتر ناهارم رو می‌خورم ‫و سریع می‌رم سر کارم.
‫خیلی منطقیه.
‫ظاهر شده در قسمت ۶ ‫سال اول کلاس ۲ - نماینده کتابخونه
‫من تسوکیکو شیموجیما هستم.
‫اوایل با بقیه توی کلاس ‫غذا می‌خوردم.
‫ولی گروهمون خیلی بزرگ بود ‫و اون‌قدرا هم باهم صمیمی نبودیم.
‫گروهی که تازه شکل گرفته ‫هم‌مدرسه‌ای‌های دوره راهنمایی - دوست
‫هم‌باشگاهی - نشستن کنار هم ‫همیشه در حال گپ زدن
‫یه قانون نانوشته هم داشتیم: ‫همه باید صبر می‌کردن تا بقیه بیان.
‫با خودم فکر کردم: «صبر کن، ‫واقعاً دوستی نزدیک اینه؟»
‫برای همین ازشون فاصله گرفتم ‫و یه جورایی از گروه جدا شدم.
‫هاها
‫ولی این‌طور نبود که با دلخوری ‫یا چیز دیگه‌ای جدا شده باشم.
‫هنوزم با تک‌تک‌شون جداگونه وقت می‌گذرونم.
‫اوه نه! حالا فکر می‌کنه ‫آدم خیلی بدی هستم.
‫می‌فهمم چی می‌گی.
‫اون‌قدر خوب می‌فهمم که حالم بد شد.
‫هم‌دردی.
‫حالت خوبه؟
‫خب، منم توی گروه‌های دوستی ‫خیلی خوب عمل نمی‌کنم.
‫راستش، می‌تونم حسش ‫کنم.
‫در حال نگاه کردن
‫ای بابا.
‫کاش زودتر با هم حرف زده بودیم.
‫هورا
‫امروز توت‌فرنگی داریم.
‫می‌خوای؟
‫مطمئنی؟
‫سال اول کلاس ۶
‫جلسه مطالعه بعد از مدرسه
‫خب، کاری...
‫کسی کاری دوست داره؟
‫- هان؟ ‫- چی؟
‫منظورم اینه که کیه که کاری دوست نداشته ‫باشه؟
‫پایه‌ای! ازت خوشم اومد.
‫ظاهراً یه کاری‌فروشی معروف توی ‫مرکز خرید جدید باز شده.
‫یه توقف کوتاه
‫- می‌تونیم بریم؟ ‫- حتماً.
‫تحت پوشش کارت تردد
‫ولی یعنی شما دو تا باید ‫با ما سوار قطار بشید.
‫مشکلی ندارم.
‫منم همین‌طور.
‫شام خونه چی؟
‫کویون، همیشه نگران این چیزایی. ‫من مشکلی ندارم.
‫«همیشه»؟
‫بسیار خب! پس بریم بیرون!
‫ایستگاه - مدرسه ‫تق‌تق‌تق
‫واو.
‫- اونجا رو می‌گیری؟ ‫- بله؟
‫- خیلی حسودیم شد. ‫- حسودی؟
‫درخشش
‫من نیازی ندارم چیزی رو بگیرم. ‫می‌تونم سرپا بایستم.
‫عضلات مرکزی! قدرت!
‫پس این‌طوری داری رقابت می‌کنی؟
‫سنگینی.
‫این که نشد تعادل.
‫از دستام استفاده نمی‌کنم، ‫پس هنوزم حساب می‌شه.
‫عمراً حساب بشه.
‫اوضاع خیلی نسبت به ‫مدت کوتاهی پیش تغییر کرده.
‫دوره راهنمایی مثل یه تنگ ماهی بود، ‫و من موجودی بودم که نمی‌تونست نفس بکشه.
‫نمی‌تونستم مثل بقیه باشم، ‫و این عذابم می‌داد.
‫فهمیدم دارم توی جایی زندگی می‌کنم ‫که اصلاً بهش تعلق ندارم.
‫اما حتی وقتی فرار کردم، ‫جایی برای تعلق داشتن نبود.
‫احساس می‌کردم تقصیر خودمه ‫که نمی‌تونم با شرایط کنار بیام.
‫درد داشت... خیلی درد ‫داشت...
‫اما بعدش...
‫بعد راه خروجم رو از اون تنگ ‫ماهی پیدا کردم.
‫فهمیدم لازم نیست درد زندگی کردن ‫توی یه دنیای کوچیک رو تحمل کنم.
‫وقتی فهمیدم مجبور نیستم کوتاه ‫بیام،
‫همه چیز خیلی بی‌اهمیت به نظر ‫رسید.
‫خبرنامه شورای دانش‌آموزی
‫دانش‌آموزان عزیز، ‫ورود به دبیرستان رو بهتون تبریک می‌گیم.
‫فعالیت‌های باشگاه، رویدادهای ‫مدرسه، حتی دوست‌ها...
‫اگه فقط بتونم سه سال آینده رو ‫در آرامش بگذرونم،
‫اون‌وقت هیچ‌کدومشون اهمیتی ‫ندارن.
‫اوضاع از اون موقع خیلی تغییر ‫کرده.
‫وای، اینجا اطراف ایستگاه قطار ‫الان خیلی قشنگ شده.
‫یا شاید هم من تغییر ‫کردم؟
‫خیلی فرق کرده ‫نسبت به قبل از اینکه مرکز خرید ساخته بشه.
‫شرط می‌بندم اجاره‌بها اینجا ‫سر به فلک کشیده.
‫تو کی هستی که بخوای قضاوت کنی؟
‫آره. همه چیز درست ‫می‌شه.
‫می‌تونم وانمود کنم که ‫اون خاطرات بد وجود ندارن.
‫حراج افتتاحیه بزرگ
‫بذار ببینم. ما اینجاییم، ‫فودکورت هم اینجاست، پس...
‫فودکورت
‫از این طرف.
‫پیاده‌روی سریع - آخ
‫می‌دونستم به این نتیجه می‌رسی. ‫جهتش برعکسه.
‫ای بابا
‫اینجا. از این طرفه.
‫مطمئنی؟ ‫داری دستم نمی‌ندازی که؟
‫مطمئنم.
‫هی، اون لحنِ «می‌شناسمت» ‫که الان داشتی چی بود؟
‫این یکی رو پایه ‫هستم!
‫فلش ‫با حمایت طرفداران
‫واقعاً؟
‫اووه...
‫- میکی. ‫- اوه! حریم شخصی رو رعایت کن، رفیق! چته؟
‫- ایگاراشی اینجاست. ‫- چی؟
‫ما دیگه با هم خوب نیستیم.
‫باید از هیکاوا دور نگهش داریم، آره؟
‫پس، کویون بهت گفت؟
‫اینکه قبلاً با هم قرار ‫می‌ذاشتن.
‫آره. البته خیلی کوتاه.
‫اینکه رابطه‌شون ‫شکرآبه.
‫فکر می‌کنی اگه با هم روبرو بشن، ‫دعواشون بشه؟
‫نه، فکر نمی‌کنم کار به اونجا بکشه.
‫خب، در هر صورت، ‫نمی‌خوام هیکاوا ناراحت بشه.
‫بیا از هم دور نگهشون داریم.
‫موافقم.
‫چه خبر، کویون؟
‫نباید ببینه.
‫- یوتا، نگاه کن! یه سگ. ‫- چی؟
‫بیا بریم ببینیمش.
‫ولی شاید هم هیچ اتفاقی نیفته.
‫شاید واقعاً فراموشش کرده باشه.
‫آره، فکر کنم حق با توئه.
‫هیکاوا؟
‫کسی رو با این اسم از دوران ‫راهنمایی یادم نمیاد.
‫با این حال، اینکه ادعا کنه ‫اصلاً وجود نداشته...
‫خب، فکر کنم تنها کاری که می‌تونیم بکنیم ‫اینه که امیدوار باشیم با نفر بعدی بره.
‫چی؟
‫اوه، ببخشید. همین‌طوری یه چیزی گفتم.
‫من از زندگی عاطفی ایگاراشی از وقتی ‫دبیرستان شروع شد، چیزی نمی‌دونم.
‫شاید هنوز مجرده؟
‫- شاید هم کسی رو داره؟ کی می‌دونه. ‫- دوست‌دختر؟
‫چی؟
‫- چه غذای خوشمزه‌ای. ‫- چه غذای خوشمزه‌ای.
‫آره! برو کنار!
‫می‌شه ساکت باشی؟
‫- عمراً بذارم کسی ازم ببره! ‫- اوه مرد. یکی داره ازش استفاده می‌کنه.
‫- برگرد اینجا! ‫- بیا بریم یه جای دیگه.
‫ماتسوری - استاد اوندو
‫اونجا! اونجا! اونجا!
‫آخ!
‫ببخشید، یوتا!
‫اوپی پوری
‫حالا که اینجاییم یه عکس بگیریم!
‫اصلاً اجازه دارم بیام تو این؟
‫چرا نداشته باشی؟
‫یه کم استرس دارم.
‫آماده‌ای؟ سه، دو، ‫یک...
‫هورا!
‫خب، خیلی خوش گذشت.
‫عاشق این تفریح‌های ممنوعه قبل از ‫امتحانام.
‫ممکنه معتادش بشم.
‫لطفاً معتاد نشو.
‫فردا دوباره می‌ریم سراغ درس خوندن.
‫یوتا!
‫می‌بینمت!
‫- می‌بینمت. ‫- خداحافظ.
‫ما خیلی ‫بامزه‌ایم
‫- خوش به حالت. ‫- چی؟ نمی‌فهمم چی می‌گی.
‫نیشخند - کنایه‌آمیز
‫فکر کنم تنها کاری که می‌تونیم بکنیم ‫اینه که امیدوار باشیم با نفر بعدی بره.
‫بی‌خیال رفیق. معلومه که اونم ‫توی گذشته‌اش رابطه داشته.
‫ولی صادقانه؟ با ایگاراشی؟ ‫خیلی بعیده.
‫یه جورایی می‌فهمم چرا اون... ‫نسبت به یوتا حس داره، ولی...
‫نه. نمی‌خوام اینو ‫"بفهمم".
‫تق
‫- اوه مرد. ‫- هی، چه خبر؟
‫اصلاً سر درنمیارم.
‫بهت گفتم. «آسان‌بر»ها بهترینن.
‫فقط شما آزومی‌ها رو می‌شناسم که ‫به آسانسور می‌گین «آسان‌بر»...
‫دوران راهنمایی،
‫از سوباسا ایگاراشی متنفر ‫بودم.
‫- مسخره به نظر میاد. ‫- تضاد شخصیت‌هامون.
‫- جدیه رفیق. ‫- عشق یک‌طرفه‌اش به من.
‫- بی‌خیال. اون ایگاراشی رو داره. ‫- نادیده گرفتن احساساتم توسط همه.
‫- ایگاراشی رو منتظر نذار. ‫- همه فقط دنبال خوش‌گذرونی‌ان.
‫از همه چیز متنفر بودم. همه ‫چیز.
‫ولی دلیل اینکه نمی‌خوام ‫در موردش حرف بزنم این نیست.
‫به خاطر کاریه که باهاش ‫کردم.
‫تو.
‫این چه وضع موهاته؟
‫واو
‫مـ... من؟
‫آخرین باری هم که دیدمت ‫یه رنگ عجیب‌غریب داشت.
‫فعلاً باهاش راه بیا ‫(با بی‌قراری تکون خوردن)
‫خب که چی؟ ‫هر جوری باشم بهم میاد، مگه نه؟
‫خدای من، این بی‌قراریت حال‌به‌زنه.
‫انگار اصلاً من اینجا ‫نیستم.
‫از اون تنگ ماهی اومدم ‫بیرون،
‫ولی هرچی بیشتر خودمو می‌شناسم، ‫بیشتر از خودم متنفر می‌شم.
‫من...
‫هیچ‌وقت ازت خوشم نیومد. حتی یه لحظه.
‫خیلی ترسیده بودم که با کسی که ‫با بدجنسی‌هام آزارش دادم روبرو بشم.
‫من فقط یه آدم ‫ترسوئم.
‫می‌بینمت.
‫ایگاراشی.
‫چی می‌خوای؟
‫از دبیرستان لذت می‌بری؟
‫چی؟ نکنه فامیل گمشده‌می ‫یا یه همچین چیزی؟
‫بنگ
‫لعنتی... چیکار کنم؟
‫جوابش واقعاً خنده‌دار ‫بود.
‫می‌دونستم. ما نمی‌تونیم حرف ‫بزنیم.
‫خوبم.
‫اصلاً هم لازم نیست ‫نگرانم باشی.
‫وقتی اون‌طوری جلوی ایگاراشی رو گرفتی ‫واقعاً غافلگیرم کردی.
‫قسمت: کمی بیشتر حرف زدن ‫قبل از رفتن به خونه
‫ممنون.
‫نمی‌دونم چرا اون کارو کردم؟
‫امروز با شماها خیلی خوش گذشت، ‫شام خوردن و این‌جور چیزا.
‫شاید به خاطر اون بوده؟
‫قطعاً رفتاری غیرعادی ازم سر زد.
‫کویون.
‫بیا. ممنون بابت این.
‫ببخشید؟ این کیف چیه دیگه؟
‫بی‌خیال، مگه تو راه خونه ‫قراره کسی رو ببینی؟
‫من دیدم. اونم کی، دقیقاً همون ‫دختر...
‫از دوران دبیرستان لذت می‌بری؟
‫کی داره اینو می‌گه!
‫چه دردسری.
‫ببین...
‫تو فقط به خاطر من با ایگاراشی ‫قرار گذاشتی، مگه نه؟
‫ببخشید. نباید بدون در نظر گرفتن ‫احساساتت، دهنمو باز می‌کردم.
‫چی؟
‫گفتی حرفی زدی که نباید می‌زدی؟
‫آره، مگه نزدم؟
‫یه بار قبلاً اینجا بودیم و داشتیم گپ ‫می‌زدیم،
‫که بهت گفتم «همین کافیه» ‫و تو داری «زیاده‌خواهی» می‌کنی.
‫واقعاً؟ شاید...
‫چی؟ همین؟
‫ببخشید، حافظه‌ام یه کم یاری نمی‌کنه.
‫گیج
‫چی؟ پس چرا با هم قرار گذاشتید؟
‫- رازه. ‫- چی؟
‫شوک
‫اگه بهت بگم، از چشمت می‌افتم.
‫هی، صبر کن...
‫این حرفت رو نمی‌تونم نادیده بگیرم.
‫چه لحن محکمی...
‫من...
‫فکر کردم اگه عاشق کسی بشم که ‫واقعاً دوستم داره، حالم بهتر می‌شه.
‫ولی حالم بهتر نشد. بلکه بدتر هم شد.
‫و در نهایت، ‫فقط باعث شدم ایگاراشی آسیب ببینه.
‫یا بهتره بگم، ‫عمداً باعث آزارش شدم.
‫طوری رفتار می‌کردم که ‫برخلاف قلبم بود.
‫فقط می‌تونستم به خودم فکر کنم.
‫و میکی... تو از آدمایی که این کارو می‌کنن ‫متنفری.
‫دیگه حرفی برای گفتن ندارم.
‫ببین، مهم نیست چیکار می‌کردی، ‫ایگاراشی بالاخره آسیب می‌دید، نه؟
‫و این تقصیر تو نیست، اصلاً.
‫تازه، من حتی اگه بخوام هم ‫نمی‌تونم ازت متنفر باشم.
‫و هیچ‌وقت به خاطر همچین چیزی ‫از دستت عصبانی نمی‌شم.
‫خجالت‌زده
‫اوه؟
‫بسیار خب!
‫بیا این خاطرات بد رو با روابط ‫جدید و شاد جایگزین کنیم.
‫نه، ممنون.
‫تو می‌تونی این کارو برای جفتمون بکنی.
‫- کی برای تو مناسبه؟ ‫- چی؟
‫(نادیده گرفتن) ‫چه جور آدمی...
‫دلم می‌خواد کسی رو برات پیدا کنم که ‫دقیقاً نقطه مقابل ایگاراشی باشه.
‫کسی مهربون و خیال‌پرداز.
‫کسی که بتونه با سرعت تو پیش بیاد.
‫کسی که تو رو بخاطر خودت بخواد.
‫کسی مهربون و با قلبی بزرگ.
‫- نه، نگران من نباش. ‫- نه، نگران من نباش.
‫هم‌زمانی
‫خب، انگار که قرار گذاشتن همه چیز زندگی نیست.
‫همین‌طوری که الان هستیم، ‫خیلی هم خوش می‌گذره.
‫اما یه ذره عشق می‌تونه ‫مثل گیلاس روی کیک باشه، نه؟
‫مثل گوجه گیلاسی توی ظرف غذات.
‫اصلاً اصطلاحش همینه؟
‫کی می‌دونه.
‫عشق.
‫کویوکی، تو از ایگاراشی خوشت میاد؟
‫نه، خوشم نمیاد.
‫این فقط حرف مردمِ.
‫می‌فهمم...
‫می‌دونی چیه؟
‫آتاگاوا این اواخر خیلی ‫داره بهم ابراز علاقه می‌کنه.
‫من به کسی جز اون شخصی که ‫دوستش دارم، علاقه ندارم.
‫راستش، داره کلافه‌کننده می‌شه.
‫هی، میکی.
‫قلب من به پاکیِ قلب تو ‫نیست.
‫- می‌بینمت. ‫- منتظر گزارش گوجه‌ات هستم.
‫شخصاً...
‫گزارش گوجه! عاشقشم.
‫هیچ‌وقت نمی‌تونم خودم رو ‫پیش کسی مطرح کنم.
‫پس...
‫تو خوشبختی رو پیدا کن، ‫میکی.
ارائه‌ای از رسانه پارسی‌زبان انیمکس Yuki\h:مترجم ANIMEX.CLICK