رسانه انیمکس با افتخار تقدیم میکند
A.H\h:مترجم
ANIMEX.CLICK
‫پس لطفاً، تا وقتی که برم...
‫باشگاه موسیقی
‫تست خوانندگی
‫بیا همون‌جای همیشگی همدیگه رو ببینیم.
‫ای بابا، زل نزن. ‫داری معذبم می‌کنی.
‫این یه تست خوانندگیه، احمق.
‫بامزه‌ست.
‫این تست یه شوخیه.
‫خب، کس دیگه‌ای هست؟
‫آسا-چان!
‫خوبه. نوبت توئه، تاکومی-سان.
‫ماکیو-چان، اگه تو نبودی، احتمالاً ‫عضو باشگاه موسیقی نمی‌شدم.
‫فکر نمی‌کنم این‌طور باشه.
‫خودت این تصمیم رو گرفتی.
‫فکر کنم با هر کس دیگه‌ای هم بودی، ‫باز به همین‌جا می‌رسیدی.
‫نمی‌دونم مامان و بابا چی می‌گفتن.
‫مطمئن نیستم.
‫شاید بهتره بهش فکر کنی.
‫پس تصور می‌کنم...
‫ای بابا. با موهات چیکار کردی؟
‫خب، فقط هر کاری که دلت می‌خواد رو بکن.
‫امروز چی می‌گفتن؟
‫هنوز هیچ ایده‌ای ندارم.
‫فکر کنم تو... توی چشم اومدی.
‫نمی‌دونستم دوست داری توی چشم باشی.
‫یعنی حسابی براش زحمت کشیدی.
‫توی چشم بودن چیز خوبیه؟ ‫یا چیز بدیه؟
‫نمی‌دونم. حس می‌کنم یه جای کار می‌لنگه.
‫انگار من آدم این حرفا نیستم.
‫چی؟! «تیپ» تو؟
‫کی به این چیزا اهمیت می‌ده؟
‫من بابتش کلی حسرت خوردم.
‫اون‌قدر درگیر برچسب‌ها شدم که ‫قبل از اینکه بفهمم،
‫چیزی که واقعاً برای خودم می‌خواستم ‫رو فراموش کردم.
‫اصلاً از حرفات سر در نمیارم.
‫اگه کسی خواست اذیتت کنه ‫چون توی چشم بودی...
بکششون
‫این تیکه‌اش رو هم نمی‌فهمم.
‫ولی تا وقتی زنده‌ام، ‫بهتره با سختی‌ها بجنگم.
‫اصلاً نمی‌فهمم چی داری می‌گی!
‫اگه نمی‌فهمم، پس بهتره...
‫می‌خوام بخونم!
‫دفترچه خاطرات جادوگر
‫ها؟ ناهار؟
m 0 0 l 100 0 100 100 0 100
‫ها؟ ناهار؟
‫فکر کنم. با مامانم.
m 0 0 l 100 0 100 100 0 100
‫فکر کنم. با مامانم
‫چی؟
‫پس واسه همینه که اینجا نیست.
m 0 0 l 100 0 100 100 0 100
‫پس واسه همینه که اینجا نیست
‫به نظر میاد با هم خوب کنار میان.
m 0 0 l 100 0 100 100 0 100
‫به نظر میاد با هم خوب کنار میان
m 0 0 l 100 0 100 100 0 100
‫خخخ
‫پس می‌خوای بیای پیش ما؟
m 0 0 l 100 0 100 100 0 100
‫پس می‌خوای بیای پیش ما؟
m 0 0 l 100 0 100 100 0 100
‫پس می‌خوای بیای پیش ما؟
‫ببخشید، برنامه دارم.
m 0 0 l 100 0 100 100 0 100
‫ببخشید، برنامه دارم
‫باشه.
‫حوصلم سر رفته.
‫دفتر خاطرات سه ساله
‫وای، من خیلی از اینجا رد شدم.
قسمت 12: پیدا کردن
‫قبلاً هیچ‌وقت متوجه‌اش نشده بودم.
‫خیلی دلباز و روشنه.
‫مگه نه؟
‫یه کم سر و صدا زیاده، ‫ولی همیشه میز خالی پیدا می‌شه.
‫استیک همبرگرش باید خوب باشه.
‫همین‌طوره. خیلی گوشتی و خوشمزه‌ست.
‫آبجو...
‫آبجوی روزانه بهترین نیست؟
‫یه لذتِ با عذاب وجدانِ واقعیه.
‫فکر کنم منم یکی سفارش بدم.
‫ای بابا، پس منم هستم.
‫کاش وقتی خونه قدیمی آسا رو خالی می‌کردیم ‫اینجا توقف کرده بودیم.
‫باید کار سختی بوده باشه.
‫فکر کنم.
‫چقدر طول کشید؟
‫یه هفته؟
‫نه، شاید یه کم بیشتر.
‫می‌فهمم.
‫حالا که فکر می‌کنم، باید می‌اومدم ‫خونه‌ت تا خودم رو معرفی کنم.
‫اون موقع اصلاً به ذهنم نرسید.
‫لازم نبود این کار رو بکنی.
‫خودمم اون موقع خیلی بهم ریخته بودم.
‫اگه صورتت رو می‌دیدم، ‫شاید می‌زدم زیر گریه.
‫چون شبیه خواهرمم؟
‫فقط صورتت.
‫«فقط»؟
‫انگار یهو چشم تو چشمِ ‫یه فرد از دست رفته می‌شدم.
‫یه جور سرگیجه‌ی عجیب.
‫فکر کنم اون موقع می‌ترسوندتم.
‫آره...
‫اخیراً خودمم کمتر ‫این حس رو تجربه می‌کنم.
‫هرچند آسا ممکنه زمان بیشتری لازم داشته باشه.
‫سلام.
‫اتفاقی برای یه جلسه ‫این حوالی بودم.
‫می‌فهمم. منم اتفاقی داشتم ‫به کسی تو بیمارستان سر می‌زدم.
‫پس این یه سری اتفاقات پشت سر هم بود.
‫آره. خوشحالم که دعوتت کردم اینجا.
‫واقعاً، شاید این تنها ‫فرصتمون بوده باشه.
‫اوه، منظورم این نبود که ‫نمی‌خواستم بیام.
‫نگران نباش. می‌دونم چی گفتی.
‫کی غذای ویژه روز رو سفارش داد؟
‫من.
‫از اشتراک غذا خوشت نمیاد؟
‫پس دورهمی‌های گروهی باید سخت باشه.
‫آره. خوشبختانه دفتر فعلیم ‫خیلی جو آرومی داره.
‫ولی تو دانشگاه خیلی مشکل داشتم.
‫آه، دانشگاه، معلومه.
‫اون همه دورهمی‌ها.
‫همیشه از اینکه مجبورم کنن ‫بخورم بدم می‌اومد.
‫درکت می‌کنم. منم اهلش نبودم.
‫من تونستم یه جوری ردش کنم، ‫ولی انگار این سبک تو نیست.
‫دقیقاً!
‫هر بار آخرش از دست بقیه ‫عصبی می‌شدم.
‫در نهایت دیگه کسی دعوتم نکرد.
‫پس فکر کنم برات خوب شد؟
‫می‌شه گفت آره.
‫اون موقع خیلی از این بابت خوشحال نبودم.
‫ولی اون‌جور جمع‌ها ‫همیشه من رو نادیده می‌گرفتن.
‫یه جورایی، خودم رو خوش‌شانس می‌دونم.
‫به عنوان یه کتاب‌خون که نمی‌تونه جو رو درک کنه.
‫«اون‌جور جمع‌ها»؟
‫آدمایی که با رسوم مردسالارانه ‫هم‌سو هستن، گمونم.
‫شماهایی که دارین می‌رین سال دوم، ‫یادتون باشه حالا دیگه سال‌بالایی هستین.
‫شما پل ارتباطی بین ‫سال‌اولی‌ها و سال‌سومی‌ها هستین.
‫نه فقط توی بازی‌ها، ‫بلکه توی تمرین‌های روزمره.
‫هی، یوشیمورا کجاست؟
‫نمی‌دونم.
‫مطمئن بشین که الگوی خوبی هستین. ‫همین!
‫چشم، قربان!
‫این من رو یاد یه گفتگویی ‫با آسا-سان می‌ندازه.
‫توی جلسه‌مون، چند روز پیش،
‫ازم پرسید چطور می‌تونه بشه ‫اون کسی که دلش می‌خواد.
‫اون کسی که دلش می‌خواد؟
‫آه، نوجوونیِ شیرین.
‫خب، چی بهش گفتی؟
‫خب، راستش...
‫نمی‌فهمیدم منظورش چیه.
‫واسه همین گفتم: «نمی‌فهمم.»
‫ای بابا!
‫چیه؟ بد بود؟
‫منظورم اینه که، بامزه‌ست، گمونم.
‫بامزه؟
‫«کسی که می‌خوای باشی»، هان؟
‫به نظرت باید چی جوابش رو می‌دادم؟
‫هوم...
‫کسی که می‌خوای باشی...
درسته
‫باید خونسرد می‌موندم، ‫درست مثل همین الان.
‫همیشه این‌قدر آروم و متین.
‫چی؟ منظورت منه؟
‫من اصلاً این‌طوری نیستم.
‫اوه، ولی هستی.
‫کاش بودم.
‫ولی اگه صادقانه این‌طور به نظر میام، ‫شاید به خاطر این باشه که...
‫می‌دونی، اون چیزی که گفتی...
‫من از اون قطار پیاده شدم.
‫اون چیزی که گفتم؟
‫رسوم مردسالارانه.
‫یا یه چیزی تو همین مایه‌ها.
‫وقتی تصمیم گرفتم دیگه توش شرکت نکنم،
‫همه چیز یهو ‫شروع کرد به آسون‌تر شدن.
‫کی می‌تونه ترسناک‌ترین کار رو انجام بده؟
‫کی می‌تونه بیشتر از همه به دخترا تیکه بندازه؟
‫کی می‌تونه با کمترین تلاش، ‫بیشترین سود رو ببره؟
‫با اینکه از درون داشتم زیر ‫فشار له می‌شدم،
‫می‌خندیدم و رد می‌شدم.
‫اون تنها جمعی بود که می‌شناختم.
‫واسه همین با چنگ و دندون ‫سعی می‌کردم جام رو حفظ کنم.
‫و در تمام اون مدت، این پتانسیل رو داشتم ‫که هر کسی که می‌خوام باشم.
‫نمی‌دونستم اون بازیِ احمقانه، ‫اصلاً معیار ارزش من نیست.
‫گریه نکن! تو مردی!
‫واسه همین از اون قطار پریدم پایین ‫و فرار کردم.
‫فکر کنم بالاخره آدم شدم. ‫بهم اعتمادبه‌نفس داد.
‫من با هر چی تو بخوای مشکلی ندارم.
‫من در هر صورت کار خودم رو می‌کنم.
‫پس تو هم باید همین کار رو بکنی.
‫چون من خیلی وقت صرف کردم ‫که خودم رو با بقیه وفق بدم،
‫من جذب آدم‌هایی می‌شم که ‫نمی‌تونن جز به روش خودشون عمل کنن.
‫آدم‌هایی که واقعاً ‫با خودشون صادقن.
‫پس برای همینه که کودای-سان وارد عمل می‌شه!
‫ها؟
‫منظورت کودای-سان بود، مگه نه؟
‫خب، آره، ولی...
‫این کاملاً منطقیه.
‫بیا یه وقت دیگه دوباره روزی آبجو بزنیم!
‫حتماً.
‫تعارف نکن. هر وقت خواستی ‫آسا رو بفرست شب پیشم بمونه.
‫می‌خوام هر کمکی از دستم برمیاد بکنم.
‫ممنونم.
‫فکر کنم...
‫شاید کمی زمان ببره،
‫ولی کم‌کم، خودش باید ‫راهش رو پیدا کنه.
‫به جواب‌های خودش برسه.
‫خیلی خوشحالم.
‫برای آسا-چان.
‫خیلی خوشحالم که توی زندگی‌شی.
‫اینکه می‌خواد کی باشه...
‫اگه آسا-سان مدام با این سوال ‫کلنجار بره، نمی‌دونم
‫که آیا بالاخره به یه آدم ‫خونسرد و متین تبدیل می‌شه یا نه.
‫قطعاً دوست دارم اون روز رو ببینم.
‫مگه نه؟ بی‌صبرانه منتظرشم.
‫دفترچه خاطرات با جادوگر
‫خودم رو تنها دیدم، ‫ایستاده روی صفحه‌ای خالی.
‫هر جا رو نگاه می‌کنم، چیزی نمی‌بینم.
‫نه راهی هست، نه خروجی...
‫صدام خیلی بلنده؟
‫نه، داشتم فکر می‌کردم چقدر کارت خوبه.
‫با آغوش باز از عشق استقبال می‌کنی، ‫ولی با تعریف شنیدن راحت نیستی؟
‫نمی‌دونم.
‫این آهنگ برای گروهتونه؟
‫آره، روز بعد از مراسم ‫افتتاحیه اجرا داریم.
‫اولین اجرای بزرگتون.
‫فقط یه مدت کوتاه، ‫موقع ناهار و بعد از مدرسه.
چه اشکالی داره
‫هی.
‫چیه؟
‫در مورد ترانه‌نویسی...
‫آره؟
‫چرا همیشه وقتی این بحث پیش میاد، ‫این‌قدر سر ذوق میای؟
‫عاشق اینم که ببینم بقیه ‫یه کار جدید رو امتحان می‌کنن.
‫نمی‌فهمم.
‫خب؟
‫چطور توش بهتر بشم؟
‫می‌دونی، من، مثلاً، ‫کلاً ازش ناامید نشدم.
‫هوم... اگه ترانه‌های مورد علاقه‌ت رو ‫بازنویسی کنی چی؟
‫مثل رونویسی از دعاها.
‫دعاها...
‫اوه، دفترچه‌ت رو داری.
‫چرا سعی نمی‌کنی ‫هدفمند ازش استفاده کنی؟
‫هدفمند چطوری؟
‫ام...
‫هی، ماکیو-چان...
‫یادت میاد بهم گفتی که ‫مطالب دفترچه لازم نیست حقیقت باشن؟
‫ها؟
‫در مورد دفترچه‌م. یه سال پیش.
‫من اینو گفتم؟
‫چی؟!
‫اوه، واقعاً گفتم؟
‫منم جدی گرفتمش، می‌دونی؟!
‫اوه، پس این خوبه، نه؟
‫حالا گند زدی بهش.
‫مثلاً، فرض کن حین اجرای خیابونیِ ‫گروهمون، حسابی گند بزنم.
‫این حرف رو نزن. بدیمنه.
بر فرض مثال میگم...
‫یعنی می‌تونم توی دفترچه‌م بنویسم که ‫گند نزدم؟
‫ها؟ هوم؟
‫ولی اگه بعداً بخونیش، یادِ این ‫نمی‌افتی که چطور واقعاً گند زدی؟
‫راست می‌گی.
‫احتمالاً منظورم این نبوده که ‫باید دروغ بنویسی.
‫صبر کن، واقعاً گفتم لازم نیست ‫حقیقت رو بنویسی؟
‫تقریباً.
‫اگه بخوام حدس بزنم، فکر کنم بیشتر ‫بحثِ این بود که چی بنویسی
‫نه، بیشتر بحثِ این بود که چی ننویسی.
‫ولی کی می‌دونه؟
‫هرچی باشه، یادم نمیاد.
‫در نهایت، تا وقتی که به خودت دروغ ‫نمی‌گی، احتمالاً مشکلی نیست.
‫عجیبه. مگه دروغ گفتن کلاً بد نیست؟
‫من زندگیم رو با دروغ گفتن می‌گذرونم.
‫عجیب‌غریب!
‫اه، اگه حین ‫اجرا گند بزنم چی؟
‫دیگه نگو. ‫گفتم که، بدیمنه.
‫امروز فقط تمرین آواز دارم، ‫پس دیر نمی‌رسم.
‫خیلی خب.
‫خب دیگه، من رفتم...
‫چی شده؟
‫ببین...
‫فکر می‌کنی دفترچه مامان همه‌ش حقیقته؟
‫چی شده؟
‫انگار که قراره جوابِ سؤالی ‫به این رو بدی...
‫ها؟
‫هیچی. اصلاً هم قرار نیست بفهمم.
‫من رفتم!
‫خوش بگذره.
‫فکر کنم...
‫شاید زمان ببره، ولی کم‌کم،
‫مجبوره خودش جوابِ ‫مسائل رو پیدا کنه.
‫به جواب‌های خودش برسه.
‫این رو گفتم، ولی...
‫نمی‌دونم اصلاً اون جواب‌ها وجود دارن یا نه.
m 0 0 l 100 0 100 100 0 100
‫کسر امتیاز از داوطلبان زن: ‫دانشگاه علوم پزشکی نیتو به دستکاری متهم شد
‫اجرا
‫آسا، نوبت توئه بری حموم.
‫آسا؟ داری چیکار می‌کنی؟
‫ماکیو-چان، ببینش.
‫وای.
‫اینا دیگه چیه؟
‫فکر کردم می‌تونم اینجا رو اتاق خودم کنم.
‫اینا رو از کجا آوردی؟
‫بیشترشون رو از فروشگاه صد ینی خریدم.
‫به‌جز اون فانوس. اون یکم گرون بود.
‫کم‌کم داشتم ‫جمع‌شون می‌کردم.
‫اوه، می‌خوام یه قفسه هم بزنم به دیوار. ‫اشکالی نداره؟
‫اوه، حتماً. معلومه که نه.
‫ولی متأسفم.
‫که اتاق‌خوابِ دیگه‌ای ندارم.
‫اشکالی نداره. همینی که هست.
‫با این حال، تحت تأثیر قرار گرفتم.
‫می‌دونم گفتم هر کاری بخوای ‫می‌تونی بکنی،
‫ولی انتظار این یکی رو نداشتم.
‫برای خودت قصر ساختی.
‫صبر کن، می‌خوای همین‌جا بخوابی؟
‫بهش فکر کردم، ‫ولی نمی‌تونم پاهام رو دراز کنم.
‫پس مثل همیشه همون بیرون می‌خوابم.
‫باشه.
‫چرا؟ مزاحمم؟
‫بهش عادت دارم.
‫می‌فهمم. پس این‌طوری داری تیکه تیکه ‫راه و رسم زندگی خودت رو پیدا می‌کنی.
‫ها؟ دوباره داری قضیه رو پیچیده می‌کنی.
‫اوه، یه چیز دیگه هم هست که ‫بهش فکر می‌کردم...
‫نظرت چیه براشون تولد بگیریم؟
‫منظورم مامان و بابامه.
‫تولدشون؟
‫واقعاً دلم نمی‌خواد...
‫اون روز رو به اسم روز مرگشون بشناسم.
‫سالگرد فوت پدر ‫و مادرت نزدیکه.
‫اگه بخوای براش کاری کنی، ‫حتماً انجامش می‌دیم.
‫تولد مامان و بابام نزدیک هم بود، ‫واسه همین همیشه بینشون جشن می‌گرفتیم.
‫ظاهراً اون‌طوری بود که ‫اولین بار به هم نزدیک شدن.
‫هوم.
‫آبجی دهم آوریل به دنیا اومد. بابات چی؟
‫سیزدهم آوریل.
‫واقعاً نزدیکه.
‫آره.
‫می‌فهمم.
‫نظرت چیه؟
‫پس بیا یازدهم یا دوازدهم آوریل بگیریمش.
‫یه کیک خوب می‌گیریم و شمع می‌خریم
‫تا تولدشون رو با هم جشن بگیریم.
‫آره!
‫می‌گم، این ایده‌ات...
‫به نظرم عالیه. واقعاً عالیه.
‫جدی می‌گی؟!
‫آره، جدی می‌گم. از ته دلم.
‫هورا!
ارائه‌ای از رسانه پارسی‌زبان انیمکس
A.H\h:مترجم
ANIMEX.CLICK
‫ماکیو-چان؟
‫برو حموم.
‫منم شام رو آماده می‌کنم.
‫باشه.
‫چه عجیبه...
‫من که حتی مادرش نیستم.
‫اگه مدام به تنهاییِ خودم ‫آب بدم،
‫ممکنه گلی در دلِ ‫تاریکیِ شب شکوفه بده؟
‫دفتر خاطرات سه ساله
‫قطار در حال ورود به سکوی ۳ است.
‫برای حفظ ایمنی، لطفاً پشت ‫خط زرد بایستید.