« آوا مووی تقدیم میکند » [ AvaMovie.in ]
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت آوامووی را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @AvaMovie_in
‫کاری از: امـیـر سـتـارزاده
‫اگه می‌خوای اونی که گفتی رو ببینی،
‫کلیدش توی جیبمـه
‫لطفاً منو نکُش. ‫بابت همه چی متأسفم. خواهش می‌کنم!
‫سونگ گی‌هون کجاست؟
‫اتاق 410!
‫پلیس. دست‌ها بالا!
‫سونگ گی‌هون
‫به اتهام قتل بازداشتی
‫حق داری وکیل اختیار کنی،
‫و حق داری...
‫تو کی هستی؟
‫شما... آقای سونگ گی‌هون هستید؟
‫داشتم به آقای کیم کمک می‌کردم ‫مردی که داکجی بازی می‌کنه رو پیدا کنیم
‫اسم من چوی ووسئوکـه
‫ما هر روز از ایستگاه مترو برات عکس می‌فرستادیم!
‫یادته؟
‫هیچوقت از نزدیک همدیگه رو ندیدیم،
‫ولی از رئیسم خیلی تعریفت رو شنیدم
‫گفت تو آدم بزرگی بودی که خودت ‫داوطلبانه واسه تسویه‌ی بدهی‌ات اومدی
‫گفت به عمرش آدمی مثل تو ندیده...
‫اون حروم‌زاده
‫شما اونو کُشتید، آقای سونگ؟
‫ای تخم سگ!
‫اون حروم‌زاده...
‫اون حروم‌زاده رئیسم رو کُشت
‫من اشتباهی دو بار سنگ آوردم
‫اون کاغذ و قیچی داشت. ‫فقط باید کاغذ می‌آورد.
‫ولی نیاورد
‫مثل احمق‌ها...
‫« نیمه‌شب 31 اکتبر، کلوب اچ‌دی‌اچ »
‫« بازی مرکب، فصل 2 »
‫قسمت دوم: مهمونی هالووین
‫ببخشید!
‫آهای!
‫بیدار شو!
‫پنجره رو باز کن
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫محل کارم اینجاست
‫باید فردا صبح زود اینجا باشم
‫دلیل نمیشه بتونی این بیرون توی ماشین بخوابی
‫اگه مافوق‌هام بفهمن توی دردسر میفتم
‫گمونم قبلاً اینجا دیدمت
‫شرمنده. فردا ماشینم رو جابجا می‌کنم
‫دیگه تکرار نشه
‫وگرنه گزارشت رو میدم
‫باشه
‫کارآگاه هوانگ جون‌هو
‫حالا یادم اومد
‫قبلاً یه بار اومدی خونه‌ام دیدنم
‫دو بار همدیگه رو دیدیم
‫یه بار جلوی خونه‌ات و یه بارم...
‫توی اون جزیره
‫یادته؟ شبی که توی خوابگاه آشوب به پا شد
‫افراد نقاب‌پوش وارد شدن تا جلوش رو بگیرن
‫تو یکی از اونا بودی؟
‫من پنهانی و با پوشش وارد اونجا شدم ‫تا برادرم رو پیدا کنم
‫چطوری حرفت رو باور کنم؟
‫یکی از نقاب‌پوش‌ها ازت راجع به ‫یکی به نام «هوانگ اینهو» سؤال کرد
‫بازیکن 456
‫اینجا کسی رو به اسم هوانگ اینهو می‌شناسی؟
‫ما اسم‌های همدیگه رو نمی‌دونیم
‫اون من بودم
‫هوانگ اینهو برادرمـه
‫اونی که کُشتی کی بود؟
‫اون بازیکن جذب می‌کنه واسه مسابقه
‫ولی من نکُشتمش
‫صرفاً بازی رو باخت
‫هنوز توی اون بازی هستی؟
‫دارم سعی می‌کنم میخ تابوتش رو بزنم
‫چطوری؟
‫اول اون یارو رو پیدا می‌کنم
‫سرپرست بازی که واسه اوه ایل‌نام کار می‌کرد
‫می‌دونی اون کیه؟
‫نقاب‌پوش‌ها بهش می‌گفتن کاپیتان
‫چهره‌اش رو دیدی؟
‫نه، صورتش رو ندیدم. ‫یه ماسک سیاه زده بود.
‫قصد داری چطوری پیداش کنی؟
‫این یه دعوت‌نامه‌ست که اون فرستاده
‫اگه پیداش کردی، بعدش چی؟
‫می‌کُشیش؟
‫کُشتنش باعث نمیشه بازی‌ها ادامه پیدا نکنن
‫اوه‌ ایل‌نام قبل از مرگش گفت
‫این بازی رو برای مشتری‌هاش ساخته
‫درسته
‫یه سری افراد هستن که بهشون میگن وی‌آی‌پی
‫یکی‌شون رو دیدم
‫بذار من برم
‫کمکت می‌کنم پیداشون کنی
‫آقای سونگ. نباید به پلیس‌ها اعتماد کنید
‫من که ندیدم پلیس‌ها ‫به امثالِ ما کمک کنن
‫بابت برادرت متأسفم. ‫ولی بهتره فراموشش کنی.
‫تو می‌تونی فراموش کنی؟
‫آدمایی که توی اون جزیره مُردن؟
‫من چیزهایی دیدم که تو ندیدی
‫می‌تونم کمکت کنم...
‫به هدفت برسی
‫لطفاً تجدید نظر کنید، آقای سونگ
‫یه بار سرم کلاه گذاشتن و ‫کل پولم رو از دست دادم
‫خون جلوی چشمم رو گرفته بود، ‫واسه همین یکم کتکش زدم
‫اونقدرا وخیم نبود،
‫ولی پلیس‌ها دستگیرم کردن و ‫بهم گفتن باهاش سازش کنم
‫ولی با کدوم پول؟
‫اون عوضی دار و ندارم رو ازم گرفت
‫می‌دونی چیش مسخره‌ست؟ ‫من افتادم زندان و اون قِسر در رفت
‫از اون‌موقع، دیگه به پلیس‌ها اعتماد نکردم...
‫پول...
‫آقای سونگ
‫پس درستـه که شما توی بازی برنده شدید؟
‫این خون‌بهای همه‌ی آدماییـه که اونجا مُردن
‫ازش واسه مبارزه ‫با اون حروم‌زاده‌ها استفاده می‌کنم
‫اگه کمکم کنید، هرچقدر بخواید بهتون میدم
‫من به خاطر پول وارد این قضیه نشدم
‫من هم همینطور
‫اون حروم‌زاده جلوی چشمم رئیسم رو کُشت
‫اون مثل داداشم بود. ‫حتی ترتیب جشن عروسیم رو داد.
‫اون بی‌همه‌چیزها رو پیدا می‌کنم، ‫دست و پاشون رو می‌بندم،
‫مجبورشون می‌کنم سنگ، کاغذ، قیچی ‫بازی کنن و با گلوله خلاص‌شون می‌کنم
‫توی اون جزیره افراد مسلح دارن
‫با چندتا سلاح کمری نمیشه حریف‌شون شد
‫تا الان اینا رو جمع کردم
‫اینا واقعی هستن؟ ‫این همه رو از کجا آوردی؟
‫رفیق، آقای سانگ. ‫پس نقشه داری!
‫می‌خوام افرادی رو پیدا کنید که ‫بتونیم باهاشون همکاری کنیم
‫البته، خیالت تخت
‫چند نفر رو می‌شناسم که یه کارهایی ازشون برمیاد
‫اینا اسلحه‌های کی2 هستن؟
‫بعد خدمتم توی ارتش دیگه از اینا ندیده بودم
‫گمونم از بازار سیاه اومدن
‫اصلاً تیر می‌زنن؟
‫هر وقت تونستی بیا امتحان‌شون کن
‫بعلاوه
‫توصیه می‌کنم از شغل فعلی‌ت استعفا بدی
‫خدایا، چقدر گرمـه. ‫درجۀ کولر رو بیشتر کن!
‫چرا کولر اینجا اینقدر ضعیفـه؟ تف توش
‫- میشه یکی بگه درستش کنن؟ ‫- هوا چقدر گرمـه
‫- می‌خوام برم خونه ‫- بعد کار برنامه‌ات چیه؟
‫- یه آبجومون نشه؟ ‫- چرا که نه
‫- پایه‌ام ‫- یه مغازه‌ی جدید همین نزدیکی باز شده
‫- خیلی خسته‌ام ‫- سخت بود
‫خرگوشه، این واسه توئـه
‫خرگوشه، درد داره؟
‫اونقدر گرمـه که نمیشه اینا رو پوشید
‫من که توی این کله‌ی خوک ‫نفسم بالا نمیاد. فقط من اینطورم؟
‫نایئون!
‫نایئون
‫نایئون. بهت گفته بودم همینطوری ‫سرت رو ننداز پایین وارد هر جایی نشو
‫بابایی!
‫گریه نکن. ببخشید، رفقا
‫چیزیت نیست. بابایی پیشتـه
‫کِی از بیمارستان مرخص شد؟
‫اون کیه؟
‫دیدی یه سری هنرمندها توی پارک هستن که ‫تصویر بقیه رو می‌کِشن؟
‫اون یارو از همونا بود و ‫اون هم دخترشـه
‫مریضـه؟
‫خب، شنیدم سرطان خون داره
‫ظاهراً باید پیوند مغز استخوان بشه
‫ولی به این راحتی‌ها نیست
‫« ماهی‌فروشی سانگ وو »
‫- مراقبت کن ‫- ممنون. خداحافظ
‫چئول!
‫مادربزرگ
‫- شام خوردی؟ ‫- آره
‫با دوستام یه برگر خوردم
‫با اون که سیر نمیشی. ‫یه مقدار سیب‌زمینی شیرین بخارپز کردم.
‫سیب‌زمینی شیرین؟ ولی من معده‌ام پُره
‫پس یکم نوشیدنی سیکایه بخور
‫زنی که کنار سه‌بیوکـه، مادرشـه
‫اخیراً از اردوگاه زندانیان در ‫استان هامگیونگ شمالی آزاد شد
‫اوضاع و احوالش چطوره؟
‫توی زندان سِل گرفت، وخیم بود،
‫ولی اصلاً درست حسابی مداواش نکردن
‫یه مدت نمی‌تونه تکون بخوره
‫لطفاً هر چه سریع‌تر بیاریدش اینجا
‫من بهترین متخصص‌ها رو ‫توی چین و کره‌ی شمالی دارم
‫به محض اینکه بهبود پیدا کنه، ‫جابجاش می‌کنیم
‫اگه لازمه می‌تونم پول بیشتری بهت بدم
‫نه
‫همین الانش به قدر کافی بهم پول دادی
‫بعد از آخرین بار، اینو به سه‌بیوک مدیونم
‫ترتیبش رو میدم
‫این چیه؟
‫« ماهی‌فروشی سانگ وو »
‫داداش کوچولوی سه‌بیوک اینجاست
‫اگه گیرم نیاوردی،
‫لطفاً با این شماره تماس بگیر
‫باشه، حتماً
‫محض رضای خدا. بازم تو؟
‫چرا همش موی دماغم میشی؟ ‫گفتم یه دلال دیگه پیدا کن
‫بقیه همه میگن اون مُرده
‫پس لابد مُرده
‫نکنه خیال کردی جادو بلدم و ‫آدم زنده می‌کنم؟
‫گفتی شاید زنده باشه
‫نه، منظورم این بود که
‫هیچکس شاهد مرگش نبوده، ‫یا جسدش رو پیدا نکرده
‫نگفتم زنده‌ست
‫هیچکس هم اونو زنده ندیده
‫لطفاً برای آخرین بار دنبالش بگرد
‫چرا همه پول میذارن جلوم؟
‫می‌دونستم مهربون بودن بی‌پاداش نمی‌مونه
‫لطفاً یه بار دیگه تلاش کن
‫اگه این کافی نیست، ‫بازم واست پول میارم
‫اگه مسئله پول بود، خیلی قبل‌تر می‌گفتم
‫نویول، خودت می‌دونی ‫به هر دری زدم که پیداش کنم
‫دلم واست می‌سوخت چون ‫خودم هم بچه‌ دارم
‫- واقعاً تمام تلاشم رو کردم ‫- فهمیدم
‫لطفاً، واسه آخرین بار
‫بذار باهات روراست باشم
‫توقع داری چطوری یه بچه‌ی یه ساله
‫توی کره‌ی شمالی بدون پدر و مادرش زنده بمونه؟
‫تازه، مادرش به مافوقش شلیک کرد و
‫مثل یه خائن فرار کرد کره‌ی جنوبی...
‫نمیگم تقصیر توئـه، نویول
‫ولی خب کاریـه که شده
‫می‌دونم سختـه به یه مادر بگی ‫بچه‌اش رو فراموش کنه،
‫ولی واقعاً باید فراموشش کنی
‫هیچ کار دیگه‌ای ازت ساخته نیست
‫شرمنده. الان ماشینم رو جابجا می‌کنم
‫خانم کانگ نویول
‫سلام، مادر
‫کجایی؟ هنوز نرسیدی؟
‫الان دارم میرم
‫جون‌هو. یه نگاه کن ببین ‫برادرت به اونجا سر زده یا نه
‫اگه زنده باشه، توی سالگرد ‫مرگ همسرش، روی قبرش گل می‌ذاره
آوا‌مــووی
‫اومده بود؟
‫نه
‫گمونم برادرت
‫دیگه نمی‌خواد ما توی زندگیش باشیم
‫چندین سالـه که ازش خبری نداریم
‫احتمالاً چون
‫هنوزم ته دلش از من متنفره
‫ما هم اون موقع مشکلات داشتیم، ‫خودش خوب می‌دونه
‫فقط نمی‌خوام خیال کنه ‫سرِ اینکه اون پسر ناتنی منـه،
‫به تو بیش از اون توجه کردم
‫از همین می‌ترسم
‫لطفاً اینقدر این فکر رو نکن
‫خودش می‌دونه همچین چیزی نیست
‫برادرت...
‫یکی از کلیه‌هاش رو بهت داد و ‫جونت رو نجات داد
‫ولی وقتی همسرش مریض شد،
‫نتونست هیچ کاری براش بکنه
‫ای‌کاش می‌تونستم...
‫حاضر بودم اعضای بدنم رو بفروشم تا کمکش کنم
‫اگه مسئله این بود، ‫باید از من متنفر می‌شد
‫اگه کلیه‌اش رو به من نداده بود،
‫می‌تونست بفروشتش و ‫مداوایی که واسش نیاز بود رو فراهم کنه
‫اگه من می‌مُردم...
‫از این حرف‌ها نزن!
‫پس تو هم نباید بزنی!
‫بس کن!
‫سرنوشت باعث بیماریش شد،
‫این‌هو هم خودش تصمیم گرفت ‫که رشوه بگیره
‫من و تو مسئول اتفاقاتی که واسش افتاد نیستیم!
‫صرفاً تاوان کارش رو داد
‫شرمنده
‫« نامه‌ی استعفاء »
‫بنا به دلایل شخصی
‫بازم، نمیشه که یهویی استعفا بدی
‫جایگزین پیدا کردن سختـه
‫شرمنده
‫نویول، چطوری با این لباس لامصب کار می‌کردی؟
‫لعنتی، این از اون کله‌ی خوک مسخره هم بدتره که
‫قربان، صد درصد نویول ‫به خاطر همین داره استعفا میده
‫شاید بچه‌ها ما رو با این لباس‌ها ‫می‌بینن خوشحال میشن،
‫ولی اون آدم بزرگ‌هایی که اینا رو ‫می‌پوشن دهن‌شون سرویس میشه
‫مگه نه، نویول؟
‫امشب شام دورهمی داریم. ‫چطوره بیای و خداحافظی کنی؟
‫درسته. بهتره واسه شام باهامون باشی
‫یه نوشیدنی هم بخوری. ‫اگه نیای همه ناراحت میشن.
‫ممنون بابت همه چی
‫وای، چقدر بی‌عاطفه‌ست. ‫حتی تا آخرین لحظه‌ای که اینجاست.
‫بیشتر از دو ساله که همکارمـه،
‫ولی تابحال اصلاً یه مکالمه‌ی ‫درست و حسابی نداشتیم
‫می‌دونم. موندم با همچین شخصیتی که داره، ‫چطوری سراغ همچین شغلی اومده
‫بیا
‫- چی شد؟ ‫- بی‌هوش پیداش کردم
‫نایئون
‫نایئون!
‫شما همراهش هستید؟
‫بله، من پدرشم
‫لطفاً ببریدش به مرکز آموزشی‌درمانی سئوهیون
‫خیلی‌خب. دهنت رو باز کن
‫« مرکز آموزشی‌درمانی سئوهیون »
‫پارک نایئون
‫یه داروی جدید در اومده
‫واسه بیمارانی مثل نایئون که سرطان بازگشتی ‫یا پیش‌آگهی بد دارن
‫ولی فعلاً تحت پوشش بیمه نیست
‫دکتر، به هر قیمتی شده پولش رو جور می‌کنم
‫لطفاً به نایئون کمک کنید
‫واسه فردا یه وقت بگیرید. ‫اون‌موقع جزئیاتش رو توضیح میدم.
‫واسه انجام این آزمایشات...
‫اینا توی نیروی دریایی خدمت کردن
‫اینا هم توی «تیم تخریب زیر دریا» بودن
‫اینا هم عضو نیروی ویژه‌ی ارتش کُره بودن
‫این یارو هم قبلاً پلیس بوده
‫همونطور که می‌بینی،
‫اینا مردای سرسختی هستن که ‫اگه پول خوبی بهشون بدی،
‫توی دهنِ شیر هم میرن
‫درسته. ایشون رهبر تیم هستن
‫ایشون یه کهنه‌سرباز ماهره که تجربه‌های ‫جنگی زیادی خارج از کشور داشته
‫لطفاً کیم صدام کنید
‫فردا باید مراقب باشی
‫اگه به چشم‌شون بیای، ‫ممکنه همه چی خراب شه
‫نگران نباش
‫فقط من و تو وارد کلوب می‌شیم
‫اینا همون نزدیکی‌ها گوش به‌زنگ وامیستن
‫اصلاً میذارن تو وارد بشی؟
‫بیخیال، یه لباس دارم که جون میده واسه کلاب
‫به خودم هم حسابی می‌رسم
‫من باهات میام
‫نه
‫چهره‌ی تو داخل اون جزیره لو رفته. ‫ممکنه بشناسنت.
‫تا بهتون علامت ندادم هیچ حرکتی نزنید
‫فهمیدم
‫و اگه فردا اتفاقی برام افتاد...
‫هیچیت نمیشه
‫ردیابت دستِ منـه
‫هر جا ببرنت، ما پشت سرتیم
‫پس می‌تونی آروم باشی. نگران باش!
‫الو؟
‫کی پشت خطه؟
‫الو؟
‫پدر؟
‫پدر، خودتی؟
‫گایونگ، کیه؟
‫نمی‌دونم. حرف نمی‌زنه
‫لباس سرِ کاریـه
‫قطع کن بیا غذات رو بخور، ‫الان سوپت سرد میشه
‫باشه
‫اگر قصد دارید در بازی‌ها شرکت کنید، ‫لطفاً اسم و تاریخ تولدتون رو ذکر کنید
‫25 ژوئن 1994
‫کانگ نویول
‫تأیید شد
‫این هم جزئیات زمان و مکانی که ‫باید حاضر باشید تا بیایم دنبال‌تون
‫31 اکتبر 2024،
‫سئول، پارکینگ طبقاتی تانچئون، ‫زیر پل بونگئون در سونگ‌پا
‫آهای!
‫چقدر آدم. ‫امروز چه خبره؟
‫« نیمه‌شب 31 اکتبر، کلوب اچ‌دی‌اچ »
‫وایسا، امروزه؟ ‫هال... اسمش چی بود؟
‫31 اکتبر، هالووین
‫آره، هالووین
‫دلشوره گرفتم. ‫شاید تله باشه.
‫به اون یارو که میگن گرداننده
‫گفتی لباس خاکستری می‌پوشه و ‫ماسک سیاه می‌زنه؟
‫آره
‫پس لابد واسه همین امروز رو انتخاب کرده. ‫تا صورتش رو بپوشونه.
‫حروم‌زاده می‌خواد زرنگی کنه
‫- بریم ‫- باشه
‫وایسا! بذار یه چیزی بزنم به صورتم
‫من اینو می‌خوام. چقدر میشه؟
‫الان وارد شدیم! صدا رو داری؟ ‫زیر زمین هستیم
‫آره، صدات رو می‌شنوم
‫ردیاب چی؟
‫مشکلی نداره. وضعیت؟
‫این پایین قر و قاتیـه
‫همه ماسک زدن، ‫نمی‌دونم کی به کیه
‫بگذریم، خبری شد بهت میگم
‫باشه
‫افراد ماسک‌پوش اینجان. ‫دارن میرن داخل.
‫افراد ماسک‌پوش؟ ‫اینجا همه ماسک دارن!
‫همون آدمای جزیره که ‫لباس یک‌دست صورتی داشتن!
‫واقعاً؟
‫چیه؟ می‌شناسمت؟
‫چه غلطا؟
‫آهای، جلو زدن نداریم. ‫برگرد ته صف.
‫پلیس. برو کنار
‫نمی‌بینی همکارات اینجا منتظرن؟
‫هالووینـه. اول برو یونیفرمت رو بپوش.
‫به نظرت این اسباب‌بازیـه؟
‫هیچ لباسِ یک‌دست صورتی‌ای نمی‌بینم!
‫چی؟
‫یکی رو دیدم! ‫داره آقای سونگ رو می‌بره یه جایی!
‫میرم دنبالشون!
‫- دو نفر بودن ‫- چی؟ چی گفتی؟
‫- دو نفر بودن! ‫- چی؟
‫آقای چوی؛ کجایی؟
‫آقای چوی!
‫از کلاب زدن بیرون. آماده باشید!
‫رفقا، وقتشـه دست به کار شیم
‫آماده باشید
‫سوار یه لیموزین سفید شد. ‫همه‌ی تیم‌ها، تعقیبش کنید.
‫باید بگیریمش. ‫این یادتون باشه.
‫راه بیفت
‫بازیکن 456
‫یادت میاد؟
‫یه بار توی این ماشین حرف زدیم
‫همین ماشین بود؟
‫بهتر از اونیـه که یادم بود
‫از صمیم قلب امیدوار بودم زندگی خوبی داشته باشی
‫امیدوار بودم همه چی رو ‫فراموش کنی و شاد باشی
‫نمی‌دونستم اینقدر برات عزیزم
‫چیزی نمونده اشکم در بیاد
‫باید سوار اون هواپیما می‌شدی
‫اون بهترین تصمیمی بود که می‌تونستی بگیری
‫هیچوقت یادم نمیره که...
‫اون‌موقع چی بهم گفتی
‫واسه همین اینقدر دلم می‌خواست دوباره ببینمت
‫حالا که رو در رو شدیم، ‫حرف دلت رو بزن
‫چی ازم می‌خوای؟
‫بازی‌ها رو متوقف کن
‫بازی؟
‫همین بازی‌ای که راه انداختی
‫بازی‌ای که تا به امروز ادامه داشته
‫ما فقط ساختیمش
‫شماها همگی به خواستِ خودتون شرکت کردید
‫مزخرف تحویلم نده
‫شما آدمایی که به بن‌بست خوردن رو گول می‌زنید
‫اونا رو به کام مرگ می‌کِشید و ازش لذت می‌برید
‫خیال می‌کنید اگه بگید انتخاب خودشون بوده،
‫بازی کثیف‌تون میشه رویداد خیریه؟
‫اونا همگی بازنده‌ی بازی بودن
‫آشغال‌هایی که از رقابت حذف شدن
‫همین الان، یه عالمه زباله ‫داره توی دنیا تولید میشه
‫هنوزم درک نمی‌کنی، نه؟
‫بازی تموم نمیشه، مگر اینکه دنیا عوض بشه
‫لیموزین رو می‌بینید؟
‫بله، می‌بینیمش
‫روی پل سئوگانگـه، ‫داره میره سمت یوئیدو. حالا چی؟
‫فعلاً هیچ کاری نکنید. ‫باید یه جای خلوت‌تر باشه.
‫فهمیدم
‫«روالِ دنیا همینـه، پس ‫خفه خون بگیریم و قبولش کنیم؟»
‫این قصه‌ها رو امثالِ تو ساختن
‫خیال می‌کنید آدما اسب‌های مسابقه‌ای هستن،
‫و شما صاحب‌شون هستید
‫خوب یاد گرفتی لفظ قلم حرف بزنی
‫خب؟ نقشه‌ات اینـه که ‫صاحبان اسب‌ها رو متقاعد کنی؟
‫تا مسابقه رو متوقف کنن؟
‫پشت سرشونیم
‫ولی حرکات لیموزین مشکوکـه
‫چطور؟
‫داره دور محدوده‌ی یوئیدو می‌چرخه
‫شاید بو برده باشن. ‫همین الان لیموزین رو متوقف کنید!
‫دریافت شد. آغاز نقشه
‫لعنتی!
‫چه خبره؟
‫چی شده؟
‫یکی از لاستیک‌ها ترکید
‫لعنتی. تیم دوم میره دنبال‌شون
‫- باشه. همین الان دنده‌عقب بگیر! ‫- برگرد
‫تک‌تیرانداز دارن! سرتون رو بدزدید!
‫هر دو تیم زیر آتیشن. ‫باید عملیات رو لغو کنیم.
‫یا قرار بود منو بدزدی؟
‫من دنبال‌شون می‌کنم
‫منو زمین‌گیر کردن
‫دارم گمشون می‌کنم
‫ماشین رو نگه دار
‫خیال کردی می‌تونی با یه کُلت کمری ‫جلوی بازی‌ها رو بگیری؟
‫منو وارد بازی کن
‫می‌خوای توی بازی شرکت کنی؟
‫منو برگردون توی بازی
‫مگه همین یه ثانیه پیش نگفتی ‫بازی‌ها رو متوقف کنم؟
‫اگه من برگردم توی بازی،
‫اون کله‌گنده‌هایی بهشون خدمت می‌کنی
‫حسابی کِیف می‌کنن
‫پس...
‫منو برگردون به بازی
‫منتظر چی هستی؟
‫ترسیدی؟
‫که مثل اوه ایل‌نام بهم ببازی؟
‫اوه ایل‌نام تا لحظه‌ی مرگش ‫نمی‌خواست قبول کنه
‫می‌دونست یکی میاد کمکِ اون مرد بی‌خانمان،
‫ولی نمی‌خواست از پنجره بیرون رو نگاه کنه
‫ولی...
‫وقتی نفسش بند اومد، مطمئنم که می‌دونست
‫شرط رو باخته
‫فیلم ماتریکس رو دیدی؟
‫اگه قرص آبی رو می‌خوردن، ‫می‌تونستن توی صلح و آرامش زندگی کنن
‫ولی بازم قرص قرمز رو انتخاب کردن ‫تا قهرمان‌بازی در بیارن
‫تو هم خیال می‌کنی قهرمانی و
‫می‌تونی دنیا رو عوض کنی؟
‫نشونت میدم
‫که دنیا
‫همیشه...
‫باب میلت پیش نمیره
‫اگه خواسته‌ات اینـه، مانعی نداره
« آوا مووی - مرجع دانلود فیلم و سریال » [ AvaMovie.in ]
‫بازیکن 456
‫به بازی خوش برگشتی
‫حالا نقشه‌ی دوم رو شروع می‌کنیم