‫[آنچه گذشت...]
‫به پایان فیلم‌تون خوش اومدید
‫حتماً شوخیت گرفته
‫ولی بیشتر ترجیح می‌دادم مارشال رو ‫از نزدیک از پا دربیارم، می‌دونی؟
‫واقعاً نمی‌دونم چطوری چنین کلماتی رو ‫تحریک‌کننده می‌کنی
‫من داخل همین حیاط ازدواج کردم، می‌دونستی؟
‫- نیمۀ شب زیر ستارگان ‫- خب
‫و فواره هم شاهد ازدواج‌مون بود
‫- فکر کنم خوش یمنـه ‫- خب، روز خوبی داشته باشی
‫ناسلامتی عروسی داریم. ‫حتماً روز خوبی میشه.
‫نیکی کاچیمیلیو، پادشاه خشک‌شویی بروکلین
‫مفقود اعلام شده است
‫مقامات می‌گویند که در این لحظه ‫مشکوک به سوء قصد نیستند
‫آقای ساوج، خانم مورا
‫می‌خوام شما رو استخدام کنم که ‫همسرم رو پیدا کنید، نیکی کاچیمیلیو
‫ما فقط روی قتل‌های داخل ساختمان ‫تحقیق می‌کنیم
‫سوفیا کاچیمیلیو
‫اگه نظرتون عوض شد باهام تماس بگیرید
‫وای خدای من
‫لستر؟ لستر!
‫لستر هربرت کلوکا در سال 1948
‫در فلت‌بوش، بروکلین چشم به جهان گشود
‫بعدتر به مدت 32 سال به عنوان دربان
‫در ساختمان سرشناس آرکونیا ‫واقع در آپر وست ساید خدمت کرد
‫از لستر، همسرش لورین
‫و دو فرزندش فرانک و می به جا مانده‌اند
‫"به جای خرید گل لطفاً به
‫انجمن ملی پرنده‌نگری آدوبان
‫یا هالیوود ایمپروو ایست کمک مالی بکنید"
‫فقط همین؟ کلاً چهارتا خط؟
‫این دیگه خیانت به آگهی ترحیمه
‫پس رنگ و لعابـش کو؟ ‫جزئیاتـش کجاست؟
‫باید توش یه داستانـی تعریف کنن ‫که همه بعدش خوندنش بگن
‫"عجب انسان نازنینی بود"
‫باید می‌اومدن پیش من
‫می‌اومدن پیش تو؟ و نه زن و بچه‌هاش؟
‫آره، من کسیـم که لستر عادت داشت ‫هر روز باهاش پچ پچ کنه
‫مثلاً می‌گفت "مستاجر مورد علاقه‌ام اومد"
‫عجیبه انقدری که سر این آگهی ترحیم ناراحتی
‫از اینکه پلیس مرگ لستر رو یک حادثه ‫اظهار کرده ناراحت نیستی
‫وای که چقدر این رفته رو مخم
‫بخاطر همه‌اش ناراحتم
‫من اون مرد رو دوست داشتم
‫والا تا جایی که من دیدم تو همش متهمـش می‌کردی
‫که از پپرونی‌های پیتزاهایی که ‫سفارش میدی کش میره
‫خب، پپرونی کِش‌رو که بود
‫اما دوست جون جونی‌ها همینطورین دیگه، ‫سر به سر هم می‌ذارن
‫تو درکش نمی‌کنی
‫باورم نمیشه میگوی عروسی‌ای که ‫چهار روز مونده رو داری می‌خوری
‫خب اگه توی یخ بوده باشه ‫تا پنج روز بعدشم میشه خوردش
‫اگه قبلش مسموم هم شده باشی حتی تا شش روز
‫باورم نمیشه تدارکاتچی‌ها ‫یادشون رفته اینا رو سرو کنن
‫به نظر نمیاد از اون آدم‌های طرفدار میگو باشی
‫میگو بهترین بهونه‌ست برای خوردن ‫یه ظرف پر از سس کوکتل
‫در ضمن، از اسراف متنفرم
‫من خیلی افسرده‌ام
‫چرا اینجا بوی ماهی چنگو میاد؟
‫هوارد، من طرفدار اینطوری وارد شدن‌های ‫یهویی نیستم
‫دوست ندارم حس کنم دارم توی یکی از ‫قسمت‌های سریال "لاورن و شرلی" زندگی می‌کنم
‫هوارد، چی شده؟
‫ممنون که پرسیدی، میبل
‫سولین و گریوی اونقدر مشغول لاو ترکوندن هستن ‫که اصلاً به من توجه نمی‌کنن
‫جاناتان هم هنوز با سریال "میلی کاملا مدرن" ‫توی تور هستن
‫که امیدوارم اونجا با یه پسر گروه کُر ‫یه داستان کاملاً میلی بین‌شون پیش نیاد
‫که اصلاً نمی‌دونم اینی که گفتم یعنی چی
‫واسه همین خونه تنها موندم ‫اونم به یه جفت حیوون خونگی
‫که انتظار دارن فقط بهشون سرویس بدم
‫وایسا ببین. چقدر دیگه میگو مونده؟
‫- یه ظرف دیگه‌ام تو یخچالـه ‫- می‌تونم عشق‌شون رو بخرم
‫خب، به نظرم باید ادامه بدیم
‫این درخواست لستر که خواسته مراسمـش ‫توی لابی برگزار بشه خیلی عجیبه
‫یکم پیش رفتم پایین تا یه چرخی بزنم ‫و ببینم شایعات چیا میگن
‫همه دارن درمورد فیلم‌های دوربین امنیتی حرف می‌زنن
‫بذار حدس بزنم. ‫پس مرگ لستر
‫اصلاً یه حادثه غمناک نبوده
‫آخه آرکونیا و حادثه‌ی اتفاقی؟
‫وقتی که پیداش کردیم اصلاً ‫به نظر نمی‌اومد که حادثه بوده باشه
‫یواش‌تر، شرلوک هولمزِ پرستار
‫چه خوب گفتی، هوارد
‫متاسفانه فیلم دوربین‌ها تایید می‌کنن که ‫مرگ لستر یک حادثه غم‌انگیز بوده
‫کلاً بحث درمورد اینه که دربان جدید ‫جذاب هست یا نه
‫تا اینجا که من رای‌ها رو شمردم ‫15 تا موافق بودن، دوتا مخالف
‫و "اومای بی‌مزه" هم یک رای ممتنع داده
‫بگذریم، طبقه پایین می‌بینم‌تون. ‫الان باید برم به عشاق در خانه غذا بدم.
‫پس یه حادثه غم‌انگیز بوده؟
‫نمی‌دونم
‫بازم به نظرم یخورده..
‫مشکوک میاد
‫احتمالاً اینطوری بهتره
‫وقتی قتلی در کار نباشه ‫یعنی پادکستی هم در کار نیست
‫وقتی هم پادکستی در کار نباشه ‫یعنی می‌تونم حال تازه‌داماد بودنم رو ببرم
‫توام می‌تونی توی شهر بچرخی ‫و سی و چند سالگی کنی، و توام..
‫‌نمی‌دونم تو چیکار می‌کنی
‫چی؟ من کلی کار دارم
‫واقعاً نمی‌دونم چی در جواب بگم
‫- الیور ‫- نه، نه، میبل
‫راستشو بخوای من کاراشو دیدم، ‫چیزی نیست که بخواد باهاش پز بده
‫- الیور ‫- اوه، از خط قرمزت رد شدم، چارلز؟
‫الیور؟
‫- چیه؟ ‫- چرا میگویی که توی دستته
‫ناخن داره؟
« آوا مووی تقدیم میکند » [ AvaMovie.in ]
آوامووی در شبکه های اجتماعی @AvaMovie_in
‫« ترجمه از حسین فلاح»
‫یه انگشته، درسته؟
‫فکر نکنم انگشت پا باشه
‫انگشت زنه یا مرد؟
‫من که حتی نژادشم نمی‌تونم تشخیص بدم
‫به نظرم اصلی‌ترین ویژگیـش اینه که مُرده
‫یه جور قارچ سبز روش نیست؟
‫برندارش!
‫- برداشتش ‫- می‌دونستم برمی‌داره!
‫خب الیور، کسی توی عروسیـت
‫به یه حادثه توی آشپزخونه اشاره‌ای نکرد؟
‫آره میبل، اما پیش خودم نگهش داشتم
‫عقلت رو به کار بنداز
‫بیخیال، آخه کی میاد اتفاقی ‫انگشتـش رو قطع کنه
‫بعدم تصادفی بذارتش توی یک ‫ظرف سرو میگوی قدیمی
‫درست میگه. باید بیخیال ‫کلمه‌ی "تصادف" بشیم
‫این یه پیامـه
‫چقدر ترسناک
‫مثل سر اون اسبِ توی پدرخوانده می‌مونه
‫خیلی مافیاییـه
‫هی
‫سوفیا کاچیمیلیو
‫اون دیگه کیه؟ داستانش چیه؟
‫توی شب عروسیـت، ‫همون شبی که لستر مُرد
‫- یه زن مرموز... ‫- زنه واقعاً خطری بود
‫ازمون درخواست کرد که همسر ‫مافیاش یعنی نیکی رو پیدا بکنیم
‫زن یه مافیا؟! ‫و شما چی گفتید؟
‫گفتیم که آژانس کاراگاهی نیستیم
‫زن یه مافیا رو رد کردید؟
‫وای خدای من
‫یه عکس از سوفیا کاچیمیلیو نشونم بده
‫نگاهشون کن. ‫یه زوج کلاسیک مافیایی.
‫هیچ مرد درستکاری همچین گل گنده‌ای ‫نمی‌زنه روی لباسـش
‫اونا توی شب عروسی من اومدن سراغ شما
‫و شما هم بدون در نظر گرفتن ‫عواقبی که داره اونا رو رد کردید
‫از پدرخوانده. ‫این یکی رو بلدم.
‫عالیه. آموزشـم داره اثر می‌کنه
‫- خوب ادای براندو رو در آوردی ‫- آره خوب براندو شدی
‫- ممنون ‫- اما باید یخورده چونه‌ات رو بدی جلو
‫و با پشت انگشت‌هات صورتت رو بخارونی
‫رفیق باید یخورده صدات رو کلفت‌تر بکنی
‫- فهمیدم، صدای من یخورده نازکه ‫- من اومدم پیش تو..
‫آره، یه پیشنهادی بهش دادم ‫که نتونه ردش کنه
‫خیلی خب، می‌دونید چیه؟ ‫شرمنده که این بازی رو شروع کردم
‫میشه لطفاً برگردیم سراغ انگشت مشکوک؟
‫ممکنه مال کی باشه؟
‫کسی توی آب‌نما نگاه کرد ببینه همه‌ی ‫ انگشت‌های لستر سر جاش هست یا نه؟
‫خیلی خب، فقط باید یه نگاه سریع ‫به انگشت‌هاش بندازیم
‫- سریع میریم و میاییم ‫- نباید خیلی سخت باشه
‫من عاشق این مرد بودم، اما اونقد معروف نبود
‫که همه بخوان بخاطرش جمع بشن و شلوغش کنن
‫مگه رئیس جمهور مُرده که انقد شلوغه؟
‫من حتی یک هشتم این آدم‌ها رو هم نمی‌شناسم
‫شهردار تیلمن اینجا چیکار می‌کنه؟
‫- وای خدای من ‫- سلام
‫عذر می‌خوام
‫اگه امکانـش هست یک لحظه ‫همه به اینجا توجه کنن
‫ممنون
‫دوستان و خانواده
‫و... و البته
‫لورین عزیز، من امروز اینجا هستم
‫چون من عاشق لستر هستم
‫کسی که نمی‌شناختمـش
‫اما معلومه که یک دربان معرکه ‫برام دوست داشتی هست
‫و حتی بهتر از اون، ‫همه دربان‌ها رو دوست دارم
‫یه گروه رأی‌دهندهٔ مهم هستن. ‫اتحادیه‌شون قویه.
‫این ساختمان اخیراً درد زیادی رو تحمل کرده
‫و فقط می‌خواستم بیام و بگم
‫منم مثل شما به
‫نگهبان‌های پیر مثل لستر احترام می‌ذارم
‫کار اونا محافظت هست ‫و همچنین روح تازه‌ای
‫به یک نیویورک جدید می‌دمن
‫دوستت داریم رفیق
‫در قدرت بخواب، آقای...
‫کلوکا. برکت بر تو.
‫همچنین بیایید فراموش نکنیم که انتخابات نزدیکه
‫پس لطفاً برید و رای بدید
‫خیلی ممنون
‫ممنون
‫اون یارو خیلی کاریزما داره
‫- الیور! ‫- چیه؟ خودت کلمه "کاریزما" رو یادم دادی
‫- نفرستادی؟ ‫- چطور تونستی؟
‫نفرستادم؟ نمی‌دونستم باید چیزی بفرستم
‫ازمون خواستن یه عکس از خودمون ‫و لستر بفرستیم
‫به همه ایمیل دادن بودن
‫از بس هوارد فن فیکشن از دوا لیپا
‫واسه‌مون می‌فرستاد که همه‌ی ‫ساکنین آرکونیا رو بلاک کردم
‫آه، لستر
‫دلمون برات تنگ میشه، رفیق
‫واقعاً همینطوره
‫وایسا
‫مثل بقیه مُرده‌ها دستش رو ‫نذاشتن روی سینه‌اش
‫وقتی دست‌هاش مثه بقیه مُرده‌ها روی ‫سینه‌اش نباشه چطوری انگشت‌هاش رو بشمرم؟
‫شاید واسه این نذاشتن چون مافیا ‫انگشتـش رو قطع کرده؟
‫خیلی خب، برنامه عوض شد
‫تو برو با همسر لستر صحبت کن
‫و تسلیت و اینا بگو
‫- اوه، لیلیان عاشق منه ‫- اسمـش لورینـه
‫لورین هم عاشق منه
‫و بعد آروم ازش بپرس
‫ببین وقتی لستر مُرده همه انگشت‌هاش ‫سر جاش بودن یا نه
‫آروم بپرسه؟
‫یجوری میگی انگار اگه ما ‫می‌خواستیم داد بزنیم و بپرسیم
‫خودت می‌خوای چیکار کنی؟
‫من می‌خوام کم کم برم سمت تابوت
‫بهتره خودمون رو ازش دور نگه داریم
‫دفتر ثبت ساختمون لستر؟
‫خانم کلوکا، خواهش می‌کنم. من...
‫مطمئنم خودشم دوست داره دست تو باشه
‫و تازه به نظرم ممکنه اطلاعات جالبی داخلش پیدا بکنی
‫شوهرم هرچی بود، بی دقت نبود
‫سلام، عذر می‌خوام
‫- سلام ‫- سلام
‫فقط می‌خواستیم بگیم که ‫واقعاً متاسف هستیم
‫میبل مورا، قبلاً توی واحد 12ای بوده ‫الان توی ساختمان غربیه
‫اوه میبل، ممنون. ساکنین برای اون ‫مثل خانواده بودن.
‫آره، و از اونجایی که همه خانواده هستیم ‫امیدوارم بودیم بتونید بهمون بگید
‫آخرین باری که اونو دیدید
‫احیاناً کاملاً کامل بود دیگه؟
‫کاملاً کامل بود؟
‫خیلی خب، یدونه هم یجوری بگیر ‫که خیلی جدی به نظر بیام
‫چارلز هیدن ساوج؟
‫خب، شهردارِ طرفدار برازوز
‫برا چی؟
‫نه، من بدجور طرفدار پادکست‌تون هستم
‫صحیح
‫می‌دونی چی خیلی خوب میشه؟
‫یه حمایت رسمی
‫شما سه‌تا همه نوع مخاطب رو پوشش میدید
‫تو گِی هستی، درسته؟
‫آره، یکم
‫- خب فهمیدم، همین کافیه. ‫- آره
‫می‌تونیم بیام توی برنامه‌تون؟
‫اوه خب، شرمنده، اما ما اهل سیاست نیستیم
‫- آره ‫- آره
‫- لعنتی ‫- آره
‫خب، اگه نظرتون عوض شد ‫این کارت منه
‫رومی
‫- ممنون ‫- ممنون، آره
‫وای خدای من، لستر
‫یعنی چی؟
‫لستر
‫اوه چه ادای احترام قشنگی، رینی
‫کاش فرصت شده بود اول کلاهش رو تمیز می‌کردم
‫داخل اون آب‌نشان لکه خون روش افتاده
‫اون خیلی به ظاهرش اهمیت می‌داد
‫مطمئنم اگه بود دلش نمی‌خواست ‫اینطوری اینجا گذاشته بشه
‫درسته، درسته. در تمام سال‌هایی که می‌شناختمش
‫حتی یک دفعه هم ندیدم ‫حتی آستینـش چروک باشه
‫بله. شرمنده، اسم شما چیه؟
‫- آه... ‫- الیور پاتنام، 10دی
‫اوه، توی ساختمان 10دی هستید؟
‫نه، نه، نه، نه، ساختمان 10سی هستم
‫- اوه ‫- آره
‫شرمنده، شما توی ساختمان 10دی هستید
‫همین تازگی براتون دستمال دود وایپز ‫و یک مجله‌ی پلی‌بیل
‫با یک گزارش ویژه درمورد ویکتور گاربر آوردم
‫عذر می‌خوام، شما؟
‫الیور، ایشون رندال هستن، کارآموز لستر، ‫و دربان جدید
‫همچنین توی عروسی‌تون کنترباس هم زدم
‫- اوه ‫- پاتنام
‫تو جوجه کوکو هستی!
‫شرمنده، من کوکو چی هستم؟
‫جوجه کوکو!
‫لستر همه‌ی پرنده‌ها رو به پرنده تشبیه می‌کرد، ‫سرگرمی مورد علاقه‌اش بود
‫و تو جوجه کوکو بودی!
‫نیازمند‌ترین پرنده، پرنده‌ی گیرنده
‫گیرنده؟ من ساکن مورد علاقه شوهرت بودم
‫من گیرنده نیستم
‫خب واضح هست که تو حتی
‫یک عکس هم با لستر نگرفتی
‫یا مسیح
‫سلام همگی. ‫سلام، من میبل هستم.
‫قبلاً وقتی یه بچه‌ی کوچیک بودم
‫برای دیدن خاله‌ام می‌اومدم به اینجا
‫می‌دونید، به نظرم کلمه‌ "دربان" خیلی
‫ناعادلانه بود، چون کاری که لستر می‌کرد
‫خیلی فراتر از در باز کردن بود
‫یک دفعه، مادرم تولدم رو فراموش کرده بود
‫واسه همین هر ساعت می‌رفتم پیش لستر
‫تا ببینم مامانم چیزی فرستاده یا نه، ‫اما نفرستاده بود
‫و بعدش یهو سر و کله‌ی لستر با یه جعبه پیدا شد
‫و گفت که پشت ساختمان پیداش کرده
‫یه دفتر طراحی بود، من... ‫اون می‌دونست من نقاشی کشیدن رو دوست دارم
‫- یک، دو... ‫- لستر یک آدم خیلی مهربون
‫- و به فکری بود ‫- سه...
‫همم؟
‫- فکر نمی‌کنم اگه خودش بود بهش اعتراف می‌کرد ‫- سه، چهار...
‫اما اون از کاری که داشت فراتر رفت ‫تا تولد یه دختر کوچولو خراب نشه
‫داری چه غلطی می‌کنی؟!
‫وای خدای من، اون داره ‫همسرم رو دستمالی می‌کنه؟
‫داره بخاطر خود لستر انجامش میده
‫همه‌مون می‌ریم جهنم
‫یعنی با اینکه انقدر دست‌مالیـش کردی ‫بازم نتونستی انگشت‌هاش رو بشمری؟
‫یا هشت‌تا بود یا یازده‌تا. ‫دستکش دستش بود.
‫یازده؟ چطور ممکنه یازده بوده باشه؟
‫دلت نمی‌خواد بدونی
‫این رو ببینید بچه‌ها!
‫10دی مدرکی بر علاقه‌اش به اون مرد پیدا کرد
‫یه عکس از ما دوتا توی عروسیم
‫قبول دارم که بهترین عکس نیست
‫اما لستر اون عقب عقب‌ها سرشار از لذته
‫در کنار صورتم که یخورده تار شده ‫و دستم که کاملاً تار شده
‫آره، خیلی چیز زیباییه
‫خیلی خب، باشه. بی نقص نیست اما...
‫یه صندلی گردون جدیده؟
‫از کاغذدیواری‌ها خوشم میاد. ‫انگار خیلی سرت شلوغ بوده.
‫- داره بهتر میشه ‫- داره لول‌آپ می‌کنه
‫جداً؟ بعدش دوباره یه انگشت میگویی پیدا کردم
‫و با سر و صدا از مراسم ختم انداختنم بیرون
‫این...
‫وایسا. بچه‌ها، بیایید اینجا
‫- اون نیکی کاچیمیلیو هست؟ ‫- خودشه
‫مافیای گم شده توی عروسی تو بوده؟ ‫کل شهر داره دنبالش می‌گرده
‫- و داره با لستر صحبت می‌کنه ‫- و داره بهش یه پاکت نامه میده
‫پس لستر در شبی که تصادفاً کشته شده
‫با گانگستر ناپدید شده رو به رو شده؟ ‫من که باورم نمیشه.
‫اگه نیکی لیستر رو کشته باشه چی؟
‫خب، خب، خب، خب، ‫نه،، نه، نه. بیایید نبریمـش سمت...
‫لستر توی یک سو قصد مافیایی کشته شده؟
‫همینه، الان به هوارد پیام میدم
‫باید اون فیلم دوربین آرکونیا
‫که ثابت می‌کنه مرگ لستر ‫تصادفی بوده رو ببینیم
‫خوبه
‫اما باید با همسر نیکی صحبت کنیم، سوفیا
‫باید بریم به استتن آیلند
‫باید بریم با مافیا رو در رو بشیم
‫خب، دوتایی بهتون خوش بگذره
‫- بهم خبر بدید چطور پیش رفته ‫- جانم؟
‫نه، من درگیر مافیا نمیشم
‫خیلی کم پیش میاد کاری باشه که انجام ندم
‫مثلاً یه کار موزیکال درمورد 11 سپتامبر؟ ‫اون کار رو قبول کردم.
‫اما مافیا؟ نخیر. ‫من کار مافیایی نمی‌کنم.
‫الیور، ما قبلاً با کلی آدم خطرناک سر و کله زدیم
‫واسه چی این یکی برات فرق می‌کنه؟
‫در سال 82...
‫نمایشی به نام "نیوارک، نیوارک" نوشتم
‫فهمیدم صرفاً اینکه بتونی نمایش بنویسی
‫معنیش این نیست که
‫دیگه قراره همه‌جا موفق بشی
‫بهرحال، با وجود یک موسیقی درخشان
‫و اشاره‌های قابل درک به ترافیک فرودگاه...
‫توی پیدا کردن سرمایه‌گذار مشکل داشتم
‫واسه همین از مافیا پول قرض کردم
‫چقدر؟
‫چهارصد دلار
‫آره، می‌دونم. می‌دونم دارید به چی فکر می‌کنید
‫فکر می‌کنید معجزه‌ست که الان ‫کف رودخانه ایست نیستم
‫اما حالا من یک تازه داماد هستم ‫با انگشتری که باید ازش محافظت کنم
‫پس، الیور پاتنام همین‌جا می‌مونه و جایی نمی‌ره
‫خیلی خب. باشه.
‫اما به نظر می‌رسه بدجوری
‫این برات مهمه که مردم رابطه‌ات ‫با لستر رو درست بردادشت کنن
‫اگه بهت بگم این کار بهترین راه برای اینه
‫که به همه ثابت کنی که چقدر ‫بهش اهمیت می‌دادی چی؟
‫- من هیچی رو نمی‌خوام ثابت کنم ‫- باشه
‫من و چارلز پادکست جدیدمون رو شروع می‌کنیم
‫قتل لستر رو حل می‌کنیم و کل شکوه ‫و افتخارش برای خودمون میشه
‫براتون آرزوی موفقیت دارم
‫- خدافظ ‫- خدافظ
‫خدافظ
‫چه سکوت کر کننده‌ای. ‫دارم میام!
‫- خیلی طولـش دادی. بیا دیگه. ‫- ای خدا
آوا‌مــووی
‫هنوزم باورم نمیشه با خونسردی اون ‫انگشت انسانِ سرگردون رو
‫گذاشتی توی اون کاپ شیک
‫قابل شستشوئه
‫اما مرسی که یادم انداختی
‫هی میام یه قلپ ازش بخورم
‫خب اگه داریم کاری میکنیم، ‫باید ضبطـش هم بکنیم
‫خب خیلی سریع یکی از شما پیرمردا
‫درمورد مافیا صحبت بکنه
‫اوه خب، پس می‌خوای درمورد مافیا بدونی؟
‫قدرتمند‌ترین و خطرناک‌ترین خانواده‌ی نیویورک ‫[خانواده به ایتالیایی]
‫عجب اشتباهی کردم که گفتم
‫نمی‌تونیم به خرافات توهین آمیز به ‫ایتالیایی‌ها دامن بزنیم
‫توی خونه‌ی پدرخونده زندگی می‌کنن
‫دقیقاً منظورم همین بود
‫نه، نه، میبل. ‫نه، نه...
‫واقعاً توی همون خونه‌ی ‫فیلم پدرخونده زندگی می‌کنن
‫- هی، چطوری باید مدیریتـش کنیم؟ ‫- زیرکانه
‫یبار قبلاً یک دفعه دست رد به سینه‌اش زدید
‫خب پس بذارید من صحبت بکنم
‫خیلی خب
‫- بونجورنو، سینیوره! ‫- اوه، پس اینطوری میمیرم
‫من چارلز هستم و اینا دوستانم هستن...
‫می‌دونم کی هستید، خب؟
‫بیایید داخل. ‫بیایید بریم.
‫کاش این دیوارها می‌تونستن ‫چیزایی که دیدن رو فاش کنن
‫چه خونه قشنگی دارید
‫حتماً این کچ بری اصیله
‫و همینطور مادربزرگه
‫مجبورم نکنید چرخ‌تون کنم!
‫تو اینو نگی کی بگه
‫- هی، بیایید بریم ‫- آره
‫خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم، از این طرف
‫- ممنون. ‫- برید، برید
‫- درسته، آره ‫- لطفاً لطفاً، ممنون
‫آقایون، مهمان داریم
‫اوه
‫یا خدا، چند نفر اونجان؟
‫عین یک تست بازیگری برای نمایش "گریس" میمونه
‫من جانی هستم. ‫اینا هم برادرانم هستن.
‫تونی، میکی، وینی
‫و بریدن
‫بریدن. درسته.
‫- بهت میاد ‫- از آشنایی‌تون خوشحالم
‫شما همون پادکست‌سازها هستید، درسته؟
‫یعنی داستان تعریف می‌کند؟ ‫که خیلی خوبه
‫چون من و برادرهام یه داستان ‫براتون داریم
‫- بشینید ‫- اوه، نه، ما درواقع...
‫ایستاده راحتیم چون خیلی توی ماشین نشستیم...
‫هی!
‫بشینید!
‫- آره، خیلی خب ‫- داریم می‌شینیم
‫اینم از این
‫اینطوری بهتره
‫سال، 1970
‫آنتونی "تونی پلیت" یه رستوران ‫توی محله‌ی لیتل ایتلی داشت
‫جای محبوبی بود
‫تا حدی بخاطر
‫تورتیلینی‌ خیلی خوبی که داشتن
‫اما بیشتر بخاطر مشتری‌های وفادارشون
‫مثل پل گامبینو، رئیس خانواده ‫جتایتکار گامبینو
‫شنیدی، الیور؟
‫من؟ آره، چطور؟ به نظر میاد ‫گوش نمی‌کنم؟
‫یه شب، گامبینوها برای یک پیشنهاد کاری
‫رفتن پیش تونی، همونطور که ‫سوفیا اومد سراغ شما
‫اما تونی ردش کرد
‫طبیعتاً گامبینو‌ها این رو تا حدودی ‫یک بی احترامی برداشت کردن
‫می‌دونید که، برای مافیا احترام خیلی مهمه
‫درسته، الیور؟
‫گفتم که، گوش می‌کنم
‫از چشام چیزی معلومه؟ ‫شاید بخاطر تنبلی چشم اینطوری به نظر میاد.
‫چند روز بعد، رستورانِ تونی به آتش کشیده شد
‫عین یک فریتو میستو خارج از منو
‫سرخـش کردن
‫چرا؟
‫چون وقتی مافیا بهتون یک فرصت میده
‫باید بگی...
‫بله
‫یا خیلی زود...
‫دیگه هیچی نمی‌تونی بگی
‫وای، نه! ‫اون لازم نیست!
‫- وای خدایا. خدا نه. این کار رو نکن ‫- چرا همیشه یه اسلحه هست؟
‫♪ نا نا نا نا ♪
‫♪ نا نا ♪
‫- ♪ نا ♪ ‫- ♪ نـــا ♪
‫چیزی نیست
‫ببینید، با نهایت احترام میگم
‫اما اینجا چه خبره؟!
‫این آهنگ تیتراژمونـه
‫آهنگ تیتراژتون برای کشتن ما؟
‫نه، نه، نه. نه... ‫برای پادکست‌مون هست.
‫اسمـش هست "هی، من دارم صحبت می‌کنم!"
‫توش ما داستان‌های تاریخی مافیا رو تعریف می‌کنیم
‫آره، آره، این رو ببینید، ‫کالای جدید
‫یه اسپیکر بلوتوثی هست!
‫وایسا، فکر کردید یه اسلحه واقعیـه؟
‫وای خدای من... وایسا ‫شاید مادربزرگ اشتباه می‌کرد
‫شاید ما به اندازه کافی رعب‌انگیز هستیم
‫که گانگسترهای واقعی بشیم
‫بنگ، بنگ، بنگ، ‫بنگ، بنگ، بنگ!
‫اون یه انگشتـه؟
‫نه، نه، نه. لطفاً، لطفاً ‫خواهش می‌کنم به ما صدمه نزنید
‫ما فقط فکر می‌کردیم برای همکاری ‫برای پادکست‌مون اومدید اینجا
‫چون دوست مادرمون هستید
‫شرمنده. مامان‌تون؟
‫پسرا، توی فروشگاه گفتن که
‫چیپس‌های دوریتوس سه بعدی اصلاً ‫دیگه تولید نمیشن
‫- مامان؟ ‫- چرا اینجا انقد تاریکه؟
‫می‌بینم که با پسرام آشنا شدید
‫وای به حالتون از انگشت‌تون ‫بخوره به غذام
‫پس شما درخواست من برای پیدا کردن ‫نیکی رو رد کردید
‫و بعد اومدید به خونه‌ام و متهمم می‌کنید ‫که براتون یه انگشت فرستادم؟
‫باشه، پس شما انگشت رو نفرستادید
‫اما میشه توضیح بدید که منظورتون چی بود
‫وقتی گفتید که همسر گمشده‌تون ‫خیلی به ساختمان ما مربوطه؟
‫چون حالا دربان ما مُرده
‫و اون شب نیکی اصلاً گم نشده بوده
‫داخل آرکونیا بوده. ‫اثباتش رو داریم.
‫اوه آره
‫خیلی خب...
‫خب، اینجا
‫این رو ببین
‫اوه، باید می‌دونستم. ‫اون حروم‌زاده
‫- کیه؟ کیه؟ ‫- کیه؟
‫اوه، پدره
‫خیلی خب، خیلی خب پسرا
‫یالا، یالا، از اینجا برید بیرون!
‫- آدم بزرگا نیاز به فضا دارن. برید ‫- آره
‫- بچه‌ها، میخواد دوباره پرتش کنه ‫- برید دیگه
‫بریدن، اون توپ منـه!
‫پس واضحاً، درمورد ارتباط خانواده‌ام با فعالیت‌های
‫جنایتکارانه شنیدید
‫اما حقیقت اینه که مافیا تموم شده
‫خب، پس می‌گید که مافیا از بین رفته
‫چرا باید حرفتون رو باور کنیم؟
‫اولاً اگه مافیا هنوز وجود داشت
‫پس چرا باید پسرهای من درمورد فعالیت‌های ‫مافیا توی دهه 70 پادکست درست می‌کردن؟
‫چون اون آخرین زمانی بود که هنوز ‫داستانی برای تعریف کردن وجود داشته
‫اسکورسیزی هم الان داره یه سری فیلم
‫درمورد سرخپوست‌های آمریکا ‫و ایرلندی‌ها درست می‌کنه
‫آخه اینجا رو نگاه کن
‫همسرم کل سرمایه زندگی‌مون رو داد
‫تا بیاییم توی خونه پدرخوانده
‫که حتی اتاق نشیمن هم نداره
‫- جداً؟ ‫- این بازم توضیح نمیده
‫که نیکی داشته با لستر چیکار می‌کرده
‫ما صاحب "کلین‌آپز" هستیم، ‫خشکشویی داخل آرکونیا
‫واضحاً نیکی به خودش زحمت نداده که ‫به خانواده‌اش بگه که زنده‌ست
‫اما بازم زمان داشته که رسیدها رو ‫بده به پذیرش شما
‫رسیدها؟ وقتی که اومدید پیش‌مون ‫خیلی فوری به نظر می‌رسید
‫نیکی کلاً زیاد ناپدید میشه
‫توی کار مواد و قمار و زن‌ بازیه
‫اما وقتی که گم شد
‫ امیدوارم بودم شما بتونید پیداش کنید
‫قبل از اینکه کل دنیا بفهمه که اون ‫یه گانگستر شکست خورده‌ست
‫با فیتیش به گل یاسمن
‫اما امکانش وجود داره که این انگشت همسر شما باشه؟
‫- باز ازش ندارید؟ ‫- فقط همین یکی هست
‫والا تا کلشون نباشه فهمیدنش سخته
‫خب، شاید این کمک کنه
‫هی عزیزم، اون پریگو رو بده!
‫این کارت به شدت توهین آمیز بود
‫- عذر می‌خوام ‫- نه، این مال اون نیست
‫شوهر من دست‌های پر از مویی داره
‫یک دفعه فر دائم‌شون کرده بود
‫عالی شد، حالا دارم احساساتی میشم. ‫باید برید.
‫شرمنده
‫- ممنون ‫- اینو بذار داخل کاپ
‫چقدر شرم آور بود
‫آره، برای من توی استیتن آیلند همیشه شرم آور میشه
‫وایسید! آقای ساوج!
‫- ممنون ‫- آقای ساوج...
‫حتماً فکر می‌کنید من روانی هستم ‫که می‌خوام مردی رو پیدا بکنم
‫که واضحاً نمی‌خواد بیاد خونه
‫تو اصلاً شبیه کسی نیستی که با یه زن‌باز بسازه
‫به نظر شبیه کسی هستی که...
‫می‌دونه چه خبره
‫تاحالا دیدی اینطوری وایسه؟
‫فکر کنم به این کارش میگه استایل ساوج
‫چارلز...
‫ازدواج من دیگه تمومه
‫و کسب و کار خانوادگی هم در معرض نابود شدنه
‫نگرانـم که خونه رو از دست بدیم
‫بذار ببینم چیکار می‌تونم بکنم
‫اما اگه مشخص بشه که اون لستر رو کشته، ‫معامله‌مون فسخـه
‫قبولـه
‫اوه، یاد یه چیزی افتادم
‫نیکی هرجا که می‌رفت این دست‌کارت‌ها رو می‌برد
‫اما اون شبی که گم شد، ‫روی پاتختی من جاشون گذاشت
‫نمی‌دونم والا، گفتم شاید ‫سرنخی چیزی باشه
‫توی کار با کارت‌ها مهارت دارم
‫اوه
‫در کنار چیزای دیگه
‫ممنون
‫باید دست از این کار بردارم
‫من دیگه توی این ساختمان زندگی نمی‌کنم
‫باید به لورتا زنگ بزنم. ‫هنوز به اختلاف ساعت‌ها عادت نکردم.
‫الان اونجا خیلی دیروقته
‫نظرش درمورد زندگی توی نیوزیلند چیه؟
‫عاشقشـه، آره
‫می‌دونستی سیفون توالت‌ها‌شون اونطرفی می‌چرخه؟
‫آه
‫ببین چیا سر ذوق میارتش تو رو خدا
‫آره
‫- خوبی؟ ‫- اوه، آره
‫نه، فقط چیزه... ‫تو الان متاهلی
‫و این آغاز یک فصل کاملاً جدیده
‫و میبل هم حدود یک میلیون فصل جدید ‫توی زندگیـش باز شده
‫فقط نمی‌دونم فصل بعدی برای من چیه
‫بحران وجودی کوچیک؟
‫اوه، نه، نه
‫اما می‌دونی، دیدی چه حسی داره ‫وقتی یه بندری دو نون می‌خوری
‫و سوزش معده نمیگیری، اما می‌دونی بلاخره ‫میاد سراغـت؟
‫بذار یه چیزی بهت بگم
‫می‌دونی چی همه‌چی رو حل می‌کنه؟
‫پپسید، بعدش دوتا تامز بخور ‫[قرص‌های معده]
‫صبح می‌بینمت
‫اوه
‫خانم دورکین-پاتنام، چه سعادتی
‫آره، گفتی
‫درمورد توالت بهم گفتی
‫این یه نقشه‌ست؟
‫هوارد؟
‫این هیچی رو ثابت نمی‌کنه
‫فیلم‌های حیاط کجان؟
‫اون داره چیکار می‌کنه؟
‫یعنی چی؟
‫اهمم
‫می‌دونی که بهت اهمیت می‌دادم، رفیق
‫اما بد نبود که ساختمان‌ هم این رو می‌دونست
‫وای خدا، داری حمله عصبی می‌گیری؟
‫مامان بزرگـم همیشه اینطوری میشه
‫یه نقشه پشت کارت‌های نیکی هست
‫فقط اگه از طریق یه چیز قرمز نگاهش کنی می‌بینیش
‫یه ترفند قدیمی جاسوسی هست، نگاه کن
‫وای خدا. واو.
‫- یالا ‫- وایسا...
‫احمقانه‌ست
‫وایسا، داره دائم ما رو از مسیری می‌بره
‫که توی نقطه کور دوربین‌هاست
‫داشتم نقشه‌شون در می‌آوردم، ‫خب بعدش کجا میره؟
‫نقشه رو خوردم
‫وایسا
‫یه ایده دارم
‫الان چی؟
‫- بزن بریم ‫- آره!
‫یه لحظه وایسا
‫من این کمد رو می‌شناسم
‫هی! ببین
‫اما، این جدیده
‫بسته‌ست؟
‫یالا باز کن. آهای؟ ‫یه مورد کلاه اورژانسی داریم!
‫آهای؟
‫قفل شده
‫آهای؟ کسی هست؟
‫می‌خوام یه کلاه تحویل بدم
‫یونیفرمـش
‫الان نجاتـت میدم
‫وای مادر
‫این میز شاهد خیلی چیزا بوده
‫فکر می‌کنی اینجا چه اتفاقی افتاده؟
‫وقتی یک فرد فوت می‌کنه
‫سعی می‌کنیم دقیقاً همونطوری که بودن ‫به خاطر بیاریم‌شون
‫با این حال وقتی به میراث خودمون فکر می‌کنیم
‫امیدی داریم که با بهترین چیزامون ‫به یاد آورده بشیم
‫نه اشتباهاتمون، یا شکست‌هامون، ‫یا حتی بدتر از اون‌ها
‫اوه
‫رازهایی که سعی کردیم خاک‌شون کنیم
‫اوه!
‫اینجا چی داریم؟
‫پایین این کارت اعدادی نوشته
‫شش، 24، صفر، صفر
‫یه شماره تلفنـه؟ آدرسه؟ ‫چیه؟
‫شماره‌ها
‫اوه، اون فقط یه چرخ رولتِ، که هیچ...
‫وایسا، چیه؟
‫- دوباره شماره‌ها رو بهم بگو ‫- شش
‫24
‫صفر، صفر
‫به پیراهن سفید نیاز دارم. ‫این رو ببین.
‫وای خدا. درسته.
‫چارلز، این همون پاکت نامه‌ای هست
‫که نیکی توی عروسی داد به لستر
‫لستر شبی که مُرده اینجا بوده
‫اون یک تصادف غم‌انگیز نبوده
‫ما باید نیکی کاچیمیلیو رو پیدا کنیم
‫گرفتمت!
‫قسمتی که بیشتر از همه ‫سعی در پنهان کردنـش داریم..
‫خب، اونا گاهی از دست‌مون در میرن
‫و آشکار میشن
‫وای خدا. وای خدا. ‫وای خدا.
« آوا مووی - مرجع دانلود فیلم و سریال » [ AvaMovie.in ]
‫♪ نــــا ♪
‫♪ نــــــــا ♪
‫♪ هی، هی، هی! ♪
‫♪ نا، نا، نا، نا ♪
‫♪ نــــا ♪
‫♪ نــــــــا ♪