رسانه انیمکس با افتخار تقدیم میکند Hinata\h:مترجم ANIMEX.CLICK
‫قسمت ۴: آلن بند رو آب می‌ده
‫چطوری از این مخمصه خلاص شم؟ باید سریع فکر ‫کنم!
‫کمکم کن، زالو!
‫عالیه! یه ضربه بهش زد!
‫هیچ‌وقت امتحانش نکرده بودم تا مطمئن شم، ‫ولی حدسم درباره حمله تخلیه انرژی اینا درست بود!
‫با از دست دادن این همه از احضارشده‌هام ‫و تقویتی‌هاشون ضعیف‌تر شدم،
‫ولی اگه بتونم این موجود رو زمین‌گیر کنم ‫دیگه مشکلی نیست!
‫فیدو! زالو!
‫شما ۱ آلبا هرون را شکست دادید.
‫شما ۱۰۰ امتیاز تجربه کسب کردید.
‫وای پسر...
‫من بررررنده شدم!
‫اولین هیولام رو شکست دادم!
‫این هیجان با کلمات قابل توصیف نیست!
‫یه آلبا هرون؟!
‫ببینید چی شکار کردم!
‫چطوری از پسش براومدی؟!
‫همین نزدیکی‌ها فرود اومد، ‫منم غافلگیرش کردم!
‫بخش زیادیش حقیقت داره.
‫تو فوق‌العاده‌ای، آلن!
‫تلسناکه!
‫نگران نباش، ماش. دیگه تکون نمی‌خوره.
‫هی، لپت زخم شده، ‫جای دیگه‌ات آسیب ندیده؟
‫خونریزیش بند اومده. خوبم!
‫واقعاً معرکه‌ست پسر، با یه شمشیر چوبی ‫و چندتا سنگ از پا درش آوردی؟
‫آره!
‫اوم، ولی اینجا یه سری جای گازگرفتگی شبیه ‫سگ می‌بینم.
‫ها؟!
‫تو گازش گرفتی، آلن؟
‫وای، گند زدم!
‫مـ... مطمئن نیستم، فقط روی غریزه می‌جنگیدم...
‫هاپ! هاپ! هاپ! هاپ! هاپ! هاپ!
‫آخ! آخ! آخ!
‫آهان، راستی.
‫رودین. من خونش رو برات خالی می‌کنم.
‫ممنون. لطفاً این کار رو بکن.
‫پسر! عجب بادکردگی بزرگیه.
‫حتماً موقع بازی شوالیه‌ای با کرنا این‌طوری ‫شده.
‫گردا لابد خیلی کند حرکت می‌کنه.
‫هی، آلن.
‫یه دست بهم برسون.
‫آلبا هرون‌ها به‌طور متوسط ۶۰ کیلو وزن ‫دارن.
‫بعد از اینکه خونشون رو خالی کنی و خشک بشن، ‫وزنشون به ۲۰ کیلو می‌رسه.
‫البته فقط نصفش گوشت قابل خوردنه.
‫بال‌هاشون هم پول خوبی داره.
‫خوشحالم که حاضره این چیزها رو بهم یاد بده!
‫هرچند، هنوزم باید بیشترش رو ‫دو دستی تقدیم طبقه اشراف کنیم.
‫ها؟ مالیات شصت درصدی ‫حتی شامل هیولاهای وحشی هم میشه؟
‫آره.
‫اون‌قدر لطف دارن که از هیولاهای کوچیک‌تر ‫مثل خرگوش‌های شاخ‌دار رتبه E چشم‌پوشی کنن.
‫ولی آلبا هرون‌ها رتبه D هستن.
‫عجب معامله ناعادلانه‌ای.
‫یه چیز دیگه هم هست.
‫چیزی نمونده... پیداش کردم!
‫این یه سنگ جادوییه.
‫جدی؟
‫سنگ‌های جادویی هر هیولای بالای رتبه D ‫شامل مالیات میشن.
‫البته چیز مهمی نیست. ‫به هر حال توی دهکده به درد ما نمی‌خورن.
‫ولی گوش کن!
‫اگه بابات اون‌قدر سخت آسیب ندیده بود، ‫بچه‌ای مثل تو نمی‌رفت بیرون هیولا شکار کنه.
‫می‌تونیم از این به عنوان اهرم فشار استفاده کنیم ‫تا با کدخدا برای سهم بیشتر چونه بزنیم.
‫آهان، متوجه شدم.
‫فکر کنم یه ایده‌ای دارم، آقای گردا!
‫پچ‌پچ، پچ‌پچ، پچ‌پچ.
‫عمارت کدخدا
‫خب، قضیه از این قراره.
‫پسر کوچیک رودین جونش رو به خطر انداخت ‫تا این هیولا رو شکار کنه.
‫آه، که این‌طور! عالیه!
‫پیشنهاد ما اینه.
‫ها؟
‫ما کل بال‌هاش رو به عنوان مالیات می‌دیم.
‫ولی مشکلی نداری بقیه‌ش رو خودمون برداریم، ‫نه؟
‫آه، فهمیدم. عا... چی؟
‫بی‌خیال بابا. این‌قدرها هم چیز بزرگی نیست، ‫مگه نه؟
‫صبر کن، صبر کن، صبر کن!
‫این‌طوری که نمیشه!
‫آخه بارون خواسته که امسال ‫گوشت بیشتری تحویل بدیم.
‫خودت که می‌دونی این یعنی چی، مگه نه؟
‫ها؟ بارون این رو خواسته؟
‫واسه همین بود که کدخدا این‌قدر اصرار داشت ‫عوام هم توی شکار شرکت کنن؟
‫خیلی سخت چونه می‌زنی.
‫باشه، سنگ جادویی رو هم ‫می‌ذاریم روش. چطوره؟
‫ها؟ فقط بال‌ها و سنگ جادویی؟
‫ای بابا، اگه یه نفر ‫کار غیرممکن ازمون نخواسته بود
‫شاید قهرمان دهکده‌مون، رودین، ‫این‌قدر سخت آسیب نمی‌دید.
‫الان خانواده بیچاره‌ش در آستانه ‫مرگ از گرسنگی‌ان.
‫چطوری می‌خوان زمستون رو ‫با چهار تا دهن گرسنه سر کنن؟
‫وای! خیلی گرسنمه!
‫سرم داره گیج میره...
‫وای نه، آلن! دووم بیار!
‫خدای من! آخه کی رو باید ‫واسه این وضعیت اسفبار سرزنش کنیم؟
‫ای بابا، باشه! فهمیدم!
‫من به خاطر زحمت‌های رودین خیلی بهش مدیونم. ‫فکر کنم بتونید بقیه‌ش رو بردارید.
‫ایول، دمت گرم! کار خودمون رو کردیم!
‫ممنون، کدخدا!
‫خواهش می‌کنم...
‫پس بعداً ما گوشت رو برمی‌داریم و ‫فقط بال‌ها و سنگ‌های جادویی رو بهت می‌دیم، نه؟
‫چی؟!
‫اصل مطلب همینه!
‫بی‌خیال، آلن!
‫هنوز غوره نشده مویز نشو!
‫شکار کردنشون سخته. مگه نه، کدخدا؟
‫خوب تو پاچه‌ش کردی!
‫حرف حساب جواب نداره.
‫اگه اون‌قدر خوش‌شانس بودید که یکی دیگه ‫بگیرید، می‌تونید گوشتش رو بردارید. ‫تمام تلاشتون رو بکنید.
‫معامله قبوله!
‫قور. قور. قور. قور. قور. قور.
‫وای! دو تا هستن؟!
‫هاپر! دیگه کافیه!
‫قور. قور. قور.
‫انرژی‌شون رو تخلیه کنین!
‫این رو بگیر!
‫دندون‌هاتون رو نشونشون بده!
‫بزنشون زمین!
‫یکی دیگه‌م بزنم!
‫ایول! به این میگن یه تیر و دو نشون!
‫خیلی خب همگی! برگردید!
‫از وقتی که اولین آلبا هرون رو شکست دادم، ‫هر سه روز یک‌بار میام شکار،
‫ولی این اولین باره که ‫هیچ‌کدوم از احضارشده‌هام رو از دست ندادم!
‫یه برد بی‌نقص و عالی!
‫شما شکست دادید
‫۲ آلبا هرون را.
‫شما ۲۰۰ امتیاز تجربه کسب کردید.
‫عالیه.
‫امتیاز تجربه شما رسید به
‫حد اکثر ۱۰۰۰/۱۰۰۰.
‫ها؟
‫شما ارتقا یافتید
‫به سطح ۲.
‫صفحه وضعیتم رو نشونم بده!
‫نام:
‫هوش:
‫شانس:
‫سن:
‫استعداد:
‫سطح:
‫سلامتی:
‫:انرژی جادویی
‫قدرت حمله:
‫استقامت:
‫چابکی:
‫آلن
‫۶
‫احضارکننده
‫۲
‫۳۹
‫۳۶
‫۱۴
‫۳۰
‫۴۲
‫۳۰
‫بعد از بالا رفتن لولم، تمام سلامتی و انرژی جادوییم پر ‫شد!
‫مهارت‌ها:
‫احضار (۳)، خلق (۳)، ترکیب (۳)
‫تقویت (۲)، ارتقای ظرفیت (۲)، حذف
‫استادی شمشیر (۳)، پرتاب (۳)
‫تجربه:
‫۰/۲۰۰۰
‫ولی افزایش وضعیتم فقط ۶۰ درصده
‫سطح مهارت‌ها
‫احضار: ۳
‫خلق: ۳
‫ترکیب: ۳
‫تقویت: ۲
‫تجربه
‫از اون چیزی که باید باشه.
‫ظاهراً هنوز مزایای کامل
‫احضارهای قابل خلق:
‫حشرات: FGH، حیوانات: FGH، پرندگان: FG، ‫گیاهان: F
‫موجودی:
‫حشرات F ۲ عدد، G ۳ عدد
‫حیوانات F ۱۶ عدد
‫پرندگان F ۲ عدد
‫گیاه F ۷ عدد
‫بالا رفتن لول رو دریافت نمی‌کنم.
‫سخته.
‫خب، هر چی.
‫آره! دمم گرم! انجامش دادم!
‫سلامتی ۲۵ واحد افزایش یافت
‫انرژی جادویی ۴۰ واحد افزایش یافت
‫قدرت حمله ۱۴ واحد افزایش یافت
‫استقامت ۱۴ واحد افزایش یافت
‫چابکی ۲۶ واحد افزایش یافت
‫هوش ۴۰ واحد افزایش یافت
‫شانس ۲۶ واحد افزایش یافت
‫لولم بالا رفت!
‫خیلی خب! این یعنی پیشرفت بزرگ!
‫بیاین بغلم.
‫شش سال بعد از تناسخ،
‫بالاخره به اولین لول‌آپم رسیدم.
‫پس گذروندن «آزمون خدایان» ‫این شکلیه، هه؟
‫حس فوق‌العاده‌ای داره.
‫شاید وقتش رسیده که ‫حقیقت رو به خانواده بگم.
‫من اومدم!
‫اوه، خوش اومدی.
‫وای! امروز دو تا شکار کردی؟!
‫آره! در واقع هم‌زمان شکستشون دادم. ‫خیلی عالیه، نه؟
‫ها؟ یه لحظه صبر کن، آلن...
‫چیزی شده؟
‫بی‌خیال. چیزی نیست.
‫آخ! باید برم!
‫با شکار امروز، ‫به هدفم یعنی ۱۰ تا هیولا رسیدم.
‫وقتی گوشت رو خشک کنم، ‫برای گذروندن زمستون کافیه!
‫تنها کار باقی‌مونده، معامله برای هیزمه!
‫از اونجایی که به خاطر فصل مهاجرت ‫آلبا هرون‌های زیادی این اطراف هستن،
‫می‌تونم با شکار ۲۰ تای دیگه به لول سه ‫برسم.
‫ولی انجامش قبل از پایان سال ‫کار سختیه.
‫ها؟
‫آخ!
‫فردا می‌بینمت!
‫خب، می‌خواستی باهامون صحبت کنی؟
‫آره. شاید براتون عجیب باشه، ولی...
‫راستش وقتی یک ساله‌ام بود، ‫یه وحی از طرف خدا شنیدم.
‫وحی؟
‫داری درباره المیای بزرگ حرف می‌زنی؟
‫درسته.
‫«آلن جوان. من به تو ‫قدرت و خرد عطا می‌کنم.»
‫این رو گفت!
‫این دقیقاً یعنی چی؟
‫در واقع یعنی من از یه آدم معمولی ‫باهوش‌تر و قوی‌ترم.
‫ولی در عین حال...
‫«تو با آزمون‌هایی روبرو میشی که ‫حتی صد مرد هم از پسش برنمیان.»
‫«از موهبت قدرت و خردت ‫برای غلبه بر اون‌ها استفاده کن.»
‫آره، این‌طوری شد!
‫صد مرد؟!
‫اوه خدای من! چطور تونستی با آلن من این کار ‫رو بکنی؟!
‫که این‌طور. پس امروز از پسِ ‫یکی از اون آزمون‌ها براومدی، نه؟
‫شاید خودت متوجه نشده باشی، ولی زخمی که ‫امروز صبح روی گونه‌ات بود غیب شده.
‫ها؟ اوه...
‫من می‌دونم گذروندن آزمون خدایان چه حسی ‫داره.
‫حدس زدم که برای تو هم همین اتفاق افتاده.
‫واقعاً؟
‫صبر کن، پس نتایج ‫مراسم ارزیابی سال گذشته چی میشه؟
‫چند ماه پیش یه وحی دیگه ‫از المیا در این باره گرفتم.
‫پسر، به این زودی؟! ‫ولی یه لحظه صبر کن، احترام بذار!
‫باید بگی المیای بزرگ، فهمیدی؟
‫حتماً، از این به بعد حواسم هست.
‫خوبه.
‫دلیل این‌که توی مراسم ارزیابی ‫ویژگی‌هام این‌قدر پایین بودن
‫این بود که سرعت پیشرفت کندترِ ‫آزمون‌هام رو هم حساب می‌کنن.
‫و دلیل این‌که تشخیص دادن استعدادی ندارم
‫این بود که استعدادم خیلی جدید بود ‫و هنوز شناخته شده نبود.
‫صبر کن، پس تو واقعاً استعداد داری؟
‫چه جور استعدادیه؟
‫خب اون هیچ‌وقت بهم نگفت چیه...
‫ای وای.
‫ببخشید بابا. هنوز نمی‌تونم چیزی ‫درباره احضارکننده بودنم بگم.
‫نگرانم اگه بقیه بفهمن می‌تونم ‫موجودات رو احضار و کنترل کنم،
‫سوءتفاهم پیش بیاد.
‫و طبیعتاً به هیچ‌کس هم نمی‌تونم بگم ‫که تناسخ پیدا کردم.
‫اوه، آلن! کاش زودتر بهمون گفته بودی!
‫این‌که هر روز به ‫درخت‌ها سنگ پرتاب می‌کردی،
‫و حالا هم شکار این هیولاهای بزرگ،
‫همه‌اش واسه این بوده که داشتی ‫برای پشت سر گذاشتن آزمون خدا می‌جنگیدی؟
‫اونم کاملاً تنهایی!
‫ببخشید، مامان.
‫دیوونه‌ی کوچولوی من.
‫خب، حالا می‌خوای چیکار کنی؟
‫خب...
‫می‌خوام با قبول شدن توی آزمون‌ها ‫خودم رو ثابت کنم.
‫پس شجاعانه باهاشون روبرو میشم.
‫بسیار خب. حدس می‌زدم همین رو بگی.
‫المیای بزرگ این چالش رو ‫مخصوص تو آماده کرده.
‫ارزشش رو داره که باهاش روبرو بشی.
‫و اگه به مشکلی خوردی، ‫اصلاً توی کمک خواستن از ما شک نکن.
‫چشم.
‫خیلی ممنونم، بابا، مامان!
‫راستی آلن، فعلاً این موضوع بین خودمون بمونه.
‫اگه بقیه فکر کنن پیامبر دروغینی، ‫خیلی بد میشه.
‫اما اشکالی نداره به گردا بگم؟
‫ها؟ آره، از نظر من مشکلی نیست.
‫عالی شد!
‫اون همیشه پز میده که ‫کرنا یه ارباب شمشیره و این حرف‌ها.
‫حالا منم می‌تونم بهش بگم ‫که پسر منم همون‌قدر فوق‌العاده‌ست!
‫حکومت گیمر لول بالا
‫در دنیایی دیگر با بالانس افتضاح
‫آلن - ۶ ساله
‫خب، من همیشه می‌دونستم تو یه بچه معمولی ‫نیستی.
‫اما متبرک شدن و امتحان پس دادن ‫پیش خدا، یه چیز دیگه‌ست.
‫البته این خیلی چیزها رو روشن می‌کنه، ‫رودین حتماً از خوشحالی تو پوستش نمی‌گنجه.
‫این اولین باریه که میای ‫برای داد و ستد آذوقه، نه؟
‫بله. لطفاً راه و چاه رو بهم یاد بدین.
‫خوب شد اون آلبا هرون‌ها رو ذخیره کردی، مگه نه؟
‫به نظر میاد شکار گرازت هم پربار بوده!
‫وقتی فقط ما رعیت‌ها باشیم و عوام ‫خرابکاری نکنن، کارها راحت پیش میره!
‫راستی، فرق واقعی بین ‫رعیت‌ها و عوام چیه؟
‫خب، اول از همه جایگاه اجتماعیمونه.
‫بعدش هم مالیات‌هامون. قانون شصت درصد ‫شامل حال عوام نمیشه.
‫اون‌ها به جاش چیزی به اسم «مالیات سرانه» ‫پرداخت می‌کنن.
‫اون‌ها هر سال برای هر بزرگسال سه سکه طلا ‫و برای هر بچه یک سکه طلا میدن.
‫اوه، جالبه.
‫و حالا سوال اصلیم رو می‌پرسم...
‫راهی هست که رعیت‌ها بتونن شهروند بشن؟
‫آره. باید برای هر نفر از اعضای خانواده ‫۱۰ سکه طلا خراج بدی.
‫شنیدم که بارون هم می‌تونه به عنوان پاداش ‫به بعضی‌ها مقام شهروندی بده،
‫ولی نمی‌دونم واقعیت داره یا نه.
‫که این‌طور.
‫یه عضو جدید داره به خانواده‌مون اضافه میشه، ‫پس برامون ۵۰ سکه طلا آب می‌خوره، نه؟
‫من پنج بسته گوشت خشک‌شده‌ی گراز رو ‫معامله می‌کنم.
‫باشه، منم همین کار رو می‌کنم.
‫منم می‌خوام پنج بسته گوشت خشک‌شده‌ی ‫آلبا هرون رو معامله کنم.
‫عالیه!
‫بفرما، اینم از این.
‫واو!
‫یه بسته گوشت خشک‌شده ‫با هیزمِ چهار روز معاوضه می‌شه.
‫حالا که دستم اومد معامله پایاپای چطوریه،
‫دفعه‌ی بعد که اومدم اینجا ‫می‌تونم یه کم قیمت‌ها رو ارزیابی کنم.
‫ممنونم، آقا.
‫می‌تونم بپرسم قیمت خرید نقدیِ ‫این چقدر می‌شه؟
‫پنج سکه نقره.
‫ممنون.
‫ظاهراً نمک‌فروش‌ها هم ‫اخلاقشون مثل جنسشون مضخرفه.
‫اون میوه‌ای که اونجا آویزونه چیه؟
‫بهشون می‌گیم «پوپو».
‫هر دونه‌ش با یه بسته گوشتت معاوضه می‌شه.
‫پسر، چقدر گرون! چهار برابرِ ‫قیمت مولموئه.
‫به جاش از اون‌ها می‌خوای؟
‫نه آقا! همین‌ها رو نگه می‌دارم.
‫یه بسته گوشت خشک‌شده‌ی آلبا هرون معادل با:
‫یک کیسه نمک.
‫چهار تا میوه مولمو.
‫یک میوه پوپو.
‫هیزم برای چهار روز.
‫ارزش سکه‌ها هم ‫به این صورته:
‫یک سکه طلا مساوی با صد سکه نقره.
‫هزار سکه مس و ده هزار سکه آهن.
‫هر بسته گوشت خشک‌شده، یک سکه نقره می‌ارزه.
‫پس جمع کردن ۵۰ سکه طلا یعنی...
‫شکار ۵۰۰ تا آلبا هرون.
‫خوبه. فقط چند سال طول می‌کشه!
‫برای یه گیمر حرفه‌ای مثل من، مثل آب ‫خوردنه!
‫ببخشید!
‫دارویی دارین که انرژی جادویی رو پر کنه؟
‫ها؟
‫ما اینجا از این چیزهای باکلاس نداریم.
‫اوه، واقعاً؟
‫داروهای شفابخش کجاست؟
‫اون ته.
‫یعنی توی دفترچه‌م می‌تونم نقاشی هم بکشم؟
‫اوه! کار کرد!
‫امتحان کردنش می‌ارزید. راستی یادم اومد...
‫ببخشید، کدوم یکی از این‌ها گل مولرزه‌ست؟
‫از اون‌ها ندارم! ‫حتی اگه داشتم هم ارزون نمی‌فروختم!
‫اوه، متاسفم.
‫اه. هنوز سرِ آخری که فروختم ‫حرص می‌خورم.
‫منظورتون همونیه که آقای گردا ‫حدود یه ماه پیش خرید؟
‫آره، دقیقاً! همون گردای فلان‌فلان‌شده!
‫یهو پرید اینجا و بهترین داروم رو خواست. ‫بدجوری هم پیله کرده بود!
‫و شما هم گل مولرزه رو بهش فروختین؟
‫خب، اون روز اتفاقی یکی تو مغازه داشتم.
‫ولی وقتی بهش گفتم قیمتش پنج سکه طلاست،
‫التماس کرد که سه تا بگیرم ‫و قول داد بقیه‌ش رو بعداً بده.
‫همش داد می‌زد که دوستش کمک لازم داره. ‫حتی جلو پام زانو زد!
‫گردا واقعاً رفیق باحالیه...
‫خلاصه، پسره از یه بچه‌ی آویزون هم ‫پیله‌تر بود. مجبور شدم بهش بدم بره.
‫ولی تا وقتی که پول رو بیاره، ‫داشتم از نگرانی ناخن‌هام رو می‌جویدم.
‫با این حال، معامله‌ی بدی بود. آخرش ضرر ‫کردم.
‫واقعاً رو اعصابمه!
‫بیا. این برای تو.
‫اوه، ببخشید یهو داغ کردم! ‫اومدی معامله کنی، نه؟
‫چی می‌خوای؟ فقط بهم بگو.
‫نه، این رو دارم به شما می‌دم.
‫ها؟ برای چی؟
‫اینکه گل مولرزه رو با تخفیف فروختین ‫لطف بزرگی بود. جون بابام رو نجات داد.
‫وای خدای من...
‫این یه نشونه از تشکر منه. ‫دفعه‌ی بعد بیشتر براتون میارم!
‫ممنونم، آقا.
‫ای بابا، حرفش رو هم نزن.
‫یا خدا! فقط یکی از اونا ‫۵۰ سکه نقره می‌ارزه؟!
‫این یعنی پول پنج‌تا آلبا هرون...
‫هی!
‫با مغازه‌ی خونوادگی ما چیکار داری، ‫کثیف‌بچه؟
‫باز این دلقک پیداش شد. ‫فکر کنم باباش آهنگره، نه؟
‫اون پسره که باهاشه هم پسر کدخداست.
‫کار خاصی ندارم. فعلاً.
‫این رو بگیر!
‫این دیگه واسه چی بود؟!
‫فقط در صورتی می‌تونی رد بشی که قبول کنی ‫نوچه‌ام بشی!
‫فکر کرده کیه؟ ‫بازیکن کیلر توی بازی‌های آنلاینه؟
‫مبارزه با بقیه امتیازی نداره، ‫واسه همین معمولاً وقتم رو تلفش نمی‌کنم.
‫چی شد؟ به همین زودی ترسیدی؟
‫ایـ-این عادلانه نیست!
‫فکر کردی این بهونه‌ها ‫توی میدون جنگ خریدار داره؟
‫جناب مردِ سخت‌کوش.
‫برو هر سلاحی می‌خوای بردار. ‫همین‌جا منتظرت می‌مونم.
‫باشه! فرار نکنی‌ها، جوجه!
‫چشمت بهش باشه، پلموس!
‫سلام، پلموس.
‫اوه، سلام آلن.
‫باید بهت ایول بگم!
‫خربزه‌ش رو داشتی که فرار نکردی!
‫هی، هی، هی.
‫حرکت نامردی بود!
‫ضربه‌هاش خیلی سنگینن. ‫از یه تبرزن همین انتظار هم می‌ره.
‫ولی اصلاً با قدرت سه ستاره‌ی ‫کرنا قابل مقایسه نیست.
‫فازت چیه؟ زودباش حمله کن دیگه!
‫دوگورا، شوالیه تبر.
‫یه روزی برای خرید دوباره به مغازه‌تون سر ‫می‌زنم.
‫فعلاً.
‫لعنتی!
‫خوب تماشا کن. دوباره قبراق و سرحال شدم!
‫فقط با زیاده‌روی کردن به خودت آسیب نزن.
‫باشه!
‫در خانه کرنا
‫آخ!
‫کی می‌خوای یاد بگیری، دوگورا؟ ‫بهت گفتم حرکاتم رو پیش‌بینی کنی.
‫آره، می‌دونم!
‫لعنتی، چرا نمی‌تونم یه ضربه هم بهت بزنم؟!
‫یاااا!
‫کاملاً معلومه کرنا داره خیلی باهاش مراعات ‫می‌کنه.
‫ولی ماش واقعاً داره خوب کار می‌کنه.
‫شاید استعداد کاربر نیزه شدن رو داشته باشه!
‫کلاً بی‌دفاعی!
‫آخ!
‫داداشی! از این خوشم میاد!
‫جدی؟ خیلی هم عالی!
‫هیجان دارم ببینم دو سال دیگه ‫مراسم ارزیابی‌ت چطور پیش می‌ره!
‫لعنتی! هنوز کارم تموم نشده!
‫وای، میولا خیلی نازه!
‫یه زمانی تو هم همین‌قدر ناز بودی.
‫شاهزاده‌ی کوچولوی قشنگم.
‫ای بابا...
‫من برگشتم.
‫خوش اومدی!
‫امروز دیرتر از همیشه اومدی.
‫آقای گردا هم باهاتونه؟
‫کدخدا احضارمون کرده بود.
‫قضیه از این قراره.
‫کدخدا می‌خواد تعداد گرازهایی که ‫به بارون تحویل می‌دیم رو از ۱۰ به ۱۵ برسونیم.
‫برای این کار هم ازمون می‌خواد امسال دوباره ‫بذاریم عوام توی شکار شرکت کنن.
‫مسخره‌ست! اونم بعد از اون آسیب سختی که ‫دیدی؟!
‫معلومه که می‌خواستیم رد کنیم.
‫ولی ظاهراً این دستور ‫مستقیم خودِ بارونه.
‫اگه تا زمستون امسال ۱۵ تا گراز تحویل ندیم،
‫می‌خوان از جاهای دیگه ‫رعیت‌های بیشتری بیارن اینجا.
‫رعیت بیشتر توی دهکده یعنی ‫زمین کمتری برای بقیه باقی می‌مونه.
‫این یعنی ممکنه زمینِ رعیت‌هایی که ‫نمی‌تونن شکار کنن رو ازشون بگیرن.
‫و این کار ممکنه ماهیتِ ‫دهکده کرنا رو کلاً عوض کنه.
‫بدتر از اون، برای سال بعد ‫ازمون ۲۰ تا گراز می‌خوان.
‫امکان نداره! این غیرممکنه!
‫تنها راهش اینه که به جای ده روز یه بار، ‫تعداد دفعات شکار رو بیشتر کنیم.
‫ولی این یعنی خطرِ خیلی بیشتر ‫برای تک‌تکِ کسایی که شرکت می‌کنن!
‫حرف چندتا رعیت که به پای ‫دستور بارون نمی‌رسه.
‫هرچقدر هم که ناعادلانه باشه.
‫این خیلی وحشتناکه!
‫آره، عادلانه نیست. ولی...
‫حق انتخاب دیگه‌ای نداریم.
‫خب، فرض کنیم که شما ‫تعداد دفعات شکار رو بیشتر کردین.
‫اون‌وقت سال‌های بعد هم توقعشون بیشتر می‌شه ‫تا جایی که دیگه واقعاً غیرممکن بشه.
‫نتیجه‌ی نهاییش باز هم آوردنِ ‫رعیت‌های بیشتره، مگه نه؟
‫هی، آلن. وسط حرف بزرگترها نپر-
‫آره. حرفت کاملاً حسابیه.
‫پیشنهادت اینه که به حرف کدخدا گوش بدیم ‫و بذاریم عوام دوباره بیان شکار؟
‫تقریباً آره.
‫حرفش رو هم نزن!
‫اون احمق‌ها فقط دست‌وپاگیرن!
‫پس باید یه راهی پیدا کنید که مفید باشن.
‫گوش کنید. من دانشی دارم که ‫المیا بزرگ بهم بخشیده.
‫من ساعت‌های بی‌شماری رو توی بازی‌های مختلف ‫صرف این کردم که...
‫شخصیت‌ها رو تا جایی که می‌شه ‫قوی و بی‌نقص کنم.
‫هم به صورت تک‌نفره و هم تیمی.
‫می‌دونم چطور یه تازه‌کار رو وارد تیم کنم ‫تا بتونه با امنیت کامل تجربه کسب کنه.
‫می‌ذارید مدیریت این کار با من باشه؟
‫فکر کنم بدونم چطور باید انجامش داد.
ارائه‌ای از رسانه پارسی‌زبان انیمکس Hinata\h:مترجم ANIMEX.CLICK