رسانه انیمکس با افتخار تقدیم میکند
A.H\h:مترجم
ANIMEX.CLICK
‫آسا.
‫اسمت با کلی دقت و ‫توجه انتخاب شده.
‫این اسم نماد زیباییِ تمام چیزهای تازه‌ایه ‫که با هر روز جدید از راه می‌رسن.
‫با تمام وجودم آرزو می‌کنم که ‫توسط همه اطرافیانت دوست داشته بشی.
‫و من هر کاری از دستم بربیاد می‌کنم ‫تا این آرزو به حقیقت بپیونده.
‫آسا، من به عنوان مادرت...
‫وسایل شخصی آسا
‫دفترچه خاطرات جادوگر
‫آه، سلام.
‫بابت دردسرها متاسفم.
‫مشکلی نیست.
‫قسمت ۷: نوشته‌ای برای یادگاری
‫یه آیس کافه لاته می‌خوام، لطفاً.
‫الان آماده‌ش می‌کنم.
‫ماکیو-سان چطوره؟
‫خب، ماکیو چطوره؟
‫خب، بعداً می‌تونیم در موردش حرف بزنیم.
‫آره.
‫راستی، اصلاً نمی‌دونستم ‫شغلت رو عوض کردی.
‫آره، یه سال پیش.
‫برای همین نه رابطه‌ای دارم و نه ‫پایه‌ای که بتونم جایی رو بگیرم.
‫از اینکه این‌طوری بهت تکیه می‌کنم حس بدی دارم.
‫هی، من همیشه از کمک کردن خوشحال می‌شم.
‫بریم سر اصل مطلب، اونا انگار ‫خیلی مشتاقن که ببیننت.
‫عالیه!
‫انگار دیدگاه مشابهی دارن، ‫برای همین فکر کنم بتونم یه قراری جور کنم.
‫نظرت چیه؟
‫یه ملاقات دوستانه، یا...؟
‫نه، می‌خوام مستقیم برم سر کار.
‫گرفتم. پس بذار اطلاعات تماسشون رو ‫بهت بدم.
‫خیلی ممنون!
‫خیلی وقته که به یه رستوران خانوادگی ‫نرفتم.
‫برای بردن بچه‌ها عالی‌ان.
‫می‌تونم ماکیو-سان صدات کنم؟
‫ممنون که امروز وقت گذاشتی.
‫آه، حتماً.
‫ما آسا-چان رو از وقتی که ‫دبستانی بود می‌شناسیم.
‫باید حتماً پارفه بگیریم!
‫توت‌فرنگی یا شکلاتی؟
‫من مدت زیادی با پدر و مادرش ‫دوست بودم.
‫امم، نمی‌دونم... نمی‌تونم تصمیم بگیرم!
‫می‌فهمم...
‫تو هم می‌خوری، مگه نه؟
‫حتماً.
‫راستش رو بخوای، هنوز نتونستم ‫باور کنم که دیگه بین ما نیستن.
‫پس بیا از هر کدوم یکی بگیریم.
‫بزن بریم!
‫همه‌چیز خیلی یهویی بود، مگه نه؟
‫به هر حال، وقتی برای فارغ‌التحصیلی ‫یا مراسم ورودی نیومدی،
‫نگران شدم که اصلاً ‫چه جور آدمی هستی.
‫یه آدم بی‌خیال
‫بابت اینکه باعث نگرانی‌تون شدم عذر می‌خوام...
‫آه، نه! متاسفم.
‫می‌دونی، بعدش همه‌چیز رو درباره تو ‫از امیری و آسا-چان شنیدم.
‫الان می‌فهمم که ‫تو کاملاً خوبی!
‫وقتی این‌طوری می‌گی، ‫نگران می‌شم که اصلاً خوب نیستم.
‫ولی دارم تلاشم رو می‌کنم...
‫بزرگ کردن بچه یعنی همین.
‫خوشحالم که امروز دیدمت.
‫صبر کن، پس ماکیو-سان چیزی ‫بهت نگفته بود؟
‫نه، خیلی وقته ندیدمش.
‫صبر کن، یعنی بین شما دوتا ‫اتفاقی افتاده؟
‫مثلاً چی؟ اعتراف کن.
‫خب، تو بهترین دوستشی.
‫اگه خودش بهت نگفته، نمی‌دونم من باید...
‫من هیچ‌وقت با اون درباره عشق حرف نمی‌زنم. چندش‌آوره.
‫تازه «بهترین دوست»؟ اه، حالم بد شد!
‫آره، دوستی شما همیشه ‫یه جوری عجیب بوده.
‫می‌دونی، کاساماچی-کون...
‫اون قدیما، تو بودی که می‌خواستی ‫به ما معرفیش کنی.
‫اگه تو چیزی نمی‌گفتی، ‫بعید بود هیچ‌وقت همدیگه رو ببینیم.
m -100 -100 b -45 -155 45 -155 100 -100 b 155 -45 155 45 100 100 b 46 155 -45 155 -100 100 b -155 45 -155 -45 -100 -100
‫هه
m -100 -100 b -45 -155 45 -155 100 -100 b 155 -45 155 45 100 100 b 46 155 -45 155 -100 100 b -155 45 -155 -45 -100 -100
‫«هه» ‫یعنی چی؟
m -100 -100 b -45 -155 45 -155 100 -100 b 155 -45 155 45 100 100 b 46 155 -45 155 -100 100 b -155 45 -155 -45 -100 -100
‫خب، کجا؟
m -100 -100 b -45 -155 45 -155 100 -100 b 155 -45 155 45 100 100 b 46 155 -45 155 -100 100 b -155 45 -155 -45 -100 -100
‫یکی از کسایی که تو بار دیدم ‫ما رو به هم معرفی کرد
m -100 -100 b -45 -155 45 -155 100 -100 b 155 -45 155 45 100 100 b 46 155 -45 155 -100 100 b -155 45 -155 -45 -100 -100
‫صبر کن، ‫توریتتسو؟
‫هـ-هیچ‌وقت؟
m -100 -100 b -45 -155 45 -155 100 -100 b 155 -45 155 45 100 100 b 46 155 -45 155 -100 100 b -155 45 -155 -45 -100 -100
‫هی، از انگشترت خوشم اومد
m -100 -100 b -45 -155 45 -155 100 -100 b 155 -45 155 45 100 100 b 46 155 -45 155 -100 100 b -155 45 -155 -45 -100 -100
‫آره.
m -100 -100 b -45 -155 45 -155 100 -100 b 155 -45 155 45 100 100 b 46 155 -45 155 -100 100 b -155 45 -155 -45 -100 -100
‫ماسودا رو می‌شناسی؟
‫حالا که فکر می‌کنم، ‫هیچ‌وقت نمی‌تونستم پا به پای شما بیام.
m -100 -100 b -45 -155 45 -155 100 -100 b 155 -45 155 45 100 100 b 46 155 -45 155 -100 100 b -155 45 -155 -45 -100 -100
‫منظورت ‫کسامیه.
m -100 -100 b -45 -155 45 -155 100 -100 b 155 -45 155 45 100 100 b 46 155 -45 155 -100 100 b -155 45 -155 -45 -100 -100
‫چی؟
m -100 -100 b -45 -155 45 -155 100 -100 b 155 -45 155 45 100 100 b 46 155 -45 155 -100 100 b -155 45 -155 -45 -100 -100
‫خب، دارن ‫چه‌کار می‌کنن؟
m -100 -100 b -45 -155 45 -155 100 -100 b 155 -45 155 45 100 100 b 46 155 -45 155 -100 100 b -155 45 -155 -45 -100 -100
‫صبر کن، من اینو ‫نمی‌دونستم.
m -100 -100 b -45 -155 45 -155 100 -100 b 155 -45 155 45 100 100 b 46 155 -45 155 -100 100 b -155 45 -155 -45 -100 -100
‫خیلی وقته حتی به فیسبوک هم ‫سر نزدم.
m -100 -100 b -45 -155 45 -155 100 -100 b 155 -45 155 45 100 100 b 46 155 -45 155 -100 100 b -155 45 -155 -45 -100 -100
‫این رو داشته باش
m -100 -100 b -45 -155 45 -155 100 -100 b 155 -45 155 45 100 100 b 46 155 -45 155 -100 100 b -155 45 -155 -45 -100 -100
‫هی، کاساماچی شبیه ‫اون یاروئه.
m -100 -100 b -45 -155 45 -155 100 -100 b 155 -45 155 45 100 100 b 46 155 -45 155 -100 100 b -155 45 -155 -45 -100 -100
‫فکر کنم داریم به ‫یه نفر فکر می‌کنیم.
m -100 -100 b -45 -155 45 -155 100 -100 b 155 -45 155 45 100 100 b 46 155 -45 155 -100 100 b -155 45 -155 -45 -100 -100
‫چرت و پرت نگو
m -100 -100 b -45 -155 45 -155 100 -100 b 155 -45 155 45 100 100 b 46 155 -45 155 -100 100 b -155 45 -155 -45 -100 -100
‫من هنوز حتی ‫چیزی نگفتم.
‫می‌دونم.
m -100 -100 b -45 -155 45 -155 100 -100 b 155 -45 155 45 100 100 b 46 155 -45 155 -100 100 b -155 45 -155 -45 -100 -100
‫می‌دونم که داری ‫چرت و پرت می‌گی.
‫خب، چه خبر؟
‫فکر نمی‌کردم خیلی خوشحال بشی.
‫منظورم اینه که اگه دوباره بهش نزدیک بشم.
‫توی خانواده ما، بابام وقتی بیرون می‌رفتیم ‫اصلاً حرف نمی‌زد.
‫انگار که اونجا تنها بود.
‫ای بابا.
‫از این متنفر بودم.
‫بابات آدم ساکتی بود.
‫اون زیاد در مورد پدر و مادرش حرف می‌زنه.
‫هیچ‌وقت حرف زیادی برای گفتن نداشت.
‫گاهی اوقات فکر می‌کنم که ‫نکنه داره زیادی حرف می‌زنه.
‫اولش برام عجیب بود.
‫ولی شاید بهتر باشه که ‫راحت در موردشون حرف بزنه.
‫شاید حق با تو باشه.
‫من با خواهرم در ارتباط نبودم، واسه همین...
‫هی، هی. مامان.
‫حالا چی شده؟
‫ببخشید.
‫می‌تونم با آسا برم مایو بخرم؟
‫تو که مایو داری.
‫ولی دیگه برام کوچیک شده.
‫واقعاً؟
‫چقدر قد کشیدی؟
‫اون چه قیافه‌ایه؟
‫پنج سانتی‌متر.
‫منم می‌خوام بخرم.
‫چی؟ باشه، فکر کنم بشه.
‫صبر کن، مگه تو هم مایو نداری؟
‫ایول.
‫انگار تو خیلی خبر داری!
‫اصلاً بحث این نیست.
‫مال منم برام کوچیک شده، خب؟
‫فقط در حد دو سانتیمتر.
‫امیری، خائن!
‫صبر کن چی؟ تو افسرده بودی؟
‫بعد از اینکه از ماکیو جدا شدم.
‫عمراً. منظورت همون موقع‌ست که ‫ اون پیام عصبانی رو برات فرستادم؟
‫خیلی بده. متأسفم!
‫اوه نه، ربطی به جدایی یا ‫ اون پیام تو نداشت.
‫فقط فهمیدم دیگه نمی‌تونم ‫ تو بانک کار کنم.
‫واقعاً؟
‫قول می‌دم.
‫واو... اصلاً انتظارش رو نداشتم.
‫البته نه از تو، هرچند شاید بی‌ادبی باشه.
‫می‌فهمم.
‫راستش، خودمم باورم نمی‌شد.
‫خب، پس یادداشت می‌کنم که ‫ پنج هزار ین توی فضای ابری بذارم.
‫باشه!
‫کدوم فضای ابری؟
‫یادداشت‌ها رو توی فضای ابری نگه می‌داریم ‫ تا مثل یه تابلوی اعلانات مشترک باشه.
‫چون من خیلی فراموشکارم.
‫تو فراموشکاری؟
‫آره، هستم.
‫چه جور چیزهایی رو؟
‫اوه، خب...
‫تقریباً همه‌چی، فکر کنم.
‫سر همین قضیه اون روز دعوامون شد.
‫اون دعوا نبود.
‫چه فکر خوبی.
‫یه دوستی بهم پیشنهاد داد.
‫چون ماکیو ‫ نمی‌تونه منظم باشه.
‫به حرف هم گوش نمی‌ده. تازه ‫ وقتی هم گوش می‌ده، یادش می‌ره.
‫هی، فکر می‌کنی ممکنه ‫ مثلاً اختلال عصبی داشته باشه؟
‫عجیب هم نیست.
‫یهو یه‌شبه شدی پدر و مادر.
‫اون دیگه چیه؟
‫باید تغییر خیلی بزرگی بوده باشه.
‫خب، فکر کنم.
‫هرچند من مادرش نیستم.
‫ولی اونم دختر من نیست...
‫با این حال، خودت این تصمیم رو گرفتی، نه؟
‫که سرپرستی آسا رو قبول کنی.
‫نه، من هیچ‌وقت مادرش نمی‌شم.
‫و اصلاً هم سعی نمی‌کنم بشم.
‫هرچند قیمش هستم.
‫فقط می‌زدم زیر گریه و نمی‌تونستم تکون بخورم.
‫مدام فکر می‌کردم: «چرا من؟»
‫«خودت باید یه کاریش کنی.»
‫«بی‌خیالش شو.»
‫«حتماً به اندازه کافی تلاش نمی‌کنی.»
‫هیچ‌وقت به زبون نیاوردم، ‫ ولی بقیه رو این‌طوری قضاوت می‌کردم.
‫و حالا همه‌چی برگشت و دامن خودمو گرفت.
‫تا اون موقع، حتی تصور نمی‌کردم ‫ روزی به کمک نیاز داشته باشم.
‫خیلی مغرور بودم.
‫اینا رو به ماکیو گفتی؟
‫همین اواخر.
‫تا وقتی کارم رو عوض نکرده بودم ‫ نمی‌تونستم به کسی بگم.
‫از واکنش احتمالی‌اش می‌ترسیدم، اما...
‫خوب خوابیدی؟
‫آره، حسابی خوابیدم.
‫پس... خوبه.
‫همین بود.
‫احمق!
‫نه، فهمیدم بی‌خودی نگران بودم.
‫خیلی خیالم راحت شد.
‫این همون اخلاقشه که ‫باعث شد عاشقش بشم، می‌دونی؟
‫ای بابا.
‫به‌به. چقدر قشنگ.
‫مـ... من باید برم...
‫صبر کن! حداقل بگو چطور شروع شد.
‫اوه، فکر نمی‌کنم این‌طور باشه. ‫تا وقتی دوستش داری...
‫نه، امم، منظورم این نبود که...
‫چطور بگم؟
‫پدر و مادرش کسایی بودن که ‫تا الان بزرگش کردن.
‫هیچ‌کس نمی‌تونه جای اون‌ها رو بگیره.
‫نه اینکه بدونم ‫اون‌ها چه جور پدر و مادری بودن.
‫کاش می‌دونستم مامان واقعاً چطور بود.
‫اما حالا، دیگه راهی نداره که ‫چیزهایی که می‌خواستن بهش بدن رو بگیره.
‫چه خوب و چه بد.
‫تنهایی، ناامیدی...
‫چقدر سخته که هنوز کلمه‌ای برای ‫بیان این حس‌ها بلد نباشی.
‫حقیقت تلخ اینه که ‫هیچ‌وقت نمی‌تونیم.
‫و تا ابد با ترسش زندگی می‌کنیم.
‫به‌خاطر همینه که فکر می‌کنم باید با ‫همون چیزهای کمی که بهش داده شده، بسازیم.
‫شاید بتونم ازش محافظت کنم، ‫اما نمی‌تونم بزرگش کنم.
‫تـ... تو خوبی؟
‫اه.
‫بازم داری گریه می‌کنی؟
‫نگران نباش. اون از اون آدم‌هاییه که ‫با تبلیغ‌های تلویزیونی هم گریه‌اش می‌گیره.
‫مامانِ امیری یه کم منو ‫یاد سگ‌های چی‌واوا می‌ندازه!
‫ما داریم می‌ریم خرید.
‫ببخشید! ای وای...
‫نـ... نه، تو خوبی.
‫فقط تصور کردم اگه جای اون بودم ‫چه حالی می‌شدم، اشکم دراومد.
‫درسته...
‫امم، می‌تونم یه چیزی ‫ازت بپرسم، میچیکو-سان؟
‫اوه، منظورت منم؟
‫ای بابا، انقدر بهم گفتن «مامانِ امیری» ‫که غافلگیر شدم.
‫خواهش می‌کنم، بپرس.
‫خواهرم چطور آدمی بود؟
‫یه وکیل؟
‫همونی که مراقب آسا-سان هست.
‫هوم. تا حالا اسمش رو نشنیدم.
‫ببین، اون خوش‌تیپه.
‫و برخلاف من، یه تیپِ ‫باحال و خفنی داره.
‫واسه همین یه کم جوگیر شدم.
‫ولی ماکیو از پسرهای خوش‌تیپ خوشش نمیاد.
‫اما از مردهای باهوش خوشش میاد، نه؟
‫داری درباره خودت حرف می‌زنی، ‫آقای باهوش؟
‫یه وکیل باید از من باهوش‌تر باشه.
‫صبر کن. تو واقعاً حسودی‌ات شده؟
‫این‌طور نیست.
‫ولی ماکیو-سان بین پسرها محبوبه.
‫نمی‌تونستم همین‌طوری دست رو دست بذارم.
‫چی؟!
‫اون اعصاب‌خردکن؟
‫فقط آدم‌های عجیب‌غریب جذبش می‌شن!
‫عجیب‌غریب؟
‫منظورم تو بودی، لعنتی!
‫دایگو-سان، صدات رو بیار پایین!
‫مینوری-سان...
‫خودم بهش می‌گفتم ‫مامانِ آسا-چان.
‫به نظرم آدمیه که ‫خیلی به خودش سخت می‌گرفت.
‫انگار استانداردهای خیلی بالایی داشت.
‫آره...
‫هی، تو.
‫نمی‌تونی یه کار به این سادگی رو انجام بدی؟
‫خیلی آسونه.
‫آره... چرا نمی‌تونم انجامش بدم؟
‫فهمیدم.
‫شاید از این نظر شبیه هم باشید.
‫تو هم انگار خیلی به خودت سخت می‌گیری.
‫شاید دارم زیاده‌روی می‌کنم.
‫ام، تا حالا شنیدی چرا ‫هیچ‌وقت رسماً ازدواج نکرد؟
‫راستش...
‫منم فقط از طریق اخبار فهمیدم.
‫نمی‌دونم آسا-چان هم می‌دونست...
‫مطمئن نیستم.
‫یه جورایی انگار اصلاً نمی‌شناختمش.
‫می‌دونی، آدم‌هایی که قبل از پدر/مادر شدنم ‫منو می‌شناختن هم شاید همین رو بگن.
‫فکر کنم هیچ‌وقت حقیقت کامل رو نمی‌فهمیم.
‫پشیمونی خاصی داری؟
‫درباره پدر/مادر شدن؟
‫معلومه که دارم.
‫ولی مطمئنم هر راهی هم که انتخاب می‌کردم ‫بازم پشیمون می‌شدم.
‫الان دیگه با انتخابم کنار اومدم.
‫نمی‌دونم اگه سرپرستی‌اش رو قبول نمی‌کردم ‫بیشتر پشیمون می‌شدم یا نه.
‫فکر کنم می‌شدی.
‫چون به نظر میاد خیلی به خودت سخت می‌گیری.
‫من اون‌قدرها صادق نیستم.
‫دفترچه خاطرات با جادوگر
‫هی، امیری؟
‫هوم؟
‫یه مدت پیش از ساکورای-کون شنیدم ‫که شینوزاکی ازت درخواست دوستی کرده.
‫جواب رد دادی؟
‫ساکورای اینو بهت گفت؟
‫صبر کن، تو اصلاً از کجا شینوزاکی رو می‌شناسی؟
‫توی مسابقات ورزشی هم‌تیمی بودیم.
‫اوه. خب، من باهاش دوست نمی‌شم.
‫چی؟ چرا؟
‫چون ازش خوشم نمیاد.
‫نمی‌خوای دوست‌پسر داشته باشی؟
‫شاید خودت یکی می‌خوای.
‫می‌خوام، ولی...
‫گروه موسیقی فعلاً برام کافیه. فقط می‌خوام ‫درباره روابط بقیه بشنوم.
‫اصلاً باحال نیست.
‫جدی میگم، ولی...
‫دیگه نمی‌خوام درباره‌ش حرف بزنم. ‫نمی‌خوام دوست‌پسر داشته باشم. همین که گفتم.
‫خب، پس چی؟
‫یعنی با دوست‌دختر مشکلی نداری؟
‫داری رو اعصابم راه میری.
‫گفتم که دیگه تمومش کن.
‫بی‌خیال، داری عین ماکیو-چان رفتار می‌کنی.
‫سعی کردم درباره کاساماچی-کون ازش بپرسم ‫اونم همین‌طوری برخورد کرد.
‫آره، چون داری فضولی می‌کنی.
‫نه‌خیر.
‫ماکیو-چان کلاً مدلش این‌جوریه.
‫شاید حرفم خیلی بی‌ربط باشه، ‫ولی این رو بگیر.
‫مهم نیست عاشق کی می‌شی، ‫یا اصلاً عاشق کسی نمی‌شی...
‫این داستانیه درباره اینکه ‫هیچ اشکالی توش نیست.
‫خب، من که عجیب‌غریب نیستم.
‫منظورم دقیقاً همینه.
‫پس عجیبه که داری عین اون رفتار می‌کنی.
‫می‌بینی چقدر عجیبه؟
‫فکر کردم آسا-سان خونه باشه. ‫زیادی نیست؟
‫بقیه‌اش رو فردا می‌خوریم.
‫گفت که قراره با یکی از دوستاش ‫شام بخوره.
‫بهش گفتم مراقب باشه دردسر درست نکنه.
‫دردسر، هان؟
‫اوه، یادم افتاد...
‫یادداشت‌های جعبه بنتو
‫این برای توئه. یه دفتر یادداشت بنتو.
‫مال مادرمه. برای ایده‌های آشپزی.
‫نمی‌تونم دفتر کس دیگه‌ای رو قبول کنم!
‫فقط درباره جعبه‌های بنتوئه.
‫عمراً. اصلاً حرفش رو هم نزن. نه.
‫خیلی خب، فقط می‌تونی قرضش بگیری.
‫دارم می‌رم سراغش.
‫خوندن دست‌خط بقیه، ‫انرژی زیادی می‌بره...
‫انگار خیلی حسش واقعیه؟
‫آره. اوه، نگاه کن.
‫«شینگو قایمش می‌کرد، ولی انگار ‫پودر ماهی صورتی شیرین دوست داره.»
‫فکر نمی‌کنم قایمش کرده باشم.
‫به نظر خیلی منظم می‌رسه.
‫الان دیگه خیلی آروم شده.
‫همیشه با دوستاش بیرونه.
‫پس این حتماً راهش برای ‫نشون دادن عشقش بوده.
‫در مورد اون، فکر می‌کرد که غرق کردن من ‫با تصور خودش از یه «پسر کامل»
‫باعث می‌شه بشم همون ‫پسر کاملی که می‌خواست.
‫حداقل از ته دلش این‌طور بود.
‫نمی‌دونم بشه اسمش رو عشق گذاشت یا نه.
‫خب، فقط خودش می‌تونه بدونه.
‫و اینکه تو چطور برداشتش کنی، به خودت بستگی داره.
‫می‌دونی، خواهرم هم یه دفتر داشت.
‫یه دفتر؟
‫کار اشتباهی بود، ولی یه نگاهی بهش انداختم ‫ببینم باید نگهش دارم یا نه.
‫معلوم شد برای آسا بوده.
‫یعنی داشت برای آسا-سان می‌نوشت؟
‫آره. می‌شه گفت این دفتر بنتو هم ‫برای تو نوشته شده.
‫ولی مال خواهرم خیلی... شخصی‌تر بود.
‫نوشته بود که می‌خواد وقتی آسا بیست ساله شد، ‫بهش بده.
‫بیشتر شبیه نامه می‌مونه.
‫می‌دونم. دیگه ‫بیشتر از اون نخوندم.
‫ولی اون هیچ‌وقت اهل نوشتن نبود.
‫نمی‌فهمم چی باعث شد ‫این‌قدر بنویسه.
‫هرچی باشه، نوشتن یه کار تنهاییه.
‫شاید اون هم یه جور عشق بوده.
‫در نهایت، خواهرم می‌تونست ‫تصمیم بگیره که به آسا نده‌ش،
‫اگه پنج سال بیشتر عمر می‌کرد.
‫همینه.
‫ولی حالا که دیگه نیست، ‫تو باید بهش بدیش.
‫کی؟
‫وقتی بیست سالش شد؟
‫ولی آسا الان دلتنگ مادرشه.
‫یه جورایی، مادرش هنوز ‫توی اون دفتر زنده‌ست.
‫شاید آسا بخواد همین الان بخونتش.
‫شاید بهتر باشه خودش تصمیم بگیره ‫کی بخونتش.
‫پس مسئله‌اش زمان‌بندی‌شه. ‫کار سختیه.
‫جدی میگی؟
‫خودت بودی که خودت رو به کشتن دادی.
‫یه جورایی، مادرش هنوز ‫توی اون دفتر زنده‌ست.
‫جدی میگی؟
‫خودت رفتی و مردی.
‫حالا این دفتر دیگه چیه؟
‫مامان و ماکیو-چان جفتشون ازم قایمش کردن.
‫لعنت بهت.
‫لعنت بهت!
‫وسایل شخصی آسا
‫بجنب، دیرت میشه.
‫باشه، باشه.
‫دو بار پشت سر هم نگو.
‫باشه.
‫موهات رو مرتب کردم.
‫روز خوبی داشته باشی.
‫من رفتم!
‫برادر کوچیکم میگه ازدواج نمی‌کنه ‫چون نمی‌تونه ازخودگذشتگی داشته باشه.
‫چقدر خودخواه!
‫تا حالا با کسی کار نکرده؟
‫خواهر کوچیکم هم شاید همین‌طوری باشه.
‫واقعاً؟ اونم به عنوان یه زن؟
‫بهش گفتم نباید این‌طوری باشه ‫و یه صندلی سمتم پرت کرد.
‫مطمئنی اون مرد نیست؟
‫ولی وقتی بهش فکر می‌کنم، ‫شاید از من وضعیتش بهتر باشه.
‫اون داره دنبال قلبش میره، ‫و تنهایی سخت تلاش می‌کنه.
‫خفه شو!
‫تو همونی هستی که این‌طوری عذاب می‌کشه.
‫فقط برات مهمه بقیه چی فکر می‌کنن.
‫هیچ چیزی نداری که دوست داشته باشی یا بخوای انجام بدی.
‫هیچ اصولی نداری که پاش وایسی!
‫نه کنجکاوی، نه اشتیاق، هیچی!
‫فقط چون خودت هیچ چیزی ‫که مال خودت باشه نداری...
‫دست از تحمیل پوچی‌هات به بقیه بردار!
‫هیچ‌وقت بچه‌ها برام مهم نبودن، ولی ‫وقتی بچه‌دار شدم، حس کردم تقدیرم بوده.
‫پس از بزرگ کردن بچه‌ها خوشت میاد؟
‫بیشتر شبیه اینه که... بالاخره ‫همونی شدم که همیشه می‌خواستم باشم.
‫همیشه یه جوری با زندگی ساختم.
‫یا فکر می‌کردم که ساختم.
‫ولی قبل از اینکه بفهمم، ‫هیچی اون‌طور که می‌خواستم پیش نرفت.
‫زندگیم اصلاً اون‌طوری نشد ‫که تصور می‌کردم.
‫نمی‌خوام ازدواج کنم.
‫ولی... می‌خوام از بچه مراقبت کنم.
‫به عنوان یه پدر، تمام تلاشم رو می‌کنم.
‫اگه مشکلی نیست.
‫اوه... حتماً.
‫آره، ممنون.
‫...جایی که یه کامیون با ‫یه ماشین سواری پارک‌شده تصادف کرد.
‫به گفته پلیس، سرنشینان اون ‫هاجیمه تاکومی و مینوری کودای بودن.
‫اون‌ها به بیمارستان منتقل شدن ‫ولی جان باختن.
‫زندگی تازه‌عروسی چطوره؟
‫هیچ فرقی نکرده جز اسمم.
‫فقط یه سری کاغذبازی انجام دادیم.
‫نکته‌ش هم همینه!
‫تو چطور، مینوری؟
‫فقط تو موندی.
‫کی فکرش رو می‌کرد؟
‫اون پسره که باهاش ‫قرار می‌ذاشتی چی شد؟
‫راستش، همین امروز می‌خواستم ‫خبرش رو بهتون بدم.
‫واو، پس بالاخره تو هم داری فارغ‌التحصیل می‌شی!
‫من همیشه مثل بقیه آدم ‫معمولی‌ای بودم.
‫تبریک می‌گم!
‫حتی می‌تونم بگم یه قدم هم جلوتر بودم.
‫متفاوت بودن یعنی عجیب بودن.
‫هی.
‫چرا نمی‌تونی یه کار به این سادگی رو انجام بدی؟
‫جوابم رو بده.
‫خواهر کوچولوی من،
‫چطور تحمل می‌کنی که با ‫بقیه فرق داری؟
‫آسا...
‫اسمت با کلی دقت و ‫توجه انتخاب شده.
‫این اسم، زیبایی تمام چیزهای تازه‌ای رو که ‫با هر روز میاد، در خودش داره.
ارائه‌ای از رسانه پارسی‌زبان انیمکس
A.H\h:مترجم
ANIMEX.CLICK
‫از ته دلم آرزو می‌کنم که همه اطرافیانت ‫دوستت داشته باشن.
‫و من هر کاری از دستم بربیاد می‌کنم ‫تا این اتفاق بیفته.
‫الان، هیچ ایده‌ای ندارم که قراره کی بشی ‫یا چه تصمیم‌هایی می‌گیری.
‫و شاید تا ‫سال‌ها بعد هم ندونم.
‫اما تا وقتی که بتونی خودت رو دوست داشته باشی،
‫به نظرم همین کافیه.
‫انگار داشتم به یه گودال بزرگ و تاریک نگاه می‌کردم.
‫ته اون گودال، یه ترس هیولاوار خوابیده بود.
‫این فکر که شاید...
‫مامان هیچ‌وقت واقعاً دوستم نداشته.
‫آسا، من به عنوان مادرت،...
.دارم خیلی دوستت
‫تو که نمی‌دونی!
‫شاید همش دروغ باشه.
‫کی می‌دونه؟
‫اون می‌تونسته هر چیزی بنویسه...
‫من از کجا باید بدونم؟
‫من از کجا باید بدونم؟!