WEBVTT 00:00.390 --> 00:04.000 ‫گرگ به شدت مهاجم‌ها رو دور می‌کنه. 00:05.320 --> 00:06.490 ‫چی؟ 00:07.740 --> 00:08.650 ‫آسا! 00:08.650 --> 00:11.220 ‫رفتی تو... اتاق من...؟ 00:11.780 --> 00:13.100 ‫بی‌خیال. امکان نداره. 00:13.100 --> 00:14.770 ‫ببخشید، فراموشش کن. 00:15.590 --> 00:17.810 ‫قسم می‌خورم همین‌جا بود... 00:17.810 --> 00:21.510 ‫می‌دونی، خواهر منم یه دفتر خاطرات داشت. 00:21.940 --> 00:23.160 ‫دفتر خاطرات؟ 00:23.160 --> 00:28.570 ‫حس بدی داشتم، ولی یه نگاهی به داخلش انداختم ‫تا ببینم باید نگهش دارم یا نه. 00:29.110 --> 00:30.780 ‫معلوم شد برای آسا بوده. 00:30.770 --> 00:32.610 ‫دفتر خاطرات سه ساله 00:31.470 --> 00:36.230 ‫نوشته بود قصد داره اون رو به آسا بده ‫وقتی بیست ساله بشه. 00:36.760 --> 00:42.140 ‫در نهایت، خواهر من می‌تونست ‫تصمیم بگیره اون رو به آسا نده 00:42.140 --> 00:44.000 ‫اگه پنج سال دیگه زنده می‌موند. 00:45.260 --> 00:48.650 ‫آسا الان دلتنگ مادرشه. 00:50.030 --> 00:53.260 ‫به نوعی، مادرش هنوز توی اون دفتر خاطرات ‫زنده است. 00:54.310 --> 00:56.850 ‫شاید آسا بخواد الان اون رو بخونه. 00:57.260 --> 01:00.760 ‫شاید بهتر باشه ‫خودش تصمیم بگیره کی بخوندش. 01:01.620 --> 01:04.770 ‫پس مسئله زمان‌بندیه. ‫ سخته. 01:06.010 --> 01:07.260 ‫جدی؟ 01:08.270 --> 01:10.040 ‫خودت بودی که خودت رو به کشتن دادی. 01:12.910 --> 01:14.660 ‫و حالا این دفتر خاطرات؟ 01:15.100 --> 01:18.280 ‫مامان و ماکیو-چان هر دو اون رو از من قایم کردن. 01:20.140 --> 01:21.390 ‫لعنت به تو. 01:22.280 --> 01:23.380 ‫لعنت به تو. 01:23.780 --> 01:25.300 ‫لعنت به تو. 01:25.540 --> 01:27.540 ‫وسایل شخصی آسا 01:25.820 --> 01:27.260 ‫لعنت به تو! 01:28.830 --> 01:30.040 ‫آسا... 01:30.380 --> 01:33.770 ‫اسمت رو با دقت زیادی ‫انتخاب کردن. 01:33.770 --> 01:39.000 ‫زیبایی همه چیزهای نو رو در بر می‌گیره ‫که با هر روز همراهه. 01:40.290 --> 01:44.340 ‫از صمیم قلب آرزو می‌کنم که مورد محبت ‫اطرافیانت قرار بگیری. 01:44.890 --> 01:48.140 ‫و من هر کاری که بتونم انجام می‌دم ‫تا اون رو واقعی کنم. 01:49.280 --> 01:55.270 ‫الان، نمی‌دونم به چه کسی ‫تبدیل می‌شی یا چه تصمیماتی می‌گیری. 01:55.270 --> 01:57.810 ‫و شاید تا سال‌ها ‫هنوز ندونم. 01:58.570 --> 02:03.440 ‫ولی تا وقتی بتونی خودت رو دوست داشته باشی، 02:03.440 --> 02:05.760 ‫باور دارم که کافیه. 02:05.760 --> 02:10.160 ‫مثل این بود که به یه گودال تاریک و عظیم ‫نگاه می‌کردم. 02:11.220 --> 02:13.600 ‫تهش یه ترس هیولایی بود. 02:14.350 --> 02:19.290 ‫این فکر که شاید... 02:19.290 --> 02:23.220 ‫مادرم هیچ‌وقت واقعاً من رو دوست نداشته. 02:23.810 --> 02:28.300 ‫آسا، به عنوان مادرت، من... 02:28.310 --> 02:30.310 ‫خیلی دوستت دارم. 02:31.900 --> 02:34.310 ‫تو که نمی‌دونی! 02:34.310 --> 02:35.820 ‫می‌تونه دروغ باشه. 02:36.820 --> 02:38.420 ‫کی می‌دونه؟ 02:39.060 --> 02:40.600 ‫هر چیزی می‌تونست بنویسه... 02:41.560 --> 02:43.090 ‫از کجا باید بدونم؟ 02:44.070 --> 02:45.870 ‫از کجا باید بدونم؟! 02:46.580 --> 02:50.080 ‫وقت امتحاناست، پس تو اتاقم می‌مونم. ‫برو بخور، ببخشید. ‫یه چیزی تو یخچال هست. 02:46.580 --> 02:50.080 ‫—اِم 02:54.690 --> 02:56.070 ‫من برگشتم. 03:07.930 --> 03:14.600 ‫دفتر خاطرات با جادوگر 03:16.600 --> 03:22.600 پردازش و ترجمه شده توسط موتور هوش مصنوعی اختصاصی ساب‌یار 03:16.600 --> 03:22.600 subyar.com 04:33.140 --> 04:37.940 ‫قسمت ۸\\h\\h\\h\\h\\h\\h\\h\\h\\h\\hسرگردان 04:45.800 --> 04:46.960 ‫دوستش داری؟ 04:47.280 --> 04:48.470 ‫وای! 04:48.470 --> 04:50.760 ‫تولدت مبارک آسا. 04:50.760 --> 04:52.160 ‫ممنون! 04:52.610 --> 04:54.320 ‫امیدوارم ازش استفاده کنی. 04:54.320 --> 04:55.150 ‫آره! 05:22.570 --> 05:23.920 ‫داری میری بیرون؟ 05:26.950 --> 05:28.840 ‫آسا، نگفتی داری میری. 05:29.680 --> 05:31.070 ‫روز خوبی داشته باشی. 05:32.670 --> 05:34.080 ‫من رفتم. 05:36.260 --> 05:37.330 ‫اون چی بود؟ 05:40.830 --> 05:42.810 ‫اوهوم! می‌خواستم بهت بگم— 05:42.810 --> 05:43.770 ‫نارا-سان. 05:44.330 --> 05:46.170 ‫یه دقیقه وقت داری؟ 05:46.170 --> 05:47.280 ‫اومدم. 05:48.170 --> 05:50.760 ‫غایبه، ولی نمی‌تونم ‫بهش دسترسی پیدا کنم. 05:50.760 --> 05:52.880 ‫صبر کن، منظورت اینه سرماخوردگی نیست؟ 05:58.200 --> 05:59.100 ‫چی؟! 05:59.670 --> 06:01.750 ‫سلام، ماکیو-سان. 06:01.750 --> 06:04.600 ‫آسا از دیروز غایبه. 06:04.600 --> 06:09.570 ‫گفت سرما خورده، ‫ولی کسی مدرسه رو در جریان نذاشته. 06:07.110 --> 06:14.370 ‫سلام، ماکیو-سان. 06:07.110 --> 06:14.370 ‫آسا از دیروز غایبه. گفت سرما خورده، ‫ولی کسی مدرسه رو در جریان نذاشته. 06:07.110 --> 06:14.370 ‫معلمش کنجکاوه که آیا مشکلی پیش آمده. 06:07.110 --> 06:14.370 ‫می‌تونه با شما تلفنی صحبت کنه؟ 06:09.570 --> 06:12.140 ‫معلمش کنجکاوه ‫که آیا مشکلی پیش آمده. 06:12.140 --> 06:14.120 ‫می‌تونه با شما تلفنی صحبت کنه؟ 06:20.110 --> 06:21.590 ‫آسا... 06:23.380 --> 06:27.380 ‫اتاق کنفرانس 06:24.220 --> 06:26.010 ‫الو؟ امیری-سان؟ 06:26.010 --> 06:27.390 ‫ممنون که با من تماس گرفتید. 06:27.630 --> 06:29.320 ‫من معلم کلاسش، اوگاکی هستم. 06:29.320 --> 06:32.390 ‫اوه، من عمه‌ی آسا هستم، کودای. 06:32.390 --> 06:34.810 ‫ببخشید که تماس‌هاتون رو از دست دادم. 06:34.810 --> 06:37.840 ‫اشکالی نداره. حال آسا-سان خوبه؟ 06:38.580 --> 06:40.640 ‫خب، مسئله اینه که... 06:40.640 --> 06:44.330 ‫مثل همیشه رفت ‫هم دیروز و هم امروز، 06:44.330 --> 06:47.240 ‫واسه همین فرض کردم که مدرسه است. 06:48.270 --> 06:51.700 ‫می‌فهمم. منطقی به نظر می‌رسه. 06:51.700 --> 06:53.840 ‫مثل همیشه هم به خونه برگشت؟ 06:53.840 --> 06:55.800 ‫آره، دیروز برگشت. 06:55.800 --> 06:58.770 ‫عصر، در همون زمان همیشگی. 06:58.770 --> 07:00.800 ‫چیکار کنم...؟ 07:00.800 --> 07:02.300 ‫اشکالی نداره. 07:02.300 --> 07:04.340 ‫مشکل رو حل می‌کنیم. 07:05.050 --> 07:08.380 ‫اممم... هم من هم آسا ترسو هستیم، 07:08.380 --> 07:11.300 ‫واسه همین هیچوقت مدرسه رو نپیچوندیم ‫یا همچین کاری نکردیم. 07:11.590 --> 07:15.320 ‫واسه همین فکر می‌کنم یه دلیلی داره. 07:15.320 --> 07:17.310 ‫بعید می‌دونم کار خطرناکی کرده باشه. 07:17.980 --> 07:21.410 ‫البته از اینکه به منم ‫دروغ گفته یه کم ناراحتم... 07:22.240 --> 07:24.940 ‫حق با شماست. ممنونم. 07:25.990 --> 07:27.270 ‫هی، امیری-سان؟ 07:27.270 --> 07:28.260 ‫بله؟ 07:28.260 --> 07:31.190 ‫می‌تونید چند جایی که ممکنه آسا رفته باشه رو بگید؟ 07:31.460 --> 07:32.940 ‫میرم پیداش کنم. 07:33.700 --> 07:38.350 ‫کودای-سان، اگه مثل همیشه برمی‌گرده خونه، ‫می‌تونید اون موقع باهاش صحبت کنید. 07:38.350 --> 07:39.720 ‫نه، نگرانشم. 07:39.720 --> 07:41.850 ‫نمی‌تونم همین‌جوری بشینم و منتظر بمونم. 07:42.470 --> 07:44.700 ‫اوه، کلاس داره شروع می‌شه. 07:44.700 --> 07:47.160 ‫متاسفم. می‌تونید بعداً بهم پیام بدید؟ 07:47.160 --> 07:50.290 ‫سنسه، ببخشید بابت دردسر. 07:50.290 --> 07:51.390 ‫اصلاً اینطور نیست. 07:51.390 --> 07:54.390 ‫جلسه‌مون زود شروع می‌شه، ‫پس بعداً صحبت می‌کنیم. 07:54.390 --> 07:58.000 ‫بله، حتماً. ببخشید. 07:59.240 --> 08:02.220 ‫تماس پایان یافت 08:00.050 --> 08:02.220 ‫امیدوارم حال ماکیو-سان خوب باشه... 08:02.640 --> 08:06.390 ‫نارا-سان، تو و تاکومی-سان ‫ دوستای بچگی هم بودید، درسته؟ 08:06.390 --> 08:07.790 ‫آره. 08:08.170 --> 08:13.600 ‫ممکنه بدونی والدین مرحومش ‫ چطور آدم‌هایی بودن؟ 08:13.600 --> 08:15.970 ‫خب، اممم... 08:15.970 --> 08:19.510 ‫مادرش خیلی منظم بود. 08:20.060 --> 08:23.180 ‫و پدرش تقریباً هیچ‌وقت حرف نمی‌زد. 08:23.180 --> 08:25.100 ‫ولی خیلی مطمئن نیستم. 08:25.100 --> 08:30.630 ‫اخیراً فهمیدم که واقعاً ‫ آدم‌ها رو نمی‌شناسم. 08:32.180 --> 08:33.760 ‫چه دیدگاه پخته‌ای داری. 08:33.760 --> 08:34.810 ‫و-واقعاً؟ 08:37.490 --> 08:40.130 ‫ببخشید که برای این کار مزاحمت شدم. 08:40.130 --> 08:42.670 ‫خب، مسئله مهمیه. 08:42.670 --> 08:45.940 ‫تازه، راحت‌تر بود ‫ از اون چیزی که فکر می‌کردی، نه؟ 08:46.780 --> 08:48.410 ‫اینکه کمک خواستی. 08:48.740 --> 08:51.020 ‫تنها کاری که باید بکنی ‫ اینه که دستت رو دراز کنی و بگی. 08:52.330 --> 08:54.470 ‫در واقع خیلی سخت بود. 08:55.620 --> 08:56.820 ‫کودای-سان! 08:57.400 --> 08:59.030 ‫ببخشید که منتظر موندی. 08:59.030 --> 09:01.680 ‫تونو-سنسه! ممنون که اومدید. 09:01.680 --> 09:03.810 ‫جایی به ذهنتون رسیده؟ 09:03.810 --> 09:07.290 ‫از دوستش ایده گرفتم، پس ‫ فکر کردم اول اونجاها رو چک کنم. 09:07.670 --> 09:10.420 ‫ببخشید که اینقدر ‫ سر و صدا راه انداختم. 09:10.730 --> 09:15.800 ‫خب... می‌تونم بگم بهتره ‫ که سر و صدا راه بندازیم. 09:16.250 --> 09:19.890 ‫آسا-سان با این واقعیت روبرو شده که ‫ بزرگترین حامیانش رو از دست داده. 09:20.300 --> 09:23.860 ‫اینکه بچه‌ها بزرگترهاشون رو امتحان کنن ‫ نادر نیست. 09:23.860 --> 09:28.670 ‫پس فکر می‌کنم خوب باشه که بهش نشون بدیم ‫ این تعداد بزرگسال نگرانش هستن. 09:28.670 --> 09:31.050 ‫حتی اگه والدینش نباشیم. 09:32.940 --> 09:34.820 ‫آره، حق با شماست... 09:35.680 --> 09:37.070 ‫حسابی دعواش می‌کنم. 09:37.070 --> 09:39.490 ‫وقتی عصبانی می‌شی ترسناکی. 09:39.490 --> 09:40.750 ‫باهاش مدارا کن. 09:43.600 --> 09:46.960 ‫هر کسی یه چیزی داره که علاوه بر من ‫ بهش فکر می‌کنه. 09:46.960 --> 09:47.920 ‫این منصفانه‌ست؟ 09:48.320 --> 09:51.620 ‫امیری پنج سانتی‌متر قد کشیده ‫ فقط امسال. 09:51.620 --> 09:54.760 ‫چیو-چان خیلی و باهوشه. 09:54.760 --> 09:57.080 ‫و خانواده آسوکا-چان فوق‌العاده پولدارن. 09:57.450 --> 09:59.080 ‫من تنها کسی‌ام که هیچی ندارم. 10:01.770 --> 10:02.970 ‫منصفانه نیست. 10:02.970 --> 10:04.320 ‫لعنت بهشون. 10:04.320 --> 10:05.410 ‫منصفانه نیست. 10:05.410 --> 10:06.720 ‫لعنت بهشون. 10:06.720 --> 10:07.840 ‫منصفانه نیست. 10:15.070 --> 10:17.760 ‫همه‌ش تقصیر مامانمه. 10:17.760 --> 10:18.820 ‫همه‌ اینا... 10:20.010 --> 10:22.330 ‫چون رفتی و مُردی. 10:24.600 --> 10:28.330 ‫شاید داره آماده می‌شه که بپذیرتش. 10:29.520 --> 10:32.590 ‫منظورم آساست. اینکه والدینش رفتن. 10:32.950 --> 10:34.930 ‫آره، شاید. 10:35.340 --> 10:38.250 ‫خیلی می‌خوابه. 10:39.580 --> 10:43.110 ‫شاید این راهشه که زخم‌هاشو التیام بده. 10:43.110 --> 10:46.120 ‫تا درونی اتفاق افتاده رو هضم کنه. 10:47.470 --> 10:52.810 ‫شاید هنوز نمی‌دونه ‫ چطور ازش عبور کنه. 10:52.810 --> 10:54.900 ‫من ذاتا سردم. 10:55.730 --> 10:58.930 ‫وقتی پدرم مُرد اصلاً ‫ سوگواری نکردم. 10:59.380 --> 11:01.410 ‫تا به امروز، هیچ اندوهی حس نمی‌کنم. 11:01.960 --> 11:04.050 ‫ولی اینطور نیست که ازش متنفر باشم. 11:04.050 --> 11:06.570 ‫شاید یه کم غم‌انگیزه، ولی همین. 11:07.250 --> 11:10.540 ‫واسه همین نمی‌تونم کلمات مناسب ‫ برای گفتن به آسا پیدا کنم. 11:11.040 --> 11:12.830 ‫تو؟ سرد؟ 11:12.830 --> 11:14.220 ‫ولمّت، دیگه بسه. 11:14.590 --> 11:16.710 ‫می‌گم که پر از شور و هیجانی. 11:16.710 --> 11:18.660 ‫مثلاً وقتی یه کم بداخلاق می‌شی. 11:19.210 --> 11:20.540 ‫اینطور نیست که— 11:20.540 --> 11:21.870 ‫فکر کنم نزدیکیم. 11:21.870 --> 11:24.600 ‫آره. همین دور و بر پارک کنیم. 11:27.350 --> 11:29.170 ‫همون کافهٔ حباب چای ته خیابون؟ 11:29.170 --> 11:32.950 ‫آره. ظاهراً قبلاً ‫اونجا وقت گذروندن. 11:32.950 --> 11:33.860 ‫هوم. 11:35.070 --> 11:39.350 ‫ام... بچه‌ها مدرسه رو ‫می‌پیچونن که برن حباب چای بخورن؟ 11:39.350 --> 11:42.390 ‫اصلاً نمی‌دونم چی ممکنه ‫باعث بشه مدرسه رو بپیچونن. 11:42.390 --> 11:44.150 ‫منم همینطور. 11:44.150 --> 11:44.890 ‫صبر کن. 11:45.240 --> 11:48.400 ‫هیچ کدومتون قبلاً ‫مدرسه رو نپیچوندین؟ 11:48.740 --> 11:49.530 ‫نه. 11:48.740 --> 11:49.530 ‫نه. 11:49.900 --> 11:53.950 ‫من همیشه سر کلاسای مطالعهٔ صبح قبل ‫از مدرسه حاضر می‌شدم، واسه همین... 11:53.950 --> 11:55.250 ‫واو. 11:55.250 --> 11:58.140 ‫راستش، یه بار این کارو کردم. 11:58.140 --> 11:59.520 ‫سال اول دبیرستانم. 11:59.520 --> 12:01.860 ‫دوستم دعوتم کرد بیرون که بریم رامن بخوریم. 12:01.860 --> 12:04.340 ‫دیدی؟ تو هم انجامش دادی. 12:04.340 --> 12:07.430 ‫خیلی خوش گذشت. البته گیر افتادیم. 12:08.000 --> 12:11.410 ‫معلممون تقریباً اصلاً دعوا هم نکرد. 12:11.810 --> 12:16.990 ‫ولی وقتی رسیدم خونه، ‫بابام با سرزنش بهم نگاه کرد. 12:17.940 --> 12:20.850 ‫بـ... بابا، متأسفم... 12:26.510 --> 12:27.510 ‫ای بابا... 12:27.510 --> 12:29.230 ‫رنگم مثل گچ سفید شد. 12:29.230 --> 12:30.830 ‫همون دفعهٔ اول و آخر بود. 12:30.830 --> 12:34.330 ‫خب، من دوست دارم با ‫پدرتون مخالفت کنم! 12:34.330 --> 12:35.030 ‫چی؟ 12:35.030 --> 12:39.280 ‫باید باهات حرف می‌زد، نه ‫اینکه با سرزنش نگات کنه. 12:39.280 --> 12:40.290 ‫این کارش درست نبود. 12:40.290 --> 12:43.640 ‫یه برخورد می‌تونه به ‫اعتماد به نفس بچه آسیب بزنه. 12:43.640 --> 12:45.710 ‫مخصوصاً بعد از اینکه ‫پشیمونی‌شو ابراز کرده— 12:46.050 --> 12:48.610 ‫اوه، ببخشید. منظورم ‫بی‌احترامی به خانوادهٔ شما نبود. 12:48.610 --> 12:53.260 ‫نه بابا. در واقع، دوست دارم ‫بیشتر از پدرم بد بگی. واقعاً. 12:54.780 --> 12:57.830 ‫کم پیش میاد آدم بشنوه— 13:00.180 --> 13:01.700 ‫اونجاست. 13:01.700 --> 13:05.070 ‫و داره حباب چای می‌خوره... ‫در حالی که مدرسه رو پیچونده. 13:05.320 --> 13:06.680 ‫چرا این دخترهٔ کوچولو... 13:06.680 --> 13:08.630 ‫ماکیو-سان، خودتو کنترل کن. 13:10.070 --> 13:13.080 ‫دفتر خاطرات با جادوگر 13:14.350 --> 13:16.960 ‫وای، اینا چقدر جویدنی‌ان. 13:16.960 --> 13:18.650 ‫و سیرکننده... 13:18.650 --> 13:20.110 ‫آره، مگه نه؟ 13:20.110 --> 13:22.960 ‫وقتی یکی قبلاً بهم ‫داد، همین فکر رو کردم. 13:22.960 --> 13:25.130 ‫با این می‌شه یه ناهار ‫کامل رو جایگزین کرد. 13:25.130 --> 13:26.030 ‫چی؟ 13:26.030 --> 13:26.740 ‫هان؟ 13:26.740 --> 13:29.460 ‫فکر نکنم بتونم اینو تموم کنم. 13:29.460 --> 13:32.310 ‫وقتی جوونی فرق می‌کنه. 13:32.310 --> 13:33.380 ‫درسته، آسا-سان؟ 13:38.350 --> 13:40.220 ‫خیلی نگران بودیم. 13:40.580 --> 13:41.860 ‫دروغ می‌گی. 13:41.860 --> 13:44.020 ‫تو فقط می‌خوای ماکیو-چان دوستت داشته باشه. 13:44.360 --> 13:48.030 ‫تو هم برای من دوست مهمی هستی. 13:48.030 --> 13:49.680 ‫معلومه که نگران بودم. 13:49.680 --> 13:52.110 ‫شنیدن این حرفت ناراحتم می‌کنه. 13:52.110 --> 13:54.680 ‫ممنون که منتظر موندی. آمادهٔ رفتنی؟ 13:55.870 --> 13:57.570 ‫شما دو نفر می‌تونید عقب بشینید. 13:57.570 --> 13:58.680 ‫ممنون. 13:58.680 --> 13:59.710 ‫چه خبر شده؟ 14:01.110 --> 14:02.740 ‫چرا همه‌تون اینجوری‌اید؟ 14:03.990 --> 14:05.250 ‫در مورد مدرسه... 14:05.600 --> 14:08.370 ‫اگه یه روز مرخصی لازم داری، می‌تونی بگی. 14:08.780 --> 14:11.390 ‫چیزی که خوب نیست، دروغ گفتنه. 14:11.390 --> 14:14.270 ‫تـ-توئی که داشتی دروغ می‌گفتی! 14:16.760 --> 14:18.130 ‫من؟ 14:18.550 --> 14:22.400 ‫دفتر خاطرات. از من قایمش کردی. ‫دفتر خاطرات مامانم. 14:22.820 --> 14:25.150 ‫پشت اتاقت قایم شده بود ‫ و من پیداش کردم. 14:25.500 --> 14:27.090 ‫می‌دونی که پیداش کردم؟ 14:27.660 --> 14:31.410 ‫آسا-سان، بدون اجازه ‫رفتی تو اتاق ماکیو؟ 14:31.410 --> 14:33.360 ‫حتی اگه فامیل باشین، این درست نیست— 14:32.720 --> 14:33.970 ‫کاساماچی-کون. 14:34.400 --> 14:37.110 ‫ببخشید. نمی‌تونم باور کنم ‫ دارم مثل پدرم رفتار می‌کنم. 14:37.870 --> 14:41.170 ‫آسا، من ازت قایمش نکرده بودم. 14:41.720 --> 14:44.240 ‫حق داری اون دفتر خاطرات رو بخونی. 14:45.160 --> 14:47.850 ‫هر چی. اتاقت خیلی کثیفه، ‫ باورم نمی‌شد. 14:47.850 --> 14:49.540 ‫چطوری می‌تونی اینجوری زندگی کنی؟ 14:49.540 --> 14:51.850 ‫الان مسئله این نیست. 14:51.850 --> 14:56.170 ‫و اینکه بخوای الان منو ناراحت کنی ‫ چیزی رو درست نمی‌کنه. 14:58.110 --> 15:00.310 ‫اول از همه، با هم حرف می‌زنیم. 15:00.710 --> 15:02.000 ‫فراموش نکن. 15:04.870 --> 15:06.310 ‫خداحافظ، آسا-سان. 15:06.690 --> 15:08.030 ‫همه چیز رو حل کنید، باشه؟ 15:08.490 --> 15:10.470 ‫خب پس، منم دیگه برم. 15:10.470 --> 15:12.590 ‫خیلی ممنون از کمکتون. 15:13.180 --> 15:14.650 ‫تو هم همینطور، کاساماچی-کون. 15:14.650 --> 15:15.920 ‫به زودی تماس می‌گیرم. 15:14.970 --> 15:17.200 ‫خیلی خوش به حالت ماکیو-چان. 15:15.920 --> 15:16.760 ‫آره. 15:17.510 --> 15:20.060 ‫این همه آدم دور و برت هستن ‫ که بهت اهمیت می‌دن. 15:20.920 --> 15:24.460 ‫اومدن کمک کنن چون ‫ نگران تو بودن. 15:24.460 --> 15:26.650 ‫آره، ولی می‌دونم اولویت اول نیستم. 15:29.870 --> 15:34.810 ‫اینکه کسی رو از همه چیز بالاتر بدونی ‫ یه کار بزرگه. 15:35.410 --> 15:37.680 ‫فراتر از درک منه. 15:38.510 --> 15:44.840 ‫ولی وقتی دفتر خاطرات مادرت رو دیدم، ‫ این برداشت رو کردم. 15:45.170 --> 15:46.240 ‫خوندی‌ش؟ 15:46.240 --> 15:48.630 ‫نه، نخوندم. ‫ فقط اذیتم می‌کرد. 15:48.630 --> 15:51.740 ‫فقط چک کردم که ‫ باید دور انداخته بشه یا نه. 15:52.170 --> 15:54.750 ‫پس، نه، ازت قایمش نکرده بودم. 15:54.750 --> 15:57.480 ‫فقط تصمیم نگرفته بودم ‫ کی بهت بدمش. 16:00.220 --> 16:01.140 ‫بیا اینم. 16:02.300 --> 16:07.880 ‫با خوندن این، نمی‌فهمم ‫ مامان واقعاً چی فکر می‌کرده. 16:09.510 --> 16:10.850 ‫درسته. نمی‌فهمی. 16:12.100 --> 16:14.030 ‫گیرت روی اینه؟ 16:16.240 --> 16:19.010 ‫اول براتون چای می‌ریزم. 16:19.510 --> 16:24.290 ‫وسایل شخصی آسا 16:20.850 --> 16:27.510 ‫شاید داری به من نگاه می‌کنی که بهت بگم ‫ مادرت چی فکر می‌کرده... 16:28.750 --> 16:30.300 ‫ولی من نمی‌تونم این کار رو بکنم. 16:30.880 --> 16:34.250 ‫نمی‌تونم چیزی رو که مطمئن نیستم، اعلام کنم. 16:34.990 --> 16:37.710 ‫و رفتگان هم نمی‌تونن ‫ از طرف خودشون حرف بزنن. 16:38.820 --> 16:40.070 ‫داری بهونه می‌تراشی. 16:40.070 --> 16:42.840 ‫قـ-قصد من این نبود... 16:43.810 --> 16:47.780 ‫می‌دونی، من تو همه‌چیز درست نمی‌گم. 16:48.360 --> 16:53.310 ‫پس چیزی که می‌خوام بگم، ‫ فقط یه حدسه، ولی... 16:54.600 --> 17:00.780 ‫با دیدن وضع الان‌ت، ‫ فکر می‌کنم در کودکی دوست داشته شدی. 17:00.780 --> 17:01.800 ‫آسا. 17:01.800 --> 17:06.600 ‫اگه اینطور باشه، فکر می‌کنم ‫ خواهرم زندگی خوبی داشته. 17:07.330 --> 17:08.930 ‫امیدوارم راست بگه. 17:08.930 --> 17:11.760 ‫تولدت مبارک، آسا. 17:12.190 --> 17:14.390 ‫حس من اینه. 17:15.490 --> 17:17.160 ‫با اینکه ازش بدت می‌اومد؟ 17:17.160 --> 17:19.160 ‫این ربطی به اون نداره. 17:20.880 --> 17:24.710 ‫ماکیو-چان، تا حالا کسی رو ‫ که برات مهم بوده از دست دادی؟ 17:26.820 --> 17:27.760 ‫نه. 17:28.420 --> 17:31.840 ‫ولی من یه چیز خیلی غم‌انگیز رو ‫ تجربه کردم. 17:32.580 --> 17:35.600 ‫قصد ندارم اونو با کسی در میون بذارم. 17:35.600 --> 17:38.470 ‫چرا؟ تنها نیستی؟ 17:38.830 --> 17:41.930 ‫نه، تنها نیستم. برای من که اینطور نیست. 17:43.470 --> 17:47.840 ‫احساساتم برام خیلی مهمن. 17:48.230 --> 17:50.940 ‫هیچ‌کس حق نداره اونا رو لگدمال کنه. 17:51.830 --> 17:58.840 ‫و هیچ‌کس هرگز غم و اندوهی رو که ‫ من حس می‌کنم، دقیقاً حس نخواهد کرد. 18:00.260 --> 18:03.250 ‫واسه همین برام مهم نیست که اونو ‫ با کسی در میون بذارم. 18:03.250 --> 18:05.090 ‫اصلاً اینو نمی‌فهمم! 18:06.580 --> 18:08.220 ‫نمی‌فهمم... 18:09.350 --> 18:12.000 ‫به هر حال، حداقل... 18:12.000 --> 18:21.130 ‫وسایل شخصی آسا 18:12.260 --> 18:16.490 ‫اینکه چیزی رو برای کسی بنویسی، ‫ کار خیلی بزرگیه. 18:17.540 --> 18:21.130 ‫بدون اعتقاد عمیق ممکن نیست. 18:21.130 --> 18:22.710 ‫هر چی! واقع‌بین باش. 18:22.710 --> 18:24.400 ‫منظورت رمان‌هات هم هست؟ 18:24.790 --> 18:26.050 ‫شاید، آره. 18:27.660 --> 18:29.190 ‫بفرما چای‌ات رو بخور. 18:29.640 --> 18:31.230 ‫من میرم خرید کنم. 18:40.130 --> 18:43.910 ‫تنهایی دوست اونه. 18:44.620 --> 18:47.510 ‫ولی اون با من مهربون نیست. 18:56.540 --> 19:01.820 ‫من دنبال یه حقیقت مطلق بودم... 19:02.830 --> 19:09.700 ‫ولی اون جرئت نکرد اونو به من بده. 19:11.700 --> 19:17.700 پردازش و ترجمه شده توسط موتور هوش مصنوعی اختصاصی ساب‌یار 19:11.700 --> 19:17.700 subyar.com 19:30.200 --> 19:34.960 ‫رام‌کننده‌ی اژدهای ‫ دره‌های دره‌ی خواب 19:30.200 --> 19:34.350 ‫ماکیو کودای 19:30.200 --> 19:34.960 ‫ماکیو کودای 19:30.200 --> 19:34.960 ‫رام‌کننده‌ی اژدهای کوه وحشت 19:30.200 --> 19:34.960 ‫ماکیو کودای 19:30.200 --> 19:34.960 ‫رام‌کننده‌ی اژدهای دریاچه‌ی خشک 19:38.690 --> 19:45.010 ‫غم مثل قدم زدن توی یه ساحل ‫ طولانی و بی‌پایان بود. 19:46.260 --> 19:51.270 ‫یه ساحل زیبا که انگار تا ابد ‫ ادامه داشت، جایی که ساحل، آب، 19:51.820 --> 19:56.810 ‫و آسمان در دوردست یکی می‌شدن. 19:58.270 --> 20:00.910 ‫با هر قدم، پاش ‫توی شن فرو می‌رفت. 20:00.910 --> 20:03.810 ‫دانه‌های ریز بین انگشتای پاش گیر می‌کردن. 20:04.230 --> 20:07.170 ‫مچ پاش با هر موجی که می‌اومد، ‫ خیس می‌شد. 20:08.340 --> 20:11.420 ‫هر بار که خشم سرد ‫به کف پاش می‌رسید، 20:11.420 --> 20:15.150 ‫یاد این می‌افتاد ‫که دیگه اینجا نیست. 20:17.220 --> 20:19.710 ‫اژدهای من مرده. 20:20.260 --> 20:21.770 ‫رفته. 20:22.390 --> 20:24.250 ‫حالا چیکار کنم؟ 20:24.840 --> 20:25.970 ‫ادامه میدم. 20:26.470 --> 20:28.390 ‫نه. نمی‌تونم ببخشم. 20:28.800 --> 20:29.950 ‫انتقام می‌گیرم و می‌کشم... 20:30.390 --> 20:31.390 ‫کی رو بکشم؟ 20:32.060 --> 20:33.180 ‫کاش می‌تونستم حرف بزنم... 20:33.630 --> 20:34.700 ‫با کی؟ 20:36.670 --> 20:38.350 ‫فقط می‌خوام بخواب بمونم. 20:40.230 --> 20:45.860 ‫با هر موجی که می‌اومد و می‌رفت، ‫ قلب لوکا مثل قایق تکون می‌خورد. 20:46.840 --> 20:50.600 ‫این ساحل کی تموم میشه؟ 20:52.090 --> 20:53.540 ‫چطور می‌تونه... 20:54.920 --> 20:59.780 ‫چطور می‌تونه اینطوری بنویسه... ‫ بدون اینکه کسی رو از دست داده باشه؟ 21:01.230 --> 21:06.650 ‫چطور می‌تونه اینطوری بنویسه... ‫ و در عین حال منو کاملاً نفهمه؟ 21:20.300 --> 21:22.420 ‫چطور می‌تونه اینا رو بفهمه... 21:22.840 --> 21:29.030 ‫ولی باز هم دروغ می‌گی و جواب ‫ دلخواهم رو نمی‌دی؟ 21:33.920 --> 21:34.880 ‫چطوری؟ 21:46.080 --> 21:46.970 ‫آسا. 21:48.010 --> 21:49.080 ‫چی شده؟ 21:50.830 --> 21:54.120 ‫مامان و بابا... 21:56.050 --> 21:57.510 ‫مردن. 22:01.670 --> 22:03.190 ‫رفتن... 22:04.120 --> 22:05.360 ‫آره.