رسانه انیمکس با افتخار تقدیم میکند
A.H\h:مترجم
ANIMEX.CLICK
‫لعنتی.
‫برای شام تصمیم گرفتی چی بخوری؟
‫اوه، داشتم فکر می‌کردم یه چیز ‫آماده گرم کنم.
‫هوم. در عوض، گوشت، پیاز و فلفل داریم، ‫چرا درست نمی‌کنی...
‫ای بابا، وقت ندارم.
‫دستورش رو برات می‌فرستم!
به سلامت...
‫کوتوکو، موهات!
‫آره، همه‌ش رو کوتاه کردم.
‫صبر کن، چاپستیک‌هام افتاد؟
‫چی، همین الان؟
‫اینم از پیش‌غذاهاتون.
‫اوه، زیاد ریختم... یا شاید هم نه.
‫خودت رو جمع و جور کن.
‫موتسو، کفش‌های پاشنه‌بلند شیطانی پوشیدی.
‫داری تیکه می‌ندازی؟
‫بچه‌ها، نوشیدنی‌هامون رسید.
‫خیلی خب، به سلامتیِ ‫سخت‌کوشیِ هر روزه‌مون.
‫به سلامتی!
‫صبر کن، یعنی دایگو قبلاً دیده بودتش؟
‫آره حتماً. خیلی دختر بامزه‌ایه.
‫فقط پونزده سالشه.
‫هفته دیگه می‌ره دبیرستان.
‫تعجبی نداره که این‌قدر خسته‌ای.
‫اینکه مدام یکی دورت باشه ‫کافیه تا از پا دربیام.
‫دقیقاً چی‌کاره‌شی؟ ‫مادرخوانده‌شی؟
‫ایول. دمت گرم مادرخوانده.
‫نه، من... سرپرست قانونی‌شم؟
‫خیلی مطمئن نیستم که یعنی چی.
‫پس یعنی به فرزندی قبولش نکردی.
‫نمی‌تونم مسئولیت به این بزرگی رو ‫قبول کنم...
‫می‌دونی، ما خیلی با هم فامیل نیستیم.
‫خب، امشب چیکار می‌کنه؟
‫الان، داره...
‫شام می‌خوره.
‫خدای من، خیلی بامزه‌ست.
‫دقیقاً.
‫آره، بامزه‌ست. بچه خوبیه.
‫هرچند گاهی کمی بچه‌گانه رفتار می‌کنه.
‫با این حال، از فکر اینکه اون ‫بچهٔ اون زنه باشه، تنم می‌لرزه.
‫یعنی نمی‌تونی دوستش داشته باشی؟
‫ماکیو.
فقط چون بی‌مصرفی این رو بهت میگم
‫می‌دونم تقصیر اون نیست.
‫باید باهاش منصفانه رفتار کنم.
‫دفترچه خاطرات جادوگر
‫قسمت 4: تنم میلرزه
‫تو چیکار کردی؟!
‫این آتش‌سوزی عمدی نیست؟
‫واقعی که نه. فقط کینه به دل می‌گیرم.
‫این هنوزم ترسناکه.
‫منظورم اینه که به دوران ‫پونزده سالگی‌مون فکر کن.
‫باورت می‌شه حتی ‫به بزرگسالی رسیدیم؟
‫با تجربه‌های واقعی بزرگسالی ‫مثل ازدواج و طلاق.
‫دقیقاً! اون موقع کی فکرش رو می‌کرد؟
‫راستی، این یادم انداخت.
‫اون روز سر کار ‫حسابی گند زدم.
‫بازم؟
‫باید بشنومش!
‫وای خدا، خیلی بد بود.
‫به سلامتی!
‫از دیدنتون خوشبختم. من شینگو کاساماچی هستم.
‫اون...
‫یه ادم بالغ!
‫بفرما، براتون سوغاتی آوردم
این گوشته؟
‫عجب، کادوپیچ ‫هم شده و همه چی.
‫برای سوکییاکی هست. نوش جان.
‫برای شام نمی‌مونی؟
‫نمی‌تونم زیاد بمونم.
‫می‌خوای برات یه چیزی بیارم بنوشی؟
‫حتماً.
‫قهوه خوبه؟
‫انگار با هم خوب کنار میان.
‫حتماً. بذار کمکت کنم.
‫و این جو...
‫هی، این...
‫آره. خوبه، مگه نه؟
‫اینا حتماً با هم دوست‌دختر دوست‌پسردن!
‫چی؟
‫شیرمون تموم شد!
‫اوه، تقصیر من بود.
‫یه لیتر کامل تو یه روز؟
‫عجایب دوران نوجوانی.
‫اشکالی نداره. می‌رم یه کم می‌خرم.
‫دلم قهوه با شیر می‌خواد.
‫اگه چیز دیگه‌ای لازم داشتین بهم بگین!
‫اولین دیدار
‫اون متفاوته، مگه نه؟
‫آره. خب...
‫تو دوست‌پسر ماکیو-چان هستی؟
‫اولین دیدار
‫خب، می‌بینم که خیلی هم ‫از یک قماش نیستین...
‫نه، نیستیم. حداقل فعلاً که نه.
‫فعلاً نه؟
‫ما قبل از اون دوست بودیم ‫و بعدش هم موندیم.
‫ولی کی می‌دونه؟ شاید احساساتمون ‫فردا عوض بشه.
‫پس چرا از هم جدا شدین؟
‫خیلی داغه!
‫اولین دیدار
‫خوبی؟!
‫خوبم، خوبم.
‫ای بابا...
‫تو نمی‌فهمی.
‫تو درک نمی‌کنی، کاساماچی-کون!
‫تقصیر خودم بود.
‫خیلی مغرور شده بودم.
‫ای بابا، دیگه خاطره‌بازی بسه.
‫بزرگسال‌ها خیلی حساس‌تر از اون چیزی‌ان ‫که شما جوونا فکر می‌کنین.
‫برای اینکه بدونی، دلیل اومدنم امروز ‫فقط دیدن تو نبود.
‫می‌خواستم ببینم حال اون چطوره.
‫ولی بهش نگو، باشه؟
‫آدم بالغ
‫سال ۲۰۱۷ (29 هیسی)
‫راهنمای ثبت‌نام
‫فهمیدم. پس مدرسه عملاً ازت می‌خواد ‫که ناهارت رو خودت درست کنی، آره؟
‫سخت به نظر میاد.
‫مغزت هنگ کرد؟
‫نه، منظورم ناهار بود.
‫خریدن ناهار هر روز کلی هزینه داره.
‫مدتیه که گاهی اوقات خودم ‫بنتو (غذای بسته‌بندی) درست می‌کنم.
‫ناهار ساده‌ی کاساماچی-کون
‫تهیه‌شده با لباس راحتی
‫ظرف پلاستیکی
‫هر نوع گوشتی (با سس یاکینیکو)
‫بروکلی آب‌پز
‫برنج گرم‌شده در مایکروویو
‫سبزیجات ترشی
‫خیلی ساده‌ست. فقط کمی برنج، ‫گوشت و بروکلی توی ظرف پلاستیکی.
‫همین هم بیشتر از کافیه.
‫لطفاً برای من از این ظرف‌ها استفاده نکن...
‫درسته، حتماً.
‫راستی، آدم باید توی ظرف بنتو ‫چی بذاره؟
‫والدین من همیشه فقط غذاهای قهوه‌ای‌رنگ ‫می‌ذاشتن. ولی خوشمزه بود.
‫همیشه می‌گفتن: «ما طرفدار رنگ قهوه‌ای هستیم.»
‫والدین من هم مخالفِ ‫گذاشتن گوجه‌گیلاسی بودن.
‫فکر کنم به بنتوهایی که درست می‌کردن ‫افتخار می‌کردن.
‫درسته. مال من حتی ‫دفتر خاطرات بنتو داشت.
‫شرط می‌بندم تو ذهن ‫خودشون عالی بودن، ولی...
‫بزرگ کردن بچه و دوست داشتنش، ‫دو مقوله‌ی جدا از هم بودن،
‫حداقل برای والدین من این‌طور بود.
‫به هر حال، منظورم اینه که...
‫خیلی نگرانش نباش.
‫ممنون. یادم می‌مونه.
‫ماکیو-چان، تو ظرف بنتو داری؟
‫نه. باید یکی بخرم.
‫«ماکیو-چان»؟ این جدید بود.
‫کسی فکرش رو هم نمی‌کنه این‌طوری صدات کنه.
‫می‌دونم.
‫واقعاً؟
‫مامان همیشه تو رو این‌طوری صدا می‌کرد.
‫همیشه می‌گفت: ‫«ماکیو-چان نویسنده‌ی رمانه.»
‫همیشه همین رو می‌گفت.
‫خجالت نمی‌کشی؟
‫که این‌طور توی دنیای خیالی زندگی می‌کنی؟
‫اون هم با نوشتن رمان!
‫چرا نمی‌خوای با واقعیت روبرو بشی؟
‫چی؟
‫نمی‌خوای چیزی بگی؟
‫ماکیو-سان؟
‫حالت خوبه؟
‫فکر کنم دیگه باید برم.
‫بازم بهت سر می‌زنم.
‫می‌تونم این رو بگم؟
‫معلومه! حتماً بیا!
‫اینجا خونه‌ی منه...
‫هی، کاساماچی-کون.
‫می‌تونم آیدی لاینت رو داشته باشم؟
‫باشه، حتماً.
‫شروع دبیرستان از امروز
‫برای مراسم ورودی هیجان‌زده‌ام!
‫قرار با امیری دم ورودی مدرسه ساعت ۸:۲۰
‫همه چی آماده‌ست. من رفتم!
‫هی، همون‌طور که قبلاً گفتم...
‫اگه اون رو بیرون بذاری، ‫نمی‌تونم بهش نگاه نکنم.
‫پس می‌شه دفترت رو ببندی؟
‫همون‌طور که قبلاً گفتم، ‫برام مهم نیست اگه بخونیش.
‫اصلاً نمی‌فهممت.
‫خب، من رفتم!
‫هی، مطمئنی نمی‌خوای ‫منم بیام؟
‫همه چی ردیفه.
‫آسا!
‫امیری!
‫صبح بخیر!
‫سلام آسا-چان. برای سه سال دیگه ‫که با همیم هیجان داری؟
‫آره، معلومه.
‫بابت اتفاقات جشن فارغ‌التحصیلی ‫متأسفم.
‫آره مامان. باید بیشتر عذرخواهی کنی.
‫می‌خوام به خاله‌ات سلام کنم.
‫کجاست؟
‫اینجا نیست.
‫یعنی نمیاد؟
‫برای مراسم ورودی‌ت؟
‫نه.
‫می‌دونی آسا-چان...
‫اگه هر وقت تو گفتن چیزی بهش مشکل داشتی، ‫من همیشه می‌تونم باهاش حرف بزنم.
‫آخه برام عجیبه که ‫اینجا تنهایی.
‫ولی اون که مامانم نیست...
‫بجنب آسا. بریم.
‫باشه.
‫فردا کجا می‌خوای همدیگه رو ببینیم؟
‫بذار ببینم...
‫وای خدای من، اون دختره چقدر نازه.
‫می‌خوای بری باهاش حرف بزنی؟
‫چی؟ امیری، داری زیاده‌روی می‌کنی.
‫حتی آرایش هم کردی.
‫می‌تونی سرزنشم کنی؟
‫داریم دبیرستان رو شروع می‌کنیم.
‫قوانینمون تو راهنمایی خیلی مزخرف بود.
‫بس کن.
‫اوه، صندلی من اون‌طرفه.
‫بعداً می‌بینمت آسا!
‫باشه.
‫شروع دبیرستان، ها؟
‫تاکومی!
‫اوه، یوشیمورا.
‫چه خبر؟
‫بگیر، اینا رو تو فارغ‌التحصیلی گرفتیم.
‫نارا انگار خیلی درگیر بود، ‫واسه همین مال تو رو من نگه داشتم.
‫ممنون...
‫ولی پسر، کی اصلاً جشن فارغ‌التحصیلی رو می‌پیچونه؟
‫خیلی بده؟
‫خب، به هر حال...
‫به عنوان هم‌کلاسی دوران راهنمایی، ‫موفق باشی.
‫منم تلاشم رو می‌کنم.
‫منظورت از این حرف چی بود؟
‫تو یوشیمورا از ساکورا فرست هستی؟
‫هی، تو توی مسابقات منطقه‌ای بودی!
‫می‌خوای بیای تو تیم بیسبال؟
‫معلومه!
‫عالیه! بیا سه سال ‫آینده رو بترکونیم!
‫سلام. از آشنایی باهات خوشبختم.
‫ا-ام، م-منم همین‌طور. سون هستم.
‫منم آسا تاکومی هستم.
‫سون-سان، اسم کوچیکت چیه؟
‫اوه، ام، آسوکا. آسوکا سون هستم.
‫گرفتم. آسا-چان و آسوکا-چان.
‫من یومی کاندا هستم. بهم بگو کان!
‫وای، چقدر باحاله!
‫خودت طراحیش کردی؟
‫دومین کارت ویزیت زندگیمه!
‫معلومه که خودم کردم.
‫ببخشید، جات تنگه؟
‫نه خوبم. از آشنایی باهات خوشبختم.
‫من یوتو توگو هستم.
‫توی تیم جودویی؟ ‫قدت چنده؟
‫نه، فوتبال. ۱۸۶ سانتی‌مترم.
‫حالا نوبت سخنرانی ورودی‌های ‫جدید سال اوله.
‫نماینده کلاس‌های امسال ‫چیو موری‌موتو هست.
‫عمراً!
‫منم عاشق اونم!
‫حاضر!
‫معلومه که پدر و مادرت هیجان‌زده ‫بودن.
‫خب، تو نماینده کلاسی.
‫این یه موفقیت خیلی بزرگه!
‫موفقیت؟
‫اونقدرها هم چیز مهمی نیست.
‫با این حال، کاملاً درک می‌کنم که ‫بخوای اونا رو تحت تأثیر قرار بدی.
‫پدر و مادر منم خیلی شورش رو درآوردن...
‫آسوکا!
‫خیلی خجالت‌آور بود...
‫همه خانواده‌ها همین‌طورین.
‫خب، پدر و مادر من اینجا نیستن.
‫راستش، توی یه تصادف رانندگی فوت کردن.
‫الان با خاله‌ام زندگی می‌کنم، ‫ولی اون نویسنده پرمشغله‌ایه، واسه همین...
‫انگار سناریوی فیلمه.
‫یا نباید اینو می‌گفتم؟
‫نه خوبه. فقط اینکه حالا مجبورم ‫ناهار خودم رو درست کنم.
‫وای، تو خیلی مستقلی.
‫در مقایسه با تو، من عملاً یه میمونم.
‫میمون؟
‫اینکه اون‌قدر زود بیدار بشی ‫واسه ناهار درست کردن حتماً سخته.
‫ها...؟
‫پدر و مادرم هنوز هر روز صبح ‫من رو بیدار می‌کنن.
‫دیگه بزرگ شو.
‫تنهایی...
‫می‌خواستم روز اول به چشم بیام...
‫گند زدم.
‫حالا که روز مهم توئه.
‫برو دست‌هات رو بشور.
‫توی مراسم ورودی امروز، من...
‫شروع دبیرستان از امروز
‫برای مراسم ورودی هیجان‌زده‌ام!
‫قرار با امیری دم ورودی مدرسه ساعت ۸:۲۰
‫هوم.
‫همین؟
‫غذا داره سرد می‌شه.
‫اشکالی نداره شروع کنم به خوردن؟
‫من می‌رم دست‌هام رو بشورم.
‫انتظار داشتم اون‌جوری باشه که...
‫چی؟ این‌طوری نباش. ‫خیلی خجالت‌آوره.
‫آره؟ خب، دیگه همینه که هست.
‫خیلی بهش فکر نکن. ‫فقط دفعه بعد بیشتر حواست رو جمع کن.
‫...توی ذهنم. خدای من، چقدر اشتباه می‌کردم.
‫آسا.
‫این‌طوری خودت رو خجالت‌زده نکن.
‫خب، گاهی اوقات همینه دیگه.
‫اشکالی نداره. می‌تونی دفعه بعد ‫بیشتر مراقب باشی.
‫نمی‌دونستم دوست داری جلب توجه کنی.
‫منظورم اینه که، تو همین الان گفتی...
‫نمی‌دونم.
‫ولی گاهی اوقات، دلم می‌خواد جلب توجه کنم.
‫مگه چه اشکالی داره؟
‫اشکالی نداره؟
‫واقعاً جلب توجه کردن ‫تلاش خیلی زیادی می‌خواد.
‫مثل ورزشکارها، ‫بازیگرها و خواننده‌ها.
‫یعنی براش زحمت کشیدی.
‫انتظارش رو نداشتم. ‫فکر می‌کردم ازش بدت بیاد.
‫جدی می‌گی؟ بی‌خیال، من یه نویسنده‌ام!
‫من با نوشتن تخیلاتم و چاپ کردنشون ‫برای دنیا، نون درمیارم.
‫هیچ‌وقت کسی رو به خاطر جلب توجه قضاوت نمی‌کنم.
‫ولی حرف زدن درباره من کمکی به ‫تو نمی‌کنه تا جلب توجه کنی.
‫ما دو تا آدم کاملاً متفاوتیم.
‫آره.
‫چرا امتحان نمی‌کنی بخونی؟
‫یه گروه موسیقی یا یه همچین چیزی.
‫همیشه داری زیر لب زمزمه می‌کنی.
‫گروه موسیقی؟ مامان هیچ‌وقت از اونا خوشش نمی‌اومد.
‫هوم.
‫دوباره شروع کردی.
‫حرفت رو بزن دیگه.
‫نه، منظورم اینه که... اشکالی نداره. ‫هرچی باشه، زندگی خودته.
‫ولی... اون دیگه اینجا نیست، ‫می‌دونی؟ مامانت.
‫چطور؟
‫چطور از مامان بدت میاد، ماکیو-چان؟
‫دلیلش رو بهت نمی‌گم.
‫فقط چون بچه‌ای و ‫نیت بدی نداری...
‫معنیش این نیست که می‌تونی ‫توی هر چیزی سرک بکشی.
‫هیچ‌وقت اون رو بهت نمی‌گم.
‫ببخشید!
‫متأسفم.
‫از دستت عصبانی نیستم.
‫برمی‌گردم سر کارم.
‫دفتر خاطرات جادوگر
‫ممنون که دعوتم کردی!
‫خوشبختم. من امیری هستم.
‫آهان، همونی که تو جشن فارغ‌التحصیلی دیدمت.
‫من ماکیو کودای هستم.
‫ما با هم دعوایی نداشتیم.
‫مشکلی ندارم دوستات رو بیاری خونه، ‫ولی از قبل بهم خبر بده.
‫برات پیام فرستادم.
‫ماکیو-چان
‫امیری می‌تونه بیاد اینجا؟
‫دارم با خودم می‌آرمش!
‫«از قبل» به این معنی نیست که ‫همون لحظه آخر خبر بدی.
‫ببخشید!
‫خب، خوش بگذره.
‫جالبه. هیچ تشریفات خاصی یا چیزی نداری؟
‫مامان من قطعاً یه جوری رفتار می‌کرد که...
‫«سلام! ممنون که ‫امیری رو تنها نمی‌ذاری!»
‫اون خوب بود!
‫توی خونه‌ی تاکومی همیشه این‌طوری بود که: ‫ «لطفاً مراقب آسا باش.»
‫اونم خوب بود!
‫مگه نه؟
‫دیگه دارم می‌برم...
‫راستی، متوجه نماینده‌ی ‫ پایه‌ی تحصیلی‌مون شدی؟
‫کراواتش رو دیدی؟ ‫ خیلی کوتاه بود!
‫جدی؟ خیلی خنده‌دار بود.
‫ماکیو-سان، ‫ خوراکی مورد علاقه‌ای داری؟
‫مامانم ازم خواست بیام اینجا رو چک کنم.
‫مگه نباید این رو ‫ مخفی نگه می‌داشتی؟
‫اگه برای هدیه دادن می‌خوای...
‫نمی‌خوام بی‌ادبی کنم، ولی جدی می‌گم ‫ که ترجیح می‌دم این کار رو نکنه.
‫دردسر می‌شه.
‫دردسر؟
‫ماکیو-چان یه کم عجیبه.
‫مامانم زیر بار نمی‌ره.
‫نمی‌خوام بی‌ادب باشم، ولی واقعاً جدی‌ام.
‫اشکالی نداره. لطفاً دقیقاً ‫ همین رو بهش بگو.
‫من زیاد اهل تعارف نیستم.
‫دارم می‌رم سر کار.
‫باشه!
‫ام...
‫ببخشید که مزاحمت شدم.
‫کمکی از دستم برمیاد؟
‫دارم می‌رم بیرون.
‫باشه.
‫خوابش برد... آسا خوابش برد.
‫یهو غیبش زد.
‫انگار بیهوش شده.
‫فهمیدم...
‫بازم بهش سر می‌زنم.
‫که حالش رو بپرسم.
‫بابت زحمت‌ها ببخشید.
‫امیری؟
‫امیری: چون خوابت برد، دارم می‌رم خونه
‫امیری: رسیدم. بیداری؟
‫ماکیو-چان.
‫ام... شام خوردی؟
‫روی میزه.
‫پس بشقاب خودت چی؟
‫بعداً می‌خورم.
برای غذا ممنونم
‫ولی... اون دیگه اینجا نیست، ‫ می‌دونی که؟ مامانت.
‫چه مسخره...
‫جدیدترین جاهای غذاخوری تو کوئنجی!
‫من حتی نمی‌تونم قول بدم ‫ که دوستت داشته باشم.
‫من از خواهرم متنفر بودم.
‫دلیلش رو هم بهت نمی‌گم.
‫نمی‌تونم همیشه کاملاً ‫ هوای احساساتت رو داشته باشم.
‫احتمالاً تنهایی یا اضطرابت رو هم ‫ نمی‌تونم درک کنم.
‫چون از مامان متنفر بودی؟
‫نه.
‫چون وقتی دور و برم شلوغ باشه ‫ خیلی زود خسته می‌شم.
‫حتی نمی‌تونم کار کنم مگر اینکه تنها باشم.
‫این حس تنهایی نداره؟
‫همون‌طور که تو نمی‌تونی ‫ خفگی‌ای که حس می‌کنم رو بفهمی،
‫منم نمی‌تونم تنهایی تو رو درک کنم.
‫چون من و تو ‫ دو تا آدم متفاوتیم.
‫چ-چی داری می‌گی...
‫اگه باعث شدم احساس کنی ‫ نادیده‌ت گرفتم، عذر می‌خوام.
‫پس بیا در موردش حرف بزنیم.
‫با اینکه همدیگه رو ‫درک نمی‌کنیم؟
‫دقیقاً به خاطر همین که درک نمی‌کنیم.
‫من از تنها غذا خوردن خوشم نمیاد.
‫باشه. اگه یه وقت حواسم به زمان نبود، ‫بهم بگو.
‫اگه خواستی حرف بزنی، ‫همون موقع حرف می‌زنیم.
‫واقعاً برات مشکلی نیست؟
‫با اینکه پدر یا مادرم نیستی؟
‫با اینکه دوستم نداری؟
‫امیدوارم یه زندگی سالم ‫و به دور از ناامیدی داشته باشی.
ارائه‌ای از رسانه پارسی‌زبان انیمکس
A.H\h:مترجم
ANIMEX.CLICK
‫این حس رو دارم چون ‫برام عزیز هستی.
‫حداقل، بیشتر از اینکه نباشی.
‫من تنهام.
‫من نمی‌تونم کاری برای اون تنهاییِ ‫عمیقی که حس می‌کنی انجام بدم.
‫نه! من تنهام !
‫خیلی تنهام...
‫می‌فهمم.
‫اون تنهایی من رو پذیرفت، ‫اما نتونست درکش کنه.
‫آبِ واحه شاید تشنگی‌ت رو ‫برطرف کنه،
‫اما با بدنت یکی نمی‌شه.
‫هیچ‌کس نمی‌تونه با کس دیگه‌ای... یکی بشه.
‫ما قبلاً هیچ ارتباطی با هم نداشتیم.
‫نمی‌دونم درسته که یه غریبه مثل من ‫یهو این‌قدر درگیر زندگی‌ت بشه یا نه.
‫اوه، بی‌خیال.
‫ممنون.
‫یه وقت دیگه بازم گوشت بیار.
‫کاساماچی-کون، بگو ببینم...
‫تو کِی احساس تنهایی می‌کنی؟