رسانه انیمکس با افتخار تقدیم میکند
Yuki & Memento\h:مترجم
ANIMEX.CLICK
‫هرچی بیشتر با کسی وقت بگذرونی، ‫بیشتر هم ازش شناخت پیدا می‌کنی.
‫روحش حداکثر در حد یه نوجوونه.
‫بیشتر اطلاعاتش رو از اینترنت گرفته، ‫و تجربه دست‌اول خیلی کمی داره.
‫معمولاً به‌طرز احمقانه‌ای ‫شاد و پرانرژیه،
‫اما گاهی اوقات،
‫یه نگاهِ کاملاً تسلیم‌شده ‫توی چشماش دیده می‌شه.
‫شاید زندگی قبلیش چیزی نبوده ‫که بخواد با خوشحالی بهش فکر کنه.
‫با این حال...
‫آکوا، روبی، شام حاضره.
‫اومدم!
‫حالا که تناسخ پیدا کردیم،
‫تا وقتی داریم بهترین زندگی‌مون رو ‫می‌کنیم، هیچی از اون مسائل مهم نیست.
‫m0 0 l 0 204 64 204 b 6 150 6 64 64 0
‫کو نو اوشی
‫m0 0 l 0 204 64 204 b 6 150 6 64 64 0
‫کاریِ اینجا عالیه!
‫این رو ببین! استخون‌های بدون مغز ‫رو می‌شه به عنوان نی استفاده کرد!
‫حتی می‌تونی لاسی‌ت رو هم باهاشون بخوری!
‫واو!
‫راست می‌گی! خیلی باحاله!
‫مگه نه؟
‫بعدش کجا بریم؟
‫همه اینجا منتظرن که بنوشن.
‫هوم، جای نزدیکی هست ‫که بتونیم با آرامش بنوشیم؟
‫«پاتر» چطوره؟
‫اوه، خوشم اومد.
‫یکی از دوستام اون بار رو می‌چرخونه. ‫بهش یه پیام توی لاین می‌دم.
‫آکوا هوشینو
‫یه لحظه معذرت می‌خوام.
‫الو. چه خبر؟
‫کجایی؟
‫هنوز هیچ‌کدوم از کارهای ‫امروز رو چک نکردی.
‫اوه، بیرونم دارم با مسئول ‫بازاریابی می‌نوشم.
‫مسئول بازاریابی؟
‫پس یه مشت «دوست» آوردن که ‫مدل و بازیگرن،
‫و تو داری توی یه بار دنج می‌نوشی؟
‫خب، ارتباط‌سازی بخشی از کارشونه.
‫و ما همیشه به بازیگرهای خوب نیاز داریم.
‫مخالفش نیستم،
‫ولی این‌جور جاها معمولاً ‫پر از آدم‌های سرسخته.
‫مواظب باش دورت نزنن.
‫معلومه. فکر کردی چند ساله ‫توی این کارم؟
‫خیلی از مسائل کاری به ‫احساسات آدم‌ها برمی‌گرده.
‫بعضی چیزها رو هم فقط وقتی ‫مست باشی می‌تونی ببینی.
‫این دنیا با ارتباطات می‌چرخه، ‫و من تو این کار حرفه‌ای‌ام.
‫و حرفه‌ای‌ها کنترلشون رو از دست نمی‌دن.
‫ها؟ گوشیم نیست!
‫کجا رفت؟
‫گوشیت اینجاست، کارگردان گوتاندا.
‫آکوا-کون.
‫می‌تونی این یارو رو ببری خونه؟
‫حتماً. حواسم هست که صحیح و سالم برسه.
‫اوه، سلام پسر.
‫تو آکوا هوشینو-کون هستی؟
‫همه چیز رو درباره‌ت شنیدم. ‫تو بهترین شاگرد کارگردانی؟
‫وووهو!
‫نه. من این مرد رو نمی‌شناسم.
‫بی‌خیال. بیرون داره بارون میاد، ‫بیا پیش ما.
‫همین الان براتون تاکسی می‌گیریم.
‫گرسنه‌ت نیست؟
‫ناپولیتن اینجا حرف نداره. ‫حداقل قبل رفتن اون رو بخور.
‫نه، ممنون.
‫همیشه داری جوون‌ترها رو اذیت می‌کنی.
‫بی‌خیال شو، تندوجی-سان.
‫حالا نری پیش بقیه بدنامم کنی.
‫تندوجی... مارینا تندوجی؟
‫آره، خودمم.
‫من اسمم رو بهت گفتم؟
‫بفرما. اینم سودا.
‫به محض اینکه سنت قانونی شد، ‫بریم یه نوشیدنی بزنیم.
‫البته فکر نکنم بخوای ‫با یه پیرزن مثل من بری.
‫نگران نباش. چند تا دوست ‫خوشگل هم با خودم میارم.
‫حتماً خیلی نوشیدن رو دوست داری.
‫یه جورایی بخشی از کارمه.
‫واقعاً مشکلی نداره؟
‫خانواده‌ت نگران نمی‌شن؟
‫هی، من پنجاه و چند سالمه.
‫عمریه دارم این کار رو می‌کنم، ‫واسه همین کسی نگرانم نیست.
‫کاش می‌تونستم برم کنسرت بی-کوماچی
‫کاش اجازه داشتم برم بیرون
‫کاش مامان و بابا سالم بمونن ‫و هیچ‌وقت مریض نشن
‫می‌دونی، یه نفر اون بیرون هست که نگرانته.
‫شاید.
‫من متأهلم.
‫ببین، این خانواده‌ی منه!
‫چطور ممکنه؟
‫واقعاً مادری مثل اون هم پیدا می‌شه؟
‫سارینا-چان...
‫تولد ۵۴ سالگی مبارک، مامان! ‫زیاد ننوش.
‫زندگی‌ت حتماً جهنم بوده.
‫وقتی بچه داری،
‫تنها چیزی که مهمه ‫اینه که سالم باشن.
‫مامان... واسه همینه که مامان نمیاد...
‫نه.
‫بازم گیر کردی روی این تیکه.
‫گوش کن، تو این صحنه،
‫تو بچه‌ای هستی که داره مادری رو درک می‌کنه ‫که از دستش فرار کرده.
‫باید بپذیری که غیرعادی هستی، ‫و مادرت دوستت نداره.
‫باید رهاش کنی، و با این کار ‫خودت رو هم آزاد کنی.
‫باید حس رهایی داشته باشی، نه استیصال.
‫ولی این اصلاً درست نیست.
‫قبول کنم که مادرم دوستم نداره؟ ‫این نمی‌تونه درست باشه.
‫احتمالاً فقط یه سوءتفاهمه.
‫دروغِ 15 ساله
‫این اصلاً برام منطقی نیست.
‫آخه، هرچی باشه...
‫تهِ تهِ دلشون،
‫پدر و مادرها همیشه بچه‌هاشون رو دوست دارن.
‫ایباراکی.
‫اجرای کنسرت مشترک ‫در فضای باز، ساعت ۶ عصر.
‫سوار ماشین شدن ساعت ۹ شب.
‫برگشت به خونه ساعت ۱۱ شب.
‫رفتن به مدرسه ساعت ۸:۳۰ صبح.
‫خروج زودهنگام ساعت ۱۰:۳۰ صبح.
‫درس اسپرانتو
‫عمیق بکاو! غیرممکن رو دنبال کن! ‫ ‫جلسه آمادگی ساعت ۱۱:۳۰ صبح.
‫ضبط گزارش ساعت ۱۲ ظهر.
‫سوار ماشین شدن ساعت ۳ بعدازظهر، ناهار،
‫تایید متن مصاحبه، ‫و درس خوندن برای امتحانات.
‫یامادا، تاناکا، هوشینو، ساساکی، اینوئه
‫و ساعت ۴ بعدازظهر،
‫حضور در ضبط یه برنامه تلویزیونی ‫شبانه. فیلم‌برداری سه قسمت.
‫تمرین رقص برای آهنگ جدید ساعت ۹:۳۰ شب.
‫و همزمان، ‫بحث درباره ایده‌های ویدیو یوتیوب.
‫کلاس بازیگری خصوصی ساعت ۱۱ شب.
‫خوابیدن ساعت ۳ صبح.
‫مامان همه اینا رو بدون خستگی انجام می‌داد.
‫باید بهتر عمل کنم.
‫اشکالی نداره. می‌دونم که از پسش برمیام.
‫زمان خیلی کمی تا شروع ‫فیلم‌برداری باقی مونده.
‫می‌خوام برنامه روبی-چان رو با ‫کلاس‌های بازیگری پر کنی.
‫روبی داره هر کاری که می‌تونه می‌کنه.
‫برنامه‌اش همین الان هم پره. ‫به‌زور می‌تونه بخوابه.
‫تازه دیروز هم...
‫حجم کاری که قبول می‌کنه رو کم کن.
‫مخصوصاً برای مدت زمان ‫فیلم‌برداری و تمرین‌ها.
دروغِ 15 ساله یه ‫آزمون واقعی برای مهارت بازیگریه.
‫شاید بی‌رحمانه باشه که این رو درباره ‫بازیگری بی‌تجربه مثل روبی-چان بگم،
‫ولی حتی منم می‌بینم که ‫توی توانایی کمبود داره.
‫چطور به خودش اجازه میده اینو بگه، ‫وقتی خودش لایو-اکشن «امروز شیرین» رو ساخته؟
‫ولی اشتباه هم نمی‌گه.
‫روبی مهارت لازم برای رهبری ‫یه تیم بازیگری به این خوبی رو نداره.
‫بادبان‌ها رو بکشید بالا، رفقا!
‫به پیش! به سوی یه دنیای جدید!
‫خیلی تند نرو!
‫فقط یکی از ما می‌تونه دستش به ‫اون گنج افسانه‌ای و تک برسه!
‫و مطمئن می‌شم که اون تو نباشی!
‫ها! امتحانش کن!
‫خیلی گرمه!
‫تابستون که داغ میشه، ‫عرق رو از بین ببر...
‫دستمال مرطوب بدن
‫با رایحه صابون
‫دستمال مرطوب بدن اسپکتاکلین
‫پوستی صاف ‫در یک چشم به هم زدن!
‫با دستمال مرطوب اسپکتاکلین!
‫کات! عالی بود!
‫ادامه بدید!
این تبلیغ رو بهتون دادم چون یه اسپانسر ‫بزرگ، دختری داره که طرفدار «تیغه توکیو»ئه
‫و شما دو تا عالی کار کردید!
‫باعث افتخارمه!
‫واو، چقدر هماهنگید. ‫پس اون دشمنی‌تون هم فقط بازی بود؟
‫هاها! معلومه که بود!
‫رقیب؟ کی، اون؟
‫اصلاً. اون حتی نزدیک ‫به سطح لازم هم نیست.
‫چی؟ تو هم قاطی بازی شدی، کانا-چان.
‫اون‌طوری صدام نکن!
‫خب، نظرت چیه؟ کمکی کرد؟
‫شما دو تا واقعاً فوق‌العاده‌اید.
‫به من نشون دادید که چقدر هنوز راه دارم.
‫چطور می‌تونم مثل شما بازی کنم؟
‫خودت رو بشناس.
‫باید درک درستی از اون چیزی که ‫درونته داشته باشی.
‫اون چیزی که درونمه؟
‫مثلاً، تو علایق و تنفراتت رو ‫برمی‌داری،
‫و بسته به نیاز، یا پررنگشون می‌کنی ‫یا کمرنگ.
‫درسته.
‫این‌طوری می‌تونی قوانین و تداعی‌های ‫جدیدی توی احساساتت بسازی.
‫این‌طوریه که یه شخصیت رو شکل می‌دی—
‫همون چیزی که الان ‫باهاش مشکل داری.
‫البته من بیشتر از خودم، ‫روی شخصیت تمرکز می‌کنم.
‫این که معلومه. ‫تو یه بازیگر متد هستی.
‫خودم رو بشناسم؟
‫من چه جور آدمی هستم؟
‫آیا من روبی هستم؟
‫آیا من سارینا تندوجی هستم؟
‫من کی‌ام؟
‫ایچیگو: هیچ‌وقت به فکر دیدن مادرت نیستی؟ ‫آی: اون ازم متنفره، بهتره نرم. این‌طوری براش بهتره.
‫مادر دوستم نداره.
‫نه. این نمی‌تونه حقیقت داشته باشه.
‫راستش...
‫مادر!
‫اومدی منو ببینی! ‫چقدر می‌مونی؟
‫بعد از اینکه به خونه مادربزرگت سر بزنم، ‫باید برگردم توکیو.
‫اوه. حتماً سرت خیلی شلوغه.
‫متأسفم.
‫باید برم با دکترت صحبت کنم.
‫آها، فهمیدم...
‫هی، مادر؟
‫دوستم داری؟
‫راستش...
‫امکان نداره اون حرف‌ها دروغ بوده باشه.
‫معلومه که دوستت دارم.
‫تندوجی
‫خیلی وقت‌ها وقتی دلم گرفته بود، ‫می‌اومدم اینجا می‌ایستادم.
‫خونه‌مون هنوز همون‌جایی بود ‫که یادم می‌اومد.
‫اگه زنگ رو می‌زدم، مادر جواب می‌داد.
‫خیلی وقت‌ها به این فکر می‌کردم که ‫اون دکمه رو بزنم و بگم...
‫تندوجی
‫مادر، منم.
‫اما نه.
‫یکی بود یکی نبود، یه خانواده ‫کاملاً معمولی وجود داشت.
‫با وجود تمام محبتی که مادر ‫نثار دخترش می‌کرد،
‫وقتی دختر چهار سالش بود، ‫فهمیدند بیماری سختی داره.
‫وقتی فهمیدن دخترشون کمتر از ۱۰ درصد ‫شانس داره تا ۱۰ سال دیگه زنده بمونه،
‫مادر مدتی با عشق و مراقبت ‫باهاش رفتار کرد،
‫اما به مرور زمان، از نظر روحی شکست.
‫پدر اون دو تا رو از هم جدا کرد و ‫تمرکزش رو گذاشت روی بهبود مادر.
‫اون‌ها از یه خانواده محترم ‫در حومه شهر بودن،
‫برای همین دختر رو سپردن به ‫بزرگ‌ترین بیمارستان شهرشون.
‫والدین برای فرار از غم و اندوه، ‫غرق در کار شدن،
‫و خیلی زود دیگه حاضر نبودن ‫با واقعیت روبه‌رو بشن.
‫در نهایت، شروع کردن به نادیده گرفتن ‫دخترشون هم.
‫مادرم قبلاً اسکیت‌باز نمایشی بوده!
‫می‌گه وقتی مرخص بشم، ‫اسکیت‌سواری یادم می‌ده!
‫می‌خوام برم المپیک و ‫لبخند رو به لبش بیارم!
‫وضعیت دختر با گذشت زمان ‫فقط بدتر می‌شد.
‫اون با سردردهای مزمن و حالت تهوع می‌جنگید،
‫و تعادلش رو از دست داد، ‫طوری که دیگه نمی‌تونست راه بره.
‫این روی حافظه و درک محیطی‌اش ‫هم تأثیر گذاشت.
‫توی اون روزهای پر از رنج، ‫اون به یه دختر خاص دل بست.
‫دختر شروع کرد به زندگی کردن ‫از طریق اون.
‫وقتی بیماری دختر به مرحله آخر رسید، ‫مادر دیگه اصلاً پیداش نشد.
‫حتماً نمی‌خواسته ‫درد کشیدن دخترش رو ببینه.
‫اما اون دختر همچنان ‫منتظر مادرش موند.
‫اون همچنان منتظر مادرش موند، ‫با این باور که هنوز دوستش داره.
‫اوه، فقط تویی، سنسی.
‫حیف که فقط منم.
‫هوم؟ این... بی-کوماچیه؟
‫تک‌آهنگ جدید دادن؟
‫آره!
‫اون مرد جوان عادت داشت به دیدن بیمارایی ‫بره که کسی به ملاقاتشون نمی‌اومد
‫و باهاشون گپ می‌زد.
‫اصلاً نمی‌شه گفت این کار چقدر ‫به اون دختر کمک کرد.
‫اون دو تا بارقه امید پیدا کرده بود.
‫هرچند که با گذشت زمان، ‫هر دو رو از دست داد.
‫طرفدار همیشگی آی!!!
‫با اینکه بیشتر عمر کوتاهش رو ‫توی یه اتاق کوچیک گذروند،
‫با درد جنگید،
‫بی-کوماچی
‫و رویاهاش نابود شد،
‫اون همچنان روز به روز ‫منتظر مادرش موند.
‫اون همچنان باور داشت ‫که دوستش دارن.
‫اما حتی در روزی که همه چیز تموم شد،
‫در آخرین لحظات عمرش،
‫مادرش پیشش ظاهر نشد.
‫وقتی خبر رو در سکوت ‫توی خونه‌شون در توکیو شنید،
‫چه چیزی از ‫ذهن مادر گذشت؟
‫به عنوان مادری که از دخترش ‫فرار کرد و فرار کرد،
‫اون دختر دقیقاً چه معنایی براش داشت؟
‫کمی بعد از مرگ اون دختر،
‫مادر یه دختر و ‫پسر به دنیا آورد.
‫و حالا، همگی با خوشبختی زندگی می‌کنن.
‫پایان خوش، همه چیز رو خوب می‌کنه.
‫تا حالا ندیده بودم مادرم ‫این‌طوری لبخند بزنه.
‫می‌دونستم. ته دلم می‌دونستم.
‫می‌خواستم دوستم داشته باشه.
‫اما اون دوستم نداشت!
‫واسه همین بود که مامان رو جایگزینش کردم.
‫خواسته‌های کثیفم رو بهش تحمیل کردم.
‫من دیگه چه کوفتی‌ام؟!
‫هر کسی تو زندگی منه، آخرش عذاب می‌کشه!
‫من فقط بدبختی میارم!
‫برای مادر، مامان و سنسی...
‫بهم بگید خدایان. چرا یه بلای آسمونی ‫مثل من رو دوباره زنده کردید؟
‫سنسی، تا حالا رفتی شیبویا ‫یا هاراجوکو؟
‫آره. دوران دانشگاه تو توکیو بودم.
‫چه باحال!
‫اونجاها پر از زندگیه، مگه نه؟
‫پر از آدم، و ‫حتی استعدادیاب‌ها.
‫آی هم گفت که تو شیبویا کشفش کردن!
‫جدی؟
‫وقتی حالت بهتر شد، ‫می‌برمت اونجا رو بگردی.
‫واقعاً؟!
‫تو خیلی بامزه‌ای،
‫پس مطمئنم که استعدادیاب‌ها ‫سراغت میان.
‫ولی استعدادیاب‌های گروه‌های آیدل زیرزمینی ‫و جاهای مشکوک رو رد می‌کنم برن.
‫ولی من دوست دارم آیدل بشم، ‫چه زیرزمینی چه غیر زیرزمینی.
‫می‌خوام مثل آی باشم و لباس‌های ‫شیک بپوشم،
‫آهنگ‌های کیوت بخونم، ‫جمعیت برام جیغ و داد کنن،
‫روی صحنه‌های بزرگ اجرا کنم،
‫و لبخند رو به لب کلی آدم بیارم!
‫چه رویای قشنگی!
‫اصلاً حرفش رو هم نزن.
‫دنیای سرگرمی جای ترسناکیه.
‫تا وقتی یه آژانس معتبر نداشته باشی ‫که هوات رو داشته باشه، اجازه نمی‌دم.
‫ای بابا، خیلی سخت‌گیری!
‫اصلاً چرا آیدل شدم؟!
‫آروم باش.
‫یه نفس عمیق بکش.
‫باید دراز بکشی. می‌تونی بایستی؟
‫فیلم‌نامه...
‫فیلم‌نامه‌ام کجاست؟
‫باید تمرین کنم.
‫تو اصلاً حال و روزش رو نداری.
‫بیا، دستت رو بده به من.
‫کمک تو رو نمی‌خوام، آکوا!
‫درسته. دلیل اینکه آیدل شدم اینه که
‫به اوج برسم و قاتل مامان و سنسه رو ‫پیدا کنم.
‫برای انتقام گرفتن از مامان و سنسه!
‫اگه شده تا آخر عمرم دنبالش می‌گردم.
‫و کاری می‌کنم که از به دنیا اومدنش ‫پشیمون بشه!
‫بس کن.
‫زندگی برای انتقام، جز درد و رنج ‫چیزی برات نداره.
‫نیازی نیست این کار رو بکنی.
‫خواهش می‌کنم.
‫انتقام رو فراموش کن ‫و زندگی خودت رو بکن.
‫به من نگو چیکار کنم.
‫سعی نکن نقش داداش بزرگم رو بازی کنی.
‫من تو رو خانواده‌ام نمی‌دونم.
‫ما غریبه‌ایم. فقط اتفاقی ‫توی یه جا دوباره متولد شدیم.
‫باشه. هر طور راحتی فکر کن.
‫منم قرار نیست الان صدات کنم ‫خواهر و برادر.
‫می‌دونم که حقش رو ندارم.
‫و کاملاً آگاهم که دارم ‫ریاکاری می‌کنم.
‫ولی...
‫به عنوان آکوا هوشینو ازت نمی‌خوام.
‫لطفاً به حرفم گوش کن،
‫سارینا-چان.
‫می‌دونم این دلیلی نبود که ‫می‌خواستی آیدل بشی.
‫تو از اون اتاق بیمارستان اومدی بیرون.
‫بالاخره آزادی که اون‌طوری که ‫می‌خوای زندگی کنی.
‫مگه نمی‌خواستی مثل آی باشی و لباس‌های ‫شیک بپوشی،
‫آهنگ‌های کیوت بخونی، ‫جمعیت برات جیغ و داد کنن،
‫روی صحنه‌های بزرگ اجرا کنی، ‫و لبخند رو به لب کلی آدم بیاری؟!
‫مگه آیدل نشدی که به اون رویاها ‫برسی؟!
‫یه فکرِ «چی می‌شد اگه؟» ‫بارها و بارها از ذهنم گذشت.
‫هر بار که حس می‌کردم ردی از ‫سارینا-چان رو توی تو می‌بینم،
‫برمی‌گشتم و خودم رو سرزنش می‌کردم.
‫از خودم متنفر بودم که همچین ‫خیال‌پردازی‌های خودخواهانه‌ای دارم.
‫بعد از اینکه نتونستم هیچ کاری برای ‫کمک به سارینا-چان بکنم،
‫امکان نداشت که فرصت دوباره‌ای ‫داشته باشم.
‫ولی تمام این سال‌ها،
‫با تو همون‌طوری رفتار کردم که ‫با اون رفتار می‌کردم.
‫انتقام رو فراموش کن.
‫التماست می‌کنم، روبی.
‫چرا؟
‫چرا داری گریه می‌کنی؟
‫چرا الان بهم گفتی سارینا؟
‫تو از کجا درباره اون دوران ‫توی بیمارستان خبر داری؟
‫بهم بگو...
‫نکنه...؟
‫تو سنسه هستی؟
‫داشتم دنبال این می‌گشتم.
‫برام نگهش داشته بودی، مگه نه،
‫سارینا-چان؟
‫سنسه!
‫همیشه این‌قدر بهم نزدیک بودی؟
‫چرا؟
‫چرا هیچ‌وقت بهم نگفتی؟
‫خب، تا همین الان مطمئن نبودم.
‫احمق!
‫من خیلی تلاش کردم!
‫فکر کردم اگه آیدل بی-کوماچی بشم، ‫بالاخره پیدام می‌کنی.
‫توی هر رویدادی، همیشه بین جمعیت ‫دنبالت می‌گشتم.
‫فکر می‌کردم شاید یه جایی اون بیرون ‫باشی و تماشام کنی،
‫واسه همین هر بار سنگ تموم گذاشتم!
‫می‌ترسیدم مامان و بی-کوماچی رو ‫کلاً فراموش کرده باشی،
‫و شاید هیچ‌وقت پیدام نکنی.
‫به بیمارستان زنگ زدم و گفتن ‫که تو ناپدید شدی.
‫بعدش چی؟
‫باید جسدت رو توی یه غار پیدا می‌کردم؟
‫متأسفم. خیلی اذیتت کردم.
‫بهت اعتماد داشتم آکوا، ولی تو ‫مامان رو فروختی.
‫باعث شد حس کنم دیگه نمی‌تونم ‫به هیچ‌کس توی دنیا اعتماد کنم.
‫فراموش نکرده بودم.
‫راز آی رو فاش کردم و کارگردان رو ‫مجبور کردم این فیلم رو بسازه،
‫فقط برای انتقام گرفتن از طرف آی.
‫فکر می‌کردم باید انتقام مامان و تو رو ‫بگیرم،
‫پیشنهاد قسمت ویژه
‫واسه همین کارهای وحشتناکی کردم.
‫دروغ‌های زیادی گفتم.
‫هر بار که این کار رو می‌کردم، ‫دردی توی سینه‌ام می‌پیچید،
‫و دلم آشوب می‌شد.
‫هرچی بیشتر دروغ می‌گفتم، بیشتر حس می‌کردم ‫از اون چیزی که می‌خواستم باشم دور می‌شم.
‫روبی، این کارها تو نیستی.
‫ولی...
‫مامان همیشه می‌گفت آیدل‌ها ‫از دروغ ساخته شدن.
‫تو و آی آدم‌های متفاوتی هستید.
‫دیگه دنبال سایه‌اش ندو.
‫زندگی خودت رو بکن.
‫لازم نیست درباره هیچی دروغ بگی.
‫می‌دونی، حقیقت اینه که...
‫درد داشت.
‫فکر می‌کردم باید دروغ‌های باورپذیر بگم ‫و مثل مامان همیشه لبخند بزنم.
‫فکر می‌کردم باید مثل اون باشم.
‫آیدل بودن اصلاً اون‌قدرها هم ‫قشنگ و رویایی نبود.
‫خیلی وقت‌ها فکر می‌کردم اگه می‌تونستم ‫کلاً فراموشش کنم، راحت‌تر بودم.
‫وقتی به طرفدارها نگاه می‌کردم، گاهی ‫یاد صورت قاتلش می‌افتادم.
‫همه اون افکار کثیف و ‫چندش‌آور رو داشتم،
‫ولی همه‌شون رو پنهان کردم چون ‫می‌خواستم دوست‌داشتنی باشم.
‫من از اون زمانی که توی بیمارستان ‫از دنیا متنفر بودم، هیچ تغییری نکردم.
‫چطور می‌تونه کافی باشه؟
‫واقعاً با این وضعیت کافی هستم؟
‫بهت گفتم که طرفدار ‫شماره یکت می‌شم، یادت هست؟
‫این رو گفتم چون،
‫حتی وقتی توی اون اتاق بیمارستان ‫از درد رنج می‌کشیدی،
‫هنوز با ستاره‌هایی توی چشمات ‫به جلو نگاه می‌کردی و رویا می‌دیدی.
‫اون موقع، تو خیلی درخشان‌تر از ‫آی بودی!
‫خوشحالم برات.
‫حالا روبی دوباره برمی‌گرده،
‫و تو هم می‌تونی فیلمت رو ‫همون‌طور که می‌خواستی بسازی.
‫شاید این باعث بشه اون به ‫جایگاه‌های بالاتری برسه.
‫اگه این‌طور بشه، منم خیلی خوشحال می‌شم.
‫ولی...
‫واقعاً مطمئنی؟
‫شاید اگه ازت متنفر می‌موند، ‫برات راحت‌تر بود.
‫بهت اعتماد دارم، داداشی.
‫امیدوارم اون دختری که گفتی طرفدارش ‫میشی، بتونه از مامان هم درخشان‌تر باشه.
‫راستی...
‫اون حرف‌هات رو فراموش نکردم.
‫گفتی وقتی شانزده سالم بشه ‫باهام ازدواج می‌کنی، یادت هست؟
‫سنسی؟ الان شانزده سالمه.
‫دیگه نای ندارم!
‫داداشی، یه کم از آب‌میوه‌ت رو بده به من.
‫نه. برو مال خودت رو بگیر.
‫دیر شد. هر کی زودتر بجنبه، برده.
‫آخ، دوباره زنده شدم!
‫بیا پایین از روم.
‫عرق کردی، خیس شدم.
‫هی، بذار همین‌طوری بمونم.
‫چه خبرتونه؟!
‫وای، ترسوندیم. چرا یهو ‫شروع کردید به داد و بیداد؟
‫ما باید بترسیم که شما رو این‌طوری دیدیم!
‫حریم خصوصی حالیتون نیست؟
‫مثل چسب به هم چسبیدید!
‫اوه، می‌دونید که من و داداشی ‫تازگی‌ها با هم دعوا داشتیم؟
‫خب، اون روز با هم آشتی کردیم،
‫و حالا داریم وقت‌های از دست رفته رو جبران ‫می‌کنیم.
بیشتر شبیه افراط تو ‫جبرانه!
‫آکوا، تو هم مقصری! ‫یه چیزی به خواهرت بگو!
می‌تونم این کارو بکنم، یا فقط بذارم ‫هر کاری دلش می‌خواد انجام بده.
‫درسته. یادم رفته بود که ‫اون وسواس عجیبی به خواهرش داره.
‫ما همیشه مثل دو تا رفیق صمیمی بودیم!
‫دیگه از روش بلند شو!
‫صبر کنید!
‫اونا دو تا دوقلوی جذابن ‫که کنار هم عالی به نظر می‌رسن!
‫بذارید برای اینستا عکس بگیرم!
‫اه، تو هم که فقط دنبال لایک و ویویی.
‫نمی‌تونم. خیلی چندش‌آور بود.
‫حس می‌کردم یه جای کار می‌لنگه.
‫خب، روبی خیلی درگیره.
‫شرط می‌بندم فقط می‌خواست به یکی تکیه کنه.
‫در واقع داره ازش به عنوان تکیه‌گاه استفاده ‫می‌کنه.
‫اگه فقط در حد نیاز به ‫حمایت عاطفی باشه، مشکلی نیست.
‫ولی تنها راه حل واقعی اینه که ‫یه فکری به حال برنامه شلوغش بکنیم.
‫لعنتی، اون واقعاً توی بازیگری ‫به بن‌بست خورده.
‫دروغِ 15 ساله
‫به شدت به زمان تمرین بیشتری نیاز داره.
‫خوشحالم که حالش بهتر به نظر می‌رسه،
‫ولی انگیزه و روحیه بالا برای ‫موفقیت توی این فیلم کافی نیست.
‫حتی ممکنه با این دوپینگ روانی، ‫بیشتر در معرض خطر باشه.
‫اگه زیادی به خودش فشار بیاره و کم بیاره، ‫همه چی به باد می‌ره.
‫حق با توئه.
‫ولی این بهترین فرصت روبی برای ‫تبدیل شدن به یه سوپراستاره.
‫درسته، باید به برنامه‌های تلویزیونی، ‫کنسرت‌ها و کلاس‌های بازیگری برسه...
‫و درس‌هاش هم هست.
‫درس‌ها!
‫درسته، اونا هم هستن!
‫مال من اون‌قدر دور بود که ‫کلاً یادم رفته بود همچین چیزی هم هست!
‫عجیبه که چطور تونستی اون نقش ‫دختر دبیرستانی رو تا الان حفظ کنی.
‫به هر حال، برقراری تعادل ‫کار سختیه.
‫فقط می‌تونیم امیدوار باشیم که ‫رئیس یه فکری براش بکنه.
‫حتی اگه استرابری پرو ‫قبلاً این تجربه رو با آی داشته،
‫اون موقع رئیس قبلی ‫همه چیز رو مدیریت می‌کرد.
‫این احتمالاً یه آزمون واقعی برای ‫توانایی‌های رئیس میاکو هم هست.
‫درسته. خیلی ازش ممنونیم.
‫برنامه روبی رو خوب بررسی می‌کنم ‫و بهتون خبر می‌دم.
‫پوشش خیریه برای ‫برنامه ۲۸ ساعته؟ کار خیلی بزرگیه.
‫می‌تونم توی برنامه‌اش جاش بدم.
‫ولی واقعاً می‌خوام کار بیشتری ‫به روبی بدم؟
‫باید حجم کارهایی که قبول می‌کنه رو کم کنم.
‫مخصوصاً برای مدت زمان ‫فیلم‌برداری و تمرین‌ها.
‫خیلی چیزها هست که باید بهشون فکر کنم.
‫این مسئول بازاریابی، تندوجی، رو ‫تا جای ممکن از روبی دور نگه دار.
‫اتفاقی افتاده؟
‫اون یه جورایی مثل فامیلیه که ‫باهاش گذشته‌ای داریم.
‫ارتباط با اون ‫ممکنه روبی رو بی‌ثبات کنه.
‫فامیل؟
‫فکر کنم پیش میاد. ‫توکیو شهر کوچیکیه.
‫فهمیدم. حواسم بهش هست.
‫ممنون.
‫باید زمانی رو برای تمرین‌ها خالی کنم.
‫ولی باید به سلامتیش هم فکر کنم.
‫و کانا هم آخر سال فارغ‌التحصیل می‌شه.
‫چطور باید جایگزینش رو توی بی-کوماچی پیدا ‫کنیم؟
‫به عنوان صاحب کسب‌وکار، ‫باید تا جایی که می‌تونم بهش فشار بیارم.
‫ولی به عنوان مادرش چی؟
‫تبریک می‌گم ‫ورودتون به دبیرستان یوتو
‫دنیای سرگرمی همیشه در حال تغییره.
‫بیشتر هنرمندها ‫مثل یه جرقه زودگذرن.
‫حتی اگه کمی شهرت پیدا کنی، ممکنه ‫توی یه سال همه چیز از بین بره.
‫تبریک می‌گم ‫ورودتون به دبیرستان یوتو
‫شکی نیست که تلاش‌های الانش
‫ده سال آینده زندگی و ‫شغل روبی رو تعیین می‌کنه.
‫بیشتر از هر کس دیگه‌ای باور دارم که ‫اون می‌تونه به اوج برسه.
‫مامان، گوش کن!
‫بله؟
‫کم‌کم دارم رقصیدن رو یاد می‌گیرم!
‫آفرین!
‫به زودی می‌ریم توکیو دوم! ‫صحنه رویاهامون!
‫واو!
‫مگه نه؟
‫تو ذاتا استعداد داری!
‫ایچیگو، تو چیکار می‌کردی؟
‫سامیداره
‫می‌خونه، همیشگی رو برام بیار.
‫آره، آره. خوراک گوشت و سبزیجات ‫با یه پرس برنج کوچیک.
‫و یه آب‌میوه سبزیجات مخلوط،
‫با کلم‌پیچ اضافه.
‫می‌شه برای تنوع هم که شده ‫یه کوفتِ زهرماری سفارش بدی؟
‫ما اینجا غذاخوری نیستیم.
‫این تنها جاییه که می‌تونم ‫این وقت شب یه غذای درست‌وحسابی بخورم.
‫ای بابا. بیشتر مراقب خودت باش، ‫وگرنه از کار زیاد می‌میری.
‫ترجیح می‌دم این اتفاق بیفته تا اینکه ‫یکی از استعدادهای ما از کار زیاد بمیره.
‫بچه‌هات درست غذا می‌خورن؟ ‫الان خیلی سرشون شلوغه، نه؟
‫آره. مدیر برنامه‌شون ‫باید به اون چیزها برسه.
‫همه چیز رو سپردی به یه نفر دیگه؟
‫اگه توی چشم‌هاشون نگاه نکنی ‫و آغوشت رو براشون باز نگه نداری،
‫نشانه‌های حیاتی رو از دست می‌دی.
‫می‌فهمم، ولی اونا هیچ‌وقت ‫احساساتشون رو بروز نمی‌دن.
‫پسرم همیشه بی‌حسه، ‫دخترم همیشه می‌خنده،
‫و هیچ‌وقت هم شکایت نمی‌کنن.
‫هیچ راهی ندارم که بفهمم ‫ته دلشون چی می‌گذره.
‫به هر حال، من مادر واقعیشون نیستم.
‫منم دلم می‌خواد همش از نزدیک ‫مراقبشون باشم، می‌دونی که!
‫من برای این کارهای فکری ساخته نشدم!
‫چقدر دلم می‌خواد اگه می‌شد، ‫برگردم به همون کار مدیریت!
‫ولی شرکت به من نیاز داره که این کارو کنم!
‫کس دیگه‌ای رو نداریم که بهش تکیه کنیم!
‫آقای بارمن.
‫خیلی وقته که...
‫ایچیگو...؟
‫برگرد اینجا!
‫بعداً برمی‌گردم!
‫آره، آره.
‫توکیو هم عجب جای کوچیکیه.
‫وایسا، احمق!
‫بالاخره پیدات کردم.
‫مـ... میاکو...
‫یه لحظه آروم باش...
‫اصلاً می‌فهمی تو این همه سال ‫چه حالی داشتم؟
‫اون قولی که بهم دادی رو ول کردی ‫که بری چیکار کنی، عوضی؟!
‫[اکسپرس] ایستگاه شینجوکو
‫اولین باری که توکیو رو دیدم، ‫سرتاسرش غرق در نورهای درخشان بود.
‫همون لحظه دلم رو برد.
‫حس کردم این شهر همون‌جاییه که ‫قراره توش زندگی کنم.
‫زندگی شبانه مثل یه بازی ویدئویی بود.
‫آدم‌های ضعیف رو از سر راه برمی‌داشتم، ‫امتیاز و پول جمع می‌کردم،
‫لول‌آپ می‌شدم،
‫سلاح‌های قوی‌تر می‌خریدم،
‫وقت بیشتری رو با آدم‌های ‫احمقِ پولدار می‌گذروندم،
‫بچه‌های دانشگاه رو دیگه ‫آدم حساب نمی‌کردم،
m 0 0 l 100 0 100 100 0 100
‫یه مدیرعامل تکنولوژیِ خودخوانده ظاهر شد! ‫یه سرمایه‌گذارِ خودخوانده ظاهر شد!
‫دشمن‌های قوی‌تر رو شکست می‌دادم، ‫امتیاز بیشتری می‌گرفتم،
‫میاکو از فن «بوسه هوایی» استفاده کرد!
‫مدیرعامل تکنولوژی شکست خورد! ‫سرمایه‌گذار شکست خورد!
‫میاکو لول‌آپ شد!
‫بیشتر لول‌آپ شدم،
‫میاکو از دخترِ کلوپ کاباره، ‫به دخترِ لانژ ارتقا پیدا کرد!
‫کلوپ کاباره
‫کلاسم رو عوض کردم و قوی‌تر شدم.
‫لانژ
‫کلوپ هاستس
‫توکیو با آدم‌های قوی این‌طوری خوبه،
‫و سبک زندگی من رو تایید می‌کرد.
‫هوشمندانه بازی کردم و از قوانین ‫نوشته‌نشده‌ی این شهر پیروی کردم،
‫و مطمئن بودم که همین‌طور ‫به قله‌های بلندتر صعود می‌کنم.
‫جذاب‌ترین و «بزرگ‌ترین» چهره جدید
‫دخترِ دانشجویِ بمب!
‫اما همه‌چیز داشت به پایان می‌رسید.
‫توکیو پر از دخترهای جذاب بود،
‫و من اون ویژگی خاص رو نداشتم ‫که توی دنیای نمایش موفق بشم.
‫به خاطر بازیگر بودن، فرصت‌های بیشتری ‫برای معاشرت با آدم‌های مهم داشتم،
‫ولی اون هم زیاد طول نکشید.
‫در حال بررسی صندوق پیام
‫در حال بررسی...
‫تا وقتی که از دانشگاه فارغ‌التحصیل شدم،
‫پیام جدیدی وجود ندارد
‫دیگه از طرف صاحب‌کارها به مهمونی‌ها ‫دعوت نمی‌شدم.
‫البته که برام مهم نبود.
‫اون‌ها خیلی راحت خیانت می‌کردن.
‫اگه با اون‌ها می‌گشتم، هیچ‌وقت ‫توی زندگی به خوشبختی نمی‌رسیدم.
‫یه دخترِ ویترینیِ میناتو-کو که دیگه ‫کسی سراغش رو نمی‌گرفت.
‫فقط می‌تونست با واسطه شدن و جور کردنِ ‫دخترهای جوون‌تر، اونجا بمونه.
‫و منم با همین کار، ‫به‌طرز رقت‌انگیزی دووم آوردم.
‫مردهای بیشتری شروع کردن به ‫پیشنهاد دادن که معشوقه‌شون بشم.
‫اون عوضی‌ها خیلی خوب می‌فهمن کی ‫داره جایگاهش رو از دست می‌ده،
‫و سعی می‌کنن تا آخرین قطره ‫ازش سوءاستفاده کنن.
‫از دخترهای ساده‌لوح استفاده می‌کنن ‫تا وقتی که ازشون خسته بشن.
‫هوپ.
‫سلام.
‫ببین، می‌خوای تا ابد توی ‫کارهای شبانه بمونی؟
‫اگه هدف خاصی نداری، ‫نمی‌خوای بیای برای من کار کنی؟
‫من دختری بودم که آرزوی شهرت داشت، ‫ولی نتونست توی دنیای نمایش دووم بیاره.
‫استرابری پروداکشنز
‫چقدر عجیبه که حالا دارم برای ‫رسیدنِ بقیه به رویاهاشون کار می‌کنم.
‫اما...
‫دیدنِ نورها از پشت صحنه، ‫اون‌قدرها هم که فکر می‌کردم بد نبود.
‫میاکو.
‫می‌مونی کنارم و حمایتم می‌کنی؟
‫با تمام وجودم کار می‌کنم.
‫و اگه تکیه‌گاهم باشی... همسرم باشی—
‫خیره‌کننده‌ترین منظره دنیا رو ‫بهت نشون می‌دم.
‫خیره‌کننده‌ترین منظره...؟
‫وای!
‫شرط می‌بندم اگه اینجا اجرا کنیم، ‫خیلی حس خوبی داره.
منظورت اینه که وقتی ‫اینجا اجرا کنیم.
‫درسته.
‫خیلی بزرگه.
‫واقعاً هست.
‫واقعاً این‌طور فکر می‌کنی؟
‫آره، واقعاً.
‫جدی می‌گی؟
‫جدی! واقعاً منظورم همینه!
‫یه روز، توکیو دُم رو با ‫چراغ‌های دستیمون روشن می‌کنیم.
‫این رویای ماست.
‫گفتی بهم نشونش می‌دی!
‫چطور تونستی این‌قدر راحت پا پس بکشی ‫و از همه‌چیز فرار کنی؟!
‫وقتی من... من هنوز ازش ناامید نشدم!
‫گفتی این رویای ماست!
‫خب، استرابری پروداکشنز قراره ‫یه تغییر ساختار اساسی داشته باشه.
‫قبل از اون، ‫فکر کنم باید معرفیش کنم.
‫ایشون ایچیگو سایتو-کون هستن، ‫پادو جدیدمون.
‫سلام، سایتو هستم.
‫اول، برای وظایف جدیدتون...
‫به این برگه نگاه کنید.
‫هایاشی مسئولِ ‫استعدادهای چندرسانه‌ایه.
‫گروه استریمرهای الف با ساسامی،
‫و گروه ب با ترابایاشی.
‫یوشیزومی هم مدیرِ ‫مِم و آریما از بی-کوماچی می‌شه.
‫و من هم مدیریتِ ‫روبی و آکوا رو به عهده می‌گیرم.
‫بقیه چیزها همون‌طور باقی می‌مونه.
‫ها؟
‫پس کی قراره آژانس رو اداره کنه؟
‫چه می‌دونم.
‫شاید اون پادویی که اونجاست ‫بهش رسیدگی کنه.
‫اون کیه؟
‫شوهرِ رئیس. همونی که ‫این آژانس رو تاسیس کرد.
‫چی؟!
‫حرف‌های من تموم شد. برگردید سر کار.
‫خوش به حالت! تونستی با ‫میاکو-سان حرف بزنی!
‫باورم نمی‌شه بعد از دیدنِ این قیافه، ‫هنوز می‌تونی این حرف رو بزنی.
‫تقریباً به زور مجبورم کرد.
‫تهدیدم کرد که ازم شکایت می‌کنه،
‫و وقتی خواستم بحث کنم، ‫عملاً کار به کتک‌کاری کشید.
‫ولی با این حال برگشتی.
‫خوشحالم برات. ‫تهِ دلت همینو می‌خواستی، نه؟
‫تو کلی کار برام جور کردی، با اینکه ‫اصلاً اینجا مدیر برنامه‌ام نبودی.
‫وقتی رسماً بخشی از آژانس باشی، ‫انجامش راحت‌تره، مگه نه؟
‫قضیه این نیست. برام پاپوش درست کردن.
‫کی؟
‫آکوا، دیگه کی؟
m 0 0 l 100 0 100 100 0 100
‫< آکوا هوشینو
‫باید درباره روبی حرف بزنیم
‫می‌تونی ساعت ۲ ‫نصفه‌شب بیای سامیداره؟
‫چه یهویی
‫یه دانش‌آموز دبیرستانی باید اون ‫موقع شب تو محله‌ی تفریحی باشه؟
‫مشکلی پیش نمیاد
‫باشه ‫فقط ممکنه کمی دیر برسم
‫ممنون
‫میاکو مچت رو نگیره
‫رسیدم
‫سامیداره
‫اون بود که اون شب من رو به بارِ ‫مورد علاقه‌ی میاکو کشوند.
‫و چی می‌بینم...
‫آکوا این کار رو کرد؟
‫آهان، پس قضیه این بود.
‫حالا فهمیدم.
‫می‌دونستم.
‫اون‌چان خیلی دوستم داره!
‫اون ایچیگو-سان رو به خاطر من ‫به آژانس برگردوند!
‫روش‌هاش همیشه انقدر پیچیده ‫و لعنتی دوست‌داشتنی‌ان!
‫حتی وقتی دکتر بود هم همین‌طور بود.
‫بدون اینکه به کسی بگه، ‫سورپرایز ترتیب می‌داد.
‫همیشه بیش از حد مهربون بوده. ‫دیگه عوض بشو نیست.
‫و هنوزم سعی می‌کنه ‫نقش آدم‌بده رو بازی کنه.
‫ولی نگران نباش! ‫من همه‌ی این چیزها رو درباره‌ت می‌دونم!
‫خیلی خب، برنامه‌ی کاریش ‫خیلی شلوغه.
‫ولی این فرصتِ روبی برای ‫تبدیل شدن به یه ستاره‌ی واقعیه.
‫اگه بعداً کارهاش کم بشه چی؟
‫اون‌وقت خودم می‌رم و بیشتر جور می‌کنم.
‫تصویر کلی رو فراموش نکن.
‫از تموم شدنِ دورانِ اوجِ ‫محبوبیتش نترس.
‫مهم اینه که کی اتفاق می‌افته، نه اگه.
‫خیالت راحت. روبی یه ستاره‌ی دنباله‌دار ‫نیست.
‫و وظیفه‌ی منه که مطمئن بشم ‫همین‌طور باقی می‌مونه.
‫کاری که الان باید بکنیم اینه که ‫روبی رو خاص جلوه بدیم.
‫تهیه‌کننده‌ها باید اون رو به چشم ‫یه استعدادِ درجه‌یک ببینن.
‫دست‌به‌سرشون کن و کارهای ‫باکیفیت‌تری براش بگیر.
‫و اگه ممکنه، روی کارهایی تمرکز کن ‫که زمانِ اجرای دوری دارن.
‫هر کاری که بهش ‫پیشنهاد می‌شه رو قبول نکن.
‫فقط دیده شدن تو تلویزیون ‫کسی رو ستاره نمی‌کنه.
‫فقط برنامه‌هایی رو قبول کن که ‫شخصیت روبی رو برجسته می‌کنن.
‫در مورد آی هم همین‌طور بود.
‫می‌تونی همه‌ی این‌ها رو رد کنی.
‫همچنین، ازش به عنوان اهرم فشار ‫برای قراردادهای بقیه استفاده کن.
‫کانا آریما تو برنامه‌های متنوع ‫خیلی می‌گیره.
‫کارها رو بین همه‌ی اعضای ‫آژانس پخش کن.
‫راستی، باید به یه دفتر بزرگ‌تر نقل‌مکان ‫کنی.
‫باید بهشون بقبولونی که ‫ما یه آژانسِ بزرگ و معتبر هستیم.
‫من هنوز به اندازه‌ی کافی خوب نیستم.
‫اگه تو از اول مدیریت آژانس رو داشتی، ‫الان خیلی بزرگ‌تر بود.
‫نه، تو عالی کار کردی.
‫تو روابط کاری محترمانه‌ای ‫با مشتری‌ها ساختی،
‫بدون اینکه پا روی دم کسی بذاری ‫کار جور کردی،
‫و در عین حال استعدادهای بهتری ‫پرورش دادی.
‫راستش، استرابری پرو الان توی صنعت ‫شهرت خیلی خوبی داره.
‫اگه من مسئول بودم، هیچ‌وقت این‌طور نمی‌شد.
‫این فقط به خاطر تو ممکن شد.
‫با این چاپلوسی‌های تابلو ‫نمی‌تونی نظرم رو عوض کنی.
‫وقتی کارت اینجا تموم شد، ‫باید سینک‌ها و دستشویی‌ها رو تمیز کنی.
‫واقعاً منظورم این نبود.
‫راستی، حواست به اون بچه باشه.
‫می‌دونم.
‫روبی شرایط سختی داره، ولی من...
‫منظورم اون نیست.
‫باید حواسمون به آکوا باشه.
‫اون به‌زودی می‌پاشه.
‫لعنتی، شاید همین الانشم پاشیده باشه.
دروغِ 15 ساله
‫نمی‌دونم چرا، ‫ولی حس می‌کنم یه چیزی کم داره.
‫آکوا-کون، این واقعاً بهت کمک می‌کنه ‫که انتقامت رو بگیری؟
«فیلم‌برداری «دروغِ ۱۵ ساله ‫هفته‌ی دیگه شروع می‌شه.
‫این یه پروژه‌ی خیلی بزرگ ‫برای کل استرابری پروئه.
‫پس‌فردا، دورخوانی کامل ‫و تست لباس داریم.
‫چهار روز دیگه دم‌دمای صبح، ‫می‌ریم زیارتگاه تا برای موفقیت دعا کنیم.
‫و فیلم‌برداری هفت روز دیگه شروع می‌شه.
‫برنامه‌ریزی کردیم که هفته‌ی سوم آگوست ‫کار رو تموم کنیم.
‫هفته‌ی آخر رو هم برای احتیاط گذاشتیم.
‫بوی تعطیلات میاد!
‫ولی یادت نره.
‫کنسرت فارغ‌التحصیلی کانا-چان رو ‫آخر آگوست داریم.
‫از اون روزهای رزرو شده ‫برای تمرین اون استفاده می‌کنیم.
‫راستش، در مورد اون...
‫ما یه تور کنسرت بی-کوماچی ‫برای آخر سال گذاشتیم.
‫اونجا جاییه که کانا آریما ‫فارغ‌التحصیل می‌شه.
‫چی؟
‫ما همه آماده بودیم که خداحافظی کنیم!
‫موافقت آریما رو گرفتیم.
یعنی، این‌طور نیست که ‫مجبور باشم آگوست برم.
‫و همه‌مون سرمون شلوغ می‌شه،
‫واسه همین روم نمی‌شد ازتون بخوام ‫واسه کنسرت فارغ‌التحصیلی وقت بذارید.
‫وقتی اصرار کردن، ‫چطور می‌تونستم رد کنم؟
‫اینم از ‫منعطف‌ترین هنرمند تاریخ.
‫کلمه «ساده‌لوح» برای تو کمه!
‫یکم بیشتر به خودت برس، دختر!
‫هی، برنامه‌ها هیچ‌وقت طبق برنامه پیش ‫نمیرن.
‫هی، کارگردان.
‫امروز چی باعث شد بیای اینجا؟
‫هیچی خاصی نیست.
دروغِ 15 ساله
‫نسخه‌ی نهایی
‫فقط فیلم‌نامه‌ی نهایی رو آوردم.
‫واو!
‫خودت شخصاً آوردی‌شون؟
‫خب، محل کارمون نزدیکه.
‫و پول دادن به پیک هم اسرافه.
‫نمی‌خوام درباره‌ی واقعیت‌های مالی ‫یه مرد مجرد ۴۰ ساله بشنوم.
‫اسمم واقعاً اینجاست!
‫واقعاً می‌تونم از پسش بربیام؟
‫نگران نباش. عالی انجامش می‌دی.
‫کانا-چان!
‫بالاخره تو این همه سال نقش دانش‌آموز ‫دبیرستانی رو بازی کردی.
‫این دو تا خیلی با هم فرق دارن!
m 0 0 l 100 0 100 100 0 100
‫آی، تاکامی، نینو، مِی-مِی (بی-کوماچی) ‫پسر الف، سیجورو، ایری و تایکی
‫روبی، آکانه، کانا، مِم‌چو، آکوا ‫تایکی و فریل
‫ها؟ هنوز چند تا جای خالی ‫توی لیست بازیگرها هست.
‫اوه، راست می‌گی.
‫آره، اونا نقش‌های بچه‌ها هستن.
‫هنوز نتونستیم کسی رو ‫برای اون نقش‌ها پیدا کنیم.
‫پیدا کردن بازیگر کودک خوب خیلی سخته.
‫همه جای کشور دنبالشون گشتم، ‫ولی فایده‌ای نداشت.
‫وقتی توی یه فیلم جدی دیالوگ می‌گن، ‫اصلاً به دل نمی‌شینن.
‫بازیگر کودکی که بتونه راحت دیالوگ‌های ‫طولانی رو بگه، حکم طلا رو داره.
‫می‌فهمم چی می‌گی.
‫فیلم‌های باکیفیت به بازیگر کودکی ‫نیاز دارن که به خوبی من باشه!
‫خیلی بده که تو این دوره زمونه ‫کسی در حد من پیدا نمی‌شه!
‫نگاه کن چطور به افتخارات گذشته‌اش چسبیده.
‫منم باید بعد از این برم دنبالش.
‫موفق باشی!
‫به نظر میاد خودت رو آماده کردی.
‫که به بقیه آسیب بزنی و آسیب ببینی.
‫کار بهتری نداری انجام بدی؟
‫همش میای که رو اعصابم باشی.
‫من فقط سعی دارم تو رو به سمت ‫سرنوشتت هدایت کنم.
‫سرنوشت؟ چی هستی، ‫خدا یا همچین چیزی؟
‫خب، بستگی داره شماها ‫«خدا» رو چطور تعریف کنین.
‫یه سوال دیگه.
‫پدر و مادر داری؟ کارت شناسایی داری؟
‫البته.
‫این کالبد از یه مادر متولد شده، ‫درست مثل شما دو تا.
‫می‌خوای امتحانش کنی؟
‫این فقط یه بدن بچه‌گانه‌ی دیگه‌ست ‫که همه‌جا پیدا می‌شه.
‫ها.
‫چیه؟
‫ببین...
‫می‌خوای بازیگر کودک بشی؟
‫چی؟
‫قسمت ۳۵ آغاز
‫وقتی ۱۵ ساله شدی بازش کن
‫بشینیم با نوشیدنی تماشاش کنیم.
‫مطمئنم اون موقع دیگه ‫آیدل نخواهم بود.
‫اوه، ولی شاید شما دو تا باشید.
‫شما بچه‌های منی، ‫پس ممکنه واقعاً اتفاق بیفته.
‫از اینا که بگذریم،
‫لطفاً سالم بزرگ بشید، باشه؟
‫به عنوان مادرتون، این تنها آرزوی منه.
‫اووف، خیلی استرس‌زا بود.
‫همیشه دلم می‌خواست ‫یه همچین چیزی رو امتحان کنم.
‫اوه، اونم هست.
امیدواریم از تماشای این انیمه همراه با تیم انیمکس لذت برده باشید Yuki & Memento\h:مترجم ANIMEX.CLICK
‫برای روبی.
،حالا که دیگه بزرگ شدی .حرفی دارم که بهت بزنم