(ร้านคิมเมะคลีนนิ่ง)
(ยินดีต้อนรับ)
(ตอนที่ 4 คำขอร้องจากคิมเมะค่ะ)
สวนที่บ้านคุณฮอนมะ ยังวิเศษเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนเลยนะ
ไม่ได้ขึ้นรถไฟนานแล้วด้วย
ประตูกำลังปิด กรุณาระวังด้วยครับ
ตกใจหมดเลย
เด็กสมัยนี้กระโปรงสั้นกันจริงๆ
ถูกมองเห็นหมดแน่
(กำจัดกลิ่น)
เดี๋ยวสิ
หน้าอก...
ดึงแบบนั้นก็แย่สิ
ว่าแล้วไง
แย่แล้ว
โอ๊ย ทำไงดีล่ะเนี่ย
คราวนี้เอาเป็นแบบนี้ก็แล้วกัน
ไม่ได้นะคะ
สถานีต่อไป สถานีคิโนมิยะ
เดี๋ยวนะ นี่ฟรีเหรอ
แน่นอนค่ะ ไม่ต้องจ่ายค่าจ้างหรอกค่ะ
ฉันติดนิสัย ปล่อยผ่านเรื่องแบบนี้ไม่ได้น่ะค่ะ
ฉันเปิดร้านคลีนนิ่ง อยู่ใกล้ๆ สถานีนี้
ชื่อคิมเมะ วากานะค่ะ
เธอชื่ออะไรเหรอ
วากาซางิ
วากาซางิ คุริรุค่ะ
ว่าแต่ทำไมมาอยู่ข้างนอกล่ะ
เอ๊ะ ข้างนอกเหรอ
ก็ร้านคลีนนิ่งเนี่ย
ปกติจะทำงานกันในร้านไม่ใช่เหรอ
แน่นอนว่างานหลักๆ ก็เป็นแบบนั้นค่ะ
แต่ร้านเรามีลูกค้า เป็นผู้สูงอายุค่อนข้างเยอะ
เลยต้องไปรับส่งถึงที่บ้านเยอะน่ะค่ะ
ร้านเราเป็นร้านเล็กๆ ที่บริหารจัดการเอง
เลยถือคติ "บริการด้วยใจ ผูกพันกับชุมชน"
พร้อมยืนเคียงข้างดูแลลูกค้า อย่างใกล้ชิดค่ะ
กำลังขายอยู่เหรอ
เอ๊ะ อ้อ เปล่าค่ะ แค่เผลอตัวไป
เอาละ ซ่อมเสร็จแล้วค่ะ
สุดยอด ตรงกันเป๊ะเลย
มีความเป็นหญิงสูงมาก
คุณคิมเมะน่าจะเนื้อหอมนะเนี่ย
เปล่า ไม่เลยค่ะ
คราวหลังก็ระวัง ในการใช้เสื้อผ้าให้มากๆ นะคะ
ถึงจะพูดแบบนั้น แต่ฉันก็ไม่ค่อยรู้วิธีใช้เสื้อผ้าเลย
ฉันอยู่กับน้องชายแค่สองคน
ไม่มีใครทำอะไรแบบนี้ให้เลยด้วย
ที่บ้านมีชุดที่กระดุมหายไป หลายตัวเลยด้วยละ
ถ้าไม่รังเกียจ
ฉันขอแวะไปที่บ้าน
และดูสภาพเสื้อผ้าพวกนั้นให้ไหมคะ
แต่ถ้าไม่สะดวกก็ไม่เป็นไรนะคะ
มันก็ได้อยู่หรอก แต่ว่า...
แต่อะไรเหรอ
ตอนนี้ในบ้านฉันน่ะ...
ไม่ต้องเกรงใจนะ
แถวนั้นมีอะแดปเตอร์ สายชาร์จโทรศัพท์ตกอยู่
ระวังด้วยนะ
เหยียบไปจะเจ็บเอา
ถอดเสื้อผ้าทิ้งไว้เพียบเลย ไม่ใช่เหรอคะ
กี่วันถึงจะซักผ้าเหรอคะ
ที่บ้านเรามีกฎว่าเสื้อผ้าใคร คนนั้นก็ต้องซักเอง
แต่ว่าก็ยุ่งยากน่ะ
เลยรวมๆ กันซักเดือนละสามครั้งได้มั้ง
โธ่
ช่วยเก็บกวาดห้องด้วยน่าจะดีกว่า
ไม่ได้ๆ
จะฉีดใส่เสื้อผ้าส่งๆ แบบนั้นไม่ได้นะคะ
ตอนอยู่ในรถไฟ
ก็ฉีดใส่ชุดนักเรียนเยอะเลยใช่ไหมคะ
แต่ถ้าเสื้อผ้าเหม็นเหงื่อ ก็ไม่เอาด้วยนะ
คือว่านะคะ
มีคนเข้าใจผิด เรื่องวิธีใช้ของมันอยู่เยอะเลยนะคะ
ผิดยังไงเหรอ
มันคือไอเท็มกำจัดกลิ่นและฆ่าเชื้อ ที่ใช้งานง่ายและสะดวกมากก็จริง
แต่หากฉีดสเปรย์ลงบนผ้าในขณะที่ คราบสกปรกอย่างเหงื่อยังหลงเหลืออยู่
ความชื้นจากสเปรย์ อาจทำให้คราบกระจายตัวออก
และกลายเป็นรอยด่าง ทิ้งเป็นวงไว้บนเนื้อผ้าได้ค่ะ
ต่อให้กลิ่นจะหายไป
แต่ความสกปรกยังไม่หายและยิ่งสะสมนะคะ
คนที่สเปรย์แบบนี้จนติดเป็นนิสัย
ต้องระวังให้มากจริงๆ นะคะ
นี่คือคำขอร้องจากคิมเมะค่ะ
ถ้าเรื่องการรักษาชุดนักเรียน ในแต่ละวัน
รบกวนทำโดยการนำไปใส่บนไม้แขวน สำหรับกระโปรงและใช้แปรงหวีนะคะ
ข้อดีของการหวี
คือการปัดฝุ่น ที่ติดบนลายเนื้อผ้าออกค่ะ
แล้วก็
ทำให้เส้นใยที่มองด้วยตาเปล่าได้ยาก เรียงตัวเป็นเส้นสวยงามด้วยค่ะ
หากไม่มีแปรง
ก็ใช้ลูกกลิ้งหรือเทปกาวแทนก็ได้นะคะ
เทปกาวก็ได้งั้นเหรอ
แนะนำให้ซักผ้าเป็นประจำดีกว่านะคะ
กรุณาดูสัญลักษณ์การซัก
และซักเสื้อผ้า ที่ซักที่บ้านได้ด้วยนะคะ
ทำได้เหรอ
ว่าแต่สัญลักษณ์การซักคืออะไร
นี่ค่ะ
แล้วก็...
(สัญลักษณ์ใหม่)
หากมีสัญลักษณ์พวกนี้
ปกติจะไม่สามารถซักที่บ้านได้
กรุณานำไปส่งที่ร้านคลีนนิ่งนะคะ
และมีสัญลักษณ์เก่า ก่อนจะเปลี่ยนด้วยค่ะ
(สัญลักษณ์เก่า เปลี่ยนเมื่อเดือนธันวาคม 2016)
อันนี้คือแบบเก่านะคะ
(โพลีเอสเตอร์ 80 เปอร์เซ็นต์ เรยอน 20 เปอร์เซ็นต์)
(ห้ามใช้สารฟอกขาวคลอรีน รีดด้วยอุณหภูมิปานกลาง)
เหรอ ดูต่างกันนิดหน่อยแฮะ
ที่ผ่านมาไม่เคยดูเลย
ว่าแต่เอาเรื่องพวกนี้ มาบอกฉันซะหมดเปลือกแบบนี้จะดีเหรอ
เอ๊ะ ทำไมเหรอคะ
ก็มันเป็นความลับทางธุรกิจไม่ใช่เหรอ
หากทุกคนดูแลเสื้อผ้าได้อย่างดีละก็
ยอดคนไปที่ร้านก็ลดลงไม่ใช่เหรอ
แบบนั้นจะเจ๊งเอานะ
ไม่หรอกค่ะ
หากทุกคนให้ความสำคัญกับเสื้อผ้า ก็ดีที่สุดเลยค่ะ
สกิลซักผ้าเลเวลสุดยอดเลย
เนื้อหอมน่าดู
ขอดูชุดที่กระดุมขาดหายไปหน่อยค่ะ
อันนี้ละมั้ง
กระดุมหายไป ตั้งสี่เม็ดเลยไม่ใช่เหรอคะ
นั่นสิ
แถมยังเป็นเสื้อกันหนาวอีก
อันนี้เอาไปซักด้วยดีกว่าไหมคะ
นั่นสินะ
คือว่า
หากไม่เป็นการรบกวน
ฉันขอทำความสะอาดห้องด้วยนะคะ
(สถานีคิโนมิยะ)
ยายนั่นน่ะ
ตอนเช้าแทนที่จะพูดว่า "อรุณสวัสดิ์" กลับพูดว่า "มาถอดชุดนอนให้ซะ" เลยนะ
ทำกับน้องชายเหมือนเป็นคนใช้ได้ไง
แล้วทำไงล่ะ
ก็ถอดให้แหละ
ถอดให้งั้นเหรอ
แล้วก็ตอนแรก ต้องผลัดเวรกันทำกับข้าวด้วย
แต่พักนี้เอาแต่ให้ฉัน ทำอยู่คนเดียวตลอดเลย
แล้วเย็นนี้จะทำยังไง
ฉันก็ทำแหละ
ทำหรอกเหรอ
แต่พี่สาวของนาย ดังในหมู่ผู้ชายที่โรงเรียนมากเลยนี่
ก็เพราะทุกคน ไม่รู้จักตัวตนของยายนั่นไง
แต่พวกฉันเป็นฝาแฝด
แทบจะไม่ต่างกันเลย ดันมาทำตัวเป็นพี่สาวอยู่ได้
เมื่อก่อนก็เคยได้ยินแล้ว
แต่ให้ยายนั่นเป็นพี่สาวก็ได้แหละ
แต่สิ่งที่ฉันต้องการก็แค่อย่างน้อย ช่วยมีความเป็นพี่สาวหน่อยเถอะ
ความเป็นพี่สาวเหรอ
อ่อนโยนใจดีพึ่งพาได้ และก็รักน้องชายเป็นบราคอน
แบบนั้นมันก็แฟนตาซีแล้วสิ
ฉันรู้น่า
กลับมาแล้วเหรอ
กลับมาแล้ว
ยินดีต้อนรับจ้ะ โมรุดะคุง
อ้าว เอ่อ...
สอยจากตรงนี้ใช่ไหมนะ
อ้อ อันนั้นตรงนี้ค่ะ
ใช่ค่ะ ลองค่อยๆ ทำดูนะคะ
ฉันชื่อคิมเมะ วากานะค่ะ
พอดีเริ่มสนิทกับพี่สาวที่สถานี
ก็เลยมารบกวนที่บ้านค่ะ
อ้อครับ
คือว่าตอนนี้
กำลังซักเสื้อผ้าของพี่สาว รวมกับของโมรุดะคุงอยู่
ไม่เป็นไรใช่ไหมคะ
ไม่เป็นไรครับ
อ้าว คิวโชคุงก็อยู่ด้วย
เป็นเพื่อนกันเหรอ
ทำอะไรอยู่เหรอครับ คุณคิมเมะ
เฮ้ยๆ เดี๋ยวก่อนนะ
ทำไมนายถึงรู้จัก พี่สาวตัวจริงของฉันก่อนฉันอีกล่ะ
ถ้าอธิบายนายตอนนี้น่าจะลำบากแย่
เอาไว้ทีหลังได้ไหม
ตัวจริงเหรอ
ปล่อยหมอนั่นไปเถอะ
สวัสดีค่ะ
ตายจริง ไนโระจัง
ยินดีต้อนรับจ้ะ
นี่ค่ะ รบกวนซักหน่อยนะคะ
ได้ค่ะ
คือว่า
วันนี้ร้านเปิดถึงกี่โมงเหรอคะ
กำลังจะปิดพอดีเลยค่ะ
ไนโระจังเป็นลูกค้าคนสุดท้ายค่ะ
เอ๊ะ นั่นมัน
จริงสิ
ไนโระจังต้องซ้อมกลอง สำหรับเทศกาลโคกาชิสินะ
ค่ะ
วันนี้ก็กำลังจะไปซ้อมเหมือนเดิมค่ะ
นี่คือไม้ตีของหนูค่ะ
ว้าว ดีจัง
งานเทศกาลใกล้จะเริ่มแล้วสินะคะ
ปีที่แล้วฉันเห็นมา
มีรถแห่มาเพียบ อลังการมากเลยละ
ค่ะ
ปีนี้ไนโระจะขึ้นรถแห่ ของเขตบ้านคุณยาย
แล้วตีกลองค่ะ
เพราะงั้นพี่คิมเมะก็ไป ดูการซ้อมคืนนี้ด้วยกันนะคะ
ก็ดีใจที่มาชวนนะคะ
แต่ฉันคงจะไปรบกวนเปล่าๆ
อยู่คนละเขตกันด้วย
ไม่เป็นไรเลยค่ะ
อยากให้มาดูฝีมือ
การบังคับไม้กลองของไนโระที่พัฒนา อย่างก้าวกระโดดในสองสัปดาห์นี้นะคะ
นะคะๆ
มาหน่อยนะ
เอ้า เร็วเข้า
ปกติจะซ้อมกันตรงนั้นค่ะ
อ้าว
คุณคิมเมะนี่นา
มีอะไรเหรอ
ลูกสาวฉันไปชวนมาแน่เลยค่ะ
ขอโทษนะคะ รบกวนด้วยค่ะ
ไม่เป็นไร ดูได้เลยนะ
พี่สาว เตรียมเสร็จแล้วนะ
ดีละ
งั้นวันนี้ก็มาเริ่มกันเลย
จะหัวเราะหรือร้องไห้ ก็เหลืออีกแค่สองวัน
มาพยายามกันเถอะ
- ค่ะ - ครับ
- รบกวนด้วยนะคะ - รบกวนด้วยนะครับ
งานเทศกาลในเขตนี้
คุณอิชิโมจิเป็นคนรับผิดชอบสินะคะ
ค่ะ
รถแห่ของหลายแห่งจะแข่งขันกัน
- ดูเหมือนจะฮึกเหิมเป็นพิเศษ - จะเริ่มแล้วนะ
แวะมาให้เห็นหน้าทุกวันเลยละจ้ะ
ซ้อมกันเยอะๆ
ที่เรียวกังจะไม่เป็นไรใช่ไหมคะ
พวกเรื่องมื้อเย็น...
นั่นสิ
(อิชิโมจิ)
พี่ชาย เติมหน่อย
ครับ
- หนึ่ง สอง - หนึ่ง สอง
ดีมาก ตั้งสมาธิกับการยกมือไว้นะ
พวกเราน่ะ เพิ่งย้ายมาจากโตเกียว เมื่อฤดูใบไม้ผลิที่ผ่านมานี่เอง
อย่างนั้นเหรอคะ
ถึงบ้านจะอยู่ในเขตฝั่งบนภูเขา
แต่ไนโระเกิดที่บ้านของคุณยาย
เลยเข้าร่วมงานเทศกาลของเขตนี้ได้ค่ะ
อย่างนั้นเหรอคะ
เพราะเข้าร่วมงานเทศกาลเป็นครั้งแรก
ก็เลยตั้งใจมากแบบนั้นสินะคะ
เพราะที่ผ่านมา ได้แต่มองจากข้างนอกมาตลอดน่ะ
ตอนคุณคิมเมะเด็กๆ ก็เคยตีกลองที่งานเทศกาลใช่ไหมคะ
เปล่าค่ะ
ฉันเองก็เพิ่งมาที่นี่ได้สองปีเองค่ะ
อ้าว มาจากที่อื่นสินะคะ
- เกิดที่ไหนเหรอคะ - หยุดก่อน
- ขออีกครั้งนะ - คือ...
ไงครับ
อ้าว ในที่สุดก็โผล่มานะ
มาช่วยกันหน่อยสิ
ที่จริงก็แค่แวะมา เพราะมาซื้อขายแถวนี้น่ะ
ทำไมล่ะ
อีกเดี๋ยวคิวก็มานะ
ไม่ละ จะรีบกลับแล้ว
ขอไม่ช่วยนะ
อีกอย่างคืนนี้มาได้จังหวะเลยด้วยนะ
พี่สาวคลีนนิ่งวันก่อนนี่
ดีจ้า
คุณคิมเมะ
บังเอิญมากเลยนะครับ
มาซื้อของด้วยกันอย่างสนิทสนมเหรอคะ
เอ๊ะ ครับ
แต่ไม่สนิทกันหรอกนะ
งั้นเหรอ
ทั้งสองคนอยู่ในเขตนี้ คงจะเข้าร่วมงานเทศกาลด้วยสินะคะ
ครับ
วันจริงจะขึ้นรถแห่ด้วยครับ
ว้าว สุดยอดเลย
อย่างนั้นเหรอคะ
นี่แหละๆ พี่สาวในอุดมคติของเรา
อย่างกับนางฟ้าเลยครับ
ปีศาจที่ทำให้ผู้ชาย เข้าใจผิดชัดๆ เลยนะ
จริงสิ ต้องเอาชุดงานเทศกาล ให้ทุกคนแล้วสิ
คือว่านะ ถ้าไม่รังเกียจฉันไปเอาให้ไหมคะ
ว้าว ช่วยได้มากเลย
ขอบคุณนะ คุณคิมเมะ
ชุดที่อยู่ศูนย์ชุมชนจ้ะ
ศูนย์ชุมชนเหรอ
งั้นเดี๋ยวผมพาไปเองครับ
แต่ไม่รีบกลับบ้านจะดีเหรอคะ
ใช่ ต้องรีบกลับบ้านไปทำกับข้าว
ไม่เป็นไรครับ
ไม่เป็นไรเลย
สนิทกันมากเลยนะ
งั้นก็อีกรอบ
- หนึ่ง สอง - หนึ่ง สอง
อย่าล่อกแล่ก
ทั้งสองคนไม่เข้าร่วมการซ้อมเหรอคะ
ปกติการซ้อมกันถึงแค่เด็กม.ต้นน่ะครับ
ทางนี้ครับ
ตั้งแต่ม.ปลายก็ต้องขึ้นรถแห่ แล้วคอยส่งเสียงเฮฮาน่ะครับ
โดยปกติเลยจะลุยแค่วันงานเลย
ว่าแต่ทำไมเธอถึงมาด้วยเล่า
บอดี้การ์ดไง
บอดี้...
ว้าว เข้าร่วมเยอะขนาดนี้เลยสินะคะ
แต่ตอนนี้คนน้อยลงแล้วละนะ
แล้วนี่คือพ่อแม่ของพวกเราสมัยม.ปลาย
และนี่คือคุณป้าของคิวคุง
ว้าว ทุกคนดูซนมาก
งั้นคิวโชคุงก็ขึ้นรถแห่ด้วยสินะคะ
แบบนี้คงต้องไปดูแล้วสิ
คิวคุงคู่แข่งเยอะนะคะ
ทั้งที่บุคลิกดูเงียบขึม และดูเป็นผู้ชาย
แต่กลับยังดูใสซื่อ เลยเนื้อหอมมากมาตั้งแต่ประถมแล้ว
วันวาเลนไทน์ ก็ได้ช็อกโกแลตเพียบทุกปีด้วย
น้องชายฉันไม่มีเลย
อย่าพูดไม่เข้าท่าสิ
อย่างนั้นเหรอคะ
อย่ามองฉันอย่างนั้นสิคะ
ลูกชายของลูกค้าประจำด้วย
ใช่แล้วละ
คิวกับคุณคิมเมะ ก็แค่เจ้าของร้านกับลูกค้า
ยังไงก็ไม่มีอะไรมากกว่านั้นอยู่แล้ว
แต่ว่านายเจ้าชู้
ไม่อยู่ในสายตาคุณคิมเมะหรอก
เจ้าชู้อะไร ออกจะใสซื่อ
ว่าแต่รีบเอาชุดไปและรีบกลับเถอะ
หิวจะแย่อยู่แล้ว
หนวกหูชะมัด
งั้นเธอก็มาช่วยด้วยสิ
นี่มันอะไรกัน
โอ้โฮ
มีแต่คราบและราทั้งนั้นเลยนี่
ทำไมกลายเป็นแบบนี้
น้ำรั่วจากบนเพดานสินะคะ
แย่แล้วสิ
เป็นเรื่องแล้วสิ มะรืนนี้ก็วันจริงแล้วนะ
เอาเป็นว่าก่อนอื่นเอาทั้งหมดนี้ ไปใส่เครื่องซักผ้าก่อนก็น่าจะ...
ไม่ได้ค่ะ
ต้องเอารากับคราบออกก่อนจะซัก
ไม่อย่างงั้น ก็ไม่กลับเป็นเหมือนเดิมหรอกค่ะ
งั้นต้องทำยังไง
ฉันจะเอาคราบราทั้งหมดออกและซักเองค่ะ
จะทำทันเหรอครับ
ถ้าโต้รุ่งก็ไหวอยู่ค่ะ
โต้รุ่งเหรอ จะไม่เป็นไรเหรอ
ฉันโต้รุ่งช่วยงานเยอะจนชินแล้วค่ะ
ชุดสำหรับงานเทศกาลที่สำคัญของทุกคน
ได้โปรด...
ให้คิมเมะจัดการเองค่ะ
โอ้โฮ เท่มาก
แต่จะให้คุณคิมเมะ ทำคนเดียวทั้งหมดก็คงไม่ได้หรอก
คิวโชคุง
นี่คิว
นายสงสัยในความสามารถของคุณคิมเมะเหรอ
เปล่า ไม่ใช่อย่างนั้น
ที่มันเปื้อนแบบนั้นก็เป็นเพราะ การจัดการของพวกเราเละเทะไม่ใช่เหรอ
เพราะงั้นพวกเราก็ต้องรับผิดชอบด้วยสิ
ทุกคนมาช่วยคุณคิมเมะด้วยกันสิ
เวลาก็น้อยด้วย
คุณคิมเมะ จะได้สบายขึ้นหน่อยไม่ใช่เหรอ
เห็นด้วยกับคิวคุงนะ
เอ้านี่กล่อง
เอ๊ะ ฉันเหรอ
ยังมีอีกนะ
ก็ได้แหละ
ขอบคุณนะคะ
ที่จริงก็ค่อนข้างลำบากเลยละค่ะ
งั้นขอฝากทุกคนด้วยนะคะ
มาทำให้ทันงานเทศกาลกันเถอะค่ะ
(เสร็จวันที่ 16 ค่ะ)
(ยินดีต้อนรับ)
คำบรรยายโดย มนต์ทิวา มาถนอม
ตอนต่อไป "สำหรับฉันก็ด้วย..."