رسانه انیمکس با افتخار تقدیم میکند
Yuki :مترجم
ANIMEX.CLICK
‫الو؟ اینجا نیشینو هستم.
‫اینجا بیمارستان ‫دانشگاه علوم پزشکی تو-او است.
‫یکی از اعضای خانواده شما، ‫آقای نیشینو، ‫بستری شده.
‫چی؟
‫او در حال حاضر در بیمارستان ‫تحت معاینه و درمان است.
‫اما تماس گرفتیم تا ‫یکی از اعضای خانواده ‫به بیمارستان بیاید
‫تا وضعیت بیمار را توضیح دهیم ‫و درباره گزینه‌های درمانی آینده صحبت کنیم.
‫ورودی اورژانس
‫نیشینو-سان!
‫آقا! صدای منو می‌شنوید؟
‫شما در بیمارستان هستید.
‫همه چیز درست خواهد شد.
‫کاشیواگی. ایشون رو می‌شناسید؟
‫بله.
‫لطفاً من رو توی تیمتون قبول کنید، سنسِی.
‫ورودی اورژانس
‫ام، من میزوهو نیشینو هستم.
‫تماسی دریافت کردم که می‌گفت ‫پدرم اینجا بستری شده.
‫پذیرش اورژانس
‫لطفاً یک لحظه صبر کنید.
‫میزوهو!
‫شین!
‫خوبه که قبل از ‫عمل پیدات کردم.
‫شین، حال پدرم چطوره؟
‫وضعیتش پایداره.
‫بعد از عمل ‫بهتر می‌شه.
‫باشه...
‫اشکالی نداره. نگران نباش.
‫من به تیم درمانی اضافه شدم ‫و موقع عمل اونجا خواهم بود.
‫واقعاً؟
‫فکر می‌کنی چرا ‫اصلاً دکتر شدم؟
‫شین!
‫پدرم رو به شما می‌سپارم.
‫از اون روز بی‌وقفه کار کردم.
‫من دیگه اون آدم سابق نیستم.
‫حالا می‌تونم بهش کمک کنم.
‫نمی‌ذارم میزوهو دوباره ‫اون احساسات رو تجربه کنه.
‫مامان... پدر رو نجات بده...
‫آیرو
‫تماس ورودی...
‫آیرو؟ چرا یهو زنگ زدی؟
‫از شوگو شنیدم! پدرت خوبه؟
‫الان داره عمل می‌شه...
‫منتظرم کارشون تموم بشه.
‫میزوهو... حالت چطوره؟
‫متاسفم که نمی‌تونم کنارت باشم.
‫اشکالی نداره.
‫فقط با شنیدن صدات ‫احساس آرامش می‌کنم.
‫ممنونم.
‫کاش برگشتم به لندن رو عقب می‌انداختم.
‫صبر کن.
‫الان تنهایی؟
‫آره...
‫خیلی دستپاچه بودم. ‫فقط تونستم به شوگو ‫در این مورد بگم.
‫می‌فهمم...
‫خب، پس شین چی؟
‫تو بیمارستان شین هستی، درسته؟
‫آره. شین می‌تونه توی اتاق عمل ‫کنار پدرم باشه.
‫واقعاً؟ پس خیالم راحته.
‫ها؟
‫ما خودمون بهتر می‌دونیم ‫شین چقدر عالیه.
‫مگه نه؟
‫همه چی درست می‌شه. ‫نگران نباش.
‫آره. حق با توئه.
‫با اطمینان منتظر می‌مونم.
‫ممنونم، آیرو.
‫آره.
‫ها؟
‫شیوگو
‫من با کیزوکی هم تماس ‫گرفتم. ولی جواب نداده. ‫شاید سر تمرین باشه.
‫من با کیزوکی هم تماس ‫گرفتم. ولی جواب نداده.
‫شاید سر تمرین باشه.
‫اَه. اون احمق عشق شنا.
‫بهترینت رو انجام بده، شین-چان.
‫بقیه‌اش رو به تو می‌سپارم.
‫بله.
‫کارت عالی بود، کاشیواگی.
‫خیلی ممنونم!
‫خدا رو شکر.
‫حالش خوب می‌شه...
‫خیلی خوشحالم که حالش خوب می‌شه.
‫شین!
‫اومدم بهت بگم ‫که عمل تموم شده.
‫موفقیت‌آمیز بود.
‫خدا رو شکر...
‫هنوز از بیهوشی خوابه.
‫ولی تا فردا بعد ‫از ظهر به هوش میاد.
‫باشه.
‫زود خوب می‌شه.
‫آره.
‫ممنونم که پدرم رو نجات دادی.
‫میزوهو. وقت داری؟
‫ها؟
‫من... یه چیزی هست ‫که باید بهت بگم.
‫کیزوکی
‫تماس ورودی...
‫ورودی اورژانس
‫کیزوکی!
‫ببخشید که زودتر نتونستم بیام.
‫تازه پیام صوتی ‫شیوگو رو شنیدم...
‫با شنیدن اون ‫پیام، اومدی بیمارستان؟
‫آره. نگران تو بودم.
‫حداقل می‌تونستی ‫چتر استفاده کنی...
‫ولی ممنونم.
‫خب... پدرت چطوره؟
‫جراحی قلبش موفقیت‌آمیز بود.
‫فقط باید چند ‫روزی تحت نظر باشه.
‫الان دیگه جای نگرانی نیست.
‫می‌فهمم. خوشحالم.
‫مثل همیشه، شین.
‫آره.
‫مطمئنم پدرم تعجب می‌کنه ‫اگه بفهمه شین توی عملش بوده.
‫داری می‌ری خونه، ‫میزوهو؟ می‌تونم برسونمت.
‫اوه. می‌خواستم کنار ‫پدرم بمونم تا به هوش بیاد.
‫پس منم باهات می‌مونم.
‫فقط اعضای خانواده می‌تونن توی بخش ‫مراقبت‌های ویژه باشن.
‫من بعداً میزوهو رو می‌رسونم خونه.
‫تو باید بری خونه.
‫اگه اینجوری بمونی سرما می‌خوری.
‫نیشینو-سان.
‫بله؟
‫ببخشید مزاحمتون شدم.
‫چند تا نکته هست که باید توضیح بدم
‫در مورد مدارک ‫بستری پدرتون.
‫ممنونم. الان میام.
‫ممنون که اومدی کیزوکی.
‫من و پدرم الان خوبیم.
‫باشه.
‫اگه کاری از دستم ‫برمیومد، بهم بگو.
‫بعداً می‌بینمت میزوهو.
‫آره. بازم ممنون شین.
‫خوشحالم که میزوho گریه نمی‌کنه.
‫تو فقط خبر نداری.
‫میزوهو و پدرش رو ‫به تو می‌سپارم.
‫آره.
‫کیزوکی. هیچ‌وقت نمی‌ذارم میزوهو گریه کنه.
‫و هیچ‌وقت هم نمی‌ذارم نگران بشه.
‫با روش خودم خوشحالش می‌کنم.
‫آره. ولی...
‫وقتی پای خوشحالی میزوهو ‫وسط باشه، به تو نمی‌بازم.
‫ای بابا... ببخشید که نگرانتون کردم.
‫این خنده‌دار نیست بابا!
‫خیلی ما رو ترسوندی!
‫ببخشید، ببخشید.
‫دو تا سه هفته تحت ‫نظارت خواهیم بود.
‫اگه مشکل دیگه‌ای ‫پیش نیاد، مرخص می‌شی.
‫ممنون شین-کون.
‫هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم روزی ‫برسه که تو منو نجات بدی.
‫شین خیلی قابل اعتماد بود، می‌دونی؟
‫اوه، درسته.
‫الان سریع به همه زنگ می‌زنم.
‫باشه.
‫قربان.
‫هان؟
‫یادت میاد ‫قبلاً چی بهت گفتم؟
‫چی؟
‫من دکتر شدم، همون‌طور که گفتم.
‫اِ...؟
‫اگه در آینده دکتر بشم...
‫می‌تونم از میزوهو خواستگاری کنم؟
‫شین-کون؟!
‫خب، پس چند ‫روز استراحت کن.
‫چطور می‌تونم بعد از این استراحت کنم؟
‫هی.
‫هان؟
‫باید یه چیزی بهت بگم شین.
‫ببخشید دیر کردم.
‫اشکالی نداره.
‫همه چی سر کار خوب بود؟
‫آره. به هر حال، بفرما.
‫اوه! ساندویچ میوه!
‫البته از ‫مغازه انوکی نیستن.
‫از دیروز ‫هیچی نخوردی، نه؟
‫اگه نخوری حالت بد می‌شه.
‫ممنون شین!
‫چشم!
‫به به!
‫دقیقاً همونی بود که ‫استخون‌هام بهش نیاز داشت.
‫داری اغراق می‌کنی.
‫کاشیواگی-سنسِی! ‫داری می‌ری خونه؟
‫سنسِی! این کیه؟
‫دوست‌دخترته؟
‫چی؟! نه!
‫شین-سنسِی دوست‌پسر ‫منه!
‫مگه نه؟ سنسِی؟
‫هر چی تو بگی.
‫می‌دونم حالت بهتره، ‫ولی این‌قدر ندو.
‫آخی، ولی...
‫یه هواپیمای کاغذی؟
‫این اصلاً پرواز نمی‌کنه.
‫واسه همین دارم می‌دوم تا پروازش بدم.
‫ببخشید میزوهو. ‫می‌شه یه کم دیگه صبر کنی؟
‫چی؟
‫می‌خوام بهشون یاد بدم ‫چطور هواپیمای کاغذی بسازن.
‫وای!
‫سنسِی! نوبت من!
‫نوبتت می‌شه.
‫آخی. دوباره تقریباً بلافاصله افتاد.
‫هواپیمای کاغذی شین دورترین پرواز رو داره.
‫چه فرقی با مال ما داره؟
‫حتماً یه چیزی تو مغزش هست.
‫شماها اشتباه تا می‌کنید.
‫کاش مال همه‌مون ‫می‌تونست با هم دور پرواز کنه.
‫باشه، باشه. ‫نشونتون می‌دم چطور انجام می‌شه.
‫میزوهو، بیا اینجا.
‫چه شانسی اوردیم!
‫ممنون شین!
‫ممنون!
‫دقت کنید.
‫از خط تا وسط استفاده کنید تا ‫سمت چپ و راست رو قرینه تا کنید.
‫بعد زاویه بال‌ها رو ‫یه کم می‌برید بالا.
‫انجامش دادم!
‫باشه. همه‌شون رو با هم پرواز بدیم!
‫باشه!
‫همگی با هم!
‫وای!
‫انجامش دادیم!
‫عالیه!
‫اون موقع فکر می‌کردم همه‌مون ‫می‌تونیم برای همیشه با هم هر جایی پرواز ‫کنیم.
‫ولی...
‫وای! باحال بود!
‫کارهایی که می‌کنی، حتی وقتی ‫بزرگ شدی هم عوض نمی‌شه، شین.
‫اون چی بود؟
‫حتی اگه همزمان پروازشون بدیم،
‫هر کدومشون یه ‫جهت متفاوت می‌رن.
‫در گذشته، کاملاً می‌دونستم ‫چه مسیری رو می‌خوام برم.
‫هیچ نگرانی نداشتم.
‫ولی الان که بزرگ شدم ‫دیگه نمی‌تونم اینو بگم.
‫اتفاقی افتاده؟
‫الان وقتشه انتخاب کنم ‫که می‌خوام تو چه رشته‌ای تخصص بگیرم.
‫هر چی بیشتر بدونم، ‫امکانات بیشتری می‌بینم.
‫هر مسیری رو که بری، ‫مطمئنم موفق می‌شی، شین.
‫من تشویقت می‌کنم.
‫آره. ممنون.
‫وای، دمت گرم شین-چان.
‫آره. شین دیشب خیلی با ‫اعتماد به نفس به نظر می‌رسید.
‫خب، معلومه.
‫خوش‌تیپه، دکتره،
‫تازه، جون پدر میزو‌هو رو هم نجات دادی.
‫تو چی؟ تو هیچی نیستی. ‫یه شناگر بیکاری.
‫هر دختر معمولی‌ای تو رو انتخاب نمی‌کنه.
‫نمی‌تونی یه چیز خوب در مورد من بگی؟
‫خب... این چطوره؟
‫اینکه می‌تونی بدون فکر کردن ‫مستقیم با چیزا روبرو بشی.
‫حس می‌کنم این تعریف نیست.
‫اتفاقاً کاملاً تعریفه.
‫خب، فقط تلاشت رو بکن، رفیق.
‫آره. بعداً دوباره باهات تماس می‌گیرم.
‫کیزوکی... زود باش چشماتو باز کن.
‫باشه!
‫با همین شخصیت ‫رک و راستت باختم.
‫فکر کنم همینه که هست؟
‫اینم همینطور، میزو‌هو.
‫چیزایی آوردم که می‌تونه ‫برای حموم مفید باشه.
‫ممنون. خیلی کمکم کردی!
‫خب، بزن بریم.
‫آره.
‫یه عکس؟
‫مطمئنم پدرت خوشش میاد.
‫آره. اگه مامان ‫پیشش باشه تنها نمی‌شه.
‫ببخشید معطل شدی.
‫اوه. اون کارت رو یادت میاد؟
‫نه.
‫شرط می‌بندم مال خودت رو دور انداختی.
‫از اون خبر ندارم.
‫این یه کارت نقاشیه که ‫برای جشنواره دبیرستان آئو کشیدم.
‫اون موقع‌ها هم ‫خیلی کمکم کردی.
‫چون خیلی سخت کار کردی، ‫تونستیم خاطرات قشنگی بسازیم.
‫واقعاً ممنونم ازت.
‫همه‌مون برای اون سخت کار کردیم.
‫فکر کنم.
‫بریم، میزو‌هو.
‫باشه.
‫چقدر قشنگه...
‫دیدن دریا واقعاً آرومم می‌کنه.
‫آره.
‫این اواخر زیاد بهت ‫فکر می‌کردم، شین.
‫می‌خواستم درست و حسابی ازت تشکر کنم.
‫نه فقط در مورد پدرم، بلکه در مورد اینکه ‫همیشه حمایتم کردی.
‫شین، من...
‫اون کارت.
‫چی؟
‫تا همین امروز هم توی کمد بیمارستانم ‫نگهش داشتم.
‫اون روز، بودن در ‫کلاس با تو، میزو‌هو...
‫هی، شین.
‫بذار این لحظه رو برای همیشه به یاد ‫بسپاریم.
‫۱۸ سپتامبر. ساعت ۵:۲۰ بعد از ظهر.
‫من و شین توی یه کلاس دبیرستان آئو بودیم.
‫اون کارت رو نگه دار ‫به یادگار امروز.
‫آره.
‫این یه خاطره باارزش منه.
‫فکر نمی‌کردم اینقدر برات عزیز باشه.
‫وقتی دانش‌آموز بودیم، ‫مراقب درس خوندنت بودم.
‫اولش فکر می‌کردم فقط برای ‫دل خودم انجامش می‌دم. ولی...
‫خوشحالم که به دبیرستان آئو رفتم.
‫تو فوق‌العاده‌ای، شین.
‫تو واقعاً رئیس ‫شورای دانش‌آموزی هم شدی.
‫خودت گفتی:
‫«شین رئیس شورای ‫دانش‌آموزی می‌شه.»
‫اوه!
‫این مال وقتیه که همه برای قبولی ‫تو دبیرستان آئو جشن گرفتیم؟
‫پاپیون‌های یونیفرم دبیرستان آئو ‫خیلی بامزه بودن!
‫کیزوکی، تو هم میای باشگاه شنا؟
‫آره. تو چی کار می‌کنی، شین؟
‫چی؟ من؟ هوم...
‫رئیس شورای دانش‌آموزی چی؟
‫اوه، درسته! خوب گفتی، میزوهو.
‫وقتشو ندارم.
‫بازم شروع کردی. چقدر ‫آدم حوصله‌سربر هستی.
‫بیا دیگه! یه کم زندگی کن!
‫میزوهو، کیزوکی!
‫پاهای شین رو بگیرید!
‫باشه!
‫آلی اوپ!
‫داری چیکار می‌کنید؟
‫خیس شدیم!
‫دقیقاً منظورم همینه!
‫حالا اینه نوجوانی!
‫ببخشید، شین.
‫فقط خوشحالم که دوباره می‌تونم ‫با تو باشم.
‫منو بابت اون موقع ببخش.
‫تو تازه از مدرسه‌ی مورد علاقه‌ات ‫رد شده بودی،
‫ولی من گفتم که خیلی خوشحالم.
‫مهم نیست. ‫تازه من رد نشدم.
‫چی؟
‫می‌خواستم با تو و بقیه باشم. ‫واسه همین وانمود کردم که قبول نشدم.
‫نه بابا! دبیرستان ‫سِیکای رو رد کردی؟!
‫زندگی من همیشه تحت تأثیر تو بوده، ‫میزوهو.
‫من؟
‫وقتی مادرت رو ‫از دست دادی...
‫خیلی درد ‫می‌کشیدی...
‫نمی‌خواستم ‫دیگه اون شکلی بشی.
‫می‌خواستم کسی باشم که بتونه ‫زندگی آدم‌های اطرافت رو نجات بده.
‫نمی‌دونستم... با اینکه ‫این همه مدت کنارت بودم.
‫می‌تونم هر کاری برات بکنم.
‫یادت میاد وقتی با هم رفتیم ‫تله‌کابین چی بهت گفتم؟
‫من قبلاً تصمیمم رو ‫گرفتم که با تو باشم.
‫پس وقتی تو هم آماده بودی، بهم بگو.
‫آره. واقعاً تعجب کردم.
‫حتی وقتی از احساس کیزوکی ‫نسبت به تو خبر داشتم...
‫و وقتی شما دو تا ‫شروع به قرار گذاشتن کردید...
‫تصمیم گرفتم با کیزوکی قرار بذارم.
‫نتونستم ازت دست بکشم، میزوهو.
‫نمی‌تونم زندگی رو بدون تو تصور کنم.
‫دوستت دارم، میزوهو.
‫من برای تو زندگی می‌کنم و می‌خوام ‫همچنان برای تو زندگی کنم.
‫می‌خوام با تو خوشحال باشم.
‫با من ازدواج می‌کنی؟
ارائه‌ای از رسانه پارسی‌زبان انیمکس
Yuki :مترجم
ANIMEX.CLICK
.بگذریم، دارم عاشقت میشم