رسانه انیمکس با افتخار تقدیم میکند
A.H\h:مترجم
ANIMEX.CLICK
این دیگه چیه؟
‫چطور همچین چیزی ممکنه؟
‫چییو؟
‫باورم نمیشه...
‫چطور ممکنه تمام این مدت ‫ همچین چیزی در جریان بوده باشه؟
نمی‌بخشمشون
m 0 0 l 100 0 100 100 0 100
‫کسر امتیاز از داوطلبان زن: ‫دانشگاه علوم پزشکی نیتو به دستکاری متهم شد
هیچوقت نمی‌بخشمشون
‫دفترچه خاطرات جادوگر
قسمت 11:رها شدگی
‫موریموتو باز هم غیبت کرده؟
‫منظورت چییوئه؟
‫می‌خواستم اینو ‫ بهش پس بدم.
‫پنجاه نفر
‫بهش پیام دادی؟
‫شماره‌شو ندارم.
‫ما فقط همین‌جا با هم حرف می‌زنیم.
‫ما با هم کتاب رد و بدل می‌کردیم.
‫نشنیدی هفته پیش چی شد؟
‫هی، این بامزه نیست؟
‫شبیه چیزاییه که دوست داری.
‫منظورت از این حرف چیه؟
‫به نظرم بامزه‌ست.
m 0 0 l 100 0 100 100 0 100
‫کتابخونه
‫آره، حتماً!
‫کارت درسته! بهت میگم کارت درسته!
‫شینوزاکی همین الان نادیده‌ت گرفت؟
خیلی کارش بی‌شعوری نیست؟
مهم نیست
‫شنیدم اون و هاشیبا کات کردن.
‫اصلاً برام مهم نیست.
‫آخ.
‫قرار بود چییو بره ‫ دانشکده پزشکی، واسه همین...
‫به هر حال، حالا می‌دونی چی شده.
‫فکر کنم داغونش کرد.
‫از اون موقع دیگه مدرسه نیومده.
‫می‌خوای شماره‌شو بهت بدم؟
‫ها؟ اوه، حتماً.
‫نگفته بودم؟
‫آخ!
نزدیک بودا
‫خوبی؟
‫آ-آره.
‫عذرخواهی کن.
‫چی؟
‫گفتم ازش عذرخواهی کن.
‫صبر کن تاکومی، تو واقعاً گفتی «آخ»؟
‫عمراً. کی واقعاً همچین چیزی میگه؟
‫خفه شو و عذرخواهی کن دیگه.
‫جمع کنید خودتونو.
‫بی‌خیال. تقصیر من بود.
‫انگار بلد نیستن ‫ چطوری عذرخواهی کنن.
‫خیلی رو مخن.
‫ها؟ داری ول می‌کنی؟ چرا؟
‫پس داری فرار می‌کنی؟
‫بیسبال فقط همین بود برات؟
‫خب که چی؟
‫منو تحقیر کردن، ‫ تو شکمم مشت زدن،
‫مثل نوکر باهام رفتار کردن ‫ و مجبورم کردن التماس کنم.
‫حالا انتظار داری همین‌طوری تحملش کنم؟
‫بیسبال قراره برام همین معنی رو بده؟
‫بعداً می‌بینمت.
‫باشگاه موسیقی
‫تست خوانندگی
‫اوضاع چطوره؟ خبر جدیدی هست؟
‫هوم... فکر نکنم.
‫اوه.
‫اون حالتی که پات موقع خواب ‫می‌پره رو میگم، می‌دونی؟
‫آره، کاملاً می‌دونم.
‫شرط می‌بندم که...
‫فقط می‌خواستم ازم خوشت بیاد، ناتسومه-سان.
‫چه آدم پوچی.
‫ها؟
‫این یارو چشه؟
‫چی شده؟
‫منظورم تلویزیون بود. ‫داری نگاهش می‌کنی، مگه نه؟
‫آره، ولی فکر نمی‌کردم تو هم نگاه کنی.
‫داشتم با یه چشم می‌پاییدم.
‫راستی، امروز دفترچه‌ت رو جا گذاشتی.
‫اوه، آره.
‫دیدم که بالاخره بستیش، ‫عجیبه.
‫حتی یه کم احساساتی شدم.
‫چی؟ چرا؟
‫این خیلی مسخره‌ست.
‫این دیگه چه جور پیچش داستانی‌ایه؟
‫ولی تو هیچ‌وقت متوجه من نشدی.
‫یه آدمِ پوچ...
‫پوچ
‫اسم؛ فعل وصفی
‫تهی بودن یا حاوی چیزی نبودن، ‫مثل «خلاء بی‌کران فضا».
‫یعنی بی‌ارزش و توخالی بودن، مثل ‫«نظر پوچی که فقط حرف بقیه رو تکرار می‌کنه».
‫این واسه چیه؟ ژاپنی مدرن؟
‫اوه نه. فقط دفترچه شخصی خودمه.
‫مجموعه‌ای از حرف‌های مفت خاله‌مه.
‫چی؟ حرف‌های مفتش؟
‫می‌تونم ببینم؟
‫آره، حتماً.
‫خاله‌ت انقدر حرف‌های تند و تیز می‌زنه؟
‫نه خیلی زیاد، ولی وقتی می‌زنه ‫حسابی تند و تیزه.
‫ابلهانه ‫سطحی بودن بدون دانش یا تفکر
‫شیطانی
‫«ابلهانه: سطحی بودن بدون ‫دانش یا تفکر.»
‫ای بابا. خیلی تند نرفته؟
‫«شیطانی»؟ خیلی خنده‌داره.
‫اصلاً کی همچین چیزی میگه؟
‫وقتی داشت اخبار می‌دید گفتش.
‫گستاخ ‫یعنی پر رو بودن...
‫بذار ببینم... «گستاخ».
‫«حماقت».
‫حماقت ‫یعنی نادون بودن...
‫«بزدلی».
‫بزدلی ‫ یعنی فرار از رو راست بودن...
‫ناآگاه
‫«ناآگاه».
‫یعنی چی؟
‫یادم نمیاد.
‫«فراری، کلک، پست...»
‫پسر، این یه گنجینه کامل از ‫حرف‌های مفت و تند و تیزه.
‫بدبخت
‫صفت
‫داشتن ویژگی‌های زشت. وضعیت داشتن قلبی پلید ‫یا رفتار پست، مثل «یه نبردِ بدبختانه».
‫یه دونه دیگه هم یادم اومد.
‫بدبخت
‫اوه، می‌خوام بشنوم.
‫بدبخت!
‫فکر کنم اگه کسی بهم ‫اینو بگه، از خجالت می‌میرم.
‫چیزایی مثل بدبخت یا پوچ.
‫آره، مگه نه؟
‫پوچ ‫یعنی چیزی که ارزش یا محتوای کمی داره
‫هی!
‫بابا، می‌دونی چی شده؟
‫مامان همش گیر داده به موهام.
‫فقط چون کوتاهشون کردم.
‫میگه خیلی شبیه ‫مدل موی پسرا شده.
‫شنیدی بابا؟
‫اصلاً گوش نمیدی!
‫ظاهراً مامان از موهام خوشش نمیاد.
‫اوه... درسته.
‫خب، هر کاری که دوست داری بکن.
‫فکر کنم تا وقتی که معقول باشه، مشکلی نیست.
‫رفتن...
‫هر دوشون رفتن.
‫برای همیشه.
‫دیروز یه خواب خیلی عجیب دیدم.
‫جدی؟ چه خوابی؟
‫صبح بخیر.
‫اوه، سلام موری‌چان! موری...
‫داشتی چی می‌گفتی؟
‫...صبح بخیر؟
‫آره، داشتم می‌گفتم، یه سگ ساموید هست...
‫ساموید؟
‫یه نژاد سگه. ‫سفید و پشمالو هستن.
‫نگاه کن! اونجا رو ببین!
‫ها؟
‫می‌بینی؟ دقیقاً همون‌جا!
‫اوه، فکر کنم می‌دونم ‫درباره چی حرف می‌زنی.
‫آره.
‫فقط همین؟! فقط همینو می‌خواستی بگی؟
‫بهت گفتم، من اهل ‫حرف زدن در مورد عشق و عاشقی نیستم.
‫نه، توروخدا! بیا در مورد عشق حرف بزنیم!
‫راستی، نزدیک ولنتاینه.
‫امیری، برنامه‌ای داری؟
‫کسی هست که بخوای بهش شکلات بدی؟ خب؟
‫نه.
‫بازم بهت شکلات دوستی ‫هدیه میدم.
‫ایول!
‫منم می‌خوام برای ولنتاین یه کاری کنم.
‫نظرت درباره ماکیو-سان چیه؟
‫باید به اون شکلات بدی.
‫بعید می‌دونم اصلاً براش مهم باشه.
‫با توجه به اینکه تو مدرسه اتفاق میفته، ‫باید بهش فکر کرد.
‫تا آخر سال باید ‫تصمیم‌مون رو بگیریم.
‫ببخشید که هیچ‌وقت ‫جبران نمی‌کنم.
‫اوه، این حرفو نزن. امیدوارم خوشت بیاد.
‫تو هم این موقع سال شکلات می‌خری؟
‫خیلی دوست دارم، ولی از شلوغی متنفرم.
‫منطقیه.
‫البته، برادرزاده‌ام می‌گفت ‫کسی رو نداره که بهش شکلات بده.
‫چند سالشه؟
‫داره میره سال دوم دبیرستان.
‫عاشق اینه که درباره این چیزا حرف بزنه.
‫راستش خیلی خسته‌کننده است.
‫ولی الهام‌بخش خوبیه.
‫دارم برای دوست دوران کودکی‌ام ‫شکلات درست می‌کنم.
‫شما دوتا با هم هستید؟!
‫نه، اصلاً همچین چیزی نیست.
‫در عوض برای «وایت دی» یه چیزی می‌گیرم.
‫پس یه معامله عادلانه است.
‫ای بابا، حسودیم شد!
‫میز رو تکون نده.
‫می‌خوای برای تو هم درست کنم؟
‫توقع دارم توی «وایت دی» جبران کنی.
‫ایول!
‫بهت گفتم، میز رو تکون نده!
‫چیزی هم خریدی؟
‫یه مقدار چای. برچسب نسخه محدود رو دیدم ‫و نتونستم جلوی خودمو بگیرم.
‫پس اگه برات چای هدیه بگیرم، ‫خوشت میاد؟
‫خب، من خیلی سخت‌گیرم.
‫ولی اگه از اون معمولی‌ها باشه، آره، فکر کنم.
‫حدس می‌زدم. هیچ‌وقت نمی‌تونستم بپرسم، ‫می‌ترسیدم فکر کنی احمقانه‌ست.
‫خوشحالم که بالاخره پرسیدم.
‫خب، شغلت اجازه میده ‫طی روز بیرون بری؟
‫معلومه که میده. الان هم ‫توی وقت ناهارمم.
‫ولی ساعت سه بعدازظهره.
‫می‌دونم. بیچاره من، نه؟
‫می‌خوای؟
‫نه. فقط داشتم نگاه می‌کردم ‫که چطور با لذت می‌خوری.
‫این‌طوری زل زدن به آدم ‫یه کم خجالت‌آوره.
‫کاش بهار زودتر بیاد.
‫اصلاً داری گوش میدی؟
‫کی فکرشو می‌کرد...
‫کی فکرشو می‌کرد دوباره بتونیم ‫این‌طوری با هم غذا بخوریم؟
‫من که پارسال اصلاً فکرشو نمی‌کردم.
‫آره.
‫یه سال گذشت...
‫یا بهتره بگم، تازه یه سال گذشته.
‫هی.
‫هی!
‫ها؟
‫آسا-چان کجاست؟
‫ندیدمش.
‫دوشنبه نمی‌تونم. ‫باید اون روز شکلات درست کنم.
‫منظورت برای منه؟
‫باشگاه موسیقی
‫تست خوانندگی
‫خیلی ذوق نکن. ‫برای دوستام هستن.
‫هرچی اضافه اومد رو بهت میدم.
‫ایول!
‫این‌قدر خوشحالت می‌کنه، آره؟
‫بی‌صبرانه منتظرم.
‫هرچی تو بگی.
‫ساکت باش.
‫باشه. ببخشید.
‫بیا. این برای تو.
‫از طرف کاساماچی-کون.
‫شکلات!
‫آخ، پرده گوشم.
‫این یکی مال توئه.
‫این یکی هم مال منه.
‫اینا هم از طرف ویراستارمه.
‫می‌تونیم با هم تقسیمشون کنیم.
‫این‌قدر هیجان‌زده‌ای؟
‫اینا که هم‌اندازه نیستن!
‫ظاهراً پارتی‌بازی کرده.
‫تو چی؟
‫بهش چیزی دادی؟
‫نه.
‫راستش هفته پیش یه کتاب خوب ‫بهش هدیه دادم.
‫اون که ربطی به ولنتاین نداره.
‫از من انتظار احساسات یا عادت‌های ‫معمولی نداشته باش.
‫پس داری بدون هیچ شرمندگی‌ای ‫این رو اعتراف می‌کنی؟
‫نه دقیقاً. فقط خودمو خوب می‌شناسم.
‫انگار من تنها آدم روی زمینم ‫که عاشق نیست.
‫آسا، لازم نیست همه عاشق بشن.
‫و این اصلاً نشونه‌ی بدبختی هم نیست.
‫دروغ میگی!
‫حقیقته.
‫آدم‌هایی مثل اون هم وجود دارن.
‫آدم‌هایی که نیازی به عشق ندارن.
‫ولی این موضوع به من ربطی نداره.
‫البته که ربط داره.
‫توی این دنیا هیچ چیزی وجود نداره که ‫کاملاً به تو بی‌ربط باشه.
‫حداقل می‌تونی با این فکر که تنها نیستی ‫آروم بشی، مگه نه؟
‫اصلاً نمی‌فهمم چی داری میگی.
‫پس بیشتر فکر کن.
‫چی؟
‫گفتم بیشتر فکر کن.
‫می‌دونی ماکیو-چان، تو فقط...
‫هوم؟
‫هیچی، بی‌خیال.
‫میرم لباسامو عوض کنم.
‫جدی میگم، تو خیلی زیاد فکر می‌کنی.
‫در واقع، تو زیادی حساسی.
‫چیه، از خود راضی هستی؟
‫شاید باشم.
‫دفترچه خاطرات با جادوگر
‫تاکومی.
‫خودت که می‌دونی قضیه چیه.
‫کان-چان! تو بهترینی!
‫صداتو بیار پایین.
‫ممنون.
‫ماه بعد رو فراموش نکن.
‫هی، موریموتو-سان باز هم غایبه؟
‫انگار که هست.
‫اصلاً می‌تونه بره کلاس بالاتر؟
‫معلومه که می‌تونه. اون شاگرد اوله.
‫اخبار رو دیدی؟
‫در مورد دانشگاهی که از نمره ‫داوطلب‌های زن کم می‌کرد؟
‫واقعاً عصبانیم می‌کنه!
‫نمی‌دونم وقتی برگرده ‫چه رفتاری خواهد داشت.
‫شاید بهتر باشه اصلاً پیش نکشیمش.
‫بیشتر فکر کن.
‫توی این دنیا هیچ چیزی وجود نداره که ‫کاملاً به تو بی‌ربط باشه.
‫برگشتم.
‫خوش اومدی.
‫هی، اون آسا-چان نیست؟
‫می‌خوام ببینمش!
‫سلام! من موتسو هستم.
‫اوه، سلام به تو هم.
‫اون از همون گروه دوستان دایگوئه.
‫خیلی خوشحالم که بالاخره دیدمت.
‫آره!
‫هی، کدومش رو بیشتر دوست داری؟
‫ام...
‫اون آبی روشنه.
‫نگفته بودم؟
‫برای چی می‌خوایش؟
‫داریم تصمیم می‌گیریم برای جلسه ‫امضای کتابش چی بپوشه.
‫جلسه امضای کتاب داری؟ ‫عالیه.
‫مگه نه؟
‫همه‌اش فقط برای نمایشه.
‫بی‌خیال، تو همیشه این‌قدر بدبینی.
‫این یکی چطوره؟
‫بذار ببینم تنش چطور وایمیسته.
‫فکر کنم باید از پایین ‫پاش کنی.
‫آره، فکر کنم راست می‌گی.
‫دستام داره می‌گیره.
‫آسا، می‌تونی زیپم رو بکشی بالا؟
‫باشه.
‫برای پوشیدنش به کمک نیاز داری.
‫آسا-چان باید دست به کار بشه.
‫تموم شد.
‫ممنون.
‫هی، ازش خوشم اومد.
‫آره؟ پس شاید همین رو بپوشم.
‫خب، این جلسه امضای کتاب...
‫هوم؟
‫قراره جلوی کلی آدم ‫سخنرانی کنی؟
‫خب، آره، چند کلمه‌ای حرف می‌زنم.
‫واقعاً؟ و با این قضیه مشکلی نداری؟
‫می‌دونی، آخه تو یه کم ‫خجالتی و دست‌وپلفتی هستی.
‫چی؟
‫راستش، خیلی تعجب می‌کنی.
‫اون توی عروسی من عالی سخنرانی کرد.
‫هرچند آخرش کارمون به جدایی کشید.
‫مطمئنم می‌تونم یه سخنرانی حتی بهتر ‫برای طلاق بنویسم.
‫واقعاً؟ یه بار باید بشنویمش!
‫جلسه امضای کتاب ماکیو کودای
‫م-من خیلی طرفدارتم!
‫ممنون. اسمت چیه؟
‫«ازدواج» یعنی چی؟
‫بدبختی!
‫می‌دونی...
‫فقط، ام...
‫چی شده؟
‫صبر کن، بذار حدس بزنم.
‫داری وارد فاز بحران نوجوونی می‌شی؟
‫می‌خوام همه‌اش رو بشنوم.
‫بازم داری از انرژی جوونا ‫تغذیه می‌کنی.
‫مگه خیلی بده؟
‫ام...
‫بله؟
‫نمی‌دونم.
‫اینکه آدم تو چشم باشه خوبه؟ ‫یا بده؟
‫چی؟
‫می‌دونی، من کلاً آدمی نیستم ‫که بخوام تو چشم باشم.
‫قدم هم بلندتر نمی‌شه.
‫از کسی هم خوشم نمیاد.
‫هیچ شعری هم نمی‌تونم بنویسم.
‫نفرین
‫پس برای کسی مثل من ‫تو چشم بودن حس...
‫نمی‌دونم. فکر کنم حس بدیه.
‫انگار من کلاً آدمش نیستم.
‫واسه همین همش فکر می‌کنم ‫که چیز بدیه.
‫چی؟! «تیپ» تو؟! تیپ؟!
‫کی به این چیزا اهمیت می‌ده؟
‫ای بابا، می‌تونی از این رک‌تر هم باشی؟
‫اوه، تقصیر من بود.
‫خیلی مسخره بود، ‫نتونستم جلوی خودمو بگیرم.
‫ببخشید، قصدی نداشتم.
‫ولی واقعاً، کی اهمیت می‌ده ‫که «تیپ» تو چیه؟
‫می‌دونی، من بابت این موضوع ‫خیلی حسرت خوردم.
‫«آدمی که درک می‌کنه.»
‫«آدمی که از دعوا دوری می‌کنه.»
‫«آدمی که بقیه رو مقدم می‌دونه.»
‫«آدمی که هیچ‌وقت گریه نمی‌کنه.»
‫از همه‌ی این برچسب‌ها پشیمونم.
‫اون‌قدر درگیر این برچسب‌ها شدم ‫که قبل از اینکه بفهمم،
‫یادم رفت خودم واقعاً ‫چی می‌خوام.
‫واسه همین از این چرخه‌ی تکراری اومدم بیرون.
‫آسا-چان، می‌خوای بدونی چی فکر می‌کنم؟
‫فکر می‌کنم باید هر کاری که دوست داری رو ‫همون لحظه که می‌خوای انجام بدی.
‫بقیه‌ش دیگه به درک!
‫آسا.
‫اگه کسی خواست واسه تو چشم بودن ‫اذیتت کنه...
‫تیکه‌تیکه‌ش کن.
‫واقعاً؟
‫تیکه‌تیکه‌شون کنم؟
‫نه، اصلاً!
‫به حرفش گوش نده.
‫همیشه همینو می‌گی.
‫آره، من نویسنده نیستم. ‫باید راحت‌تر حرف بزنی.
‫خیلی خب، پس نابودشون کن.
‫منظورم این نبود.
‫آهان! فهمیدم!
‫می‌خوام آواز بخونم!
‫چی؟ آواز؟
‫باشه! نمی‌دونم منظورت چیه، ‫ولی انجامش بده!
‫منظره‌ای که یه روز دیدم...
‫توی گیجی، ستاره‌های دنباله‌دار می‌درخشن...
‫کاش می‌شد تا ابد تماشاش کنم...
‫گذشته رو دور بریز و به سمت آینده...
‫گستاخ بی‌شرم و پررو بودن
‫پوچ ‫سطحی بودن بدون دانش یا فکر
‫خبیث ‫قلبی کج و بد داشتن
‫هیچ ‫بدون ارزش یا محتوا بودن
‫با هر ملاقات، ‫می‌خوام نگاهم رو برگردونم
‫فرومایه ‫قلبی پست داشتن یا بدذات بودن
‫همه‌مون نسبت به تناقض‌های خودمون ‫خیلی بخشنده‌ایم
‫از خودِ سابقم، ‫از اون زمان و مکان.
‫اما هیچ همدردی‌ای برای ‫تناقض‌های بقیه نداریم.
‫تا خیلی خیلی دیرتر از این ‫متوجهش نشده بودم.
‫می‌خوام دستم رو دراز کنم ‫به سمت نور خورشید در تاریکی.
‫کاش می‌تونستم همین الان باهات حرف بزنم...
‫شاید همه‌مون همین‌طوری باشیم.
‫و شاید مجبور باشم تا مدت‌ها، ‫با این موضوع کلنجار برم.
‫طلوع خورشید توی تمام وجودم رخنه می‌کنه.
‫آزادم، آزادم.
‫اما شاید...
‫چشمام بالاخره دارن باز می‌شن.
‫فقط شاید...
m 0 0 l 100 0 100 100 0 100
‫کسر امتیاز از داوطلبان زن: ‫دانشگاه علوم پزشکی نیتو به دستکاری متهم شد
‫چیز بدی هم نباشه.
‫کاش می‌تونستم همین الان باهات حرف بزنم...
‫این روز، روزِ دوست داشتنه. توی من رخنه می‌کنه.
‫«خیلی کارش درسته.»
‫آزادم، آزادم و دارم پرواز می‌کنم.
‫«می‌دونم.»
‫خیلی خب! تموم شد!
‫عالی بود! آفرین!
‫می‌دونی...
‫هوم؟
‫اگه تو نبودی ماکیو-چان، احتمالاً ‫عضو باشگاه موسیقی نمی‌شدم.
ارائه‌ای از رسانه پارسی‌زبان انیمکس
A.H\h:مترجم
ANIMEX.CLICK
‫راستش، مطمئنم که نمی‌شدم.
‫فکر نمی‌کنم این‌طور باشه.
‫تو خودت این تصمیم رو گرفتی.
‫فکر کنم هر کس دیگه‌ای هم کنارت بود، ‫باز هم همین تصمیم رو می‌گرفتی.
‫نمی‌دونم مامان و بابا چی می‌گفتن.
‫منم نمی‌دونم.
‫شاید باید بیشتر بهش فکر کنی.
‫ماکیو-چان...
‫هیچ‌وقت از این‌همه فکر کردن ‫خسته نمی‌شی؟
‫جدی می‌گم، خیلی زیاد فکر می‌کنی.
‫می‌خوام بخونم!
‫شاید بشم.
‫ولی تا وقتی زنده‌ام، ‫بهتره باهاش کلنجار برم.
‫اصلاً نمی‌فهمم چی داری می‌گی!
‫بیشتر فکر کن.
‫هی!
‫اون مال من بود!
‫داشتم واسه بعد نگهش می‌داشتم!
‫اوه، ببخشید، یادم رفت.